Vous êtes sur la page 1sur 16
vereniging ORDE DER VERODRAAGZAMEN Giro nr 46 88 74 t.n.v. de Penningm. der "DV" Delfgauw w Vitsl.v.publ.& abonn.: Van Blankenburgstr. 76, 2517 XT Den Haag, tel.070-465592 9 4 (tussen 17.30 en 18.30 uur) q Secretariaat: Troelstralaan 38, 2641 WG Pijnacker tel.01736~-6577 Nadruk verboden 30e jaargang fr, 8 x inde kantlijn is de vraag : = in de kantlijn is het antwoord 1 Goedenavond vrienden, Om te beginnen: wij zijn niet alvetend of onfeilbaar. Ve zijn erg dankbaar, als u zelf wilt denken. Ons onderwerp gaat over de vraag: "Is kanker te genezen?" De~ geen die oorspronkelijk het onderwerp stelde, had daarbij de na- druk gelegd op magnetiseren, geestelijke genezing. Maar wij menen dat het verstandiger is om het gewoon helemaal te bekijken. Allereerst: wat is kanker? Kanker is een celwoekering die in verschillende vormen kan voorkomen, maar over het algemeen geken- merkt wordt door een enorme celvergroting als gevolg van celkern- beschadiging. De oorzaak van kanker blijkt over het algemeen te liggen in een soort kristallijn virus, dat schijnbaar ook erfelijk wordt overgedragen, waardoor onder bepaalde omstandigheden bescha~ digde celwanden doorboord worden en daarbij cen beschadiging van de celkern ontstaat. Het virus gaat daar kennelijk bij ten onder, maar ondertussen is dé celwoekering op gang gekonen. Wanneer we proberen de oorzaken verder na te gaan, vallen 2 punten bijzonder op, tenminste bij ons. In de eerste plaats: dijna altijd is er, véér dat de kanker kenbaar wordt, 'n periode dat de alvleesklier slecht functioneert en ook blijkt dat een van de onbekendere afscheidingen van de hypofysus aanmerkelijk vergroot wordt. Wij hebben de indruk dat dit de oorzaak is van de activering van het virus. Maar met 2ekerheid durf ik u dit niet te zeggen, aan- gezien het hier een onderzoek betreft dat in de geest is gebeurt, on we daar ten aangien van stoffelijke omstandigheden niet de mogelijk- heid tot volledige controle hebben. Dat betekent dus dat we te ma- ken hebben met een onevenwichtigheid, die steeds aan het begin staat van elke kankerhistorie. In de tweede plaats blijkt dat kanker bij sommige mensen zeer v661 voorkomt en in bepaalde families zich regelmatig herhaalt. We noemen deze mensen cancerprones. Terwijl andere mensen dingen doen die volgens de moderne wetenschep kankerbevorderend zijn, maar daarbij ten hoogste voortdurend kankeren over de moderne tijd en in de rijpe leeftijd van 90 jaar aonder enige woekering naar onze wereld komen. Daar moet een reden voor zijn en pas wanneer we aie reden weten, kunnen we gaan zeggen: is kanker te genezen? Nu is het volgende grotendeels, speculatief. In de eerste plaats: Onevenwichtigheden blijken voort te komen bij mensen: die onder psy- chische spanning staan, Onverschillig wat ae oorzaak daarvan is, blijkt steeds weer een verandering van de werking van de pancreas plaats te vinden, ‘fij zien een zelfde ontwikkeling bijvoorbeeld bij vormen van suikerziekte: in zeer vele gevallen verdwijnt de suiker- ziekte langzaan op het ogenblik dat de patient psychisch weer oven- wichtig en gozond wordt. We moeten dus aannnemen dat we hier in eder geval cerst moeten kijken naar bepaalde psychische aspecten. En dan stel ik: elke mens die voortdurend ontevreden is met 2'n leven en zichzelf, schept hierdoor voorwaarden, waardoor hij eerder een kankerpatient cal worden dan een ander. Elke mens die niet in staat is zich te uiten, die veel opkropt, heeft een grote kans dat hij suikerziekte, kanker of bepaalde vormen van reuma oploopt. Dan moeten we bij de vraag of kanker te genezen is, in ieder geval zeer véél aandacht schenken juist aan die psychische gezondhei In de tweede plaats vragen we ons af of er misschien milieu omstandigheden zijn die kanker kunnen bevorderen. Nou, ik geloof dat er deskundigen zijn, die er al zoveel hebben vastgesteld, dat het een wonder is dat kanker nog niet een veel grotere volksziekte Maar laten we eens kijken naar de voeding, bijvoorbeeld. 0, ik weet dat er veel is gelachen en veel "wetenschappelijk verweer" is ge- weest tegen zaken als bijvoorbeeld bepaalde hormoonbehandelingen in Zwitserland en het Moerman-dieet in Nederland. Maar aan de andere kant: voor sommige patienten blijken die dingen wel te werken, en dat is bewijsbaar. We kunnen niet zeagen een Moerman-dieet, eon bepaalde hormoon- vehandeling, is altijd gegarandeerd 'n middel om kanker te genezen. Mear we kunnen wel zeggen dat in seer vele gevallen, ook daar waar de gangbare medicatie, bestraling etc. niet meer voldoende werkt, het mogelijk is om met 'n dieetmethode, soms met bepaalde hormoon- injecties, de kanker tenminste tot inkapseling te brengen. Dat lijkt me een heel belangrijk punt. Kenmelijk heeft ook de wijze van leven te maken met het ontstaan van kanker, althans geeft een vergrote mOgelijkheid voor het overwinnen van, of het ontstaan van kankers. Br