Vous êtes sur la page 1sur 121

The runaway heiress by xxakanexx

-------------------------------------------Yza Consunji had always had choices. She grew up having everything even if she d
idn't ask for it. She had a perfect life although she just wanted to be ordinary
. What would happen if the reluctant heiress runs away to find herself? And what
would happen to the two men fighting for her heart?
Who would she choose?
Who would she love?
------------------------------------------*******************************************
[1] The runaway heiress
*******************************************
I wanted to be ordinary.
I wanted to be me.
I never wanted to excel.
But as long as I have my surname, being ordinary is just too impossible...

Consunji...
*******************************************
[2] Prologue: Two
*******************************************
"Yto with Aisha, Nikita with Migs, AC with Musika...."
I stood in at the corner as I wait for my name to be called. Kinakabahan ako. Hi
ndi ko alam kung kanino ang ipa-partner ni Mrs. Del Valle pero sana hindi ako ma
punta kay Patrice kasi ayoko talaga sa kanya. She had this overwhelming scent na
kapag naamoy mo, mapapanignipan mo pa. I sighed again.
"Ickos with Cheska, Xander with Sonia..."
"Damn, hindi ko na naman partner si Yza."
Napatingin ako kay Xander habang naglalakad siya palayo. Tulad ng iba ay pumila
siya sa gitna ng covered court at tumapat kay Sonia. He took her hand and posed.
Today Mrs. Del Valle will teach us the steps in modern waltz. Sasayawin daw nami
n iyon as part of the cotillion sa prom night.
"Sandro with Sara and Zachary Drew with Yza."
My mouth parted a bit when I heard my name being called tapos narinig ko ang pan
galan niya. Yza Joan Consunji - my best friends' twin sister stood the other sid
e of the court looking at me as she walks. Nakangiti siya sa akin. Hindi ko alam
kung bakit lahat ng bagay basta kapag involved si Yza, slow motion.
Dahan-dahan din akong naglakad papunta sa kanya. We met in the middle of the dan
ce floor. I offered her my hand and she took it. Alam kong para sa kanya, wala l
ang iyon but to me, it meant the whole world.
"Okay, hold onto your partner's hand, do not let go. Look at them eye to eye..."

"Nakakainis! Bakit ikaw pa iyong partner ko Migs! Wala namang romance sa pagita
n natin!"
Put of nowhere biglang sumigaw si Nikita. I heard Yza giggled. Lalo lang siyang
gumanda sa paningin ko. Everytime I look at her, parang may liwanag na nagmumula
sa kanya - nag-ii-luminate iyon sa buong pagkatao niya tapos nakikita ko. It's
so beautiful.
Yza's really pretty. Her long hair na kulot sa dulo, makes her look like a princ
ess. Simple lang siya. Hindi siya tulad ng ibang babae sa campus na kung makapag
-make up ganoon na lang. Akala yata, coloring book ang mukha nila. Si Yza, hindi
siya nagme-make up pero lutang ang ganda niya. Laging maayos ang buhok, parang
hindi nalulukot iyong prescribed uniform ng school sa kanya. Parang hindi siya p
inagpapawisan.
Ang ganda-ganda niya.
Hindi lang siya basta maganda, mabait pa siya.
I grew up with her. Mula grade two, classmate ko na siya. Noon, madalas kaming t
uksuhin sa school - lalo na noong grade five kami. Tanda ko noon, sinabi niya sa
akin na crush niya daw ako. Nagulat talaga ako noon, hindi ko alam kung anong s
asabihin ko. Ang alam ko lang masaya ako noon kasi gusto niya ako pero nang araw
na iyon binawi niya rin iyong sinabi niya.
Hindi niya daw ako gusto. Sinabi niya lang iyon kasi natalo siya sa truth or con
sequence noong iba naming classmate na babae.
Bad trip ako sa kanya noon. Mula nang araw na iyon, inaasar ko na siya lagi. Hin
di naman niya ako pinapansin. Kahit na napipikon na siya sa akin, tahimik lang s
iya. Sa huli, hindi si Yza ang umaaway sa akin kundi si Yto.
"Zachy, hawakan mo daw iyong baywang ko." I heard her spoke. Napatingin ako sa k
anya tapos ay lumingon ako sa iba. Hawak na nga nila ang baywang ng mga kapartne
rs nila. Yza was smiling at me.
"Ha?"
Umiling siya. Kinuha niya ang kamay ko at siya na mismo ang naglagay noon sa bay
wang niya. Dahan-dahan akong ngumiti.
"Yan, mukha ka kasing tuod. Sila sumasayaw na, ikaw hindi pa." Sabi niya sa akin
.
"Paano naman ako sasayaw? Wala namang tugtog?" Tanong ko sa kanya.
"Di kumanta ka. Maganda naman ang voice mo." Sabi niya sa akin. Lalo akong napa
ngiti. Mas inilapit ko pa siya sa akin. Itinapat ko sa tainga niya ang bibig ko.
I felt her stiffened. I swayed her and I started singing.

I've never gone with the wind


Just let it flow
Let it take me where it wants to go
Till you open the door
There's so much more
I've never seen it before
I could feel her smiling at me. Nakahawak ang kaliwang kamay niya sa braso ko ha

bang hawak naman ng kanang kamay ko ang kamay niya...


You lift my feet off the ground
Spin me around
You make me crazier, crazier
Feels like I'm falling and
I'm lost in your eyes
You make me crazier,
Crazier, crazier
I spin her around. Natatawa pa siya habang umiikot kami.
I really like her laughter - music to my ears. I sighed. I spin her again.
"Mr. Laundrize, anong ginagawa mo kay Miss Consunji?"
Bigla ko siyang nabitiwan.
"Ha?"
Napalunok ako. Tumingin ako sa paligid at doon nakita ko si Yto na iniirapan ako
. Sanay na ako doon, pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang galit na titig
ni Xander sa akin. Nakakuyom ang palad niya habang taas baba ang dibdib. Para ba
ng mas galit pa siya kaysa kay Yto.

---------------

"Hi, Yzang kulet na kakambal ni Ytong pikon!"


Tinabihan ko si Yza. Nakaupo siya sa bench sa tapat ng school garden. Tulad ng d
ati ay nagbabasa na naman siya ng libro niya. Ngiting-ngiti ako. Kanina ko pa ka
si siya tinitingnan. Nasa kabilang side lang ako ng hall at tahimik siyang pinag
mamasdan.
Si Yza Joan - I really like her. She's like an angel God sent down to earth to m
ake my heart flutter. Iyon ang ginagawa niya mismo sa akin. She makes my heart f
lutter every damn moment I see her.
"Xander, hindi ako makulit at oo, pikon nga si Yto." Sabi niya habang tumatawa.
Napangiti ako lalo. Mas cute siyang tingnan kapag suot niya iyong reading glass
es niya. Nagmumukha siyang mas matalino kaysa sa akin.
Matalino si Yza pero mas matalino ako sa kanya kaya lang wala ako sa top three d
ahil lagi ko siyang pinagbibigyan, kung tutuusin kaya kong makipagsabayan sa kan
ya pero hindi ko ginagawa dahil gusto ko siya pa rin ang may hawak ng Rank two s
a classroom. Mula noong grade three ako, hanggang ngayon si Yza lang ang babaeng
tiningnan ko bilang babae - the rest are like - one of the boys to me - pero si
Yza, iba siya.
She's so feminine.
"Ay, nagugutom ka ba? May chocolate ako dito." Sabi ko sa kanya. Ngumisi ako at
ibinigay sa kanya iyong chocolate na kanina ko pa dala. Umaga pa lang dapat bini
gay ko na iyon pero bantay sarado na naman si Yto kaya hindi ako makalapit.
Ewan ko bas a kapatid niya. Kapag ganoon nang ganoon si Yto, maagang aatakihin i

yon sa puso.
"Salamat, Xander. Ang sweet mo talaga." Nakatawang sabi niya. Nagkatunog ang ngi
ti ko. Pakiramdam ko naka-goal ako sa football dahil sa sinabi niya.
"Anong binabasa mo?" Tanong ko.
"Hmn? Ano iyong Literature book natin. Ang tagal kasi ng sundo ko eh." Sagot niy
a.
"I see, gusto mo ako iyong maghatid sa'yo? Mamaya nandyan na iyong driver ko, ih
ahatid kita sa inyo para makilala ko na rin iyong parents mo."
"Kilala mo naman si Nanay at Tatay diba?" Tanong niya sa akin.
"Oo, ang gwapo nga ng Tatay mo. Nakita ko iyong magazine cover niya kanina. Actu
ally crush siya ng Mommy ko, kaya minsan nagagalit si Daddy kay Mommy pero lambi
ngan lang nila iyon." I noticed Yza's cheeks turned red. Mukhang na-amuse siya s
a sinabi ko.
"Bakit?" Natutuwa ako sa kanya. I pinched her cheek.
"Aray naman, Xander. Masakit eh."
"Mana ka siguro sa Tatay mo." Sabi ko na lang.
"Ano? Gwapo?" Tanong niya.
"Hindi, maganda ka." I took a deep breath. Wala akong balak sabihin pero sasabih
in ko sa kanya.
"I really like you, Yza. Kung pwede lang na manligaw na ako, gagawin ko."
Just like that her whole face turned scarlet red. Bigla na lang siyang tumayo.
"A-ayan na iyong sundo ko. Bye! Salamat sa chocolates!" Tumakbo siya palayo sa a
kin. Napailing na lang ako.
Alam kong hindi pa handa si Yza. We're only sixteen pero gusto ko talaga siya. S
abi ni Daddy sa akin, if I like someone, I should go after it and do everything
so I could have it. Iyon ang pananaw ko sa buhay.
I like Yza. I'm going after her.
Paalis na sana ako sa bench na iyon nang makita ko si Zachary Drew na nakatitig
sa akin. I grinned at him. Nilapitan ko siya.
"Narinig mo?" Tanong ko sa kanya. Hindi naman ganoon kalayo ang kinatatayuan niy
a para hindi niya marinig iyong sinabi ko kay Yza kanina.
"Sumira ka sa deal natin kay Yto." Sabi niya sa akin.
"Fuck the deal, Zachary. Hindi naman ako torpe tulad mo. Magaling ka sa ibang ba
bae pero pagdating kay Yza ang duwag mo. Kung ganyan ka, advantage ko iyan. Nasa
bi ko na ang nararamdaman ko. May the best man win na lang."
I offered my hand for a handshake. He took it.
"I'm the man who'll win."

I said to Zachary before walking away.


*******************************************
[3] 1. Soon
*******************************************
"Birthday din naman ni Yto, bakit siya walang party?"
It was an ordinary Sunday morning and I was having breakfast with my family. I w
as sitting at the chair next to my nanay - who was putting some sugar on tatay's
coffee. Tatay looked at me as if he was feeling somewhat - alienated with what
I just said.
"Yza," His calm voice always made me feel like I did something wrong kahit wala
naman. Siguro iyon talaga iyong epekto ng pagiging Sancho Consunji ni Tatay. I s
ighed.
My family - we'll tatay's family is very powerful. They own the most influential
empire in the country. Also, my tatay is one of the most influential men in th
e corporate world, he's ranked number two in the Forbes list.
He sighed. "Ayaw mo bang mag-debut? It's your will. You'll be turning eighteen n
ext week. We should celebrate that."
"Si Yto..."
The truth is, I don't want to have a party. I was thinking of something else. I
wanted to do something else - like a charity work. I wanted to feed the homeless
kids o kaya man pumunta sa orphanage na madalas puntahan noon ni Lola. I haven'
t visited that place since she died and I really want to give back.
But I guess my parents had something else their minds. Nanay smiled at me.
"Maganda iyon, Yzang, magsususot ka ng gown."
"Oo nga naman ate." Singit pa ni Yna. She was sitting beside Yllak who was busy
eating his toast. Yllak looked at her then he made a face.
"Oo nga naman ate..." He mimicked. "Inggit ka lang eh!"
I rolled my eyes. Nagsimula na naman silang dalawa.
"Nanay oh! Si Kuya niloloko ako!" Sumbong ni Yna kay Nanay. Yna is the youngest
among all of us. She's only nine years old, while Yllak is ten and Yvo is twelve
.
"Kids, stop it." Bawal ni Nanay sa kanila. I shook my head. Hindi yata nabubuo a
ng araw ni Yllak kapag hindi niya napapaiyak si Yna. Kung gaano kami kalapit ni
Yto noon, kabaligtaran naman naming sila. Yvo was just eyeing the two of them. G
anoon lang naman siya, palagi siyang tahimik pero kapag nagsalita naman siya tal
agang makikinig ka sa kanya.
Yvo is so much like tatay - tahimik pero kapag nagsalita malaman. Unlike Yto, he
's becoming like Tito Luke each day and I'm really wondering why.
Tito Luke is tatay's brother and like what Tita Apollo - his wife - always tells
me - parang naging mini me ni Tito si Yto.
"Pero kasi..." Napakamot na lang ako ng ulo. Hinawakan ni Nana yang kamay ko.
"Sige na, please?" She said to me. I bit my lower lip.

"Papayag na iyan, nay." Sabi pa nit Yto.


"Sige po..." Wika ko na lang. Nanay smiled wide. Mukha namang natuwa din si Tata
y sa sinabi ko.
"So, mag-isip ka na kung sinong escort mo sa debut, Yza Joan." Sabi ni Nanay. Na
patingin kaming dalawa kay Tatay at kay Yto nang pareho nilang bitiwan ang hawak
nilang kutsara.
"Bakit mag-iisip?" Tanong ni Tatay.
"Oo nga." Sabi naman ni Yto. "Ako iyong escort. Ako lang."
I rolled my eyes again. Gumana na naman ang pagiging overprotective ng kakambal
ko. Okay lang naman sa akin, pero minsan kasi parang o.a. na.
"So it's settled. Si Yto ang escort. Walang iba." Tatay confirmed. Napailing na
lang si Nanay.
Tatay spoke again, he was now smiling. "Invite mo iyong mga kaibigan mo. Si Niki
ta---"
"Di po siya pwede." Sabi bigla ni Yto.
"At bakit? Ikaw ba ang may hawak ng sched ni Niki?" Tanong ko kay Yto. Napapalat
ak siya pero hindi kumibo. Napailing na lang ako. Mukhang wala na akong magagawa
dahil planado na ni Nanay at ni Tata yang birthday ko. Sabagay okay na rin iyon
- pero mas gusto ko sana na simple lang hangga't maari.
Pagkatapos mag-breakfast ay nagpaalam ako kay Nanay na pupunta sa village librar
y. I needed to return some books and also I need to borrow some.
Ito lang naman ang bisyo ko. Minsan naiisip ko na introvert ako kasi hindi ako t
ulad ng ibang teenagers. I guess it's just the way my nanay raised me.
I got to the village library. Madalas ako doon kaya kilala na ako. I was smiling
at the guard. I also smiled at the librarian. I gave her the books I borrowed t
he last time and she asked me if I'm going to borrow again. Noong tumango ako, h
indi na niya binigay sa akin iyong library card ko.
Umikot na ako sa loob. I was looking for something to read when three girls appr
oached me. I smiled - I was feeling so weird. Bakit nila ako nginingitian?
"Uhm, hi?" I greeted them.
"Ikaw si Yza Consunji diba? Iyong kapatid ni Yto?" Tanong noong babaeng may bang
s. I just smiled at her. Now I know why they're smiling at me - may Yto syndrome
sila. Iyon ang tawag ko sa mga babaeng umiikot ang ulo kapag nakikita ang kakam
bal ko.
"Yeah, I guess... Bakit po?" I asked politely.
"Pwede bang pakibigay mo sa kanya ito?" Sabi noong isa pang babaeng - she has br
aces. I rolled my eyes again. They each gave me a box of cookies. Pagkatapos noo
n ay binigyan pa nila ako ng mga letters. Tinanong ko tuloy sa sarili ko kung va
lentine's day ba ngayon at binibigyan nila si Ytong Pikon ng ganito. After that,
they all said thank you tapos ay umalis na. Napakamot na lang ako ng ulo.
Hindi na ako nanghiram ng libro. Natamad na rin akong magbasa. I checked the tim

e and I saw that it's almost twelve in the afternoon. Naisip kong umuwi na dahil
baka hinahanap na ako ni Nanay. Linggo ngayon, dapat sabay kaming kumain lahat
- tuwing weekdays kasi, lagi silang umuuwi ni Tatay ng late dahil busy sila sa o
ffice.
Napangiti ako bigla. Minsan kapag tintitingnan ko ang mga magulang ko, nakakaram
dam ako ng kilig. I always watch them. I always wake up in the middle of the nig
ht just to watch them sit in the living room. Nanay leaning on Tatay's shoulder
while Tatay plays with her hair - I could feel and see the love they have for ea
ch other.
At dahil na rin sa kanila - kaya siguro hanggang ngayon wala pa rin akong nagugu
stuhan. I always tell myself that if ever I'll have a boyfriend - I want love li
ke my parents. Iyong klase ng pag-ibig na hindi lang basta mahal iyong isa'tisa
- iyong love na may assurance, iyong love na may security - a love that would la
st forever - like what Nanay at Tatay has.
I took a deep breath. Ako na talaga ang number one fan ng love team ni Nanay at
ni Tatay.
Nakangiti ako habang naglalakad palabas ng library. I was oblivious of everythin
g around me. Dala ko sa kamay ko ang mga cookies para kay Yto pero I don't think
, kakainin niya ito.
Knowing Yto. Ang sungit-sungit noon sa lahat ng may gusto sa kanya.
"Yzang kulet!"
Napahinto ako nang marinig ko ang pangalan ko. Hindi pa man ako lumilingon, alam
ko na kung sino iyon. Isang tao lang naman ang tumatawag sa akin ng Yzang kulet
. I turned around and I saw Xander half running towards me.
I smiled at him.
Xander Mendoza is one of my brother's closest friends. Huminto ako para hintayin
siyang makalapit at noong nakalapit siya, walang sabi-sabing hinalikan niya ako
sa pisngi. Bigla akong lumayo.
"X-xander..." Kumunot agad ang noo ko.
"Damn ang ganda mo talaga kapag namumula." He said. "At natutuwa akong isipin na
namumula ka dahil sa akin."
Nagyuko ako ng ulo. Bigla niya akong inakbayan.
"X-xander... Ano bang ginagawa mo dito?" He looked as if he's about to run. Nagk
ibit balikat lang siya.
"Yza, naalala mo pa ba iyong sinabi ko sa'yo noon sa bench sa campus three years
ago?" He asked me. Lalong namula ang mukha ko, pati tainga ko namumula.
I know that Xander likes me. Hindi naman niya nakakalimutang sabihin at ipakita
iyon. Maski na nasa harapan niya si Yto, palagi niyang sinasabi na gusto niya ak
o at kapag eighteen na ako, liligawan na niya ako.
"Malapit ka nang mag-eighteen. Liligawan na kita."
Lumayo ako sa kanya.
"Xander naman... alam mong ayaw ko ng ganyan."

"Tsk. Ikaw talaga. Kaya lalo kitang nagugustuhan. Iba ka sa lahat ng babae sa pa
ligid ko."
Napailing na lang ako.
"Oo na... pero seryoso ako. Gusto kita."
I smiled at him.
"Minsan, Xander, hindi sapat iyong gusto lang."
Nginitian ko siya sabay talikod. Napapailing na lang ako. I like Xander but I on
ly like him as a friend. Wala sa utak ko iyong sinasabi niyang ligaw-ligaw.
Nang makarating ako sa bahay agad kong napansin iyong dark blue na gitara na nak
alapag sa sofa sa living room. Agad akong napangiti.
"Zachary Drew?" I called out. Nilibot ko ang baba makita ko lang siya and I foun
d him in the kitchen helping nanay cook. Natawa ako.
"Sabi ko na nga ba nandito ka." Wika ko. He looked up and smiled when he saw me.
Tulad noong dati parang natitigilan siya kapag nakikita ako.
"Zach!" Pumalakpak ako sa tapat niya.
"Ha?"
"Naku, kanina pa iyan dito. Hinihintay si Yto." Sabi ni Nanay. Napatingin ako sa
kanya.
"Bakit, nay? Saan nagpunta si Yto?" Tanong ko. Tumabi ako kay Zachary Drew at sa
ka kumuha rin ng kutsilyo. Naghihiwa siya ng carrots.
"Baka masugat ka." Sabi niya sa akin.
"Di noh." I smiled. He just sighed. Bahagya siyang lumayo sa akin. Hinatak ko na
man iyong manggas ng polo niya.
"Huy, aano ka?" Tanong ko. "Lagi ka na lang lumalayo kapag lumalapit ako sa'yo."
"Ganoon talaga. Natatakot kasi ako na lalong mahulog."
May binubulong siya. Hindi ko naman masyadong maintindihan.
"Ha?" Tanong ko.
"Sabi ko hawakan mong maigi iyang kutsilyo dahil baka mahulog." Nilakasan niya i
yong boses niya. Napatango na lang ako. Napansin ko naman si Nanay na nakatingin
sa amin at ngiting-ngiti.
"Nay?" Sabi ko. "Nasaan po si Yto."
"Sinamahan si Yna sa mall, mamimili daw sila ng materials para sa assignment ng
kapatid mo." Nakangiti pa ring sabi niya.
"Eh si Tatay?"
"Kasama si Yvo at si Yllak, naglalaro ng wii."

"Ahh..." Sabi ko na lang. Kakaiba kasi iyong tingin ni Nanay. Para bang natutuwa
siya na hindi ko maintindihan. Binalingan ko naman si Zachary Drew. Nakanganga
siya habang titig na titig sa akin.
"Hoy!" Sigaw ko sa kanya.
"Ha?" Tanong niya. Natawa na ako. Lagi siyang ganoon.
"Buti pa, tigilan ninyo na iyan. Dalhin mo si Zach sa gazebo. Magpapadala ako ng
meryenda doon." Utos ni Nanay sa akin. Tumango ako. Binitiwan ko ang hawak kong
kutsilyo at saka hinatak ang manggas ng polo niya. We went to the gazebo pero b
ago kami lumabas ay hinatak ko muna iyong cookies na para kay Yto.
We sat at the chairs in there. Tahimik si Zachary. Binigay ko sa kanya iyong coo
kies.

"Sa akin?" Di makapaniwalang tanong niya.


"Oo. Para kay Yto iyan eh, pero I doubt kung kakainin niya."
"Bakit? Galing sa mga babae niya?" Natatawang tanong niya.
"Yup. Ay uy, anong ginagawa mo dito?" Tanong ko. He shrugged.
"Naiinip ako sa bahay. Aayain ko sana si Yto na umalis." Simpleng sabi niya.
"Ahhh, may girlfriend na ba siya?" Tanong ko. Hindi kasi nagsasabi si Yto sa aki
n kung meron o wala siyang girlfriend. Madalas ayaw niyang pag-usapan.
"Ako may girlfriend na." Sabi bigla ni Zachary Drew sa akin. He smiled at me. Na
milog ang mga mata ko.
"Talaga? I'm happy for you."
"Oo nga. Alam kong sasabihin mo iyan." He sighed. "Pero, okay lang ban a may gir
lfriend ako?" Tanong niya sa akin.
"Oo naman. Bakit hindi?" Nagtatakang tanong ko. Nagkibit balikat siya.
"Wala lang..." Zachary Drew looked away. Ewan ko ba, parang may something sa kan
ya. It's like he wanted to say something pero hindi na niya itinuloy...
*******************************************
[4] 2. Tonight
*******************************************
I was standing near the window while I silently watch the rain as it pours downs
my window pane. It was a rainy Friday morning at wala akong pasok sa university
. I could've gone to any of my friends' houses but I decided to stay home and wa
tch the rain. Yakap ko ang gitara ko habang nakapamintana at tulad ng dati - ini
isip ko pa rin kung paano ako nasadlak sa ganitong sitwasyon.
I'm in love ith my best friend's sister - sa sobrang tagal, hindi ko na matandaa
n kung kailan nagsimula. All I know is that - one day I woke up feeling differen
t - I don't know why I was feeling different that day but when I saw her, there
and then I felt like my world literally moved. Mula nang araw na iyon hindi ko n
a nakalimutan si Yza Joan.

