De Male Gaze & Gender Identity

Een analyse van de film The Crying Game
Voor het vak Filmtheorie van Prof. Philippe Meers

Nathalie Moyaert

Master Filmstudies en Visuele Cultuur Academiejaar 2013 – 2014

2013. (Richardson. In de eerste fase analyseren we Jude. the fictions supporting compulsory heterosexuality. is het interessant om te onderzoeken of haar visie toepasbaar is op deze onconventionele film en of ze stand houdt. 1975). by extension.” (Kuhn & Westwell. race en seksualiteit. Omdat de vrouw echter symbool staat voor de castratieangst vormt zij tegelijkertijd een potentiele bedreiging voor de mannelijke kijker. Ze draagt betekenis. In een tweede fase analyseren we het personage Dil. C.I. Hoewel. maar creëert geen betekenis (Mulvey. In een essay demonstreert zij de werking van de male gaze aan de hand van verschillende traditionele Hollywoodfilms. In deze Oscar-genomineerde film zijn er amper vrouwelijke personages. Dit brengt ons bij Queer Theory: Queer Theory is no more “about” lesbians and gay men than woman’s studies is “about woman” . Zij claimt dat in “classical Hollywood cinema the female figure on screen is constructed pre-eminently as an object ‘tobe-looked-at’ via a spectator-text relationship that constructs a ‘masculine’ subject position for the viewer. part of the project of Queer is to attack … the very “naturalness” of gender and. We baseren ons hiervoor op het conceptuele kader van Laura Mulvey. Hierdoor krijg je het stereotype beeld van een vrouw maar ook stereotypen over seksualiteit. Het is echter een complexe film die. The Crying Game moeilijk onder deze noemer te vatten is. p. tegen de achtergrond van het IRA-conflict. of misschien net omdat. is ze emotioneler dan een man en is ze minder sterk.251). 2012.176). of fetisjistische scopofilie waar de vrouw geobjectiveerd wordt. Indeed. 2012.” (Hayward. THEORETISCH KADER De Male Gaze is een term die Laura Mulvey gebruikt in haar essay “Visual Pleasure and Narrative Cinema” (1975) Daarin bekritiseert zij de plek van het vrouwelijke personage. vragen oproept over gender. die het klassieke denken van gender en identiteit aan de kaak stelt. as cited in Storey. p. p. het enige echte vrouwelijke personage in de film en hoe zij wordt gepresenteerd aan de kijker. Nathalie Moyaert – The Crying Game 2 . Gender is een ideologische constructie dat gebaseerd is op de biologische verschillen tussen man en vrouw: “[It] is the first in a series of binary oppositions that serve to construct us as man or female. II. Volgens Annette Kuhn wordt een vrouw geassocieerd met: het huiselijke. Mulvey reikt twee verschillende oplossingen aan om deze castratieangst teniet te doen: sadistisch voyeurisme waarbij de vrouw gestraft wordt. regardless of his or her actual gender. Het vrouwelijk personage staat dus ten diensten van het verhaal en vooral: het mannelijke personage. 164). INLEIDING Het onderwerp van deze paper behandelt de vraag of de Male gaze aanwezig is in de film The Crying Game (1992).

a. Terwijl ze in het begin van de film nog voorzichtig met hem flirtte: “I was thinking about you”. with their appearance coded for strong visual and erotic impact.487). is de doorslaggevende factor voor Dil. Vanaf het begin is het duidelijk dat de male gaze aanwezig is: het vrouwelijke personage Jude lokt immers de Britse soldaat in de val met behulp van haar looks en de belofte van seks. Jude is niet langer een object om naar te kijken.” zegt Dil terwijl ze meerdere keren op Jude schiet met een handgeweer. zoals Mulvey in haar essay beschrijft: “woman are simultaneously looked at and displayed. Nathalie Moyaert – The Crying Game 3 . draagt strakke kledij – met onder haar jeansjasje een opvallend pink topje – en loopt op hakken in een moeilijk te begaan grasveld.” (1975. Er is echter een narratieve reden waarom Jude zich zo seksueel gedraagt. Om het clichébeeld helemaal af te maken. Desondanks deze mentaliteitswijziging staat zij nog altijd niet op haar eigen benen. Op het eerste zicht heb je dus inderdaad een situatie waarin. CASE STUDY: THE CRYING GAME MALE GAZE Op de tonen van “When a Man Loves a Woman”. waaronder het hoofdpersonage Fergus. Nadat de ontvoering faliekant afloopt.III. en haar topje is vervangen door beige trui waar ze net niet in verdrinkt. Vooral de manier waarop Jude Jody gelokt heeft. wordt hij ontvoerd door enkele IRA soldaten.” waar hij niet op in gaat. p. Zij komt immers te weten dat Jude een cruciale rol heeft gespeeld in de dood van Jody. omdat ze haar vrouwelijkheid heeft gebruikt om Jody in de val te lokken. hoewel hij in hun midden zit (met een zak boven zijn hoofd) en Fergus m. Hij is zichtbaar geïnteresseerd in haar en uit hun conversatie blijkt dat ze elkaar nog niet lang kennen. De oude rolpatronen blijven echter behouden: zij is diegene die voor eten en drinken zorgt. is ze hier rechtuit en eist ze: “Fuck me. Ook haar gedrag tegenover Fergus is (begrijpelijkerwijs) drastisch veranderd. Uiteindelijk sterft Jude aan de hand van het personage Dil. zien we hoe een Britse Soldaat Jody op een kermis in Noord-Ierland in het gezelschap vertoeft van de jonge Ierse vrouw Jude. Fergus.w. Ze is helemaal opgemaakt. duurt het even voor we haar terug in de film zien. Eens de ontvoering heeft plaatsgevonden. Net op het punt wanneer Jody denkt zijn slag te slaan. ondergaat Jude een metamorfose: haar sexy kledij heeft plaatsgemaakt voor een zwarte broek met daaronder stevige bottinnen. Daarnaast draagt Fergus haar op om de gevangen Jody eten te geven. ze is nu ‘one of the guys’. ze draagt een nieuwe haartooi en –kleur. Ze is keihard en chanteert Fergus om een moord te plegen voor de IRA wetende dat diegene die de trekker overhaalt waarschijnlijk zelf wordt neergeschoten door de bodyguards van het doelwit. Al is ze weliswaar zijn rechterhand. didn’t you. “You used those tits and that ass to get him. Jude wordt dus gestraft omwille van haar daden. Ook haar make-up en juwelen zijn verdwenen. ze blijft immers ondergeschikt aan de leider van de IRA-cel waartoe zij behoort en volgt ze bevelen op. Jude is dan revamped. wint Jody een grote roze teddybeer voor haar op de kermis. dit zelf ook kan doen.

