Vous êtes sur la page 1sur 5

De Male Gaze & Gender Identity

Een analyse van de film The Crying Game
Voor het vak Filmtheorie van Prof. Philippe Meers

Nathalie Moyaert

Master Filmstudies en Visuele Cultuur Academiejaar 2013 – 2014

Mulvey reikt twee verschillende oplossingen aan om deze castratieangst teniet te doen: sadistisch voyeurisme waarbij de vrouw gestraft wordt. Ze draagt betekenis. as cited in Storey. regardless of his or her actual gender. (Richardson. p. 2013. Het vrouwelijk personage staat dus ten diensten van het verhaal en vooral: het mannelijke personage. Zij claimt dat in “classical Hollywood cinema the female figure on screen is constructed pre-eminently as an object ‘tobe-looked-at’ via a spectator-text relationship that constructs a ‘masculine’ subject position for the viewer.251). die het klassieke denken van gender en identiteit aan de kaak stelt. 164). of fetisjistische scopofilie waar de vrouw geobjectiveerd wordt.” (Hayward. In de eerste fase analyseren we Jude. In een essay demonstreert zij de werking van de male gaze aan de hand van verschillende traditionele Hollywoodfilms. In deze Oscar-genomineerde film zijn er amper vrouwelijke personages. tegen de achtergrond van het IRA-conflict. THEORETISCH KADER De Male Gaze is een term die Laura Mulvey gebruikt in haar essay “Visual Pleasure and Narrative Cinema” (1975) Daarin bekritiseert zij de plek van het vrouwelijke personage. II. The Crying Game moeilijk onder deze noemer te vatten is. Volgens Annette Kuhn wordt een vrouw geassocieerd met: het huiselijke. the fictions supporting compulsory heterosexuality. 1975). 2012. C. vragen oproept over gender. is het interessant om te onderzoeken of haar visie toepasbaar is op deze onconventionele film en of ze stand houdt. by extension. Het is echter een complexe film die.” (Kuhn & Westwell. race en seksualiteit. Omdat de vrouw echter symbool staat voor de castratieangst vormt zij tegelijkertijd een potentiele bedreiging voor de mannelijke kijker. Indeed. INLEIDING Het onderwerp van deze paper behandelt de vraag of de Male gaze aanwezig is in de film The Crying Game (1992). p. In een tweede fase analyseren we het personage Dil.176). part of the project of Queer is to attack … the very “naturalness” of gender and. Gender is een ideologische constructie dat gebaseerd is op de biologische verschillen tussen man en vrouw: “[It] is the first in a series of binary oppositions that serve to construct us as man or female. of misschien net omdat.I. 2012. p. Dit brengt ons bij Queer Theory: Queer Theory is no more “about” lesbians and gay men than woman’s studies is “about woman” . Hierdoor krijg je het stereotype beeld van een vrouw maar ook stereotypen over seksualiteit. Nathalie Moyaert – The Crying Game 2 . We baseren ons hiervoor op het conceptuele kader van Laura Mulvey. Hoewel. is ze emotioneler dan een man en is ze minder sterk. maar creëert geen betekenis (Mulvey. het enige echte vrouwelijke personage in de film en hoe zij wordt gepresenteerd aan de kijker.

a. ondergaat Jude een metamorfose: haar sexy kledij heeft plaatsgemaakt voor een zwarte broek met daaronder stevige bottinnen. Uiteindelijk sterft Jude aan de hand van het personage Dil. “You used those tits and that ass to get him. Ze is helemaal opgemaakt. Jude is niet langer een object om naar te kijken. Al is ze weliswaar zijn rechterhand. Vanaf het begin is het duidelijk dat de male gaze aanwezig is: het vrouwelijke personage Jude lokt immers de Britse soldaat in de val met behulp van haar looks en de belofte van seks. Op het eerste zicht heb je dus inderdaad een situatie waarin.w. Nathalie Moyaert – The Crying Game 3 . omdat ze haar vrouwelijkheid heeft gebruikt om Jody in de val te lokken. p.” waar hij niet op in gaat. Net op het punt wanneer Jody denkt zijn slag te slaan. en haar topje is vervangen door beige trui waar ze net niet in verdrinkt. with their appearance coded for strong visual and erotic impact. draagt strakke kledij – met onder haar jeansjasje een opvallend pink topje – en loopt op hakken in een moeilijk te begaan grasveld. Eens de ontvoering heeft plaatsgevonden. Ook haar gedrag tegenover Fergus is (begrijpelijkerwijs) drastisch veranderd. duurt het even voor we haar terug in de film zien. dit zelf ook kan doen. hoewel hij in hun midden zit (met een zak boven zijn hoofd) en Fergus m. wordt hij ontvoerd door enkele IRA soldaten. Daarnaast draagt Fergus haar op om de gevangen Jody eten te geven.III.” zegt Dil terwijl ze meerdere keren op Jude schiet met een handgeweer. is de doorslaggevende factor voor Dil. zien we hoe een Britse Soldaat Jody op een kermis in Noord-Ierland in het gezelschap vertoeft van de jonge Ierse vrouw Jude. Hij is zichtbaar geïnteresseerd in haar en uit hun conversatie blijkt dat ze elkaar nog niet lang kennen. is ze hier rechtuit en eist ze: “Fuck me. Vooral de manier waarop Jude Jody gelokt heeft. Ze is keihard en chanteert Fergus om een moord te plegen voor de IRA wetende dat diegene die de trekker overhaalt waarschijnlijk zelf wordt neergeschoten door de bodyguards van het doelwit. Desondanks deze mentaliteitswijziging staat zij nog altijd niet op haar eigen benen. Terwijl ze in het begin van de film nog voorzichtig met hem flirtte: “I was thinking about you”. Zij komt immers te weten dat Jude een cruciale rol heeft gespeeld in de dood van Jody. Jude is dan revamped. Er is echter een narratieve reden waarom Jude zich zo seksueel gedraagt. zoals Mulvey in haar essay beschrijft: “woman are simultaneously looked at and displayed. ze blijft immers ondergeschikt aan de leider van de IRA-cel waartoe zij behoort en volgt ze bevelen op. waaronder het hoofdpersonage Fergus. didn’t you. Nadat de ontvoering faliekant afloopt. ze draagt een nieuwe haartooi en –kleur. Om het clichébeeld helemaal af te maken. wint Jody een grote roze teddybeer voor haar op de kermis.” (1975. Fergus. ze is nu ‘one of the guys’. Jude wordt dus gestraft omwille van haar daden.487). CASE STUDY: THE CRYING GAME MALE GAZE Op de tonen van “When a Man Loves a Woman”. De oude rolpatronen blijven echter behouden: zij is diegene die voor eten en drinken zorgt. Ook haar make-up en juwelen zijn verdwenen.