She used to be just one of those girls I tease pero bigla na lang nagbago ang la
hat at naiinis ako sa sarili ko dahil kahit anong gawin ko hindi ako makakilos n
g maayos kapag nasa paligid siya. It's like she suddenly became my weakness - hi
ndi ko nga alam na posible pala iyon. She's my weakness and yet she's also the s
ource of my strength
I heard a knock on my door. Hindi ko na kailangan maghintay kasi biglang bumakas
iyon. Napangiti ako nang makita ko si Mama na pumasok sa loob. She is as beauti
ful as I remember she is. Glamorosa pa rin siya. At kung titingnan, parang hindi
naman nagkaka-edad si Mama. Minsan kapag magkasama kami, napagkakamalan kaming
magkapatid.
"Zachary, are you sick? Kanina ka pa hinihintay ng Papa mo sa baba." Sabi niya s
a akin.
"Po? Si Papa? Bakit daw po kaya." Kinuha ko ang gitara ko at saka isinabit iyon
sa likod ko. Kung ang mga batang babae ay may Barbie o ragdoll na palaging dala
sa mga kamay nila, ako naman merong Zanyjao - iyon ang pangalan ng gitara ko. I
name my guitars and I have a lot of it. Most of it came from my Ninongs, iyong i
ba kay Papa.
Naalala ko, nagsimula ang collection ko noong eight years old ako. Tuwing may wo
rld tour sila Papa, ang pasalubong niya sa akin gitara. Mahilig sa musika ang P
apa ko. He's a member of a very famous band - unti now - after all these years called Neon.
They conquered the music scene in their time and it was because my father's a Ne
on that I could easily be recognize. Hindi lang naman kasi kami magkamukha - pat
i pangalan iisa kami. He's name is Zachary Laundrize. I am Zachary Drew Laundriz
e - Drew kasi kinuha iyong pangalan ni Mama na Audrina.
Minsan kapag tinatawag ni mama si papa napapalingon din ako.
"Pa!" Tawag ko sa kanya nang makababa ako. Nakatayo si Papa malapit sa front doo
r. He faced me. Mukhang may kausap siya sa phone.
"Bakit po?" I asked him. Tinapos niya iyong tawag.
"Gusto mo bang mag-perfrom ngayon, Zach?" He asked me. Napangiti ako. If there's
something else I love more than Yza Joan it's my drive on performing. Hindi ko
alam peero nabubuhay ako sa stage.
"Damn hell, Papa!"
"Zachary Drew! Watch your mouth!" Sigaw ni Mama sa akin. Napakamot na lang ako
ng ulo. Natawa naman si Papa.
"Yaan mo na honey, he's eighteen, isa pa, excited siya."
Mama made a face. Tinapik ni Papa ang balikat ko.
"Tara, we need to be at the bar before seven. Nandoon na si Ninong Anton mo." Ba
go kami ulis ay nilapitan muna ni Papa si Mama. Hinalikan niya muna si Mama tapo
s ay kumindat pa. I rolled my eyes. Minsan parang teen agers pa rin ang mga magu
lang ko. Nagde-date pa rin sila. Nagho-holding hands and I swear one time nahuli
ko si Papa na kilig na kilig kasi binigyan siya ni Mama ng card.
I love my parents pero minsan parang awkward na.
Sumakay kami ni Papa sa kotse. Minutes later nasa labas na kami ng bar na pag-aa

ri ni Ninong Anton at Ninong James. We entered at the back. Sinalubong kami ni N


inang Rika. Nagmano ako sa kanya.
"Si Ate Yana po?" I asked. She smiled at me.
"Nasa bahay, may exams yata so hindi siya makakapunta dito. Ano ready ka na ba p
ara sa set mo mamaya?" Tanong niya sa akin. Ngumiti lang ako. Hindi naman ito iy
ong unang beses na tutugtog ako sa harap ng mga tao. Hindi ako kinakabahan.
"Oo naman, ninang. Tsk. Iyon lang." Natatawang sabi ko. Napailing si Ninang sa a
kin.
"Mana sa'yo ito, Zach. Mayabang." Natatawan wika niya. Tumango na lang si Papa a
t tinapik ang balikat ko.
"Sa dressing room lang po ako." Nagpaalam ako sa kanilang dalawa. I know my way
around. Pagpasok ko sa dressing room ay tinawagan ko si Yto. Yto is really my be
st friend. Mula noon hanggang ngayon kami ang magkasangga. Kaibigan ko rin naman
si Xander pero mas madalas akong naiinis sa kanya dahil sa kayabangan niya.
Plus he's very vocal about his feelings for Yza - one thing that I hate the most
.
Yto's phone was ringing. Naghintay naman ako. Noong ikatlong ring may sumagot babae.
Napapikit ako. Boses pa lang, bumilis na naman ang pag-inog ng mundo ko.
"Hello, Zach ikaw ito diba?" Sabi niya sa kabilang linya. "Si Yza ito, obviously
." Natawa siya sa sinabi niya.
"O-oo nga eh... Si-si Yto nandyan?" Tanong ko sa kanya."
"Ahhh, oo pero nasa baba siya. Teka, ibaba ko itong phone." Sabi niya. Napangiti
naman ako. I could imagine her holding the phone to her ear while walking. She
was biting her finger habang nag-iisip kung anong sasabihin sa akin.
"Are you biting your fore finger, Yza?" I couldn't help but ask.
"Oo! Paano mo nalaman?" Natatawang tanong niya.
"Wala lang. Naisip ko lang."
"Ay uy..." She said. Natatawa talaga ako sa "ay uy" niya. "Nasaan ka? Kasama mo
iyong girlfriend mo no?" She was teasing me. Gusto kong sabihin na siya ang gust
o kong maging girlfriend at kaya kong iwan ang girlfriend ko para lang sa kanya.
"Nope, nasa bar ako. May set ako mamaya." Sagot ko sa kanya.
"Set? Kakanta ka? Ay hindi pa kita napapanood! Aayain mo ba si Yto? Sama ako, Za
chy! Sige na!"
Napalunok ako.
How could I ever say no to her?
"S-sure... be here at eight. Alam na ni Yto ito, pakisabi na lang sa kanya."
"Yes! Sige pupunta ako. Hintayin mo ako Zachary ha?" She said at the other line.
I sighed.

"Kung alam mo lang, Yza, matagal na kitang hinihintay..." I sighed. I was hoping
that she heard that pero na-realize kong hindi dahil ang narinig ko na sa kabil
ang linya ay:
Toot. Toot.
-------------------------

"Damn, ang ganda talaga ng kakambal mo."


Bigla na lang akong sinuntok ni Yto sa balikat. Napangiwi ako. I looked at him.
He's glaring at me like he's going to kill me.
"Ano ba? Parang hindi mo pa alam? I told you, I like your sister. Kapag nag-eigh
teen siya gagawin ko ang lahat maging akin lang siya." Sabi ko. I sighed. I look
ed at Yza again. Patakbo siyang lumalapit sa amin ni Yto. Bago pa siya nakaratin
g ay nakatikim na naman ako ng isa kay Yto. Napailing na lang ako. Sanay na ako
sa mga suntok niya.
Kung suntok lang ang pagbabasehan, marami na akong nasalo galing sa kanya. Tuwin
g sinasabi ko na gusto ko si Yza, susuntukin ako ni Yto. I remember a year ago,
kinausap ko si Yto - I told him my intentions for her sister. Nagalit siya, hina
mon niya ako ng suntukan, pumayag ako pero hindi ako lumaban. Sinalo ko lahat ng
suntok ni Yto thinking that after all of those punches, he would let me court Y
za but in the end, Yto told me to stay away from her.
Sa kabila ng lahat ng pasa ko at nang duguan kong mukha, I just smiled at him an
d told him that I will never let Yza go. Kung kailan kong maghintay ng matagal n
a panahon gagawin ko. I really like her.
"Yto!" She called out. Inirapan muna ako ni Yto bago bumaling kay Yza. She's rea
lly pretty. Ang simple lang nito palagi. Walang kolorete sa mukha and yet her be
auty floats.
"Bakit?" Tanong naman ni Yto. I just sat there looking at her. Nararamdaman ko n
a naman ang pagyanig ng mundo ko. Iyon ang epekto sa akin ni Yza.
Isang ngiti niya lang para na akong nililindol.
"Hi, Xander." She smiled at me. Napahawak ako sa inuupuan ko. Pakiramdam ko mahu
hulog ako - mali - matagal na pala akong nahulog.
"Yto, tumawag si Zachary Drew, may set siya ngayon. Pumunta ka. Sasama ako." Hin
atak niya ang manggas ni Yto. Napakamot naman si Yto sa balikat nito. Sinimangut
an niya si Yza.
"Tsk, hindi naman ako pupunta doon. Marami akong gagawin." Wika nito sa kapatid.
Napaawang ang labi ko nang makita ko iyong lungkot sa mga mata niya. Her lips p
arted a bit. Parang gusto kong sapakin si Yto sa bibig. Hindi niya ba nakikita a
ng disappointment ni Yza?
"A-ako..." I found myself saying. "Pwede kitang samahan." Ngumiti ako sa kanya.
Biglang bumalik ang liwanag sa mukha niya. Bumaling siya sa akin.
"Talaga, Xander?" Tanong niya sa akin. Tumango ako. Para akong hihingalin sa lak
as ng tibok ng puso ko. "Ay! Thanks, Xander. Wait lang magpapalit lang ako ng da
mit!"

Tatalikod na sana siya nang biglang umalma si Yto.


"Ikaw? Sasamahan mo si Yza?" Napapalatak ito. "Di na oy! Ako na lang! Kung gust
o mo sumama ka pero sa akin sasakay iyang kapatid ko!" Pinanlakihan niya ako ng
mata. Napailing na lang ako. Kahit kailan malaking hadlang si Yto sa buhay ko.
Natatawang tumalikod si Yza. Si Yto naman ay nagsabi na magpaaalam lang sa Nanay
nila. I was left alone in the living room waiting for the girl of my dreams to
comeback. Habang hinihintay ko siya ay naisip kong tawagan si Mommy. Magpaalam a
ko sa kanya.
"Anak..." After three rings she answered.
"Mom, gagabihin po ako, may pupuntahan kami ni Yto." Paalam ko. My mom is a very
understanding woman. Mabait siya. Kung hindi siya mabait malamang matagal na si
lang hiwalay ni Daddy. Pero alam ko naman na hindi mangyayari iyon dahil alam k
o at nakikita ko kung gaano nila kamahal ang isa'tisa.
When I was a kid my dad was always telling me how he ended up with my mom. Sa kw
ento ni Dad, ang talagang gusto niya noon ay ang kapatid ni mommy and my mother
was his number enemy but one day, he found himself falling in love with her at h
indi na niya napigilan ang sarili niya.
"Mom, nandyan ka pa?" Tanong ko.
"Yes, Xander. Mag-text ka kung nasaan ka. Okay? Bawasan ang init ng ulo." Sabi p
a niya.
"Opo. Bye... Pakisabi na lang kay Daddy." Iyon lang at tinapos ko na ang tawag.
Napapangiti ako. I texted dad and told him that I'll be going out with Yza tonig
ht. Alam na alam naman kasi ni Daddy ang tungkol kay Yza at siya pa mismo ang na
gtutulak sa akin na manligaw.
"Ready na ako!"
Napatayo ako nang marinig ko ang boses ni Yza. She was going down the stairs and
my mouth formed a wide smiled when I saw her. She was wearing a white flowy blo
use and a pair of skinny tight jeans, nakalugay ang buhok niya and I could see t
he trace of her lipstick. Natulala ako. I could see her walking towards me and y
et I couldn't move.
"Xander!" Sigaw niya sa mukha ko.
"Ang ganda mo." I said. She giggled. Piningot niya ako.
"Loko ka talaga. Nasaan si Yto?" Tanong niya.
"Nagpaalam sa mama mo." Tumango siya. Nagsabi siya na magpapaalam rin siya kay T
ita Sheena. After five minutes sabay silang bumalik ni Yto sa living room. Nakas
imangot pa rin si Yto sa akin pero kapag kay Yza, tatawa-tawa siya. I rolled my
eyes.
Sumakay si Yza sa kotse ni Yto. Bubuksan ko na rin sana iyong passenger's door
nang biglang pinasibad ni Yto ang sasakyan niya at bago tuluyang makalayo ay hum
into muna siya. Ibinaba niya ang bintana at saka ngumisi.
"Convoy na lang, Xander. Dala mo naman iyong kotse mo." He stuck out his tongue
and he drove away. Napanguso na lang ako. Naisip ko na baka noong past life ni Y
to, guard dog siya. Kung magbantay akala yata wala nang bukas.

I got to my car and drove. Napapangiti ako. Si Yza lang ang naiisip ko. Para sa
akin, date ang mangyayari sa araw na ito. Maski na nadoon pa si Yto, date pa rin
ito. Mas masarap isipin na chaperon lang si Yto tapos kami ni Yza ang talagang
magkasama.
After fifteen minutes ay narating ko na ang Neon Lights - iyong bar na pag-aari
ng tatay ni Zachary Drew. His dad was a member of a band called Neon. Sister ban
d ng Neon iyong banda ng Daddy ko - The Pastels. Halos magkasabayan ang mga band
ang iyon noon and they're very popular at their time.
Dahil sa pagbabanda ng mga magulang namin ni Zachary Drew ay halos sabay na kami
ng lumaki. Tuwing may recording sila Daddy noon at kasama ako, si Zachary Drew a
ng kalaro ko - Zachary is my best friend - used to be - when I realized that we
both like the same girl, I started avoiding him.
Kaya kong i-share ang lahat sa kanya maliban sa babaeng mahal ko.
"Yto!" Sigaw ko nang makita ko sila ni Yza papasok. Nauuna si Yza sa paglakad. M
abilis akong tumakbo palapit sa kanila. Inirapan muna ako ni Yto bago siya nagla
kad ulit.
"Doon tayo sa gitna." Excited na sabi ni Yza. We settled on the table she picke
d. Kauupo lang namin nang magsalita si Yto.
"Pagkatapos ni Zach, uuwi na tayo ha, Yza."
"Ang KJ mo naman, kararating lang natin, uwi na agad iyong iniisip mo!" Nanlalak
i ang mga mata ni Yza habang sinasbai niya iyon. Yto just shook his head.
"Ganyan talaga. Isang linggo niya na kasing hindi nakikita si Nikita." I said wh
ile grinning.
"Manahimik ka nga Xander!"
"Xander napanood mo na mag-perform si Zachary ng live?" Tanong sa akin ni Yza. S
he sounded so interested when it comes to Zachary. Kitang-kita ko ang pagliliwan
ag sa mga mata niya.
I sighed hard.
"Yeah, wala naman extra-ordinary kay Zach kapag nasa stage siya." Sabi ko na lan
g. Agad kong iniba ang usapan. Pero kahit anong pasikot-sikot ko ay binabalik ni
ya pa rink ay Zach. Napailing na lang ako. Napatingin ako kay Yto, tahimik lang
siyang nakangisi - it's as if he was telling me to just shut up and let Yza do a
ll the talking.
Ayoko nga ng topic naming. Isa pa, naiinis ako na si Zach ang bukambibig niya.
Dammit!
Maya-maya ay nag-dim ang mga ilaw sa loob. We all looked at the stage and from t
here, lumabas si Zachary Drew dala ang gitara nito - the ZanyJao - hindi ko alam
kung gaano ka-weird iyong katotohanan na pinangalanan niya ang gitara niya.
"Good evening." He greeted the crowd. Napailing lang ako.
"Ahhhhhhhhhhh! We love you ZD!!!"
Napangiwi ako sa lakas ng boses ng mga groupie ni Zachary Drew. Tiningnan ko si

Yza, she was smiling very wide. Naiinis ako...


I took a deep breath.
Looking at her looking at him like that made me realize that the woman I love is
indeed in love with my best friend?
I had always known that Yza likes Zach more than me but I never thought that she
's in to him...
And that saddens me...

----------------------------"Ahhhh! We love you ZD!!!"


Halos mabingi na ako sa lakas ng boses ng mga babaeng nakatayo sa likuran ng row
sa loob ng bar na iyon. Napangiwi ako. Ang lakas talaga ng dating ni Zachary.
"It's been a long time..." He said again. Nakangiti lang ako. I had always known
how good of a singer he is. Noong high school kami, palagi siyang kumakanta sa
mga school programs. Zachary had the X-Factor - hindi ko lang alam kung aware na
siya doon.
"Ahhhhhhh! You're so hot, ZD!!!!"
Patuloy sa pagsigaw ang mga babaeng iyon. Nakapangalumbaba lang ako. Yto, Xander
and I were sitting in the middle of the crowd. I really want him to look at our
direction. Gusto ko lang ipaalam sa kanya na nandito ako at tulad ng sinabi ko
sa kanya kanina, dumating ako just to watch him.
"Para sa babaeng nagpapatigil ng mundo ko..." Wika niya sa tapat ng mic. Napatin
gin ako sa paligid. Nandito iyong girlfriend ni Zach? Nasaan kaya?
He started strumming the guitar, later on, he started singing.
"Ahhhh! ZD, ZD!!!"
"She's wearing the tee-shirt
of a band I really like
maybe that's coincidence
maybe that's alright
I keep thinking about the way
she said "I'll see you soon"
was it more than words?
His eyes were closed. He seemed to know what he was singing about. Iyon ang gust
o k okay Zachary - tuwing kumakanta siya - para siyang ibang tao. Para bang nabu
buhay siya ng husto tuwing nasa gitna siya ng stage. Para bang - hindi ko ma-exp
lain pero iba talaga...
I'm just tryin' to find
what's on her mind?
I don't know when I'll see her
but I'm sure that I will
it's just another matter of time

some more time to kill...


"We love you ZD!!!"
Zach's groupies screamed their lungs out. Sa buong performance ni Zachary Drew a
y sigaw lang sila ng sigaw.
Natapos ang first set nito. Akala ko hindi na siya kakanta pero biglang may isan
g babaeng lumabas mula sa likod. I know her. School mate namin siya noong high s
chool. Si Musika Ronaldo.
Zach started strumming the guitar again.
"Maganda talaga itong si Musika no?" Narinig kong sabi ni Yto kay Xander.
"No wonder, lokong-loko si Zach sa kanya." Xander said.
My mouth parted. Ibig sabihin, si Musika ang girlfriend ni Zach.
"Ahhhhh! Musika loves ZD!!!"
Nagkatawanan ang dalawa sa stage. Suddenly I don't feel so good. It's like I los
t the drive to watch him...
The two started singing and just like that I wanted to go home.
You, by the light
Is the greatest find
In a world full of wrong
You're the thing that's right
I tried to look at Zachary. He was standing next to her - staring at her like sh
e was the only thing that mattered. I sighed. Siguro, naninibago lang ako. Pero
bakit naman ako maninibago? Alam ko naman na may girlfriend na siya. Sinabi na n
iya iyon sa akin noong isang araw.
So why am I feeling like this?
Zachary was standing in front of the mic again. It was his turn to sing. Musika
was smiling at him. Kitang-kita sa mukha nito ang admiration niya para kay Zach.
Si Zach naman, bago kumanta, huminga muna nang malalim at saka tumingin sa dire
ksyon ko. My eyes widened. I swore he looked at my direction tapos ngumiti siya
sa akin. He even winked at me. Napatingin pa nga ako sa likod ko, hinahanap ko k
ung may ibang tao pero wala talaga.
Was he looking at me? I looked back at him, he was still staring. I waved at him
- he smiled even more. Shucks! Ibig sabihin ako talaga iyong tinitingnan niya.
And this could be good
It's already better than that
And nothing's worse
Than knowing you're holding back
I could be all that you needed
If you let me try...
The whole time he was singing, sa akin lang siya nakatingin. He wasn't even payi
ng attention to Musika. Hanggang sa matapos ay kanta ay hindi na niya ako niluba
yan. Nagpaalam na siya sa audience. I watched him as he leaves the stage. Napans
in ko rin na parang nagbibiruan sila nI Musika, binatukan pa nga ni Musika si Za

ch. I wonder if she was aware that her boyfriend was looking at me the whole tim
e.
"Uwi na tayo, tapos naman na." Sabi ni Yto.
"Mamaya na, Yto. Baka magpunta si Zachary dito." Wika ko pa. Napatingin ako kay
Xander. Nakakuyom ang mga palad niya habang nakatingin sa akin. Galit ba siya?
"Tsk." Napapalatak pa si Yto. Napailing na lang ako. Ang sungit talaga. Naiinis
na tumayo na ako. Wala naman akong magagawa kundi ang sumunod sa kanya. Mainitin
ang ulo ni Yto - inborn na yata iyon kasi nga Consunji siya.
We left the bar. Sinabi ni Xander na mauuna na siya dahil kailangan na niyang um
uwi - ewan ko. Parang may nagbago sa kanya. Ang cold niya sa akin ngayon. Nagtun
go naman kami ni Yto sa parking lot. Bago kami makasakay sa kotse ay narinig kon
g may tumawag sa pangalan ko.
"Yza!" A smile automatically formed on my lips when I heard Zachary Drew's voice
. I stopped dead, then I looked back. Palapit na siya sa akin. Nakangiti pero pa
wis na pawis.
"Hinahabol ko sana kayo sa loob, naharang ako noong mga babae." Paliwanag niya.
Binalingan niya si Yto.
"Dude..." He greeted him. Tumango si Yto.
"Five minutes lang, Zach." Sabi niya sabay pasok sa kotse. Kumunot naman ang noo
ko. May curfew talaga?
"Ang galing mo kanina." Sabi ko sa kanya. "At ang ganda ng girlfriend mo."
"Girlfriend?" Tanong niya. "Si Musika? Hindi ah! Tropa kami noon!" Natatawang sa
bi niya.
"Pero nandoon iyong girlfriend mo sa loob noh? Kasi sabi mo sa first song...."
Tawa lang siya nang tawa. Napailing na lang ako. Kinuha ko iyong panyo ko s abag
at saka idinampi iyon sa mukha niya. Natigilan siya. Pinupunasan ko ang pawis n
iya habang siya naman ay titig na titig sa akin. Bigla niyang hinawakan ang kama
y ko.
"Z-zach..." May something na nangyayari sa loob ng tyan ko. It's as if may butte
rflies. He smiled at me.
"Thank you for tonight, Yza."
****

Songs used
On her mind - Duncan Sheik
Terrified - Katherine McPhee
*******************************************
[5] 3. Eighteenth
*******************************************
"Eighteen roses, eighteen candles, umayos na kayo para matapos na tayo!"