Ze is zeer gevoelig. aangenaam om naar te kijken en perfect passend in de klassieke rol van een vrouw (emotioneel en een “vrouwelijke job”). dat de schok van de onthulling de gewenste impact heeft op zowel Fergus als de kijker. krijgt het personage een heel andere betekenis. De keuze voor Fergus als focalisator lijkt me een bewuste keuze van de regisseur om het stereotype denken over gender en seksualiteit in vraag te stellen. Ze stelt zowel de mannelijke als de vrouwelijke identiteit in vraag naast het klassieke concept van heteroseksualiteit. Nathalie Moyaert – The Crying Game 4 . Het enige vrouwelijke personage. De film draagt bij tot de deconstructie van het stereotype beeld rond gender en stelt seksualiteit in vraag. IV. CONCLUSIE Ik heb de theorie van Mulvey over de male gaze toegepast op The Crying Game. wordt zowel voor het narratief als voor de kijker een seksueel object. Fergus had hem belooft Dil op te zoeken indien hij het leven zou laten tijdens de ontvoering. Maar eens de realiteit zichtbaar is. Zij is de katalysator en staat ze ten diensten van de verhaallijn van het mannelijke hoofdpersonage Fergus. Hier wordt dus gespeeld met de male gaze: Dil was eerst een mooie sexy vrouw. Maar dit alles maakt van The Crying Game geen patriarchale film. Hij is meteen tot haar aangetrokken en hetzelfde geld voor Dil. draagt zeer sexy kledij en is zeer rechtuit naar Fergus toe. De regisseur is zich bewust van de male gaze en speelt hier mee: zowel Fergus als de kijker ondergaan immers een schok eens de transgender identiteit van Dil wordt onthuld. Maar het is net omdat Dil zich als vrouw gedraagt en het klassieke rolpatroon toont.GENDER & IDENTITY Het personage Dil is van mixed-race origine en was de vriendin van Jody. In tegenstelling tot Jude. Het is een tweesnijdend zwaard. Dil werkt immers als kapster en treed daarnaast op in een (achteraf) duidelijke HLBT-bar. Jude. op en top vrouwelijk. Dil werkt als kapster en daarnaast treed ze soms op in een lokale bar. Zowel Fergus als de kijker beleven dan ook de schok van hun leven wanneer Fergus wordt geconfronteerd met het mannelijke geslachtsorgaan van Dil. Beide aspecten zijn clichés die worden geassocieerd met gayness. Fergus verhindert dat ze zelfmoord pleegt en neemt de schuld voor de moord op zich. De film eindigt met een bezoek van Dil aan de gevangenis op de tonen van “Stand by your man”. Uiteindelijk moet ze dit ook met haar leven bekopen. Al kun je ook stellen dat het net queer stereotypen bevestigd. ontsnapt Dil aan haar “straf”. ze creëert een andere betekenis. De kijker ziet Dil en haar omgeving steeds door de ogen van Fergus. Integendeel. Ze is immers een transgender.

A Dictionary of Film Studies. United Kingdom: Palace Pictures. Edinburgh: Edinburgh University Press.). London & New York: Routledge. pp. Kuhn. (2012). G. L. & Jordan. ‘Visual pleasure and narrative cinema’. (Producer). Cultural Theory and Popular Culture (6th ed. Mulvey. Story. England. (Director). Channel Four Films & British Screen. S. S. The Crying Game [Motion picture]. Harlow: Pearson Education. A. A Reader. (2012). (1992).V. United Kingdom. 58–69 in Thornam. Cinema Studies: The Key Concepts (4th ed. N. Nathalie Moyaert – The Crying Game 5 . Oxford: Oxford University Press.). BIBLIOGRAFIE Hayward. S. (ed) Feminist Film Theory. (1999/1975). (2013). Oorspronkelijk gepubliceerd in 1975: Screen 16 (3) 6–18. & Westwell. J. F ILM Woolley.