Uiteindelijk moet ze dit ook met haar leven bekopen. Dil werkt immers als kapster en treed daarnaast op in een (achteraf) duidelijke HLBT-bar. Ze stelt zowel de mannelijke als de vrouwelijke identiteit in vraag naast het klassieke concept van heteroseksualiteit. Maar eens de realiteit zichtbaar is. De keuze voor Fergus als focalisator lijkt me een bewuste keuze van de regisseur om het stereotype denken over gender en seksualiteit in vraag te stellen. Het enige vrouwelijke personage. Ze is immers een transgender. Hier wordt dus gespeeld met de male gaze: Dil was eerst een mooie sexy vrouw. Hij is meteen tot haar aangetrokken en hetzelfde geld voor Dil. Integendeel. De film draagt bij tot de deconstructie van het stereotype beeld rond gender en stelt seksualiteit in vraag. Al kun je ook stellen dat het net queer stereotypen bevestigd. Maar dit alles maakt van The Crying Game geen patriarchale film. De film eindigt met een bezoek van Dil aan de gevangenis op de tonen van “Stand by your man”. draagt zeer sexy kledij en is zeer rechtuit naar Fergus toe. Ze is zeer gevoelig. dat de schok van de onthulling de gewenste impact heeft op zowel Fergus als de kijker. De kijker ziet Dil en haar omgeving steeds door de ogen van Fergus. Fergus had hem belooft Dil op te zoeken indien hij het leven zou laten tijdens de ontvoering. op en top vrouwelijk. Nathalie Moyaert – The Crying Game 4 . krijgt het personage een heel andere betekenis. CONCLUSIE Ik heb de theorie van Mulvey over de male gaze toegepast op The Crying Game. Maar het is net omdat Dil zich als vrouw gedraagt en het klassieke rolpatroon toont. Dil werkt als kapster en daarnaast treed ze soms op in een lokale bar. De regisseur is zich bewust van de male gaze en speelt hier mee: zowel Fergus als de kijker ondergaan immers een schok eens de transgender identiteit van Dil wordt onthuld. IV.GENDER & IDENTITY Het personage Dil is van mixed-race origine en was de vriendin van Jody. Beide aspecten zijn clichés die worden geassocieerd met gayness. ontsnapt Dil aan haar “straf”. In tegenstelling tot Jude. Zij is de katalysator en staat ze ten diensten van de verhaallijn van het mannelijke hoofdpersonage Fergus. Zowel Fergus als de kijker beleven dan ook de schok van hun leven wanneer Fergus wordt geconfronteerd met het mannelijke geslachtsorgaan van Dil. wordt zowel voor het narratief als voor de kijker een seksueel object. Het is een tweesnijdend zwaard. Fergus verhindert dat ze zelfmoord pleegt en neemt de schuld voor de moord op zich. ze creëert een andere betekenis. aangenaam om naar te kijken en perfect passend in de klassieke rol van een vrouw (emotioneel en een “vrouwelijke job”). Jude.

A Reader. S. J. Cinema Studies: The Key Concepts (4th ed. 58–69 in Thornam. Oorspronkelijk gepubliceerd in 1975: Screen 16 (3) 6–18. Cultural Theory and Popular Culture (6th ed.). (2012). (Director). Channel Four Films & British Screen. (ed) Feminist Film Theory. (2012). BIBLIOGRAFIE Hayward. London & New York: Routledge. L. Mulvey. The Crying Game [Motion picture]. & Westwell. A. United Kingdom. ‘Visual pleasure and narrative cinema’. Harlow: Pearson Education. Kuhn. pp. & Jordan. (1992). United Kingdom: Palace Pictures. Nathalie Moyaert – The Crying Game 5 . N. A Dictionary of Film Studies. Story. (1999/1975). Oxford: Oxford University Press.).V. Edinburgh: Edinburgh University Press. G. F ILM Woolley. S. England. (Producer). S. (2013).