I rolled my eyes as I watched Milli - the gay choreographer Nanay hired for my e
ighteenth birthday. Kasalukuyan naming pina-practice iyong eighteenth things par
a sa birthday ko - sa isang araw na iyon kaya kailangan okay na ang lahat. I sig
hed. Nakatayo lang ako sa gitna ng function hall ng hotel. I was wearing a made
- up skirt. Nakatali lang iyon sa baywang ko. Actually mukha lang akong tanga.
I was looking around and I can see half of my friends and some of my dear cousin
s. I saw Gabriel - Uncle Adam's son standing near Yto making fun of him. Kasama
si Gabriel sa eighteen roses ko kahit na nine years old pa lang siya. Of course
my two brothers were there too. Yllak was sitting beside Yvo who was playing wit
h his PSP while Yllak watch him closely.
Naririnig ko naman si Nikita na nakikipagkulitan kay Migs at kay Xander. I wante
d to join them because Nikita looked like she was having a lot of fun but I stay
ed right in the middle instead. I sighed. Napatingin ako kay Yto, mukhang bad tr
ip siya.
"Okay, eighteen roses!" Sigaw ni Milli. I sighed. Sasayaw na naman kami. "Teka n
asaan iyong singer?" Tanong niya. My forehead knot. Ilang linggo na kaming nagpa
-practice pero ngayon ko lang nalaman na may singer pala para sa eighteen roses
ko.
"Sorry, late ako."
My gaze automatically flew on the door. I saw Zachary Drew entering the function
hall. Tulad ng dati ay dala na naman niya iyong gitara niya. I sighed. Hindi ko
talaga mapigilan ang mapangiti kapag nandyan siya. Siguro dahil mula noon magka
kilala na kami at siya ang unang kaibigan ko sa mundong ginagalawan ko ngayon.
"Hi Yza..." He smiled at me tapos nilagpasan niya rin ako. I just sighed. Hinint
ay siyang matapos mag-set up ni Milli. May banda na doon - tinulungan nila si Za
chary na mag-set up. I guess he knew them already because they're talking to eac
h other.
"Okay na?" Tanong ni Milli.
"Sure. Sorry na-late ako, may finals kasi ako ngayon." Apologetic na sabi niya.
"Sus, nag-aaral mabuti, para sa akin ba iyan?" Narinig kong sigaw ni Nikita. She
laughed out loud. Zachary just shook his head. Tumingin ako kay Nikita at kay Z
ach - para bang may inside joke silang dalawa. Tawa kasi nang tawa si Nikita. I
made a mental note to ask her later.
"Mauuna ang escort. Alam ninyo na iyong gagawin ninyo okay? Don't make a fool of
yourselves!" Sigaw pa nI Milli. Zachary smiled. He started strumming his guitar
again. Naghihintay lang ako doon. I was looking at him. Napansin kong palaging
iyong dark blue niyang gitara ang dala niya.
When Yto came over to me, Zach started singing...
I'd never gone with the wind
Just let it flow
Let it take me where it wants to go
'Til you open the door
There's so much more
I'd never seen it before
I was trying to fly
But I couldn't find wings
But you came along and you changed everything

"Kunot na naman ang noo, galit ka?" Tanong ko sa kakambal ko. "Hmnn, nagseselos
ka kay Migs no?" Tinawanan ko si Yto. His face turned red.
"Tumigil ka nga Yzang." Sinaway niya ako. Kambal kami, alam ko kung ano talagang
iniisip niya.
"Umamin ka na kasi Yto. Kaya ka masungit lagi kasi hindi mo ma-express iyang fee
lings mo. You like her."
Yto glared at me. He smirked.
"I'll admit my feelings for her when pigs fly, Yzang kulet. And stop talking abo
ut it. Mabubungi ka na naman." Pang-aasar niya. Hinampas ko ang balikat niya.
"Tseh!" Natatawang sabi ko.
You lift my feet off the ground
You spin me around
You make me crazier, crazier
Feels like I'm falling and I am lost in your eyes
You make me crazier, crazier, crazier
Yto spin me around tapos noon ay umalis na siya. Sumunod naman si Yvo. Thirteen
years old pa lang siya pero halos magkapantay na kami.
"Pogi..." Sabi ko sa kanya.
"I know right?" He teased me back. After him, its Gabriel's turn, medyo maliit s
iya kaya sa baywang ko lang siya. Tapos noon ay si Yllak, then si Migs, tapos ay
si Xander. Iyong last three roses ko, si Uncle Adam, Tito Luke at si Tatay - pe
ro wala sila ngayon kasi may important meeting sila.
After that nag-call in break muna si Milli. I took off my skirt and joined Niki
and the others.
"Kumain ka muna, Yza." Alok ni Niki. I saw her munching chocolates again. Napapa
iling ako. Bigla siyang tumayo at nilapitan si Yto.
"Yto ko, gusto mo?" Tanong niya. Inalok niya si Yto ng tsokolate.
"Papatayin mo ba ako? Allergic ako sa tsokolate!" Sigaw niya. "Lumayo ka nga!"
Niki blinked tapos ay tumalikod siya.
"Yto, ang rude noon." Narinig kong sabi ni Xander.
"Eh di habulin mo. Nakakainis." He left the function hall with Yvo, Yllak and Ga
briel. Napapailing na lang ako. Nilapitan ako ni Xander.
"Gutom ka na, miss na maganda?" He asked me. He even tucked my hair at the back
of my ear. I smiled. Xander is really sweet. I just don't like it when he's bein
g aggressive. Alam kong gusto niya ako. Hindi naman niya nakakalimutan sabihin i
yong araw-araw.
"Nga pala, may dala akong fruit cake. My mom made this. C'mon, let's eat it." He
took my hand and we went to the balcony of that function hall. May mga tables a
nd chairs kasi doon. Ibinaba niya iyong dala niya and he pulled a chair for me.
I smiled.

"Thank you, Xander." Sabi ko sa kanya. Binuksan niya iyong container ng cake, he
gave me a spoon tapos nagsimula na kaming kumain.
"How's your mom?" I asked. "Mmmn, this is really good!"
"She's fine. She really wanted to be at your debut pero may byahe sila ni Daddy
noon so ako lang iyong a-attend."
"Sayang naman. Ang sarap talaga nito!" Sabi ko sa kanya.
"Thanks, favorite ko ito." Sabi niya pa.
"Ay ako din!" Nagkatinginan kami tapos ay bigla siyang natawa. Hindi ko alam kun
g bakit but when he wiped the side of my lips - I knew alredy.
"May cream." Sabi niya. Natawa naman ako.
"Ang sarap kasi." Sabi ko sa kanya. He just smiled. Bigla ay parang natahimik si
ya. He cleared his throat three times before speaking again.
"Uhm, ano..." Sabi niya. "Birthday mo na next day..." He slowly spoke... He then
, faced me. He smiled at me.
"Pwede na akong manligaw noon,"
Napaawang ang labi ko.
"Iyon iyong deal ko kay Yto, Yza. I will keep my distance till you're eighteen.
When you're eighteen, I will make my move and that's twenty four hours from now.
At hindi na niya ako papakialaman o pipigilan. Manliligaw ako and I'm asking f
or your permission."
Nakatitig lang ako kay Xander. Hindi ko alam ang sasabihin ko. He's asking for s
omething that I haven't even thought about but...
Xander is a good man, he's sweet and he's kind and he's thoughtful. He makes me
laugh at times. Isa pa, he's always available for me and I don't know but I kind
a like him.
"So if you'll just let me, Yza. I'll make you see that I'm worth your heart." He
gave me a half smile. I don't know what happened but I just found myself saying
...
"O-okay..." Matipid akong ngumiti. His mouth parted.
"Yes!!!!" Bigla na lang siyang tumayo at nagtatalon. "Damn! Daig ko pa ang sinag
ot ng yes! Damn! Yess!!!"
Natatawang tumayo din ako. Hinawakan ko siya sa balikat at pilit siyang pinapaup
o.
"Xander! Compose yourself!" I hissed at him.
"Jeez! I feel like I've won the lottery! Thank you Yza!" He said. Then the inevi
table happened. I guess he was just aiming for my cheeks but then I turned to hi
m and that was the reason why instead of my cheek - he kissed me on my lips.
My eyes widened with surprise and amazement.

I could feel Xander's lips against mine and I felt something stirred up inside m
y heart. It's as if the warmth coming from his lips was travelling through my wh
ole being. Slowly, I closed my eyes and let myself feel the moment. I felt his l
ips brushed lightly against mine. I gasped. I swear I felt a whole lot different
- it's as if I was being electrified.
He ended the kiss. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko. Akala ko sasalubong
sa akin iyong mischievous smile niya, but when I looked at him - I saw his mout
h a bit parted.
"I'm sorry, Yza - it was---"
"I-I'm n-not sorry, Xander..." Nahihiyang sabi ko. Hindi naman talaga ako nagsis
isi. I was actually glad. Xander is my first kiss...
Xander is my first kiss...

-----------------------

"Zachary Drew!!!"
I took a deep breath when I heard Japet's voice. Moments later he's inside my ro
om. Japet - also known as James Patrick is one of my closest friends. Anak siya
ni Ninong James - former member din ng banda ni Papa.
Sabado noon. Nasa bahay lang ako. Wala akong ganang lumabas at salubungin ang s
ikat ng araw. Gusto kong umuulan lang. Gusto kong madilim lang - gusto kong maki
sama ang panahon sa sama ng loob ko.
I hate the world right now.
"Zach! Bumagon ka diyan, maglaro tayo ng football. Nasa field na si Gerd saka si
Rafael. Tara!"
Inis na inis ako. Pilit niyang hinahatak ang unan ko.
"Manahimik ka nga Japet!" Sigaw ko.
"Sheez! Meron ka? Masahol ka pa kay Ingrid kapag nagsusungit!" Tukoy niya sa pin
san niyang babae. I just shook my head.
"Tara, nasa field na rin iyong The Pastelettes." Tawa siya bigla. Napatayo ako.
The Pastelettes ang tawag namin sa anak ng The Pastels. Ibig sabihin nadoon si X
ander. Bigla kong naikuyom ang palad ko.
Hindi ko makakalimutan ang nangyari kahapon sa loob ng function hall na iyon. Ta
rantado si Xander. Nalingat lang si Yto hinalikan na agad niya si Yza. He took a
dvantage of her and I hate him for that. Hinalikan niya si Yza - isa lang ang ib
ig sabihin noon - talagang kinalimutan na niya iyong deal namin with Yto. Malina
w na malinaw na sinabi at ipinangako namin kay Yto na liligawan lang namin si Yz
a when she turns eighteen pero hindi niya ginawa iyon.
Three years ago, he confessed to her, yesterday he kissed her.
"Sasama ka na?" Japet asked me. Bigla na lang akong naglakad palabas ng kwarto.
Sumunod siya sa akin. Habang pababa ay nakasalubong pa naming si Audrey - my lit

tle sister who was by that time going upstairs. She looks at me with amazement i
n her eyes pero bago pa siya nakapagtanong ay nakalabas na kami ni Japet ng baha
y.
Halos takbuhin namin ni Jape tang field at nang makarating kami doon, nakita ko
si Xander na sumisipa ng bola papunta sa goal. My jaw clenched.
"Xander!" Tawag ko sa kanya. He looked at me.
"Zach!" He seemed so happy. Sino ba naman ang hindi sasaya? Nahalikan na niya si
Yza. Inilang hakbang ko siya.
"Gago ka!" Bigla ko siyang sinuntok sa panga. Naalarma naman ang mga tao sa pali
gid namin. In my peripheral vision - I saw Rafael and Gerd run towards me habang
si Migs naman at si Jon ay tumakbo sa side nI Xander.
Pinipigilan ako ni Japet pero pilit akong kumakawala. Lumalaban na rin si Xander
.
"Gago ka!" Sigaw ko.
"Bakit ako ang gago!?! Kasalanan ko ba na seryoso ako kay Yza Joan?! Takte!" Sig
aw niya sa akin. "Hindi ko kasalanan kung mabagal ka! Hindi ko kasalanan kung ma
s pinipili mong igalang iyang pagkakaibigan ninyo ni Yto kaysa ang habulin ang b
abaeng mahal mo!"
Pilit pa rin akong kumakawala sa hawak ni Japet. Si Xander din ay ganoon.
"Sabong ito!" Narinig kong bulong ni Rafael.
"Dude, dahil sa babae? Sino?" Tanong naman ni Jon.
"Si Yza, iyong magandang Consunji." Sabi ni Migs.
"Ahhhhhh, iyong may kakambal!'" Sabay-sabay na wika nila.
"Gago! May usapan tayo!"
"Isang araw na lang valid ang usapan nating tatlo! I can make my move the day af
ter tomorrow! Kaya ka lang naman nagkakaganyan dahil nakita mo kami! I am her fi
rst kiss! Hindi mo matanggap na kahit na anong mangyari, nakatanim na ako sa pus
o at sa isip ni Yza! Hindi mo matanggap na ako ang nakakuha---"
Muli ko siyang sinapak - diretso sa ilong.
Hindi ko alam kung paano ako nakakawala sa higpit ng hawak nI Japet pero noong m
akasuntok ako, hindi na ako tumigi;l. I kept on hitting him. Nakakatama din siya
pero mas malalakas ang suntok ko.
Tumigil lang kami nang muling hablutin ng mga tao sa paligid namin. Parehas na d
uguan ang mukha namin ni Xander.
"Fuck you, Xander!" I exclaimed. He looked at me.
"Remember what I told you three years ago, Zachary Drew?" He grinned at me. "I'm
the man who'll win and I'm a step away from that."
Nakipagsukatan siya ng tingin sa akin. Sa huli ako din ang bumitiw. I walked awa
y with a heavy heart and bruised face.

Tama si Xander. Panalo na siya.


Game over.

------------------------------------

"Xander, anong nangyari sa mukha mo?"


Nakaupo ako sa flower box sa labas ng bahay namin. Iniisip ko pa kung papasok ak
o sa loob at magpapakita kay Mommy na ganito ang hitsura ko. Sigurado naman kasi
ako na kapag nakita ako ni Mommy o ng mga kapatid kong babae, magtatanong sila
kung anong nangyari sa akin. Hindi ko naman pwedeng idahilan na napaaway na nama
n ako.
Mom is so used to me always getting into fights. Madalas niyang sabihin na naman
a ko ang pagiging mainit ng ulo niya. Magagalit na naman si Dad kapag nakita ako
. I sighed.
"Xander?!" Sigaw muli ng taong nasa gilid ko. Hindi ako makatingala kasi nahihil
o pa ako. Tarantado si Zachary Drew, ang lakas manuntok.
"Xander?!" Napansin kong may lumuhod sa harapan ko. Nakapikit ang isang mata ko
pero pilit kong sinisino iyon.
I smiled. "Musika..." I acknowledge her. Musika - kapatid siya ni Lyrica at ni J
on. Anak siya ni Tito Calen at habang nakatingin siya sa akin ay punong-puno nam
an ng pag-aalala ang mukha niya.
"Anong nangyari sa'yo? God! You're bleeding!" Mangiyak-ngiyak na sabi niya.
"Okay lang ako." Sabi ko sa kanya.
"Hindi ka okay! Nakikita mo bang dumudugo iyang ilong mo?! Tara sa loob!" Hinata
k niya ako pero hindi ako tumayo.
"Makikita ako ni Mommy." Sabi ko sa kanya. She sighed.
"Doon na lang tayo sa bahay. Wala si Papa saka si Mama." Sabi niya sa akin. Hina
tak niya ako patungo sa daan papunta sa bahay nila. Musika is only sixteen pero
second year college na siya - she was accelerated.
Pumasok kami sa gate at nagtungo sa lab niya. May mini - laboratory siya sa gili
d ng garage. Nakapasok na ako minsan doon - ganito rin iyong nangyari - napaaway
din ako at siya ang gumamot sa akin.
"Napaaway ka na naman. Kasama mo si Kuya?" Tanong niya sa akin. "Lagot na naman
si Kuya kay Papa niyan."
"Nanood lang si Jon." I grinned. Nilapatan niya ako ng first aid. She looked rea
lly worried.
"Bakit ba? Babae?" Tanong niya. "Si Yza?"
Kilala niya si Yza, classmates sila sa History 102.

"Si Zach naman iyong nauna - awwww!" Napadaing ako. Diniinan niya kasi iyong bul
ak sa may ilong ko.
"Diba sabi ko naman sa'yo, hayaan mo na lang si Yza kay Zach! The last time we t
alked, sabi mo she's in love with him, why are you hurting yourself?!"
"Kasi nga mahal ko." Mahinang usal ko. Nang tumingin ako sa kanya parang hindi s
iya makapaniwala. "Mahal ko siya, Ika... kahit na ganito lang ako, mahal ko tala
ga siya. I may not know what I want to do with myself but I know that I want to
be with her. Hindi ko na nakikita ang sarili ko na kasama ang iba. Mula noon han
ggang ngayon - si Yza lang."
Napangiti ako. It's good to have Musika with me. Siya lang ang matyagang nakikin
ig sa akin sa mga kabobohan ko tungkol kay Yza Consunji.
"Nakakatawa pero kahit iyong imagination ko na ikakasal ako, si Yza ang nakikita
kong naglalalakad sa gitna ng altar..." Wala sa loob na ngumiti ako. Bigla na l
ang akong hinampas ni Musika sa noo tapos ay binigay niya sa akin iyong bulak na
hawak niya.
"Gamutin mo mag-isa iyong sarili mo! Bwisit ka! Sana kapag nakasalubong ka ni ZD
sapakin ka niya ulit hanggang sa mabura ka sa mundong ibabaw! I hate you!"
Walang sabi-sabing lumabas siya ng lab niya. Kumunot naman ang noo ko. Anong pro
blema noon? Napapapailing ako. I took out my phone and unlocked it. Napangiti a
ko nang makita ko ang litrato ni Yza Joan.
Lahat kaya kong harapin, saluhin at lagpasan basta sa huli, si Yza ang kapalit.
Bahala si Zach sa buhay niya.

*Song used*
Crazier by: Taylor Swift
*******************************************
[6] 4. Out of goodbyes
*******************************************
"Let us welcome the debutante - Yza Joan Ybarra - Consunji!"
I held on tightly to Yto's arms as we climb down the stairs of the function hall
that night of my eighteenth birthday. I was feeling so nervous and at the same
time uncomfortable. The heels are killing me, the gown was suffocating me. I cou
ldn't breathe.
"Yza, ngumiti ka naman." Bulong ni Yto sa akin. I tried to do what he said. I wa
s smiling pretty wide that night. I looked at Yto. He was smiling too - bigla ay
parang gusto kong sumigaw ng "Himala!" nang makita kong nakangiti ang kakambal
ko. He was wearing a gray suit with - a suit that matches my yellow sparkly - ta
lagang sparly - debutant gown.
I looked around again. I could see my friends and of course my family. Tatay and
Nanay were standing near each other holding hands. I saw Nanay wiped her tears
as she looked at me. Si Tatay naman ang wide din ng ngiti. He looked so proud. T
ito Adam and Tita Aura were at the next table - and just like my parents they lo
oked so proud. I saw Uncle Luke and Auntie Apollo sitting next to Uncle Julian a
nd Tita Laide. They were all looking at me with happiness and warmth in their ey

es.
Yto and I stopped walking when we reached the middle of the hall. Tatay walked t
owards me and took my hand. He kissed my cheeks and smiled.
"You look so pretty, baby..." He said. My eyes watered. Ang tagal-tagal na noong
huli akong tinawag na baby ni tatay. Sabi niya kasi malaki na ako. I remembered
the first time he called me baby - I felt so happy, so complete - at iyon din a
ng nararamdaman ko ngayon.
Inihatid ako ni Tatay at ni Yto sa debutante's chair - in the middle of the room
. Nang makaupo ako ay iniwan na nila akong dalawa. Tatay sat beside nanay again
and Yto sat beside Yna. Yna looked so cute too - she was wearing a tiny version
of my gown.
Nagsimula na ang program. The host asked me to stand up so that Yto could pick m
e up. The cotillion dance started. Kami ni Yto ang magka-partner. Halos lahat na
man ng mga kaibigan ko ay sumasayaw.
When we got to the point where we had to change partners - noon ko lang napansin
si Xander. As I held his hand, nakadama ako ng pag-aalala.
"Xander, anong nangyari sa mukha mo?" I whispered while we dance. Ang dami niyan
g pasa, namamaga pa iyong labi niya but despite all of that, he managed to give
me a smile.
"Okay lang ako, happy birthday, love." He smiled at me. I blushed. Xander calle
d me love - in my dictionary para na rin niyang sinabing gusto niya ako. He was
just smiling at me. Nagpalit ulit ang partners, nakabalik na ako kay Yto. He hel
d my hand then he sighed. Bigla siyang tumawa.
"Bakit?" Tinaasan ko siya ng kilay.
"Nanliligaw na si Xander sa'yo." Napapalatak siya. "Wala na akong magagawa doon,
Yzang. Basta kapag sinaktan ka niya, ako ang iharap mo ha?" Ngumiti siya sa aki
n. Namula lalo ang mukha ko. I know for a fact that Yto loves me as much as he l
oves our other siblings. Noong kaming dalawa pa lang - palagi niya akong pinagta
tagol kapag may umaaway sa akin. He's my knight in shining armor and right now I
feel like he's giving me away already and I kinda want to cry.
Yto is my twin - we have this connection that no one could ever understand - kam
ing dalawa lang and also it has something to do with the way Nanay had raised us
.
"Bakit ka umiiyak?" Tanong niya.
"Pinapamigay mo na ako eh. Ayaw mo na akong alagaan." I wiped my tears. Yto smil
ed.
"Hindi kita pinapamigay. It's just that... " he siged. "I have to keep my part o
f the deal. Anyway, I will always be with you, Yza. No matter what happen."
I nodded. He smiled again. "Wag ka nang umiyak." He grinned at me. "Mabubungi ka
ulit."
Hinampas ko siya sa balikat. "I hate you!"
The cotillion ended. Muli akong bumalik sa debutante's chair. Nang makaupo ako a
y nagsimula naman ang eighteen candles. I was smiling the whole time as I hear m
y family and my friends' speech.

But I cried most when I heard Tita Laide's speech. She was wearing a turquoise c
olored gown and as she stood in the middle of the hall - she remains one of the
most beautiful women I have ever met.
"Hi, baby girl." She smiled. "Well I'm the eighteenth and the last candle and I
just want to say how much I love you. You see, your Tatay is too emotional to st
and up and gain the courage to say that his baby girl isn't a baby anymore - he
always say that you'll always be his baby but now, we all have to face the fact
that you're a lady - a beautiful lady - so you have to keep your eyes on her - a
lways Yllak, Yvo and Yto."
Nagtawanan ang mga taong nakikinig kay Tita Laide. Bigla na lang siyang humikbi.
"I'm emotional too! To think na tita mo lang ako. I guess time really flies, bab
y Yza. I wish you the best - always remember that you are a Consunji and Consunj
i's always deserve the best in life, baby girl. I love you so much. Happy birthd
ay Yzang Kulet - that would be the last time you'll ever hear me call you that b
ecause starting tomorrow, you'll be Yza - just Yza - the beautiful, kind-hearted
, strong-willed lady."
The people gave Tita Laide a round of applause. She came over me to give me a hu
g and kiss.
"Thanks, Tita." I wiped my tears.
She smiled as she stared. "You're always welcome."
Umayos ako ng upo. I looked at my parents. I saw Nanay wiping something from Tat
ay's cheek. Nanay was laughing. Parang umiiyak si Tatay. Si Yna naman ay nakatin
gin lang din sa kanilang dalawa. Maya-maya ay kinandong ni Tatay si Yna habang t
inuturo ako. I waved at them.
"And for the eighteen roses. Yza, will you grace the dance floor please?"
I was still sitting on my chair when I saw Zachary Drew climbed the stage. I smi
led at him - hindi ko alam kung nakita niya ako. He's wearing a pair of raybans.
Napansin ko na tulad nI Xander, putok din iyong labi niya.
Inalalayan ako ni Yto pababa. He was the one who danced with me first. I was cry
ing because I felt overwhelmed with so much happiness. Migs came next, then Ylla
k, then Yvo, then my cousin Gabriel and Ares. After that, nakita ko na si Uncle
Adam na papalapit. He was smiling at me. Napangiti na rin ako. Uncle Adam was so
dashing that night. Parang hindi talaga siya nag-a-age. He was still as good-lo
oking as the first time I saw him.

You've got the best of both worlds


You're the kind of girl who can take down a man,
And lift him back up again
You are strong but you're needy,
Humble but you're greedy
And based on your body language,
And shoddy cursive I've been reading
Your style is quite selective,
though your mind is rather reckless
Well I guess it just suggests
that this is just what happiness is

"Dalaga na ang Yza namin." He said.