wordt enorm veel gedaan aan kankeronderzoek, er gaan heel veel miljoenen mee weg met die subsidies end., alleen al in Nederland, en dan kijken we nog niet eens in de andere landen van de wereld. Mij valt echter op, ik hoop dat.mon het mij niet kwalijk neemt, dat men voortdurend zoekt naar de "mechanische" verklaring. D4t kan kanker veroorzaken, on dt is niet goed en: kanker, dat zou je dan zo moeten behandelen. Aleof het gaat om een verstopte leiding in een automotor, of misschien 'n foute ontsteking. Veel van hetgeen op ait terrein, zowel voor operatieve en bestralingsbehandeling als “andere behandelingen, is ontdekt, is wel degelijk delangrijk. lM hoe kun je een kwaal goed behandelen wanneer je de oorzaak niet weg- neent? Volgens mij zou men zeker bij kankerpatienten, ook wanneer het een gevorderd stadium is, psychologische hulp moeten kunnen geven. En daarnaast zouden we dan eventueel nog wat paranormale hulp kunnen geven en verwachten. Want kanker blijkt op het ogenblik in beginfase wel degelijk-te genezen zijn. Er zijn medicaties voor, er zijn bepaalde methoden ont- wikkeld, waardoor je kanker die in het beginstadium wordt ontdekt, zonder meer kunt genezen. Het blijkt daarbij heel vaak zo te 2ijn, dat operatief ingrijpen gevaarlijk is. Dat mag je eigenlijk alleen maar doen wanneer er geen andere mogelijkheid meer bestaat. Want operatief ingrijpen ontstaat maar al te vaak een uitzaaiing, doordat een of meer van de cellen losgeslagen raken, b.v. in de bloedbaan terecht komen, en dan hun woekerend werk op willekeurige plaateen als een aangroeing gaan voortzetten. En dat is natuurlijk niet zo leuk. Ex zijn gevallen bekend wearbij men én betrekkelijk groot kankergezwel verwijderde, maar waar door een kleine "kunstfout" een aantal cellen toch in het lichaam aanwezig bleef. Kort daarna ont- stonden een reeks uitzaaiingen die tenminste 20 en waarschijnlijk meer kankeruitwassen veroorzaakten zowel in de organen als later ook aan de oppervlakte onder de huid. Dat aijn dingen waar je over moet nadenken. Ik geef toe: ér zijn gevallen waarbij het mes niet verme- den kan worden, dan moét je ingrijpen omdat anders de patient suc~ cumbeert. Maar wanneer er nog een andere behandelingsmogelijkheid bestaat, zou je dat moeten laten. Bestralingsbehandelingen hebben soms een redelijk goed effect. Ik bedoel hier vooral de kobaltbestraling, waarbij door het voort~ durend roteren alleen in het brandpunt een voortdurende belasting ontstéat. Hierdoor is het inderdaad mogelijk een aantal cellen te doden, waaronder woekercellen. Maar alweer: er ontstaat wel degelijk hierdoor een betrekkelijk aware belasting van het organisme. Wanneer de patient zelf al negatief is ingesteld, is de kans heel groot dat de bestralingsbehandeling weinig of geen resultaat boekt. Wu kun je je af gaan vragen waarom dan het Moerman-dieet, de hormoonbehandélingen en er zijn nog enkele andere soorten, dan toch 20 vaak resultaat opleveren. Ik vrees dat het antwoord niet alleen kan liggen in de juistheid van de voedingsmethoden, in het herstel- len van de hormionale balans, enz. Ik denk dat het heel erg beleng- rijk is dat de patient bij deze therapietn zelf voortdurend en in- tens betrokken is en daaraan een zekere verwachting en hoop beleeft. Wanneer het negativisme bij de patient verdwijnt is de mogelijkheia weer groot dat een balans in het lichaam herontstaat, waardoor ver~ dere uitzdaiingen althans worden voorkomen, terwijl daarnaast de af- weer van het lichaam sterker kan worden, wat kan voeren tot inkapse- ling van bestaande kankergeawellen, die dan op den duur als het ware wegdrogen en na een aantal jeren inderdaad verdwenen kunnen zijn. De veroorzakers van de celkernschade die zijn natuurlijk nog wél aanwezig maar hebben geen mogelijkheid of reden meer om aktief te zijn. Hier is dus kennelijk ook een psychologisch element aanwezig en het zou de verklaring kunnen 2ijn voor een dergelijke verbetering. Ik dacht dat ik hiermede, zij het zeer populair, de belang- rijkste punten ten aanzien van de gangbare kankertherapieén wel heb gesteld. Is er iemand die het er niet mee cons is? (Geen reactie uit de zeal). Dan moet ik nu overgaen tot dat gedeelte dat eigenlijk bij het stellen van het onderwerp werd opgedragen: namelijk de vraag: " Is het mogelijk door magnetiseren, of door geestelijke genezing van welke aerd ook, kanker te gonezen?” Na het voorgaande zult u begrepen hebben dat er bepaalde sug~ gestieve en psychologische elementen van groot belang zijn bij de genezing. Een magnetisour kan iomand kracht geven. Hij kan niet de actieviteiten van het lichaam werkelijk en volledig op korte ter- mijn veranderen, Hij k4n er echter voor zorgen dat de reacties in het lichaam evenwichtiger zijn. Hij kan een te kort aan krachten inderdaad suppleren. Wanneer er een goede band bestaat tussen de genezer en de patient, en er vertrouwen is ten aanzien van die Boe