Vous êtes sur la page 1sur 2

De videofilm Zwart als roet van Sunny Bergman

Televisieuitzending op NPO 2 d.d. 01-12-2014


In de film figureren een flink aantal merendeels niet-blanken uit Sunnys leefomgeving en in
Londen, die op scherpe toon rethorische vragen krijgen voorgelegd.
In de opening schminkt zij zich zwart en beklaagt zich erover dat de schmink te bruin van
kleur is. Zij leent bij buren een Zwartepietenpak voor haar reis naar Londen. En ondervraagt
hen zo scherp dat zij het gevoel zeggen te hebben -haar houding t.o.v. Zwartepiet kennendeiemand op bezoek te hebben op zoek naar iets fouts als Hitlers Mein Kampf.
Passeren de revue:
*Sunnys communistische vader die haar het Sinterklaasgeloof al vroeg afpakte als symbool
voor kapitalisch consumentisme.
*Kunstenaar Quinsy Gario, slachtofferig onbegrepen met zijn uit den treuren uitgedragen
obsessieve verbinding van Zwartepiet met racisme en slavernij. Hij ontving veel negatieve Emails en Twitterberichten.Diens lichaamstaal staat op genot van slachtofferschap voor de
camera.
*2 oprichters van de Pro Zwartepiet Facebookpagina die in een mum van tijd 2 miljoen Pro
Piet likes ophaalden.
*Het zeer omstreden in Londen gemaakte filmpje waarin zij, verkleed als Zwartepiet,
rethorische vragen stelt en suggestieve slavenplaatjes laat zien aan passanten die de context
van het Nederlandse Sinterklaasfeest niet kennen.
* Een blanke schooljongen die spijt betuigt
*2 vrolijke, feestelijk uitgedoste Creoolse dames tijdens een dagje uit op de slavernij
herdenking.
*Zwarte slaven gedehumaniseerd als domme acrobatische, sexbeluste figuren. Voor de oorlog
nageaapt door blackfaced blanke zangers.
*Het ophangen van Zwartepiet poppen in Rotterdam n.a.v. de continuing story op televisie
van anti-Zwartepietacties van Quinsy Gario en Jeroen Pauw.
*Sunnys indische vriend David en haar donkerhuidige vriendinnen.
*Een experiment waarin eerst een blanke een fiets steelt en daarna een neger. Passanten en
politie treden op bij de tweede. Niet optredende passantes zijn dan bang voor eventuele
agressiviteit.Een Nigeriaanse schrijfster licht toe in termen van het wit-privilege van
blanken (zelfs in een overwegend blanke cultuur).
* Blanke omroepbazen ( zelfs van de VPRO) en medewerkers, Sunnys vader en broer die
haar racisme/slavernij interesse maar niet begrijpen.
*Twee joodse dames in een pro-Marokkanen demonstratie.
*De racisme-test, waaruit de blanken -inclusief Sunny(!)- als racistisch scoren.
* Een demonstrerende zwarte anti-Zwartepiet adept
* Een gekleurde kennis die zelfs Sunny verdenkt van racistische sentimenten
Uiteindelijk schminken de buren in hun rol van Zwartepiet hun gezicht paars. Sunny heeft
gewonnen.
Eindpunt van de film
Dan komt er toch nog een aap uit de mouw. Sunny blijkt uit tests en sommige meningen ook
niet vrij van racisme. Zij moet daar dan ook nog flink aan werken om racisme-vrij te worden.
Wel te verstaan mt alle blanke Nederlanders, te beginnen bij Zwartepiet, want Sunny is

de norm. En daarmee valt zij door de mand als te bevooroordeeld om een enigszins
geobjectiveerde film over racisme en slavernij te kunnen maken.
Want veel voor de hand liggender ware geweest om te concluderen zich bij Zwartepiet maar
niets aan te trekken van racisme en slavernij. En ontspannen te feesten. Een overgrote
meerderheid in Nederland, zowel bij blanken als niet-blanken, heeft dat immers via de polls
en zelfs bij de enkele blanken uit haar zeer vooringenomen onderzoek, aangegeven.
Ten slotte
Als ik zo Sunny Bergmans reilen en zeilen bezie, in de film en in de media met haar proteg
Quinsy Gario, dan dringt zich bij mij het beeld op van een nooit serieus genomen, afhankelijk
verzuurd kindvrouwtje met een poedeltje. Het baasje dat pas tot haar recht komt als iemand
haar nogal agressieve en uitdagende beestje onvoldoende waardeert of afkeurt. Deze lieden
bevecht zij dan met haar scherpe kinderstemmetje als waren het dierenbeulen. En als er
voortdurend een televisiecamera op haar poedeltje wordt gezet, ook wanneer het diertje, blaft,
bijt, uitdaagt, zijn behoefte doet, paart etc. en de wereld op haar en het hondje tegen raakt, dan
is zij waar zij wezen wil: afgewezen en terzijde geschoven worden, net als in haar
jeugdjaren.Veilig want bekend. Zij kan daarmee immers goed overweg.
Ook Quinsy Gario -nu weer poedeltje af- geniet zelf ook zichtbaar van afgewezen
worden en slachtofferschap. Beloond door alle aandacht van de camera. Maar dat
behoort dan natuurlijk niet op tv een klassiek Nederlands stukje folklore te torpederen.
Want bedenk wel, de televisiecamera is bepalend geweest voor het opstarten van het
zogenaamde Zwartepieten-debat. En ook voor de afkeer van Nederland tegen het
Hilversumse anti-Zwartepietbeleid. In bijna maximale percentages in de polls, ook bij
niet-blanken. En helaas ook voor het ten onrechte generaliseren van deze boosheid over
een hoofdzakelijk gekleurd miniscuul anti-Zwartepietgroepje naar ALLE gekleurde
Nederlanders. Dat doet wl racistisch aan. De omroepen wijzen daarbij echter op het
optreden van populistisch radicaal nationalistische groepen. Maar deze hadden helemaal
het initiatief niet en handelden hooguit in reactie op de dreiging vanuit Hilversum hun
feest af te willen pakken.
Het gaat uiteindelijk wel overduidelijk om racistische vervolgschade van de
televisiecamera, naast de toegebrachte schade van het doordrammend festeren van een
klassiek kinderfeest. Met Sunny Bergman als groezelige zendelinge in de hoofdrol.
Geheel onder de voogdij van VARA-presentator Jeroen Pauw, de VPRO en met name
van Michael Schaap (de Hokjesman) op internet. Zij moeten zich daarvoor allen diep
schamen.
En dat zijn velen met me eens gezien het aantal opzeggingen van het lidmaatschap van de
VPRO.
Job te Pas
Den Haag
E: psychos@casema.nl
Zie ook: http://www.scribd.com/doc/229181957/Ode-aan-Quinsy-Gario