"Uncle naman." Tumawa siya.
"Nakita mo ba si Tatay mo? Iyak nang iyak."
Napangiti lang ako. Then Tito Lukas came over. Tulad ni Uncle Adam, ang gwapo pa
rin ni Tito.
"Hindi ka na bungi." Sabi niya sabay ngisi. Napapadyak ako.
"Tito naman eh!"
Tito Luke's laughter filled the hall. "I don't have any warm words to say, baby.
But I want you to know that I'll always be here."
"Thanks, Uncle..."
Finally - it's tatay's turn. He gave me the pink rose and held my hand. I smiled
at him.
"Thirty-five, Yza..." Aniya. Kumunot ang noo ko.
"Ano po iyon, tatay?" Nagtatakang tanong ko. He held me closely.
"Thirty - five - iyong edad na pwede kang makipag-date."
Ako naman iyong natawa ng malakas. Tatay just sighed. When I looked at him, I sw
ear I saw tears in his eyes.
"You're not a baby anymore. And as much as I want you to stay that way, hindi pw
ede. Sheena said that I have to let you go... but...." He smiled. "I love you, b
aby."
Tatay hugged me tightly. Napapangiti ako at the same time naiiyak. Nararamdaman
ko kasi iyong sinasabi ni Tatay sa akin. After a while tatay kissed my forehead.
Umalis na siya pagkatapos noon. I stood in the middle waiting for the last rose
. Tama naman, may last pa. I thought tatay was the last but I was only holding s
eventeen. I smiled. Maybe it's Tito Julian's turn.
The song changed. Even the Zach's voice changed. Napatingin ako sa likuran and I
saw someone - I don't know who he is - singing.
The broken clock is a comfort
It helps me sleep tonight
Maybe it can start tomorrow
From stealing all my time
I felt someone touched my bared shoulder. I looked back and I saw Zachary Drew s
tanding in front of me, he's holding a pink rose.
"Happy birthday, Yza." He smiled. Natawa naman ako. Siya pala iyong last rose ko
. He put his hand on my waist and held my hand. We started dancing. I sighed.
"Sino iyon?" Tanong ko sa kanya. Ang tinutukoy ko ay iyong kumakanta.
"Si James Patrick. He's a friend." He said. I nodded. Nagtataka ako. I knew that
it should be Tito Julian's turn but - I shrugged. - Zachary is better.
And I am here still waiting

Though I still have my doubts


I am damaged at best
Like you've already figured out
We swayed together. I was just looking at him. Hindi ko alam kung sa akin ba siy
a nakatingin kasi naka-shades nga siya. I wanted to ask him what happened to his
mouth but I just couldn't find the words to say.

Na-o-overwhelm ako doon sa butterflies na nararamdaman ko sa tyan ko. Hindi ko a


lam pero feeling ko, masusuka ako sa sobrang kaba. I don't know why - maybe beca
use of Zachary Drew's closeness - I have no idea why I feel this way...
I'm falling apart
I'm barely breathing
With a broken heart
That's still beating
In the pain
There is healing
In your name
I find meaning
"B-bakit naman ang sad noong song?" Kapag kuwan ay tanong ko. Zachary took a dee
p breath.
"The song represents my feelings, Yza." He said in a low voice. Napaawang ang la
bi ko. Bigla na lang niya akong binitiwan.
I'm hanging on another day
Just to see what you will throw my way
And I'm hanging on to the words you say
You said that I will be okay
Broken lights on the freeway
Left me here alone
I may have lost my way now
I haven't forgotten my way home...
"Z-zach..." Alam ko, dapat meron akong sasabihin pero bigla na lang nawala iyon.
"Bye, Yza..." He walked away. I stood there watching him as he climbs back to th
e stage. Bakit ganoon? I swallowed hard. Why did he say bye with so much finalit
y in his voice?

-----------------------------

It's been two days since my debut. Balik university na ulit ako. That morning wh
ile I was walking around the university, I noticed a bunch of press people follo
wing me around. Buti na lang napigil sila noong guard sa main gate kundi baka na
kapasok na sila sa loob ng university. Napailing na lang ako. Naiisip ko kung ba
kit nila ako sinusundan - I smiled at myself - bakit nga ba nila ako susundan? I
'm sure ibang tao ang sinsundan nila at hindi ako.
Hindi naman ako sikat - we'll my family is - pero hindi naman ako ganoon kakilal

a ng ibang tao.
My day went by smoothly, may bumabati pa rin sa akin ng happy birthday kahit na
tapos na iyong birthday ko. Maghapong ganoon lang ang set up - masyado yata sila
ng natutuwa sa akin.
Lunch break, ako lang mag-isa. Dapat sabay kami ni Nikita magla-lunch pero may m
ake up class siya sa isang major subject so mag-isa lang ako. Naglalakad na ako
papunta sa canteen when I saw Xander waving at me. May dala siyang bulaklak at a
lam kong para sa akin iyon.
Xander stayed true to his words - pagkatapos na pagkatapos ng birthday ko, kinau
sap niya si Tatay at sinabi niya na manliligaw siya sa akin. Tatay was skeptical
at first but Nanay got the best of him kaya wala siyang nagawa kundi ang pumaya
g. Hindi ko naman sinasabi na gusto ko ang panliligaw nI Xander pero natutuwa ak
o sa kanya. He's really a boyfriend material - palagi kasing sinasabi sa akin ni
Nikita iyon. Niki's boyfriend material was no other than my twin brother.
"Hi!" I greeted Xander. He bent down and kissed my cheek. Ibinigay niya iyong fl
owers sa akin tapos ay ngumisi. Kinuha niya rin iyong mga libro ko at siya na an
g nagdala.
"Thanks, Xander..." Nahihiyang sabi ko.
"Wala iyon. Teka, saan ka ba?" Tanong niya sa akin.
"Luch, sabay na tayo?" Tanong ko sa kanya. Lalong lumawak ang pagkakangiti niya.
We went to the cafeteria together and there. Nang makapasok kami ay naupo kami
ni Xander sa table malapit sa may counter. He ordered lunch for us, nang makabal
ik siya ay dala na niya ang pagkain namin.
We were talking. Isa iyon sa mga gusto ko kay Xander. He's a good listener and w
hen he talks may sense talaga. I found myself laughing with him. Habang nagkekwe
nto siya ay tumitingin - tingin naman ako sa paligid. I was looking for Yto - al
am ko kasi lunch time na niya but then I noticed Musika - iyong babaeng kumanta
kasama si Zach noong set niya sa Neon Lights.
She was crying while hugging Miguel tightly.
"Xander, tingnan mo si Musika, she's crying." Nakadama ako ng pag-aalala. Hindi
kami close ni Musika pero sobra kasi iyong iyak niya. Namumula iyong pisngi niya
pati ilong at mata.
Para namang naalarma si Xander. He stood up and went to their table. Sumunod ako
.
"Hoy, Miguel! Anong ginawa mo kay Ika?" Tanong niya. I saw Migs' reaction. He lo
oked shocked. Bago makapagsalita si Musika ay tumayo na siya.
"Mamatay ka na nga, Xander!" Sigaw niya sabay hatak kay Miguel palabas ng cantee
n. Sinundan ko sila ng tingin. Ano kayang nangyayari?
I heard Xander sigh.
"What's wrong?" I asked.
He sighed again then he took my hand. "Baka nami-miss si Zach."
My mouth parted. Why would Musika miss Zach?

"B-bakit? Umalis ba si Zachary Drew?"


Xander looked at me.
"Oo. He went to the states, Yza. Doon na siya mag-aaral."
I blinked three times. I couldn't talk, I couldn't think straight. Zachary Drew
left? He didn't even say goodbye...
But then I remembered my debut night. Zachary Drew did say goodbye. He said good
bye and I was just too stupid to recognize his final goodbye.
Zachary Drew left...
And suddenly I felt a sink hole right through my heart...

*Songs Used*
-

Beautiful Mess by: Jason Mraz

Broken by: Lifehouse

*******************************************
[7] 5. Anesthesia
*******************************************
I couldn't believe that Zachary left without saying goodbye to me. Well he did
say goodbye - only it wasn't clear and I was too stupid to get it. I don't know
why I was feeling like this - I feel like a big sink hole - no - a huge sink hol
e suddenly appeared in the middle of my heart. I feel like I have lost someone v
ery dear to me. Kung tutuusin, hindi naman kami close talaga ni Zachary. Natutuw
a lang ako sa kanya dahil mabait siya sa akin tapos kaibigan pa siyang matalik n
i Yto.
I sighed. Ang bilis ng panahon. Four months na iyong lumipas mula noong birthday
ko at mula noong umalis siya pero kahit minsan, hindi ko na narinig ang oangala
n niya and even though I hate to admit it, I kinda miss him. I miss him just wal
king around our house trying to play with Yna and with my other brothers. I miss
him hanging out with Yto and I'm sure that Yto misses him too. Nowadays ang kas
ama na lang palagi ni Yto ay si Xander, they look incomplete without Zachary.
I heard a knock on my door. Agad akong tumayo para buksan iyon. I saw Yvo grinni
ng at me.
"What?" I asked him.
"Nandyan iyong nanliligaw sa'yo ate. Lagot ka na naman kay Tatay." Natatawang sa
bi niya. I rolled my eyes. Of course he was talking about Xander. Sa kakaisip k
okay Zachary nakalimutan ko na may usapan nga pala kami ngayon.
I went down stairs and I saw him sitting on one of the couches in the living roo
m. He was wearing a sky blue shirt and a pair of jeans. As usual, he looks fresh
na naman. Pinuntahan ko siya.
"Hi..." I greeted him. He turned to me, walk to me and kissed my cheeks. Natawa
na lang ako. Palagi naman niyang ginagawa iyon kapag sinusundo at inihahatid niy
a ako. Four months na siyang nanliligaw sa akin and so fai - I am liking everyth

ing that he's doing for me.


Xander is very sweet. He's always making me feel special. Parang kilig machine s
i Xander. Tuwing magkasama kami hindi ako pwedeng hindi kikiligin - like right n
ow. Ngiti niya palang hindi na ako mapakali.
Hindi ko naman itatanggi na gusto ko na siya.
"Saan tayo pupunta?" Tanong ko sa kanya. He smiled.
"Teka, ano kasi..." He paused. "Hindi pa nagrereply ang daddy mo."
Kumunot ang nook ko. "Si Tatay? Bakit?"
"I texted him, sabi ko ide-date kita." My eyes widened. Textmates si Tatay at si
Xander? How did he get Tatay's personal number?
"Siyempre dapat ipagpaalam kita. Nakakhiya naman kung bigla na lang kitang ayain
umalis tapos hindi niya alam."
Natawa ako nang bigla siyang mapakamot ng ulo. Hindi ko maintindihan si Xander.
Iba ang ipinapaikita niya sa akin kaysa sa ibang babae o tao sa university. Xand
er has a bad boy reputation. Halata naman na mainitin ang ulo niya. Minsan nang
naikwento sa akin ni Nikita na madalas daw makipag-away si Xander kasama ang Kuy
a Jon niya sa mga taga-kabilang village. Lagi daw napapagalitan si Xander ng Mom
my niya pero kahit ganoon alam kong mabait si Xander.
Napukaw ang pag-iisip ko nang mag-ring ang phone niya. He looked at the screen a
nd his face turned white. Para siyang nanginig. Mabilis niyang sinagot iyon.
"Good afternoon po, Sir." Bungad niya. I watched him. Puro "yes, sir, no sir, hi
ndi po sir, sususbukan ko sir," ang naririnig ko sa kanya. Tumagal ang tawag na
ng halos five minutes yata - after that he faced me, he was smiling now.
"Payag na si Sir - este si Tito Sancho. Magde-date na tayo!" Masayang-masayang s
abi niya. Napahagalpak ako ng tawa. Inaya na niya akong umalis. Sumakay kami sa
kotse niya at habang nasa daan ay hindi ko maiwasan ang magtanong.
"Paano mo nakuha iyong number ni Tatay?" Tanong ko. He smiled at me.
"Kay Yto." Sagot niya. "I just think that your father will hate me less if I res
pect him enough to ask him if I could take you out on a date. Tama lang naman di
ba? Gusto kong makita niya na clean iyong intensions ko sa'yo - that what I feel
for you is permanent not just temporary, Miss Consunji."
Suddenly, I felt electricity enveloped my whole being. Heto na naman si Xander.
Pinakikilig na naman ako.
Kitang-kita ko naman na malinis ang intensyon niya sa akin. Sa panahon ngayon hindi na uso ang ligaw pero siya, pinagtyatyagaan niya ako. I looked at him dear
ly. Nakatuon sa daan ang mga mata niya. Bigla akong lumapit sa kanya para mahagk
an siya sa pisngi but then he looked at me so instead if his cheeks - I kissed h
is lips. Agad akong lumayo. Dama ko ang pamumula ng mukha ko.
"Sorry!" I exclaimed. Natawa siya.
"I'm not sorry, Yza." Sabi niya sa akin. Nanlaki ang mga mata ko nang makilala k
o ang mga salitang binitiwan niya. Hinampas ko siya sa balikat habang tawa siya
nang tawa.

"Ihh! Ano ba iyan kinikilig ako!" Tatatawa-tawa pa rin siya. Napailing na lang a
ko.
Hindi nagtagal ay inihinto na niya ang sasakyan sa isang bakanteng lote sa loob
din ng village namin. Bumaba siya kaya sumunod ako. Tinungo niya ang likod ng ko
tse niya para ibaba ang mga dala niya. I took a glimpse of what he was doing.
"Uy may dala kang food?" Natatawang tanong ko. Inilabas niya iyong basket.
"Yup. Dad said that I should treat a beautiful lady like you so I brought food,
and music." Napatingin ako sa dark green na acoustic guitar na dala niya. Sudden
ly I missed a person who had the same kind of guitar only his was dark blue and
it looked old.
"Marunong ka pala niyan." Komento ko.
"Oo naman. Pastels si Dad diba? Let's go. Pwedeng ikaw na lang iyong maglatag ng
mat, love?"
"Sure!" I took the mat on his shoulder. Pumwesto kami sa gitna ng bakanteng lote
. The place was overlooking the metro and it's really pretty. Isa-isang inlabas
ni Xander ang mga pagkaing dala niya. May dala na naman siyang fruitcake. Favori
te naming dalawa iyon.
We sat on the mat together. Nagke-kwentuhan lang kaming dalawa. Xander was makin
g jokes again. I just found myself laughing with him hanggang sa sumakit na iyon
g tyan ko.
"Teka... Ayoko na Zach..."
Bigla siyang natiglan. Ako din. Na-freeze ang ngiti ko.
"I mean, Xander. Ayoko na Xander..." Agad kong binawi ang sinabi ko. Nakadama ak
o ng hiya kay Xander. Bakit ba nasabi ko ang pangalan ni Zach?
"I'm sorry, Xander..." Nagyuko ako ng ulo.
"You miss him, huh?" Tanong niya. Nahihiya man ay tumango ako. I looked away.
"Ewan ko ba. I just miss him hanging out with you and Yto,. You two looked so em
pty without him." Mahinang sabi ko. Xander just smiled. "Ang talkative niya kapa
g ikaw at si Yto ang kasama, he's like that too when he;'s talking to Niki and t
o the others but when it comes to me, ang tahimik niya, lagi lang siyang tulala
and he's always making sure that there's distance between us."
Xander just listened to me. Maya-maya ay nagsalita na siya.
"No offense, Yza but maybe Zach doesn't really like you. Maybe he was just being
nice to you because you're Yto's sister."
I blinked countless time while I listened to Xander and somehow he did make a po
int. Bakit nga naman sa iba ang friendly ni Zachary Drew pero sa akin parang ini
iwasan niya ako. I remember the countless times na kapag tumatabi ako sa kanya,
sa school, sa bahay o kahit saan - tatayo siya at lilipat ng upuan.
Noong high school kami kapag ako iyong nakakapartner niya sa mga activites, naki
kipagpalit siya lagi kay Niki. Noong first year college naman kami, noong minsan
g umuulan, imbes na isabay niya ako sa payong niya, ibinigay niya sa akin iyong
payong at saka siya tumakbo sa ulanan. I called him many times that day pero hin
di siya bumalik.

Parang gusto kong maiyak. Hindi ako sanay na may galit sa akin and knowing that
there's a possibility that Zachary might hate me. Nalulungkot ako. Gusto ko pa n
aman siyang kaibigan.
"Don't worry about him. Wala naman na siya. Nandito ako. Aalagaan kita, love." S
abi niya sa akin. Napangiti na rin ako sa sinabi ni Xander. I touched his face.
"Kakantahan kita para mas lalo kang sumaya." He took his guitar and started stru
mming, a moment later I could feel a very familiar song.,.
Well you done done me me and you bet I felt it
I tried to be chill but you're so hot that I melted
I fell right through the cracks, now I'm trying to get back
Before the cool done run out I'll be giving it my bestest
And nothing's gonna stop me but divine intervention
I reckon it's again my turn, to win some or learn some
I smiled. I was looking at Xander and even when I was just looking at him -I cou
ld feel those little electric shocks travelling through my being. Xander is a ni
ce man and I really like him.
I do... really.

----------------------------

"Good night, Yza. Salamat sa time."


I was smiling really wide habang nakatayo ako sa tapat ng gate ng mansyon nila Y
za. Tapos na iyong date namin. Noong ipinagpaalam ko siya kay Mr. Consunji ang s
abi niya sa akin kailangan maiuwi ko si Yza before six in the evening kundi ipap
a-search and rescue niya ang buong Metro para lang mahanap si Yza. Hindi ko alam
kung nagbibiro siya noon. I don't want to push my luck kaya sumunod na lang ako
. Five forty-five pa lang naman ng hapon. May fifteen minutes pa kaming dalawa.
"Salamat din sa time, Xander. I really enjoyed
really think Yza is my answered prayer and I'm
make her mine. Alam kong nagsisimula na niyang
hindi ko alam kung plano niya ang pag-alis na
ra makalimutan ni Yza sio Zach.

it." She said smiling. I sigh. I


willing to do everything just to
hanapin ang presence ni Zachary iyon pero gagawin ko ang lahat pa

Sumuko si Zach kahit hindi pa nagsisimula ang laban. Advantage ko iyon. Alam kon
g mahal niya si Yza pero duwag siya. Akala niya yata porke wala siya hindi ko na
itutuloy ang plano ko. I love Yza and I will never let her go.
"Goodnight, Xander." She said to me. I smiled at her. I wanted to kiss her goodn
ight so I did just that. I was about to kiss her cheeks when I suddenly heard a
loud banging of the door. Sabay kaming tumingin ni Yza sa kabilang side and ther
e, I saw Mr. Sancho Consunji standing, he was eyeing me. Namutla na naman ako.
"Hi Tatay!" Yza greeted him. Tumakbo siya sa side ni Mr. Sancho Consunji at saka
yumakap dito. "How was your day po?"

"Its fine, princess. Now get in the car. Nanay's inside." Agad namang sumunod si
Yza sa tatay niya. She waved at me. Naiwan ako doon sa harap ng tatay niya na k
ulang na lang kainin ako ng buhay.
"Good evening Tit--- I mean sir." Nagkada-buhol-buhol ang salita ko.
"Date lang ang paalam mo sa akin. Bakit may kasamang halik?" His voice boomed.
"Sir? Ano? Pati po ba iyon kailangan kong ipaalam?" Lakas loob na tanong ko.
"Hindi ka pa boyfriend ng anak ko, Xander Mendoza so keep your distance." He sai
d to me with such cold voice my insides melt. Wala nang sinabi si Mr. Consunji,
bigla na lang siyang pumasok sa kotse niya. Bumakas ang gate at pumasok na iyon.
Nakahinga ako ng maluwag, akala ko mamatay na ako at hindi na sisikatan ng araw.
Sumakay na rin ako sa kotse para umuwi. Naalala ko na may exams nga pala ako bu
kas sa Engineering 201.
I drove home habang binabagtas ko ang daan ay naisip kong dumaan sa field ng vil
lage namin. I wanted to see kung nadoon si Jon or any of my boys but I found Ika
there sitting on the grass.
Bumaba ako ng kotse at saka nilapitan siyal Tahimik na tahimik siya. When I look
ed at what she was doing - I saw her sketching again. She is sketching the kids
that were playing near the slide. Umupo ako sa tabi niya.
"Kahit kailan hindi mo pa ako in-sketch, Ika. Bakit?"
Mukhang nagulat siya nang marinig niya ang boses ko. Tumingin siya sa akin.
"Tatanungin ko na si Yza sa isang linggo. Kapag sinagot niya ako, ililibre kita
ng pizza na may nutella." Natatawang sabi ko sa kanya.
"Kung nandito pa ako sa isang linggo." Mahinang sabi niya. Ipinagpatuloy niya an
g pag-sketch. Kumunot ang noo ko.
"Bakit? Magbabakasyon ka?"
Umiling siya at saka tumingin sa akin. Ibinaba niya ang lapis niya at saka tumit
ig sa mga mata ko.
"I got a scholarship in a certain art school in California. Bukas ng gabi ang al
is ko." Malamig na wika niya. Ngumiti na lang ako. Hindi na ako nagulat. Matalin
o si Musika - hindi lang siya pati ang kapatid niyang si Lyrica. Her sister Lyri
ca is in Canada studying biological science - gusto niyang maging scientist para
ng si Tita Harmony lang. Si Jon naman, gustong maging doctor kaya nag-premed na
siya ngayon sa UP at si Ika - I had always known that she's up to something bigg
er.
"Congrtas." Sabi ko.
"Yeah. I'm actually glad na sa oras na tanungin mo si Consunji wala ako." Tumayo
siya. May pinilas siyang kung ano sa notebook niya. Ibinigay niya iyon sa akin.
"Bye, Xander. Sana maging masaya ka sa kamay ni Consunji." She said before turni
ng away. I watched her leave at nang mawala na siya sa paningin ko ay tiningnan
ko ang papel sa kamay ko.
It was me, holding a guitar.

I looked at the direction she walked on. I'm gonna miss her.

--------------------------------

"Ilang beses mo na bang iniyakan si Yto? Hanggang ngayon iniiyakan mo pa rin siy
a. Tumigil ka na nga Nikita Cyrene!"
Kinakalabog ko iyong pinto ng cubicle sa loon ng ladies room sa university. Dini
g na dinig na kasi sa labas ang hagulgol ni Nikita at medyo nakakahiya na. Umiiy
ak na naman siya dahil sa kakambal ko.
Lumabas siya sa cubicle . Pulang-pula ang mata niya. Inabutan ko siya ng tissue
at saka niyakap.
"Huwag ka na ngang umiyak."
"Bakit ganoon? Ipinaglihi ba ng nanay mo si Yto sa anesthesia? Ang manhid niya!
Iyong mga chocolates na binibigay ko sa kanya itinatapo niya kasi allergic siya
- hindi naman diba? Hindi lang pwede sa kanya pero noong bigyan siya noong Greta
na iyon ng chocolate cookie kinain niya pa! Ang sama-sama ng kapatid mo! Hindi
niya ba alam that I spend time and effort para lang ipag-bake siya ng chocolate?
! Baked iyon Yza Joan! Hindi ko binili! I made that from scratch and yet he's al
ways throwing it away!"
Naiyak na naman siya. Napakamot na lang ako ng ulo. Ilang beses ko nang sinabi k
ay Nikita na kalimutan na lang ang pagsintang pururot niya sa kakambal ko pero s
iya iyong makulit. It has something to do with what Tito Kerky told her.
Kahit nga ipinapahiya siya ni Yto, sige pa rin siya. Hindi pa rin siya nagpapati
nag. Ilang beses nab a siyang umiyak? Tuwing may babaeng nail-link kay Yto, umii
yak siya ng balding luha. Tuwing may girlfriend si Yto, umiiyak siya. Wala yatan
g moment na hindi siya umiyak para kay Yto.
"To think na purchased lang iyong pinakain sa kanya noong Greta na iyon! Walang
ka-effort-effort! Argh! Naiinis ako sa kanya pero mahal ko naman siya. Naiinis a
ko sa sarili ko!"
"Umayos ka nga!" I exclaimed. "Kalimutan mo na kasi si Yto Jose! Ang dami namang
nanliligaw sa'yo."
"Lahat sila non - existent sa akin. Si Yto lang ang gusto ko!" She hissed. I rol
led my eyes.
"Bahala ka nga." Sabi ko na lang. Humarap siya sa salamin at saka nag-ayos. Nagmake up na ulit siya. Maya-maya hindi na bakas ang luha sa mukha niya. Napabunto
ng-hininga ako.
"Sasagutin ko na si Xander. Hindi pa naman ngayon pero sasagutin ko siya."
"Bakit nagtanong na ba siya?" Tanong ni Niki sa akin habang naglalagay ng pulbos
sa mukha. She faced me.
"Hindi mo man lang ba hihintayin si Zachary Drew?" Tanong niya sa akin. "Yza, hi

ndi mo man lang ba siya na-mimiss? It's been four months since he left and yet h
indi mo natin siya napag-uusapan." Mahinahong wika niya. Gusto niyang pag-usapan
namin si Zachary Drew. Para saan?
"Bakit naman natin siya pag-uusapan?" Nagatatakang tanong ko. Nikita rolled her
eyes.
"Ughh! Tama si Momsi, kambal nga kayo ni Yto. Iisa ang ugali ninyo. Mga pinaglih
i kayo sa anesthesia!"
Tinapos niya ang pagre-retouch niya. We got out of the bathroom. Tahimik pa rin
ako. Gusto ko sana siyang tanungin kung nakakausap niya ba si Zachary Drew pero
bakit ko naman tatanungin? Tulad nga ng sinabi nI Xander ayaw sa akin ni Zachary
Drew, he was just being nice.
"Sa bahay tayo. Kakain ako ng tsokolate na ako ang nag-bake at hindi binili!" S
abi niya sa akin. Sakto naman na dumating ang service ko. Nag-text na lang ako k
ay Yto na pupunta ako kay Niki.
We reached her home. Sinalubong kami ni Mr. Kerkmez.
"Hi popsi!" Bati
mosphere in him.
a tawa nang tawa
Naghahabulan pa

ni Niki kay Mr. Kerkmez. Mr. Kerkmez had this good-funny guy at
Tuwing nagpupunta ako dito, hindi ko iisang beses na nadatnan n
ang Mommy ni Niki sa kanya. Nakakatuwa nga ang parents ni Niki.
silang dalawa.

"Popsi, si Ate?" Tanong ni Niki. Ang tinutukoy niya ang si Alyssa.


"Kasama ng Momsi mo, na-grocery. Hi Yza."
Nagmano ako sa kanya tapos ay pumanhik na kami sa kwarto ni Niki. Niki likes pin
k things and hello kitty - isa siyang typical na teenager na parang gustong tumi
ra sa hello kitty land sa Japan.
Pati laptop niya pink at may hello kitty na design. I sat on her hello kitty bed
.
"Dito ka muna. Kukuha ako ng food." Sabi niya. Bago siya lumabas ay binuksan ni
ya ang laptop niya tapos ay lumabas na siya. I was busy looking at Niki's pictur
es when suddenly, tumunog iyong skype niya.
Tumayo ako para tingnan kung sino. Nag-appear sa screen niya iyong name na zanyj
ao calling...
"Sino ito?" Bulong ko. Inilapit ko ang mukha ko sa laptop niya. I was trying to
figure out who is it. Inilagay ko iyong daliri ko sa keyboard and somehow may na
pindot ako kaya ko nasagot iyon.
Nag-appear ang isang lalaking naka-bonet at naka-turtle neck sa screen. May hawa
k siyang cup habang may kung anong binabasang papel na hawak niya.
My mouth parted when I realized who it is...
"Zachary Drew?" I spoke. He looked at me. Halata sa mukha niya ang pagakagulat p
ero sandali lang iyon. He cleared his throat.
"Hi, Yza." He said. "Si Niki wala?" Tanong niya sa akin.
"Uhm..." Hindi ko alam ang sasabihin ko. I'm actually excited to see him and to
talk to him. Na-miss ko talaga siya. I was about to say that I miss him but I re

membered Xander's words...


Maybe he was just being nice because you're Yto's sister....
"Wala si Niki." Sabi ko na lang.
"Okay. Tawag na lang ako mamaya. Ingat."
Ni hindi na niya ako hinintay makasagot. Pinutol niya agad iyong tawag and that
really hurt me.
Bigla ay tumulo iyong luha ko. Nakakainis. Ni hindi man lang niya ako kinamusta!

*Song used*
I'm yours - Jason Mraz
*******************************************
[8] 6. It ends tonight
*******************************************
"Hi Yza..."
I was kinda shock that afternoon dahil paglabas ko ng room ay sinalubong agad ak
o ni Musika. I have known her since high school - but we're not that close. She'
s from the special class. Mataas kasi ang IQ niya at sa sobrang talino niya wala
siyang masyadong kaibagan. I smiled at her. She smiled back - well she smirked
- that's enough for me. She handed me an invitation.
"Send off party ko mamaya sa Neon lights, punta ka."
Napangiti ako. She's actually inviting me to her send off party. "Sure? I'll co
me, wala nang bawian!" Natatawang sabi ko. Tumango lang siya sa akin. Tatalikod
na sana siya nang muli ko siyang tawagin.
"Saan ka pupunta? Why are they sending you off?" I couldn't help but ask.
"Sa California. Nakatanggap ako ng scholarship so I'll be flying tomorrow evenin
g." Iyon lang at iniwan na niya ako. Hindi ko na rin naman siya pinigil umalis k
asi mukhang nagmamadali siya. Binuksan ko na lang ang invitation niya habang nag
lalakad. Naalala kong kailangan ko nga palang puntahan si Nikita ngayon. Nagpapa
sama siya sa mall. Naisip ko na sabihin din sa kanya ang party ni Musika para na
man may kasama ako. I'm sure the people that will attened her party will be from
the university too - kahit kakilala ko ang mga iyon, mas mabuti pa rin kung isa
sama ko si Nikita. She's my plus one.
According to the inivite, the party will start at eight pm. Friday naman kaya al
am kong papayagan ako ni Tatay.
Itinago ko ang inivitation sa bag ko at nagpatuloy sa paglalakad. Pinuntahan ko
si Nikita sa room niya. May klase pa siya. I saw her standing in front of the cl
ass holding some notes while reporting. Kompleto ang props ni Niki, dala niya an
g hello kitty laptop niya tapos ay may hello kitty ribbon din siya sa ulo. Nakak
atuwa kasi iyong uniform niya nilagyan niya ng hello kitty patch sa neck tie. Tu
mayo lang ako sa gilid ng classroom. I was looking around when I saw Yto at the
other door, standing there looking at Nikita. He was just eyeing her. Nilapitan

ko siya.
"Lumilipad na ba ang mga baboy, Yto?" Nginisihan ko siya. He looked at me.
"What?"
"Tinitingnan mo si Niki, uyyy!" Sabi ko sa kanya. He grinned at me.
"I was actually looking at Greta. Ayon siya oh." Tinuro naman ni Yto iyong babae
ng nakaupo sa row sa harapan. Kay Yto rin siya nakatingin. She waved at us, Yto
waved back. Ibinaba ko ang kamay niya.
"Iyon? Pangit naman." PIntas ko pa.
"Lahat ng naging girlfriend ko pangit para sa'yo, sinong maganda? Iyong kaibigan
mong kulang na lang ialay sa akin ang kaluluwa?" Nakangiwing sabi niya. Minsan
kapag tinitingnan ko si Yto hinahanap ko iyong sweet little Yto na kakambal ko.
Hindi ko na kasi siya makita - although kapag nasa bahay, sweet pa rin naman siy
a kay Nanay at sa aming magkakapatid pero basta kapag si Nikita ang pinag-uusapa
n nagiiba ang ugali ni Yto.
Natapos ang klase ni Nikita. Nauna siyang lumabas. Akmang babatiin niya si Yto n
ang maunahan siya ni Greta. Yto took her hand tapos hinarap sa akin.
"Si Yza, kakambal ko. Si Greta, girlfriend ko."
Kusang tumaas ang kilay ko. Girlfriend na...
I looked at Nikita. Kulang na lang ay bumuga ng usok ang ilong niya sa sobrang p
ula ng mukha niya.
"Hi I'm Greta." Greta smiled at me. Greta looked like a modern Barbie doll. Stra
ight na straight ang buhok nito, hindi nalulukot iyong uniform niya at sumusunod
sa lahat ng galaw niya ang palda niya. Maganda siya - iyong gandang nakakasawa.
"Hello, I'm Yza. Ako iyong malditang kapatid ni Yto. Sinasabunutan ko lahat ng n
aging girlfriend ni Yto - kahit tanungin mo silang lahat."
"Yza Joan!" Yto hissed.
"Nice meeting you." I said. Hinatak ko si Nikita paalis doon. Alam kong ngangaln
gal na naman siya pero nagulat ako nang bigla siyang tumawa.
"Bakit ako iiyak? I know naman na flavor of the month lang siya. Sa dulo ng laha
t ng ito, sa akin ang bagsak ni Yto. Para lang siyang ulan at ako ang tigang na
lupa! Bwahahaha!"
Nanlalaki ang mga mata ko. Sa huli nakitawa na lang ako sa kanya. Tigang talaga?
Kailangan talaga tigang ang gagamiting niyang salita?
"Invited tayo sa party ni Musika." Sabi ko kay Nikita. Tumingin siya sa akin.
"Ka-close na natin siya, best friend?" She asked. Natawa ako.
"Yaan mo na. She's nice naman. Isa pa kaibigan siya ni Xander." I took a deep br
eath. "Nga pala, sasagutin ko na si Xander mamaya."
Napahinto sa paglakad si Nikita at saka bumaling sa akin. "What the? Are you fre
aking sure?!"

"Oo, six months naman na. Matagal na iyon saka isa pa, I really like him."
"But do you love him?" She asked. "Iba ang like sa love. Like is when you're cra
ving for an ice cream. Like is when you feel sleepy and you want to sleep. Love
is what I have for Yto - iyong willing akong maghintay! Love is like Zachary Dre
w! He left to-------"
"To what?" Napakunot ang noo ko.
"Nahihilo ako, Yza. Uupo muna ako." Sabi bigla ni Nikita. I watched her. Kunot n
a kunot ang noo ko. May alam siya. Alam kong meron siyang hindi sinasabi sa akin
pero kung ano iyon, hindi ko ma-figure out. She was hiding something from me an
d I need to know that pero knowing Niki, she will never tell me kasi kung sasabi
hin niya, matagal na sana niyang sinabi.
Iba ito. She wanted to keep it a secret.
"Ano si Zachary Drew?"
"Bakit? Interesado ka?" She asked me. "Ni hindi nga natin siya nagpag-uusapan. M
ay god! Three months na siyang wala pero ni isang tanong wala kang sinabi. Ibig
sabihin hindi ka interested sa kanya."
"Bakit naman ako magiging interesado? He hates me." Naupo na rin ako sa tabi niy
a.
"Who told you that he hates you?"
"Si Xander. He has this theory na baka kaya ganoon si Zachary Drew sa akin - the
way he acts - he doesn't like me - he was just being nice because I'm Yto's twi
n."
Nikita looked appalled. Mukhang may sasabihin pa sana niya nang bigla na lang lu
mitaw si Xander out of nowhere.
"Hey, babylove!" He greeted me. "Hi Niki." Nikita snorted. Pinanlakihan ko siya
ng mga mata.
"Kain tayo? Hinihintay tayo nila Yto sa coffee shop sa tapat." Aya niya sa akin.
Napatingin ako kay Nikita. She was staring at Xander liked she wanted to hurt h
im.
"Lika, Niki. Kapag kasama iyong Greta sasabunutan ko." Hinatak ko siya. Naglakad
lang kami patungo sa coffee shop. Xander was holding my hand. Panaka-naka kong
tinitingnan si Niki - busy siya sa pagte-text. We reached the coffee shop. I saw
Yto and Greta laughing together. We settled with them.
"Hi..." Yto greeted us. "So glad you could join us." Sabi niya per okay Nikita l
ang siya nakatingin. Nagulat nga ako dahil sa unang pagkakataon, hindi pinansin
ni Nikita si Yto because she was busy texting.
Naupo na kami. Niki was beside me, si Xander naman ay nasa gitnang chair. He was
asking me what I want to order, tapos noon he asked everybody else na.
Dumating iyong coffee namin. We we're in the middle of laughing and talking. I f
ound out na mabait naman pala si Greta - and somehow I can see why Yto liked her
pero ayoko pa rin sa kanya.
"So kayo na?" Tanong ni Greta sa amin ni Xander.

"Hindi..." Sagot ko.


"Hindi pa..." Sagot naman ni Xander.
"How about hindi kahit kailan?" Narinig kong sabi ni Nikita. She looked at me an
d smiled sweetly tapos bumalik na naman siya sa pagtetext.
"Sino bang katext mo?" Yto asked.
"None of your business Consunji." She said between gritted teeth. I almost gaspe
d. Pati si Xander ay napanganga. Yto just looked at her with a grim expression.
"Kailan mo ba balak sagutin si Xander?" Tanong muli ni Greta.
"Sana soon..." Hoping si Xander. Natawa lang ako.
"How about never, Mendoza?" Muling sabad ni Niki.
"Niki ano ba?" I asked. Pinanlakihan ko siya ng mata.
"Xander, what is love?" Niki asked him.
"Well, love is ---"
"Love is unselfish, Xander. Love never lies. Love is fair. Love is not an instan
t noodle. Love is like a dark blue acoustic guitar that's willing to turn away,
leave and WAIT until the right moment. Hindi napipilit ang love Xander. It's not
instant noodles na pagkatapos ng three minutes o five months luto na, it takes
years...."
"So...?" Xander sounded clueless.
"I was just saying." Tumayo siya. "I have to leave. Nandyan na iyong sundo ko."
Nikita said. Sinundan ko siya ng mga mata ko. I saw her leave, sumakay siya sa k
otse ng kuya Daniel niya. Napakagat labi naman ako. Ano bang nangyayari kay Niki
? Does it have something to do with Xander?
Kinakabahan ako bigla.

-----------------------------

The party was a blast. Tulad nang inaasahan ko ay halos puro friends ni Musika a
ng nandoon. Nandoon din si Xander at siya ang kasama ko mula kaninang dumating a
ko. Ipinakilala pa ako nI Xander sa parents ni Musika. Naisip ko na kamukha pala
ni Musika ang mommy niya. Her parents are so nice - lalo na iyong Daddy niya.
"Ang cute ng eyes ng dad niya. Kulay gray." Sabi ko kay Xander. Xander smiled.
"Si Ika din naman gray eyes." He sighed. Naupo kami sa isang table sa may gilid
ng stage. He smiled. Kanina ko pa napapansin na malungkot siya. Humilig ako sa b
alikat niya.
"Nalulungkot ka yata kasi aal;is na si Musika." Sabi ko sa kanya.
"Kaunti lang naman, babylove. Para ko na kasing little sister si Ika. Palagi siy
ang nag-aalala sa akin. Kapag umalis siya, wala nang mag-aalala sa akin."

Gusto ko sanang sabihin na nandito naman ako para sa kanya pero hindi ko sinabi.
Bigla akong nakadama ng hiya.
"Nga pala, sabi ko kay Sir Sancho, ihahatid kita bago mag 12 so dapat 11:45 nasa
bahay ka na." Napahagikgik ako. Natatawa talaga ako sa kanya kapag tinatawag ni
yang Sir si Tatay, feeling ko teacher niya si Tatay.
"Xander..." Tawag ko sa kanya.
"Hmmn, bakit?" He took my hand and played with it.
"Tanungin mo na ako mamaya." Mahinang wika ko. Natigilan siya. I wanted to look
at him pero parang di ko kaya. Namumula na naman iyong pisngi ko. I just stayed
like that - my head on his shoulder. He cleared his throat.
"Sige, mamaya pagkahatid ko sa'yo." I know that he's smiling. I'm smiling too. I
'm actually happy. Paninindigan ko na ito. Nakausap ko naman si Tatay. He said n
a pwede naman akong mag-boyfriend basta hindi ko pababayaan ang pag-aaral ko. Hi
ndi naman mahigpit si tatay, fair siya. May deal kami, papayag siya na kami ni X
ander pero mag-aaral akong mabuti. At ipinangako ko naman sa kanya na gagawin ko
ang sinabi ko sa kanya.
Biglang nag-dim ang lights.
"Ayan, kakanta yata si Ika." Xander said. Tama siya, Nakita kong lumabas si Musi
ka sa stage dala ang gitara niya tapos kasama niya si Migs. I didn't know Migs c
ould sing. Like Musika he was holding a guitar too.
"We want ZD and Musika!"
Natawa si Migs nang maupo siya sa high chair. Musika was smiling ear to ear. Nap
atingin siya sa pwesto namin ni Xander. Biglang na-freeze ang ngiti niya. Lumapi
t siya kay Migs tapos ay bumulong. After that tumalikod siya.
"Sorry, walang boses si Musika so it's just me for tonight..." Nakangiti pa rin
si Migs. He started singing. Napailing na lang ako. I looked at Xander.
"Sa rest room lang ako." Paalam ko sa kanya. He nodded. Umalis ako sa table nami
ng at nagpunta nga sa rest room. Inside I found Musika looking in the mirror. Ka
la tang mascara niya.
""Hi! Anong nangyari?" Tanong ko. Concern ako sa kanya. She looked at me.
"I'm only sixteen and yet I'm feeling all of these." Sabi niya sa akin. Napaawan
g naman ang labi ko. "Now I know how ZD feels every damn time." She whispered. L
along kumunot ang noo ko.
"Ano bang sinasabi mo?" I asked. She looked at me.
"ZD has this big guitar collection. He had thirty five different guitars all of
them are unique. Walang pagkakapareho." She looked in the mirror again, pero kah
it sa salamin siya nakatingin ay nakatitig siya sa akin.
"Alam mo ba kung anong paborito niyang gitara, Consunji?" She asked.
I shrugged. "The dark blue acoustic guitar. Lagi niyang dala iyon."
"Each of his guitars has names." She said again. "You're right, that's his favor

ite guitar. And that guitar has a name too. Alam mo ba?"
Umiling ako. She took out her lipstick and wrote in the mirror. She wrote the wo
rd zanyjao.
"Sabi niya, iyan daw ang pangalan ng mahal niya. I never really thought about it
but two years ago, I saw him write it in a song book and maybe because of my ex
cessive brain and IQ - " Tumawa pa siya. "Kahit na ayaw ko, na-solve ng utak ko.
Zanyjao is an anagram for a name."
Tumingin muli siya sa akin. "Alam kong matalino ka Yza. Solve it and you'll know
what I'm trying to say." Inilagay niya sa kamay ko ang lipstick na hawak niya.
Umalis siya pagkatapos noon at iniwan ako sa loob.
I faced the mirror - I was staring at the word she wrote.
She said that it's an anagram. A name.
Zanyjao...
Zany jao...
Zany --Jao ---I put my hand on my mouth.
Nanginginig ang mga kamay ko. I wrote in the mirror too - just right down the an
agram. I wrote:
Yza Joan...
"Very good. Hindi ka naman pala slow, Yza." Napatingin ako sa may pinto ng ladie
s room. I saw Musika standing. She was smiling at me.
"Why?" I asked.
"Simple lang. He's in love with you."

----------------------

Sabay kaming lumabas ni Musika ng ladies room. Bumalik siya sa stage. Ako naman
sa table namin. Nandoon pa rin si Xander pero kausap na niya ang kapatid ni Musi
ka - si Jon. I sat beside Xander again. Tahimik lang ako. Iniisip ko iyong napag
-usapan naming ni Musika sa loob ng ladies room.
Zach is in love with me.
Parang nakapaimposible. Kung mahal niya ako bakit hindi niya sinasabi sa akin? B
akit ba kasi mystery siya sa akin? Bakit ba kasi ang hirap niyang basahin? Naiin
is ako. Gusto ko siyang makausap pero paano ko gagawin iyon kung wala naman siya
dito. I hate him right now. Bakit niya ba ito ginagawa sa akin? Wala siyang awa
. Nasasaktan ako na hindi niya alam.
Kung sinabi naman niya sa akin noon, baka tulad ni Xander ay bigyan ko siya ng c

hance pero hindi, he kept it a secret.


"Hi everyone. This will be the last song of the night and I will try my best to
deliver it correctly kahit hirap ako." It was Musika. She's in the stage again.
"This song, I dedicate to my friend Xander Mendoza who made me cry all my life."
Xander laughed. Napailing na lang siya.
"Xander. Damn you!" Nakatawa si Musika pero alam kong may laman ang sinasabi niy
a. "Oops, Sorry Ma, Daddy. Love you both. Best parents in the world! Good lookin
g and intelligent. Resulta? Ako... si Jon at si Ate Lyrica. Love you parents. Bu
t still, damn you, Xander. Dad, sorry again."
Nagtawanan ang mga tao sa bar. After a while Musika started singing.
Your subtleties, they strangle me
I can't explain myself at all
And all the wants and all the needs
All I don't want to need at all

I looked at Musika. Her eyes were closed. I realized what she was trying to say
to me. She's in love with Xander but Xander likes me. Nasasaktan din siya.
The walls start breathing, my mind's unweaving
Maybe its best you leave me alone
a weight is lifted on this evening
I give the final blow
When darkness turns to light
it ends tonight, it ends tonight
Just a little insight won't make this right
It's too late to fight
It ends tonight,
It ends tonight.
"Uwi na kita. 11:30 na." Sabi niya sa akin. Tumango na lang ako. We went out of
the bar and we got to his car. My mind was racing. I was thinking of Zachary Dre
w and Xander. I looked at him. Mukhang masaya siya.
I took my phone out and texted Nikita. Hindi siya sumama sa akin dahil naiinis s
iya.
To: BFF
Subject: I need it
Msg: Is ZD in love with me?
Tahimik kong hinintay ang text niya. After a while my phone beeped.
Msg: Buti naman alam mo.

I wanted to cry. Right now, nakakaramdam ako ng panghihinayang. Ang dami kong wh
at ifs. Kung totoo man ang sinasabi nila sa akin - ibig sabihin - lahat ng incid
ents na iyon - iyong payong incident noong high school, the countless times he a

voided me - he doesn't hate me. He's just....


Torpe.
Xander parked his car right outside our gate. Bumaba siya para pagbuksan ako ng
sasakyan. He smiled at me. He took my hand and walked me to the gate.
"Yza..." Tawag niya sa akin. I know what will happen, but right now, I changed m
y mind. I don't know why. Maybe it's because of Zachary Drew, maybe it's because
of what I heard from Musika. Maybe... Hindi ko na alam.
I looked at Xander.
"Five years, Xander." Sabi ko sa kanya. Kumunot ang noo niya. "Ask me five years
from now."
"That long?" Tanong niya.
"Oo. Doon mo na lang ulit ako ligawan. Five years from now, Xander. Kung mahal m
o ako makakapaghintay ka. Sabi nga ni Nikita love is like a dark blue acoustic g
uitar that's willing to turn away, leave and WAIT until the right moment."
Habang sinasabi ko ang mga katagang iyon - I realized something. The dark blue g
uitar is a metaphor.
The dark blue guitar is not really a thing. It's Zach.
"God, I'm so stupid." Bulong ko. "Goodnight Xander."
I turned away. I went inside the house straight to my room and for the first tim
e in my eighteen years of existence - I cried because of a broken heart.

*Song used*

- It Ends tonight by: all American Rejects


*******************************************
[9] 7. Soon
*******************************************
Five years later...
Have you ever wished to be something that you're not?
I was stuck in traffic that morning and I saw those words engraved on a billboar
d in the middle of the highway. I couldn't help but think of that. Yes, I have w
ished so many times to be someone that I'm not. I wanted to be ordinary - just a
normal lady with a eight to five job - without a boss that has a high standard
and expectation just because of my last name.
I sighed again.
I heard my phone ringing. I answered it. Hindi ko na kailangan tanungin kung sin
o niyon dahil boses pa lang niya alam kong si Madam Gregorio na ang tumatawag sa

akin. Late na naman kasi ako. Hindi ko naman kasalanan. She's very unpredictabl
e. Maaga sana akong makakapasok sa office kung hindi lang niya ako inutusang kun
in ang mga pina-dry clean niya. Assistant niya ako pero I feel sometimes that I
am her muchacha.
"Yza! Nasaan ka na naman?!" She growled at the other line. Madam Jenifer Gregori
o is the Metro's number one designer. She designs clothes, bags and accessories.
She's known for her passion in design and inventing new trends.
"Sorry, Madam, I'm on my way." Napangiwi ako. Fuck the traffic! Kung kailan nama
n ako nagmamadali saka naman ako nale-late lagi. Tinapos ni Madam Gregorio ang t
awag. Kasabay naman noon ang pagsulong ng traffic. Agad kong inapakan ang gas at
pinasibad ng mabilis ang kotse. Thirty minutes later - dahil pa rin sa traffic
kaya inabot ako ng thirty minutes sa daan - ay nakarating na ako sa building ng
office namin.
I was half running. I don't care kung pinagtitinginan na ako ng tao. I need to g
et to her office before she murders me. Nang makarating ako doon, kakatakbo hind
i ko napansin na may kung ano sa sahig dahilan para madapa ako. I saw her feet w
alking right by me.
"Kahit talaga kailan, tanga ka, Yza. Consunji pa man din ang apelyido mo pero wa
la kang ginawang tama!" She yelled. Dahan-dahan akong tumayo. I looked at her. I
bit my lower lip. Madam Gregorio was wearing her usual red dress - siya lang ya
ta ang babaeng kilala ko na walang ibang sinuot sa buhay niya kundi red. Red dre
ss with red stilettos, with matching red shoes and red scarf.
"You're late! Tapos na ang meeting ko, nasaan ang kape ko? Nasaan ang pina-dry c
lean ko? Nasaan ang mga designs na kailangan kong makita? Wala! Wala na naman ka
si tatanga-tanga ka!" She yelled. Dinuduro-duro niya pa ako.
"Ano ba naman! I hired you because you're a Consunji! PI thought I was in for gr
eatness pero anong meron? Tanga ka! No wonder your father's company didn't hire
you! Boba!"
I wanted to cry. Ito na yata iyong pinakamasakit sa lahat ng salitang binitiwan
niya sa akin. She always yells at me. Lagi niya akong pinupuna and it's not crea
tive criticism. Pero ito, iba na ito.
"Get out of my office! I don't want to see you."
I looked at her. Bubulong-bulong pa rin siya. "Ang boba, walang utak."
Tahimik na tumalikod ako. Nararamdaman ko ang pag-init ng mga mata ko pero hindi
ako umiyak. Kailangan ko ng tatag ng loob. Para rin naman sa akin ito. Kung kay
Madame Gregorio pa lang susuko na ako, paano pa kapag lumabas na ako?
I am only here for the experience. Kapag nakuha ko na iyon, pwede na akong umali
s. I've been working here for two and a half years already at kahit na matabil a
ng dila ng boss ko, nagtitiis ako because I needed experience from her.
"Iiyak ka? Bakit ka ba kasi nagtitiis dito? You'r family owns one of the biggest
empires in the country. Why are you even here, Yza Consunji? You're destined fo
r greatness at hindi mo dito matatagpuan iyon..."
Iyon ang madalas na sinasabi sa akin ng mga officemates ko. First day pa lang ng
pagpasok ko, iyon agad ang sinabi nila - especially when they found out my last
name. I took a deep breath. I settled inside my cubicle. I started working. I t
ried forgetting the morning stress my boss gave me. Idinukdok ko na lang ang sar
ili ko sa trabaho - but then I took one glimpse of Yto's picture and I suddenly

missed him.
Napabuntong hininga ako. Kung nandito siguro si Yto sigurado akong lagot si Mada
me Gregorio sa kanya. If only Yto is with me, then everything will be easier. Ka
ya lang nasa London siya. He's been in there for four years at nagkikita lang ka
mi once a year - kung hindi pa namin siya pupuntahan doon, hindi pa kami magkiki
ta. Yto is in London for his MBA. The last time I talked to him, nine units na l
ang ang kailangan niya tapos graduate na siya and I'm very excited for that. Ibi
g kasing sabihin noon, uuwi na siya at may kakambal na ulit ako.
I also miss Nikita. She's in Paris busy with her work. She's a shoe designer and
I only see her in Skype. Iyon na lang ang communication naming dalawa. Hindi ri
n kasi siya umuuwi. Minsan niloloko ko pa siya, sinasabi ko nab aka nagkikita si
la ni Yto kasi nasa iisang continent lang sila. Tatawa lang naman siya at sasabi
hin wala na siyang gusto sa kakambal ko but I don't believe her.
Sa loob ng limang taong lumipas ay napakaraming nagbago - isa lang talaga ang co
nsistent na hindi - si Xander. He's still courting me. Minsan hindi ako makapani
wala na nakatagal siya ng limang taon. It seemed so impossible. Hindi na rin kam
i madalas magkita but he's always calling me and when he's in town, nagdi-dinner
pa kaming dalawa.
Xander is now a hot shot football player. Sikat na sikat siya lalo na sa mga tee
nagers. He's won every award possible - Player of the year - Most Valuable Playe
r - Golden Kick of the Season - and I'm very proud of him. Last year sa Asian Cu
p, si Xander din ang naging dahilan ng pagkapanalo nila. At ang nakakatuwa, whil
e he's being interviewed by a certain host, he mentioned my name and told the wh
ole world how much he loves me.
Kinilig ako noon, pero hindi ko na binanggit sa kanya. Xander is very consistent
. Ilang beses ko na siyang pinatigil sa panliligaw pero sige pa rin siya - he's
determined and I like him for that.
"Yza, the dragon is calling you. Aalis yata kayo for a shoot." Tinawag ako ng of
ficemate ko. I smiled at her. Tumayo ako at tinangay na ang bag ko. I met Madam
Gregorio at the elevator. Sabay kaming bumaba. Nasa braso niya ang ShitTzu niya
- if someone will aske me - I'd say that they look alike.
Bigla tuloy akong napangiti.
Bumukas ang elevator. I saw a bunch of press people here and there ready to take
Madame Gregorio's picture. When we went out of the building, Madam Gregorio pos
ed for the camera - they all took their pictures with the dog. May isa pang nagt
atanong sa kanya tungkol sa isyu ng pagnanakaw ng designs when I suddenly heard
someone said:
"Consunj, anak ni Sancho Consunji! Ikaw si Yza Consunji diba?!"
Para silang mga bubuyog na dinumog ako at ako naman ang kinuhanan ng picture. My
eyes widened. I tried covering my face. Ayoko talaga ng attention. I don't want
my pictures being taken by strangers.
"Excuse me, please don't take my picture!" I kept on mumbling. "Hindi po ako sik
at." Paulit-ulit kong sinasabi.
"Girlfriend ka ba ni Xander Mendoza?"
"Anong masasabi mo sa mga babaeng nail-link sa kanya?"
"Magpapakasal na ba kayo?"

"Totoo ba na bibilhin ng Consunji Empires ang Creatos Shipping lines?"


"Excuse me po!" Sigaw ko.
"Ayyyyyy!"
Natigilan ako nang maramdaman kong may humahawi sa kanila. I looked up and I saw
Jared and Jarvis - my bodyguards na dapat wala dito ngayon dahil nasa trabaho a
ko - wiping the media away. Sinira pa ni Jarvis ang isang camera para lang umal
is na ang press.
"Okay ka lang, Miss?" Tanong ni Jared sa akin.
"Kuya diba usapan natin wala kayo dapat dito?" I asked. Napakamot ang dalawa.
"Utos po ni Sir Sancho eh..." Sabi nila sa akin. Napangiwi ako, pero mas lalo ak
ong napangiwi nang marinig ko ang boses ni Madame Gregorio at ang mga salitang s
inabi niya.
"You're fired, Yza! How dare you steal my lime light!"

----------------------------

"Do you ever wish that you're someone else?"


I looked at Yza - she was sitting beside me. We were in a park beside Global cit
y. She was drinking the can of beer in her hands while wiping here tears. Hindi
ako nagsasalita. I was just staring at her. Alam kong may problema siya at handa
akong makinig sa kanya. Iyon naman ang role ko para sa kanya - kaibiga - pero s
a ngayon lang iyan.
I'm still holding on to what she told me five years ago. Wala namang nagbago sa
nararamdaman ko para sa kanya, kung nagbago man iyon, hindi nabawasan, nadagdaga
n lang. I'm in love with her and even if I know how pathetic I look just waiting
for that right moment to ask her again - naghihintay ako dahil iyon ang gusto n
iya.
"Yza..." I said. "What is it?'
"I lost my job because I'm a freaking Consunji." Naluluhang sabi niya. "I mean,
what the fuck is that, Xander? Tatlong taon kong tinitiis iyong ugali ng babaeng
iyon pero nawala lahat ng pinaghirapan ko just because I'm a freaking Consunji!
"
"Bakit ba kasi nagtitiis ka sa babaeng iyon? Mayaman ka, Yza. Kung gusto mo ng e
xperience para makapasok ka sa ibang company, makukuha mo iyon sa Consunji Empir
es. Your father - I'm sure would be glad to hire you."
"At sa tingin mo gusto ko iyon?" She wiped her tears again. "I love Tatay, but s
ometimes his surname takes away all my opportunities." She took a deep breath. "
Sometimes I wish na sana ordinary na lang si Tatay. Na hindi siya mayaman noong
nakilala naming siya, na sana, he's just like everyone else. A mere employee iyong may day job na tulad ng iba. Hindi naman masama iyong iniisip ko, pero san
a hindi na lang siya mayaman..."

Natawa ako. Iyong ibang tao, papatay para mapunta sa kinalalagyan niya ngayon pe
ro siya halos itapon niya ang pagiging Consunji. Iba talaga si Yza. Kung sabagay
sa lahat naman ng bagay ay iba siya. That's one of the reasons why I love her.
I love her truly, madly, deeply. Hindi ko siya hihintayin ng ganoon katagal kung
hindi. I'm like the best guy friend she always needs. Ako ang lagi niyang kasam
a, kausap, we date, we hold hands, pero may limitations and I'm not pushing thro
ugh that. If there's one thing I learned about women - it's that you I have to b
e patient.
Good things come to those who wait and I've been waiting for a long time so the
good thing must be next.
"Xander, pasenya ka na..." She sighed. "Tumakas na na naman bas a boot camp niny
o just to see me?" She asked. I slowly nodded. Nasa Cavite ako, we were having o
ur two weeks training inside our team's boot camp but when I received her text,
halos paliparin ko ang sasakyan ko makita ko lang siya.
"Lahat naman kaya kong gawin para sa'yo." Sabi ko sa kanya. Bigla niya akong bin
atukan.
"Minsan unahin mo ang sarili mo. May buhay ka kaya!"
"Iyon nga iyong ginagawa ko." I looked at her. Yza remains to be one of the most
beautiful women I have ever laid eyes one. "Inuuna kita dahil ikaw ang buhay ko
..."
Napanganga siya. Maya-maya ay may gumihit na ngiti sa labi niya at saka humilig
siya sa akin. I inhaled her scent. I wanted to ask her now but I knew that it's
still not the right time.
"Thank you, Xander." She told me. I kissed her forehead.
"Anything for you, babylove." I kissed her again. "I love you..."
Yza remained quiet. Hindi ko na rin naman hinintay ang sagot niya. I just stayed
like that. Hindi naman ako magkukunwari, gusto ko ring marinig ang mga salitang
iyon sa kanya pero alam kong hindi pa siya handa. She's making me wait - kung h
anda na siya hindi na niya ako paghihihitayin.
I took a deep breath. I need to ask her as soon as possible bago pa man mahuli a
ng lahat. I want Yza and I'll get her... soon...
"Teka, uuwi na kita. It's late, baka hinahanap ka na ni Sir Sancho." Sabi ko. Na
pahagikgik na naman siya.
"Hanggang ngayon ba naman, Xander?" She asked while looking at me. Amusement is
written all over her face.
"Kapag boyfriend mo na ako, saka ko lang siya matatawag na Tatay..." Kinindatan
ko siya. Tumayo ako at saka hinawakan ang kamay niya. We went straight to my car
. Pinagbukas ko siya ng pinto. Nang masiguro kong nakasakay na siya ay isinara k
o ang pinto at umikot ako papunta sa kabila. Nang makapasok ako sa loob ay nakit
a kong binubuksan niya ang acr stereo ko. Hindi naman nagtagal ay pumailanlang a
ng tugtog.
"Kailan matatapos iyong boot camp ninyo?" She asked me.
"Next week. May laban kami sa Cambodia sa 28. Gusto mong sumama?" Tanong ko sa k
anya. Yza shook her head.

"Tapos gagawa na naman sila ng issue sa'yo. Ay wait! Alam mo bang tinawag akong
malas ng fan mo sa internet kasi daw noong isang beses na pinanood kita, natalo
kayo?" Humagikgik siya. I rolled my eyes - the fans can be really ridiculous som
etimes. Kung alam lang nila, si Yza ang buhay at kamatayan ko. I laughed with he
r.
We talked about some other random things. I just find myself laughing with her.
Habang tinatahak namin ang daan pauwi sa kanila ay napapangiti pa rin ako. I rea
lized that Yza is worth the wait.
"Dito ka na..." I said to her. Sabay kaming bumaba ng kotse. Inihatid ko siya sa
tapat ng bahay nila. She faced me afterwards.
"Thank you, Xander for seeing me..."
"Anything for you." Hinawakan ko ang kamay niya. I looked at her face, the I con
centrated in her eyes. Yza's eyes are really expressive - I could see amazement
in her eyes while she looks at me. My smile faded. I slowly bent my head down on
her.
I really wanted to kiss her. But then...
Inunahan niya ako. She kissed my cheeks instead.
"Goodnight, Xander! Muwah!" Nag-flying kiss pa siya bago siya pumasok sa loob ng
malaking gate na iyon. I was left alone outside, feeling frustrated and yet hap
py.
Si Yza na talaga at hindi na magbabago iyon.

-------------------------

Thousands of people, countless faces and yet no one is familiar. As I stood in t


he middle of that make shift stage, holding the mic, performing for a hundred th
ousand people, I feel happy and yet incomplete.
"Thank you, Reno!" I screamed after my last song. They applauded. They cheered t
hey screamed my name. They wanted more and I am willing to give them one last.
"ZD!! ZD!! Moreeeeee!!!"
Napangiti na lang ako. I waved at them then OI took my dark blue old acoustic gu
itar. I sat on the high chair to sing them another one.
"This will be my last song for tonight. You are such a wonderful audience, Reno.
And because of that, I'll be back again, soon."
Nagsigawan na naman sila. Halos mabingi ako at hindi na marinig ang sarili ko pe
ro kasabay naman ng sigaw at palakpak ng mga taong nasa paligid ko ay nakakalimu
tan ko ang mga bagay na hindi ko muna dapat isipin.
I started strumming my guitar. I put the mic in front of me and sang for the las
t time that night.

"I love you ZD!!!"


Napangiti na naman ako. Itinuro ko iyong direksyon kung saan nanggaling iyong bo
ses. I smiled and said:"I love you too..."
"Ahhhhhhh!!!!!!"
I strummed the guitar again but this time, I sang... I closed my eyes and just l
ike every time I sing this song, her face pop out in my brain like a jack-in-the
b-box.
The perfect words never crossed my mind,
Cause there was nothin' in there but you.
I felt every ounce of me screaming out,
But the sound was trapped deep in me.
All I wanted just sped right past me,
While I was rooted fast to the earth,
I could be stuck here for a thousand years,
Without your arms to drag me out.
It's been five years but the effect of her memory is still the same. The slow mo
tion thingy was still there. My heart still skips a beat every time I hear her n
ame. Walang pagbabago. Mula noon, hanggang ngayon siya pa rin.
There you are standing right in front of me
There you are standing right in front of me
All this fear falls away to leave me naked,
Hold me close, cause I need you to guide me to safety.
Tinapos ko ang kanta. I said goodnight and goodbye to the Reno audience, and the
n I went back stage. Pagpasok ko ay inabutan agad ako ng towel ng P.A. ko. Sinal
ubong din ako ni Yngrid at ni Yngrid at ni Yana. Yngris Katigbak is my publicist
while Yana Abella manages me. Noong una ay parang biruan lang naman naming tatl
o ang pagiging artist ko. I never thought I'd make it through.
"ZD!" Sigaw
as about to
wis na, and
niya. Yana

ni Yngrid. Akala ko yayakapin niya ako because she looked like she w
give me a bear hug but then she stopped mid-way. "Yuck! You're so pa
so baho! Yuck, ZD!" She made a face tapos ay tinakpan niya ang ilong
on the other hand patted my back and smiled.

"It's a very explosive concert, Zach. Congrats." Bati niya sa akin. Yana had bee
n my companion ever since. Noong pumunta ako ng New York, siya ang kasama ko. Si
ya rin ang nagpasok sa akin sa isang music lounge sa Manhattan, siya din ang dah
ilan ng pagdating ng mga gigs sa buhay ko hanggang dumating kami sa punto na nak
atanggap na siya ng recording contract sa isang international music company.
Si Yana ang dahilan ng lahat ng ito. Kung hindi niya ako tinulungan, wala ako sa
kinalalagyan ko. Maybe if it weren't for her, I'd still be the lonely boy who l
eft Philippines to pick up the broken pieces.
"Thanks, Yana." I kissed her cheeks. Binalingan ko si Yngrid na nakatakip ang ka
may sa ilong habang nakatitig sa akin. "Payakap nga!" Sabi ko.
"Ewwww! I don't want too! You're so baho! Zachary Drew!" She ran away. I laughed
out loud. Kinalabit naman ako ni Yana.
"Ready ka na sa last leg ng concert mo?" She even asked me. I nodded.
"Philippines, here I come..." I mumble. Bigla kong naikuyom ang palad ko. Babali

k na ako matapos ang limang taon at sa pagkakataong ito - there's no backing out
. I'm all geared up and ready to fight. I'll be coming home... soon...

*Song Used*
- Signal Fire - Snow Patrol
*******************************************
[10] 8. Pucha! Ganoon pa rin
*******************************************
"Where have you been last night? I was waiting for you."
I looked down when I heard
asok na sa office si Tatay
l nang nag-resign si Nanay
si Yna, she stayed home to
r.

Nanay's question. Kaming dalawa na lang sa bahay. Pum


at pumasok naman sa school ang mga kapatid ko. Mataga
sa pagiging secretary ni Tatay. Noong nag-highschool
take care of her and my brothers. I just smiled at he

"I- I was with Xander po, Nay. Tumawag na po si Yto?" Tanong ko. Tuwing umaga ka
si ay tumatawag si Yto para mangamusta lang. I missed him. Kung nandito siya mai
inrtindihan niya ang nararamdaman ko. Nanay faced me. Nakaupo ako sa mini dining
table sa kitchen. Si Nanay naman nagluluto. I was staring at her. Bakit ganoon?
Parang hindi naman nag-a-age si Nanay. She still looks pretty.
Huminga ng malalim si Nanay saka naupo sa tabi ko. "Boyfriend mo na ba si Xander
?"
"Hindi po." Sagot ko.
"Hindi po o hindi pa po?"
"Nay!" I blushed. Hinawakan niya ang kamay ko.
"Basta kung saan ka masaya." Ngumiti siya sa akin. Bigla ay nagluha ang mga mata
niya. Nakadama ako ng pag-aalala.
"Nay bakit po?" Tumayo ako pata tabihan siya. I faced her. Hinaplos niya ang pis
ngi ko.
"I just missed my seven year old little girl. Iyong batang nagtatanong kung na-t
raffic lang ba iyong ngipin niya." Natawa naman ako. Niyakap ko si Nanay. "Ang b
ilis ng panahon." She said. "Kung pwede lang na bata na lang kayong lahat. Then
I don't have to be scared of you - all of you leaving me and tatay..."
"Nay, hindi naman kita iiwan." Ngumiti ako. "Kapag nag-asawa ako, isasama kita s
aka si Tatay. Tapos tabi tayo matulog si Tatay sa couch." Biro ko pa. Nanay touc
hed my face. She adoringly looked at me.
"Oo nga pala. .." Tiningnan ako ni Nanay. Nakahilig pa rin ako sa kanya. "Wala k
a bang pasok?" Tanong niya. Huminga ako nang malalim. Hindi ko pa nasasabi na wa
la na akong trabaho. I looked at her.
"Wala na, Nay..."

"Nag-resign ka?" Kumunot ang noo niya. "But I thought you needed that experience
for the scholarship you were applying for..."
"I was fired nay..." I whispered. "Kasi daw Consunji daw ako." Mababang wika ko.
Narinig kong nagbuntong hininga si Nanay. Hinaplos niya ang buhok ko tapos ay m
uling huminga ng malalim.
"Hindi mo siya kawalan anak. Ikaw ang kawalan niya. She just lost a brilliant mi
nd. Kapag mayroon ka nang sariling company, ipapamukha mo iyon sa kanya, Yza..."
Natawa na lang ako. Alam kong pinalalakas lang ni Nana yang loob ko pero sa tot
oo lang, nalulungkot ako. Kaunti na lang kasi makukompleto ko na iyong three yea
rs experience na iyon - ngayon problema ko na naman iyon. Iyong bagay na lang na
man na iyon ang kulang sa scholarship requirement ko at ngayon hindi na naman ma
tutuloy. I have to wait another three years. Kailangan kasi, same company lang.
"Maghahanap na lang po ulit ako." Sabi ko. "I guess I'll talk to Tita Laide. Pwe
de naman po siguro sa magazine niya..."
"Mas gusto ko iyon, anak. At least si Laide ang nandoon and sure ako na hindi ka
mahihirapan." Wika ni Nanay. Ngumiti lang ako. Nanay wanted to make sure na kak
ausapin ko si Tita Laide, she even called her matapos iyon ay sinabi niyang magb
ihis na ako para puntahan si Tita sa office nito and I did just that.
I wore my very corporate pants and blouse. I pulled my hair back and looked in t
he mirror. I look so professional. Natatawa ako. I took my bag tapos ay nagpaala
m na ako kay nanay na aalis na. Nagpahatid na lang ako sa driver namin dahil nat
atamad akong magdala ng sasakyan.
Habang nasa byahe ay iniisip ko na ang sasabihin ko kay Tita. Noon niya pa ako i
naalok ng trabaho sa magazine niya pero tinatanggihan ko dahil gusto kong magsim
ula mula sa mababa. Alam ko at aware ako sa kung gaano kasikat ang apelyido ng p
amilya ko pero I wanted to keep it down. Hindi naman ako tulad ng iba na ipinapa
ngalandakan sa buong mundo na galing ako sa mayamang pamilya.
I wanted to be normal.
Minsan pa nga naiisip ko n asana hindi na lang si Tatay ang tatay ko o kaya man,
sana hindi na lang siya si Sancho Consunji. Maraming perks ang pagiging Consunj
i pero mas marami namang disadvantages - one of those is pressure. Dahil sa isa
akong Consunji parang hindi ako pwedeng magkamali. Consunji's ang destined for g
reatness pero hindi ko naman kaya iyon.
I want to be known as Yza - not Yza Consunji just Yza.
"Ma'am nandito na po tayo." Untag sa akin ng driver ngumiti ako at saka bumaba n
g kotse. Tinahak ko ang daan patungo sa loob ng building. Natutuwa ako dahil wal
a masyadong nakakakilala sa akin sa lugar na iyon.
Pagpasok ko sa loob ay hinarang ako ng guard.
"Miss, saan ka pupunta? May appointment ka ba?"
"Kay Mrs. Dela Monte po." Nakangiting sabi ko.
"May appointment ka?" Tanong niya sa akin. Medyo tumaas ang boses niya. "Hindi p
wede kapag walang appointmen. Busy ang boss ko. Anak niya lang ang pwedeng pumun
ta dito nang walang appointment."
"Ganoon po ba? Pwede pong hintayin ko siya?"

"Hanggang pasko ka maghihinta. Busy iyon." Nginisihan niya ako. I just nodded. "
ID nga pala?" Tanong niya. Binunot ko mula sa bag ko ang driver's license ko at
ipinakita iyon sa kanya. Binasa niya nang malakas ang pangalan ko.
"Consunji, Yza Joan...Consunji..." Tiningnan niya ako. "Ma'am!" Biglang naiusal
niya. Napakamot siya ng ulo. "Pasok na po kayo! Pasenya na, ginagawa ko lang iyo
ng trabaho ko."
Pinapasok na niya ulit ako. He's apologizing to me, kulang na lang ihatid niya a
ko sa mismong office ni Tita. Natatawa ako. I kept telling him that I understand
but he just kept on apologizing to me. Sumara ang elevator, noon lang siya tumi
gil.
After a while narating ko ang office ni Tita. I saw her talking to her secretary
while drinking tea. Isa pa si Tita, parang hindi rin tumatanda. Napailing na la
ng ako. Ang gaganda nila ni Nanay, si Tita Aura at Tita Apollo din, they look yo
unger than their actual age.
"Tita, Good morning!" I greeted her. She smiled at me and kissed my cheeks.
"Halika sa office tayo." Hinawakan niya ako sa braso. "I heard that Gregorio fir
ed you. That's not your loss, Yza.Matagal ko nang sinasabi sa'yo na dito ka na l
ang sa akin. Actually matagal nang handa ang office mo." Natatawang sabi niya.
Pinaupo niya ako sa sofa. Tumabi siya sa akin. "When are you free? Pwede ka nang
magsimula. Bukas sa isang araw. You'll be the assistant editor - in - chief, Yz
a."
"Tita... " I said. "As much as I want that posisyon, wala na po bang mas mababa?
" Nahihiyang tanong ko. "Kasi tita, sure ako na may mas deserving pa sa position
na iyon. Can 't I just start from junior copy writer?"
"Anak! Kung junior copy writer ka lang, uutusan ka lang nilang mag-xerox, magtim
pla ng kape, mag-take down notes sa meeting---"
"Okay lang iyon Tita. At least sa baba ako galing. Ayoko po kasi ng usap."
Tita Laide looked appalled. She took my hand.
"You are Consunji, Yza!"
"I am - I know that... but sometimes I don't want to be because I don't want to
be known as the ruthless Yza Consunji."
"Hindi naman dahil sa Consunji ka, ruthless ka na..." Hindi ko napigilan ang pag
taas ng kilay ko. Tita Laide shook her head. "Kasama ang pagiging ruthless sa pa
ckage ng pagiging Consunji - fine pero hija you have to accept that fact."
"I know, pero pwedeng wag po muna ngayon?" I requested. "Saka isa pa po, sana wa
g ninyo pong sabihin sa kanila na Consunji ako. Sigurado ako na iba ang magiging
reaksyon nila."
"Kinahihiya mo ang pagiging Consunji, Yza?" She asked again. I shook my head.
"Hindi po. It's just that...." I said. "Ayoko lang pong maulit iyong nangyari sa
House of Gregorio last time."
She stared at me. Alam kong marami siyang gustong sabihin pero hindi na niya tin

uloy. She nodded knowingly tapos ay kinuha ang phone. May kinausap siya sa kabil
ang linya tapos ay binalingan ko.
"Magpunta ka sa HR, Yza. Pipirma ka ng contract. Tapos bukas ka na magsisimula."
Napangiti ako sa sinabi ni Tita. Nagpaalam na ako sa kanya. Hindi naman ako nag
tagal sa HR pagkatapos noon ay umuwi na ako.
Mabilis ang byahe dahil wala namang gaanong traffic. Pag-uwi ko sa bahay ay nagt
aka pa ako dahil may nakita akong mga maleta sa sala. Naisip ko si Tatay, baka m
ay business trip siya but then...
"Yzang bungi, na-traffic ka?" I heard a very familiar voice. I looked around and
I saw my twin brother standing beside Nanay looking at me while smiling ear to
ear. Nabitiwan ko dala kong bag at saka tumakbo sa kanya.
"Ytong pikon!!!" I screamed and hugged him tightly. "Na-miss kita! Ang pangit mo
pa rin!"
"Kambal tayo kaya pangit ka din!" Humalakhak siya. Patuloy kami sa pag-aasaran h
abang magkayakap. Natigil lang kami nang marinig naming dalawa ang paghikbi ni N
anay. Kumalas kami sa isa'tisa at saka binalingan siya.
"Nay?" Magkapanabay na wika namin.
"Ang lalaki na ng mga panganay ko..." She said while wiping her tears. Natawa ka
mi. I hugged Nanay.
"Love you, Nay..."
Kung meron akong gusto sa pagiging Consunji ko, iyon ay ang pamilya ko. I love t
hem despite the fact that I don't like my last name.
---------------------------------------

"Ready ZD?"
Yngrid aske me before standing up. Nasa loob pa kami ng private plane pero any m
oment from now, magla-land na iyon at bababa na ako. This is the first time I'll
ever come home after five years at wala pa man ay parang kinakabahan na ako. Ki
nakabahan talaga ako pero hindi ko iyon pinahalata kay Yngrid. Aasarin na naman
niya ako.
Yngrid and Yana are my New York friends. Noong pumunta ako ng New York noon, nar
oon na silang dalawa. Yngrid was studying fashion while Yana was trying to break
in Broadway pero sa huli, si Yngrid naging stylist at publicist ko habang si Ya
na naman ang manager - together - nabuo si ZD dahil sa kanilang dalawa.
"Zach, brace yourself because the who is your girlfriend question is coming. Rem
ember, answer nicely. Wala ka na sa L.A. Filipino's don't appreciate the attitud
e you have sometimes." Napapailing na bilin niya. Tiningnan ko lang si Yana. Yan
a is twenty nine years old, she's way older than Yngrid and I pero minsan naiisi
p ko na mas matanda pa siya kaysa sa twenty nine. She just talks with so much wi
sdom and age.
"Yes lola." Natatawang sabi ko. Hinampas niya ang hita ko.
"Ay! Wait, I'll pose na lang as your girlfriend." Yngrid rolled her eyes. "But w
ag na lang pala kasi if Daddy sees the news, I'm, sure by tomorrow morning we wi

ll be married and that's not good because your sometimes mabaho, ZD especially a
fter mong mag-sing sa stage." Sabi niya. Pinanlakihan ko siya ng butas ng ilong
tapos ay pilit kong pinapaamoy sa kanya ang kilikili ko.
"Ewwww! Yuck you're so mabaho! Ate Yana look oh! He's making me amoy!"
"Damn! Sana pag-uwi ko normal magsalita si Zane!" Tukoy ko sa kapatid ko. Noong
huli kong nakita si Zane ay noong pasko. At noong pagkakataong iyon pilit niyang
ginagawa si Yngrid magsalita. Sana talaga normal si Zane dahil nahihilo ako kay
Yngrid.
"Nga pala. You have a photo shoot and an interview with Sparkle magazine tomorro
w morning."
"Agad-agad? Hindi ba pwedeng magpahinga muna?" Tanong ko sa kanya.
"You'll get your rest Zach, but first we have to make everyone feel that ZD has
indeed landed in the Pearl of the Orient."
"Fine...." I sighed. Hindi nagtagal ay nag-land na ang eroplano. Naunang bumaba
si Yana tapos ay si Yngrid. Bago siya sumunod ay pinasuot muna niya sa akin ang
aviators ko tapos iyong scarf na kanina niya pa dala. She even mumbled Rock star
before turning away.
Bumabas ako ng eroplano. Wala pang masyadong tao pero nang makarating ako sa arr
ival area ay dinumog ako ng press.
"Zachary! How's your flight!"
I wasn't looking. I kept walking fast habang wala silang tigil sa pagkuha ng lit
rato ko. I could see many flashes and cameras but I didn't stop to pose for anyo
ne. Tuloy-tuloy lang kami hanggang sa van at nang maka-settle ay sabay-sabay kam
ing natawa nang malakas.
"Did you like kita their faces when ZD arrive? Di mapakali iyong mga butts nila.
" Wika ni Yngrid.
"First step done. Next tayo." Sabi ni Yana. Hindi naman ako nakikinig sa kanila.
I was just looking out the window. Limang taon akong nawala pero parang wala na
man masyadong nabago sa siyudad. Nandoon pa rin iyong traffic. I shook my head.
Nag-eenjoy na ako sa mga nakikita ko when I saw a billboard that irritated my ey
e.
"Stop." I ordered. Natigilan ang driver. Natigilan din si Yana at si Yngrid. Bin
uksan ko ang bintana at saka pinakatitigan ang billboard sa tapat ko.
Hindi ako nagkamali. It was no other than Xander. He was wearing his team's unif
orm while holding a football. He looked fierce and determined. Typical Xander.
"Wow, ang hot naman niya!" I heard Yngrid. Sinara ko ang bintana at saka ngumisi
.
"Wrong, Yngrid. I'm hotter now." I said.

----------------"Zach! Hanggang ngayon ba naman tulog ka? Baka nakakalimutan mo na may meeting t

ayo with Sparkle magazine para sa spread na gagawin nila para sa'yo!"
Halos lumabas mula sa speaker ng phone ang tonsil ni Yana. I opened my right eye
and I saw that it's already nine in the morning. I overslept again.
"I swear nag-alarm ako." Iyon ang sinabi ko sa kanya. Yana hissed at the other l
ine.
"Wala akong pakialam. Nandito na ako at si Yngrid! Pumunta ka na or I swear to G
od! Kahit nandyan si Tita Drins at Ninong Zach, papahatak kita sa Army bumangon
ka lang diyan!"
Hindi na niya ako hinintay sumagot. Tinapos niya ang tawag. Nagmadali naman akon
g bumangon para makaligo at makapagbihis. I wore a plain dark red v-neck shirt a
nd a pair of faded ripped jeans. I remembered what Yngrid onece told me - aviato
rs looked well on me so I wore those too. Lumabas ako ng kwarto. I saw the maids
walking around but they stopped when they all saw me. Bigla na lang silang napa
buntong hininga.
"Good morning, Sir Zach..." They aid in chorus. I just nodded. Nang bumaba ako n
akita ko si Mama at si Papa na nasa living room - magaka - holding hands at naguusap.
"Morning Ma, Pa." I kissed both of them.
"Morning, Zachy. Kumain ka muna." Mama said warmly.
"I really want too, but Yana is going
ater Pa!" Paalam ko. Nagpahatid ako s
g Sparkle magazine building. I called
niya pero kahit alam ko na, hindi pa
sa Pilipinas.

to kill mo so I have to leave. Catch you l


adriver. I don't fucking know kung saan an
Yana for the address, buti naman at sinabi
rin ako nakahabol on time dahil sa traffic

After almost an hour nakarating din ako. Wala masyadong press sa labas pero naku
nan pa rin nila ako ng picture. I just continued walking. The guard didn't even
ask me who I was. Maybe he already knew or maybe he just doesn't care.
I rode the elevator. Yana said that they're in the fifth floor. Nakarating ako.
I was half running and walking. Kailangan ko nang makarating doon bago pa sumabo
g ang bulkan sa ulo ni Yana. Mahirap na. I was walking aimlessly when I suddenly
stopped.
Nakatingin lang ako sa dulo ng hallway. My sight was kinda dark because of the a
viators I was wearing but although it's a bit blurry - alam na alam ko.
Walang nagbago.
Hindi pa man, alam kong siya iyon.
Everything around me went slow. All I could see was that illuminating light I th
ought I have forgotten already but I was wrong. Hindi pa rin pala.
Naglakad ako. It was her. Really her. Si Yza, she was walking at the other side
of the hallway, she was wearing a pair of skinny jeans a white shirt that say's
Sparkle!!! But still, her beauty floats just like before.
I continued walking. I was so focused on her. I was walking but then, before I k
new it, I hit something. Tumama ang mukha ko sa isang matigas na salamin.
"BLAG!"

"Aw!"
"Boss, okay lang kayo?"
"Ahhh..." Napahawak ako sa pisngi ko. Masakit. Sobra. Nakalog nga yata ang ulo k
o.
"Kuya ano pong nangyari?"
My heart skipped a beat. It's her voice. Tumayo ako. Tumalikod at saka nagyuko n
g ulo. Napansin kong nakatitig siya sa akin pero hindi ako tumigil.
"Teka, saan ka pupunta?" She even asked.
"Sa, sa conference room." Sabi ko na lang.
"Ah, sa kabilang side po iyon, Sir. Doon oh, room 6. Iyong pinakamalaking door."
She said.
"Okay..." I turned my back.
"Wait..." Hinawakan niya iyong brasoi ko. "Familiar ka..." She made me face her.
Pinakatitigan niya ako. I just took a deep breath and took my shades off. Her m
outh parted.
"Z-zachary Drew..."
Damn, bakit ba kapag sa kanya galing, iba ang tunog ng pangalan ko. I cleared my
throat.
"Yza? Yza Consunji?" I said. "Ha! I almost didn't recognize you." I shrugged. Bi
nalik ko ang aviators ko at saka tumalikod na. "See you around..."
Halos takbuhin ko iyong conference room makalayo lang sa kanya.
Pucha!
Ganoon pa rin!
*******************************************
[11] 9. Disappointments
*******************************************
"Xander, bakit tayo nandito diba may boot camp ka bukas?"
Nginitian ko lang si Yza habang hawak ko ang kamay niya. Papasok kami sa isang n
ewly opened bar sa gitna ng Metro. I wanted to have fun bago ako ipadala sa Camb
odia and a way to enjoy tonight is with my future girlfriend.
"Let's just celebrate your first day of work and my last day in the boot camp. I
sa pa I missed you na." I told her. It was eight in the evening and I plan to sp
end my whole night with her inside that var. Yza smiled at me.
"Yto's back. Alam mo ba?" Tanong niya sa akin. We got in tapos tumuloy kami sa b
artender. I ordered drinks for her. Hindi masyadong umiinom ng alak si Yza kayal
ight drinks lang ang in-order ko para sa kanya.
"Yup, he called me two day before his flight. I wanted to tell you but he wanted
it to be a surprise so I kept my mouth shut." Hinampas ni Yza ang balikat ko.

"You know, I hate surprises. Ikaw talaga." Natatawang sabi niya. She took a shot
of her drink. "Isa pa Xander." Sabi niya. I ordered for her again.
"Masama malasing ha." Sabi ko sa kanya. Ngumiti lang siya sa akin. "How's Yto?"
I asked.
"Ewan ko di pa kami nag-uusap. He's with Tatay all the time. They're getting rea
dy for the turn over. You know, si Yto ang gino-groom ni Tatay na papalit sa kan
ya. I'm so proud of my brother." Sabi niya sa akin. I know how much Yza loves Yt
o at natutuwa ako sa kanila. They're so close. May mga kapatid din akong babae,
close kami pero hindi katulad noong kay Yza at Yto. Maybe because they're twins.
"Ay!" Biglang sabi niya. "I saw Zachary Drew this morning."
I looked at her. I was actually asking myself if I heard her right. But then she
repeated what she said and again - I convinced my mind that I was hearing somet
hing else.
"I saw him at Sparkle this morning. He's changed and he's kinda - you know. Hot.
" She smiled again. I saw her eyes sparkle with glee. Bigla ay naikuyom ko ang m
ga palad ko at saka bumaling sa bartender. I ordered a bottle of tequila for us.
"Ubusin mo na iyang pia colada mo. Let's have some fun!" Sabi ko. Humingi pa ako
ng chaser sa bartender. Mukhang nagulat si Yza sa inasal ko. Hinatak ko ang kama
y niya at dinala siya sa isa sa mga table doon. I ordered another bottle of tequ
ila for us - now we have two and I'm determined to drink all that. Bahala na iyo
ng training. Bahala na talaga.
I poured some on my shot glass and drank straight, Nakatingin lang si Yza sa aki
n. Wala akong mabanaag na expression sa mukha niya. Sa utak ko, paulit-ulit kong
naririnig ang sinabi niya sa akin kanina.
Zachary Drew.
Fuck! Bakit bumalik pa siya? I've been living a perfect life with the woman I lo
ve and yet he had to come back to ruin everything. I fucking hate the guy.
I looked at Yza, she was consuming her drink nang maubos niya iyon ay kinuha ko
ang glass at saka binigay sa kanya iyong shot glass na ininuman ko. She took it
and drank from it.
"Ahh! Ang pait!" Reklamo niya.
"Just drink, Yza." Sabi ko sa kanya.
"Akala ko ba bawal maglasing?" Tanong niya sa akin.
"Minsan lang naman sakan ihahatid pa rin kita sa inyo." Bulong ko sa tainga niya
. I poured some again ininom niya ulit. I was just watching her. Hindi na ako um
iinom. Tinitingnan ko na lang siya. Pulang-pula na ang mukha niya, she's gigglin
g like a little girl. Hinahaplos niya ang mukha ko at kung anu-anong lumalabas s
a bibig niya.
"Heee,, Xander... bakit ba nakatingin ka nang ganyan?" Natawa na naman siya. "Yo
u know, I'm a Consunji and there's this theory that if you kiss a Consunji, ther
e's no turning back." She said arrogantly. Ngumisi lang ako. I held her waist.
"Really?" I breathed on her face.

"Uh-uh. That's what Tita Laide said." Sabi niya. Kinuha ko ulit ang shot glass a
t nilagyan pa iyon. Yza willingly took it.
"Ahhh! It feels good to be drunk!" Humahagikgik siya. "I wonder what
feel if he saw me like this! Maybe he'll get mad and disown me then
e the life I want to. Iyong mahirap, iyong walang power-power. Tapos
en, I get to do everything I want." Napailing na lang ako. Muli kong
alak ang baso niya.

Tatay would
I could liv
maybe by th
nilagyan ng

"Damn, Xander, ayoko na." She giggled.


"Kaunti na lang ito. Ubusin mo na." Binulungan ko siya sa tainga. Habang magkala
pit ang mukha namin ay napansin kong may kung anong nag-flash sa gilid ko. I loo
ked at it and I saw two cameras taking our picture.
Kung naiba lang ang pagkakataon, siguro, magagalit ako and I would ask them to f
ucking get away but then I remembered who Yza saw this morning and I wanted to m
ake a statement - a statement that would reach him as quiet as I want it to be.
Tawa lang nang tawa si Yza. Dahan-dahan ko siyang hinapit at saka iginiya ang mu
kha niya sa direksyon ko. She was smiling.
"What the fuck----------"
Hindi ko na pinatapos ang salita niya. I kissed her fully in the mouth. Yza froz
e - I felt it, but I didn't stop. I taunted her mouth so she would open it and w
hen she did I explored the insides. I saw the cameras flicking non - stop. I sta
rted touching her too. I put my hands on her legs pataas - akala ko hindi na siy
a aangal pero she pushed me at kahit hilo ay lumayo siya sa akin.
"Xander ano ba?" Tanong niya. She stood up pero napaupo ulit siya. Hinawakan ko
siya sa baywang at inilapit sa akin.
"Yza mahal na mahal kita..." Bulong ko. Muli ko siyang hinalikan. She was strugg
ling. I put my hands inside her shirt. Damn, he skin is so smooth. Muli niya ako
ng tinulak.
"Xander ano ba?!" Mangiyak-ngiyak na tanong niya. Pilit siyang tumayo at kahit h
ilo ay umalis siya sa inuupuan namin. Napapailing na tumayo ako. Binalingan ko a
ng mga reporters. I saw them comparing pictures. I grinned.
Sinundan ko si Yza. I saw her slowly walking out of the bar.
"Yza!" I grabbed her arms.
"Huwag mo akong hawakan! Lasing ako oo, but that doesn't mean you can take advan
tage of me, asshole!" Sinampal niya ako. "Ang kapal ng mukha mo!"
Galit na galit siyang habang nakatingin sa akin. Nakadama ako ng guilt pero hind
i ko pinahalata. I just really need to do that because I want everyone to know t
hat she's mine and I have claimed her. Mahal na mahal ko si Yza at ayokong mawal
a siya sa akin.
Kahit ano gagawin ko huwag lang siyang mawala.
"Ihahatid na kita."
"Wag na!" She yelled. "Lasing ako pero nagawa kong tawagan si Yto!" Umiiyak na s
iya noon. Hinawakan ko siya sa balikat.

"Babylove I'm sorry." Iwinaksi niya ang kamay ko. Pinahid niya ang luha niya.
"Wag mo akong hawakan, Xander." Napapahikbi na siya noon.
"Yza?" I heard Yto's voice. Tinalikuran niya ako. Sumama siya kay Yto. Yto was l
ooking at me with confusion in his eyes. Magtatanong siguro siya pero hindi na n
iya nagawa dahil sa pagmamadali ni Yza na umalis.
Sumunod ako. Nakita kong sumakay siya sa kotse ni Yto tapos ay pinasibad na nito
ang sasakyan. I watched them until Yto's car disappeared in the vast darkness.
I was left alone in the bar feeling so guilty and scared for whatever it is that
will happen tomorrow.
Huminga ako ng malalim. Kahit ano pa iyon handa kong harapin basta para kay Yza.

--------------------------

I woke up the next morning feeling like a hammer was stuck in the middle of my h
ead. Ang sakit-sakita. Maybe it was because of the hangover. Dumilat ako pero ag
ad ding pumikit dahil nasilaw ako sa liwanag na nanggaling sa bintana ko. Sinubu
kan kong matulog muli but then I remembered what happened last night and that wo
ke me up.
Xander took advantage of me. Si Xander - of all people si Xander pa. Pinagkakati
walaan ko siya pero ginawa niya sa akin iyon. I can't believe it. Sa aming dalaw
a alam kong siya ang hindi nakainom pero parang siya ang lasing - pinaghahalikan
niya ako at hinaplos niya ang mga parte na dapat ay hindi naman. Parang gusto k
ong maiyak.
I was thinking if I should tell Yto about it but then I realized that I should l
earn how to handle myself. Like what Tita Laide said: I'm a Consunji and sometim
es I need to apply that in my life.
"Kuya Yto, tama na! Hindi na siya makakatayo!"
Kumunot ang nook o nang marinig ko ang frantic na boses ni Yna. Nanggaling iyon
sa garden. Kahit nahihilo ay tumayo ako para silipin sila sa bintana. Nanlaki an
g mga mata ko nang makita kong duguan ang mukha ni Xande habang walang habas siy
ang sinusuntok ni Yto.
"Kuya tama na!" Sigaw muli ni Yna.
"Hayaan mo sila Yna!" Sigaw naman ni Yllak. Yvo was there too, he's just staring
at Yto with that smug look on his face.
Halos mapatalon ako nang biglang bumukas ang pinto ng silid ko. I saw Nanay. Muk
hang kagagaling niya lang sa pag-iyak.
"Nay, si Yto." Sabi ko. She didn't say anything. Nagpunta siya sa walk in closet
ko at nang lumabas ay may dala siyang dress. Kumunot ang noo ko.
"Magbihis ka Yza Joan. Your father will talk to you." Malamig ang boses na wika
niya. Napasinghap ako. I took the dress and went to my bathroom. I took a quick
shower tapos ay nagbihis na ako. Ni hindi na ako nakapagpatuyo ng buhok.
Pinuntahan ko si Tatay sa private office niya. Nang pumasok ako doon, I saw him

embracing Nanay. Umiiyak si Nanay habang si Tatay naman ay hinahaplos ang likod
niya.
"Tay, Nay?" Kinakabahan ako. Nanay wiped her tears.
"Pupuntahan ko lang iyong mga bata." Sabi niya. Nilagpasan niya ako. Why do I fe
el like I have done something very bad? I looked at tatay. He was standing now he's over towering me and for the first time in my life - I felt intimidated by
him.
He handed me a news paper. Nanginginig ang kamay na kinuha ko iyon. I took one l
ook at it and immediately my tears fall when I saw the headline in the society p
age.
Consunji heiress caught making out in public with boyfriend Xander Mendoza - Mid
night Rendezvous.
"T-tay..." Tumingin ako sa kanya. He looked mad. Natakot ako. This is the first
time I ever saw him like that. Tatay is usually warm and very loving. Mahal na m
ahal niya kami ng mga kapatid ko.
"You disappointed me and your mother, Yza Joan." Malumanay lang ang tono niya pe
ro ang sakit-sakit noon pakinggan. He sounded so tired and disappointed. Lalong
tumulo ang mga luha ko.
"Ikaw pa?" Hindi siya makapaniwala. "I told you it's okay if you like Xander but
you should've known better Yza Joan." Tatay wasn't yelling pero sa pandinig ko
mas malakas pa ang boses niya sa kulog at kidlat. Iyak lang ako nang iyak.
"Tay, I'm so sorry..." Sabi ko sa kanya. "I never wanted it to happen, tatay." I
held his hand. "Tatay, he took---"
"Keep your reasons, Yza Joan. Fix yourself. Pupunta ang mga magulang ni Xander d
ito. Mamanhikan sila tulad ng dapat mangyari. You'll be marrying Xander by the e
nd of next month. I've talked to his dad and we already agreed."
Binitiwan ni Tata yang kamay ko. MY mouth parted. Lalo lang nag-unahan ang mga l
uha ko sa kakaiyak.
"Tay ayoko!" Sigaw ko.
"At anong gusto mo?!" Sumigaw na siya. "Nakita mo ba si Sheena, Yza? She was hur
t! Your mother is in pain and seeing her like that kills me! Knowing that you di
d that with that man slowly kills my whole being! Alam kong hindi ka na bata per
o sana maintindihan mo kung anong klaseng gulo ang ibinigay mo sa pamilya! It's
not about you anymore, it's you being a Consunji and doing that in public!"
Napanganga ako. Ibig sabihin kaya siya galit dahil Consunji ako at nangyari iyon
sa akin. Naeskandalo ko ang pamilya namin, napahiya siya. I bit my lower lip.
Suddenly I remembered what I really wanted to do - I wanted top runaway from all
of these. I wanted a normal life - iyong buhay na hindi ko kailangan isipin ang
sasabihin ng ibang tao.
Ang sakit lang marinig dahil kay Tatay pa mismo nanggaling at kahit anong paliwa
nag ko ay mukhang hindi siya makikinig.
"Iayos mo ang sarili mo. His parents are coming any moment from now." Malamig an
g tinig ni Tatay. Lumabas siya ng office niya. Sumunod na rin ako. I wiped my te

ars. I fucking feel so alone right now.


Bumaba ako at nagtuloy sa kusina. Kumuha ako ng tubig. Napansin kong nakatingin
sa akin ang mga kasama naming sa bahay but I didn't care. Ano naman kung mahalat
a nilang umiiyak ako? No one cares about me! Ni hindi nga ako tinanong kung anon
g gusto ko at ni hindi ako pinakinggan ni Tatay.
I wiped my tears. Palabas na ko ng kitchen when Manang Myrna turned the tv on. T
hat caught my attention. Napatitig ako sa mukhang nag-flash sa TV.
Si Zachary Drew.
Hindi ko alam kung bakit pero noong nakita ko ang mukha niya isa lang ang naisip
ko: To runaway.

*******************************************
[12] 10. You found me
*******************************************
It's midnight. I know it's too dramatic but I waited for the clock to strike tw
elve before I went out of my room with my clothes inside my bag. I made a decisi
on early this night after talking to Xander's parents. Lalayas ako.

It's not that I don't love my parents anymore - I love the both of them - I love
my family but I just don't want to be trapped to something that I know I will r
egret doing. I don't love Xander. I realized after what he did to me that I only
want him around as a friend. Mula nang umalis si Nikita at si Yto - si Xander l
ang ang constant na tao sa buhay ko. Hirap akong makipakaibigan sa iba dahil hin
di ko alam kung kinakaibigan nila ako dahil ako si Yza o dahil isa akong Consunj
i. I was just being careful and because of that - I didn't gain any friends whil
e growing up.

I slowly walked down the stairs. Ingat na ingat ako dahil baka magising si Tatay
o si Nanay. Masama man ang loob ko kay Tatay pero hindi ako totally galit sa ka
nya. I know that Tatay loves me very much pero kailangan kong gawin ito. Ilang b
eses kong sinubukang magpaliwanag sa kanya ngayong araw pero ayaw niya akong pak
inggan. Mas focus siya sa idea na sa ayaw at sa gusto ko pakakasalan ko si Xande
r. Si Nanay naman ay nagtatampo sa akin at naiintindihan ko siya. I wanted to te
ll her that I'm very sorry but I know for a fact that she's not ready to listen
yet.

I sighed. Nakakalungkot isipin na ganito pa iyong nangyari sa akin. Ang dami kon
g gustong sabihin kay Tatay pero alam kong kailangan niya ng panahon bago niya a
ko hayaang magsalita.

Sa ngayon lalayo muna ako. Susubukan kong mamuhay mag-isa. Matagal ko nang gusto
ng gawin ito pero palagi kong iniisip ang mga magulang ko. Masasaktan sila kapag
umalis ako.

Finally, I reached the front door. Dahan-dahan kong binukas iyon at nang makalab
as ako ng pinto ay tumakbo na ako palabas ng gate. Tulog ang guard na bantay kay
a mabilis akong nakalabas ng gate.

Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Wala akong kaibigang matatakbuhan. I wanted
to call Nikita but I know that she's busy making a name for herself. So I'd rat
her face this problem alone. Tulad nga ng sinabi ni Tita Laide - I need to stand
up for myself. Twenty four na ako pero hanggang ngayon hindi ko magawa ang gust
o ko sa buhay ko. My life is just empty. Kaya kong makuha ang lahat ng bagay sa
mundo dahil sa yaman ng pamilya ko pero hindi ako masaya dahil hindi ko magawa a
ng gusto ko.

I was half way the side walk when I suddenly heard my name. Natigilan ako. I loo
ked back and I saw Yto running after me. My eyes widened - hindi dahil hinahabol
niya ako kundi dahil naka-boxer shorts lang siya - he's revealing his six pack
abs in the middle of the sidewalk. Wala nab a talaga siyang hiya!

Huminto siya sa harapan ko. "Saan ka pupunta?"

"Bakit nakaganyan ka?!" Nanlalaki ang mga mata ko. Binatukan niya ako.

"Saan ka pupunta?" Muling tanong niya. Napaiyak ako. Kumunot ang noo niya. "Yzan
g!"
"L-lalayas na ako..." Sumisinghot na sabi ko. I wiped my tears. Napakamot ng ulo
si Yto. Hinawakan niya ang kamay ko at dinala niya ako sa park sa kabilang stre
et. Pinaupo niya ako sa swing. Naupo rin siya sa tabing swing at saka bumuntong
hininga.

"Aalis ka? Saan ka pupunta?" Tanong niya.

"Hindi ko alam. Bahala na. Basta ayoko na dito. Ayokong magpakasal kay Xander. H
indi ko siya mahal."

"Kung hindi mo siya


tears just kept on
uksan ko ang bag ko
ko pero nag-aalala

mahal bakit mo siya hinalikan?" Yto asked in a cold tone. My


falling. I couldn't stop crying. Napatingin ako kay Yto. Bin
at humugot ng t-shirt doon. Alam kong fit sa kanya ang damit
ako na baka sipunin kasi siya.

"Suot mo muna." I told him. He looked at me with that funny expression on his fa

ce. Napailing na lang siya at saka kinuha iyon. Isinuot niya ang shirt ko. Kulay
pink iyon tapos may design na bunny sa gitna. Hapit na hapit sa kanya at natata
wa ako.

"Bakit mo kasi hinalikan si Xander?" Mahinahon na siya noon.

"I didn't kiss him, Yto. He kissed me. He made me drink two bottles of tequila a
nd then he took advantage of me." Napahikbi ako. "He... he... t-touched the plac
es..."

"Putang ina! Bakit hindi mo sinabi?!" Halos iluwa ni Yto ang mga salitang iyon.
Galit na galit siya. Hindi ako kumibo. Hinatak niya ako ulit.

"Uuwi tayo at magpapaliwanag ka kay Tatay!"

"A-ayoko..." Sabi ko. Mahina lang ang tinig ko. Tiningnan ako ni Yto.

"Yza!"

"Yto! Kailangan kong gawin ito. Gusto kong gawin ito. Kailangan kong hanapin iyo
ng sarili ko. Twenty-four na ako pero hanggang ngayon wala pa rin akong accompli
shment sa buhay! Ikaw graduate ka na ng MBA, you're next in line kay Tatay sa Co
nsunji Empires. Si Yvo, sure na din siya sa gusto niya. Si Nikita, kahit ganoon
siya, successful na siya, eh ako? Wala! Wala akong binabat. Hindi ko magawa ang
gusto ko because of my surname. Kapag nalalaman na nila ang apelyido ko, madalas
akong ma-stereo type dahil sa apelyido ko. Kailangan kong gawin ito."

Nanginginig ang boses ko. Pinakatitigan lang ako ni Yto at kahit gusto kong mata
wa sa hitsura niyang fit na fit ang t-shirt ay naka-boxers lang, hindi ko magawa
dahil natatakot ako na baka pilitin niya akong iuwi sa bahay.

He sighed after a while tapos ay tumingala siya. "Pero wala ako doon para tingna
n ka."

"Yto, twenty-four na tayo, adults na tayo. Hindi ko na kailangan ng looking afte


r." Naiiyak na naman ako.

"But nanay said, natatandaan mo ba? We we're six then, she said that I should al

ways take care of you no matter what happen. I promised her." Nakatingala pa rin
siya. "Yza, sasama ako."

"Lalayas ako tapos sasama ka! Parang di na ako lumayas noon!"

"Pero Yza..." He said. Medyo nanginig ang boses niya.

"Let me stand up with my own two feet, Yto." I said to him. Nakatingala pa rin s
iya. I bit my lower lip. Kinuha ko ang bag ko at saka tumalikod. Lumakad ako pal
ayo kay Yto. Wala akong narinig sa kanya. I took a deep breath. I guess that was
him letting me go. I wiped my tears.

I need to do this, para sa sarili ko...

-----------------------

"Eww, like we're going to buy goto there? What's goto anyway?"

I rolled my eyes when I heard Yngrid's voice again. Nakasakay kami sa tour bus k
o. Katatapos lang ng gig ko sa isang bar at kasama ko siya si Yana, si Chris at
si James. We were heading south. Tinupad na kasi nI Yana ang pangako niya sa aki
ng bakasyon. We're headed to her parent's farm and I'm really excited about this
. Ang tagal kong walang pahinga at sa tingin ko kailangan ko noon - lalo na ngay
on.

This morning I woke up with a smile on my face but when I saw the news - Xander
and Yza making out in a certain bar pakiramdam ko nagunaw ang mundo ko. I was ac
tually happy when I saw her the other day - I wanted to be a part of her life ag
ain but this time I'll be more involved. Pinag-iisipan ko pa nga ang mga bagay n
a gagawin ko para sa kanya - that I'll be her friend again tapos kapag magkasund
o na kami saka ko na siya uunti-untiin.

I'll court her, I'll make her fall for me but then Xander happened and all my pl
ans were ruined.

"Kuya para muna. Bibili kami ng goto." Sabi ni James sa driver ng bus namin. Bum
aba siya at si Chris kasama nila si Yana. Si Yngrid naman naiwan sa bus, hindi n
a rin ako bumaba dahil baka makilala ako sa labas magkagulo pa. Nagbilin na lang
ako na gusto ko din ng goto.

"ZD, what do you like to wear at your concert? Same line pa rin? Cause if you wa
nt I can make you a whole new wardrobe." Yngrid suggested. Tiningnan ko siya.

"Bahala ka." Sabi ko na lang I looked outside the window. Madaling araw na pero
marami pa ring tao sa daan. Maya-maya ay umakyat na ulit sina Yana. May dala na
silang goto. They gave mine and we started eating. Si Yngrid ayaw niya, hindi da
w siya kumakain ng ganoon. Yana just took her share and ate it too.

Kasalukuyan naming tinatahak ang hi-way. Paunti nang paunti ang sasakyan at ang
mga kabahayang nakikita ko sa labas. I was just quiet, I was looking outside and
I found myself thinking of her again. I sighed.

I guess she'll never be mine. Sayang iyong limang taon. Maybe if I gained the gu
ts that I needed, siguro kami ang magkasama, siguro kami ang masaya but then may
be she's not really for me.

"Eww!" I heard Yngrid again.

"Yngrid, can you just shut up for a while?!" Yana yelled. Natawa naman si AC.

"Ang ingay mo daw!" Kantyaw niya pa.

"I'm gonna make you sumbong to Tito Robi once we got back to the Metro!" Yngrid
yelled. I just shook my head. Iniisip ko kung gaano kaya kasaya ang buhay kapag
kahit five minutes ay tumigil si Yngrid sa pagsasalita.

Ibinalik ko ang tingin ko sa labas ng bintana. Bumagal ang takbo ni Manong. I re


alized that it's raining. I just sighed.

"Awww, look at the girl, she's so kawawa. She's so wet na and I think she's cryi
ng pa." As usual, boses na naman ni Yngrid iyon. I just closed my eyes and tried
to sleep.

"Baka naman baliw iyan, insan? Di kaya?" Narinig ko pa si James.

"I think so too. Who would make upo on the side of the hi-way looking like that?

Sayang, she's maganda pa naman."

I suddenly became very interested to what they were talking about. Tumayo ako. I
saw James and Yngrid looking at the window. Tumayo ako sa tabi nila at nakisili
p. I saw a lady - with a long hair wearing a skirt and a sleeveless blouse sitti
ng beside the hi-way with a big heart-shaped leaf over her head. I couldn't tell
if she's crying because of the rain. Napatingin siya sa direksyon ko - my mouth
parted.

"Fuck!" I hissed. "Kuya pakihinto!" Sigaw ko.

"Zachy! Saan ka pupunta?" Tanong ni Yana nang makitang bumaba ako ng bus. Hinuba
d ko ang soot kong jacket at saka itinakip iyon sa ulo ko. I ran towards her dir
ection. Itinakip ko sa kanya ang jacket ko.

I wasn't sure if she was who I think she is but while I was looking at her at in
side the bus, my heart skipped a beat so I took a chance. Marahil ay naramdaman
niya ang presensya ko. She looked up - that's when I recognized her face. I gasp
ed.

"Zachary Drew..." Nakaawang ang labing wika niya. "Zachary Drew." Napahikbi pa s
iya. She stood up. Walang sabi-sabing niyakap niya ko.

I swear I died and went to heaven and back.

I couldn't believe my luck; I found a soaking wet version of Yza Consunji.

"Yza... wait..." Bigla ko siyang inilayo sa akin. "What are you doing here? You'
re soaking wet! You'll get sick."

She took my hand and looked at me in the eye.

"Zach, itanan mo ako."

My eyes widened.

"Itanan mo ako, Zach. Ikaw na lang iyong alam kong meron ako. Take me with you."
Again, she hugged me - all I could do was stood there and try to digest what sh
e just said.

In the back ground I could hear the song coming from the bus playing...

You found me when no one else was lookin'


How did you know just where I would be?
Yeah, you broke through all of my confusion
The ups and the downs and you still didn't leave
I guess that you saw what nobody could see
You found me, you found me...

*Song used*

You found me - Kelly Clarkson

*******************************************
[13] 11. Take my breath away
*******************************************
"So nasaan ka ngayon?! I swear Yza, uuwi ako at susunduin kita?!"
Napangiwi ako nang marinig ko ang boses ni Nikita sa kabilang linya. Halos maram
daman ko na ang presensya niya sa tabi ko sa lakas ng boses niya. Pakiramdam ko
naririnig ng mga tao sa loob ng bus na iyon ang pinag-uusapan namin ni Nikita. I
looked around Zach's tour bus and I saw his friends minding their own business.
His manager - I know who she was from her meeting with Sparkle the other day Yana Abella was reading a book while the two guys were watching something habang
iyong Yngrid naman ay nagdo- drawing ng kung ano sa sketch pad niya. I looked f
or Zachary Drew - I found him sitting at the back with his aviators on. Hindi ko
alam kung nakatingin ba siya sa akin pero nginitian ko na lang siya.
"Hindi ko sasabihin sa'yo dahil alam kong kapag ni-torture ka ni Yto, sasabihin
mo sa kanya." Mahinang wika ko.
"Ilang beses kong sinasabing wala na akong gusto sa kapatid mo?" Tanong niya sa
akin.
"And do you think I believe you?" Tanong ko sa kanya. Umiling ako. "Basta Niki,

safe ako. Wag mo na lang sabihin kay Yto na tinawagan kita."


"At bakit ko sasabihin sa kanya? We don't talk to each other." Niki's voice shoo
k. Gustuhin ko man siyang tanungin hindi ko magawa kasi limited ang time sa pagg
amit ng phone. I was lucky enough that Zach let me use his personal phone.
"Ibababa ko na. Mag-ingat ka diyan. I love you, Niki." I told her then I ended t
he call. Binalingan kong muli si Zach naroon pa rin siya sa upuan niya - tahimik
. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya tapos ay ibinigay ko ang phone niya.
"Z-zach, salamat." Ngumiti ako sa kanya. He took off his aviators and looked at
me. Nakakunot ang noo niya. Kung ako ang tatanungin, mukha siyang may buwanang d
alaw. I just smiled at that thought. Hindi ko alam kung paano ko nagagawang magisip nang ganoon gayong wala akong mapupuntahan, wala akong pero at nawawala ako
.
Maayos naman sana ang
imik ang lahat. Akala
ang bus na sinasakyan
sahero sa bus na iyon
I was grateful enough

lahat. Nakaalis na ako sa village. Sumakay ako ng bus, tah


ko makakalis ako nang maayos pero minalas ako. Na-hold up
ko. They took all my things. Hindi sila naawa, lahat ng pa
ay kinuhanan nila. I was so scared, I was crying but then
that they let us all live.

Ang kaso, wala na akong pero at hindi ko alam kung saan ako pupunta. That was wh
en I started having second thoughts. Naisip ko kanina na bumalik na lang at hara
pin ang kasal kay Xander but then I don't want to because I don't love Xander at
kapag ginawa ko iyon pahihirapan ko lang ang sarili ko. So I stayed at the hi-w
ay waiting for the world to change. I prayed to God to send an angel to save me
from that situation at parang nanandya dahil bigla na lang siyang dumating.
"Zach..." Tawag ko sa kanya. Tumabi ako sa kanya. Umusog siya. Halos idikit niya
ang sarili sa bintana makalayo lang sa akin. Nakadama naman ako ng lungkot. Naa
lala ko ang sinabi sa akin ni Xander noon - that Zach was just being nice to me
because of Yto pero kasabay noon ay naalala ko rin ang sinabi ni Niki at ni Musi
ka. I remembered his guitar - they said that he's in love with me pero bakit siy
a ganito? Napailing na lang ako. Dapat yata hindi ako naniwala sa kanila noon. I
t's obvious, Zach doesn't want me.
"Sorry..." I said.
"For what?" He asked.
"For barging in your life like dynamite." Sabi ko sa kanya. "Pero wala na kasi a
kong mapupuntahan. I don't want to go back to my family. It's too complicated ri
ght now." I said. "Plus, it's... it's kinda funny because I decided to run away
because of you."
Napamulagat siya sa akin. Itinuro niya ang kanyang sarili at saka nagsalita. "Me
? Why would it be me? Yza, we haven't seen each other for five years and yet..."
"Because when I saw your face on tv - it kind of reminded me of how much I want
my freedom, Zach. Ikaw iyong sign ko ng freedom kaya noong nakita kita, I decide
d to leave and throw everything. Kailangan ko ito..."
"You run away from home because of me?" Tanong niya. "How do you think Tito Sanc
ho will react to that?" Tanong niya. Bigla akong natawa. Sa unang pagkakataon na
ng gabing iyon ay natawa ako - genuine laugh. I looked at Zach, I caught him smi
ling at me.
"Uy, ngumiti ka." Sabi ko sa kanya.

"Paano di ako ngingiti, nandito ka na?" He said. Napanganga ako.


"Ha?" I asked. Hindi ko sigurado kung tama ang narinig ko. Nanlaki ang mga mata
ko nang bigla niyang ilapit sa akin ang mukha niya.
"You heard it, Yza. I won't say it again." To my surprise, bigla niyang hinalika
n ang tungki ng ilo ko tapos ay tumayo na siya. My mouth parted. Bakit naman gan
oon si Zachary, manghahalik tapos aalis?
Sinundan ko siya ng tingin. He joined his guy friends. Kinuha niya ang gitara ni
ya - to my dismay - it's a red acoustic guitar tapos ay tumawa.
"Practice muna tayo." I heard him say. "What was that song, AC? The one we heard
at the mall yesterday?"
May sinabi iyong lalaking tinawag niyang AC pero hindi ko narinig. Hindi naman n
agtagal ay nagsimula na siyang tumugtog. I closed my eyes. I haven't heard him s
ing for the last five years. Last time I heard him was on my debut tapos malungk
ot pa siya noon.
Seconds later, pumailanlang ang boses ni Zach sa loob ng bus and suddenly I real
ized why the people from all over the globe fell in love with him. He has such a
great voice.
Hawakan mo ang aking kamay at tayong dalawa'y
Maghahasik ng kaligayahan
Bitawan mong unang salita
Ako ay handa nang tumapak sa lupa...
I don't know why but his voice soothes my whole being. Para bang dahil sa boses
niya ay napapahinga ang pagod kong kaluluwa. I just listened to him. Zach got ev
en better. Kung noon maganda na ang quality ng voice niya, mas lalo pa itong gum
anda ngayon.
Tapos na ang paghihintay nandito ka na't
Oras ay naiinip magdahan-dahan
Sinasamsam bawat gunita
Na para bang tayo'y di na tatanda...
Hindi ko alam kung bakit napadilat ako. I looked at him. I saw him looking at me
too. Pakiramdam ko kaming dalawa lang iyong tao dito sa bus. Sa paraan kasi ng
pagtingin niya, iyon talaga iyong mararamdaman ko. I gasped when he winked at me
.
Whatever happened to that shy-quiet boy I once knew?
Ligaya ko'y nasa huli
Sambit na ng iyong mga labi
Parang isang panaginip
Ang muling mapagbigyan
Tayo'y muling magkasama
Ang dati ay balewala
He closed his eyes this time. Hindi ko alam kung bakit, pero napapangiti ako. Na
kakalimutan ko ang gulong kinasangkutan ko ngayong araw na ito, nakalimutan ko n
a nawawala ako, nakalimutan ko ang lahat ng dapat kong isipin at dahil lang iyon
sa boses ni Zach.

Tinapos niya ang kanta. Lumapit siya sa akin at saka muling ngumiti. "Nagustuhan
mo ba?"
"Well, you sound like that international sensation. Maybe you know him, ZD ang p
angalan niya."
Humagalpak ng tawa si Zach. "Ah, Yza, you never fail to make my heart skip a bea
t."
My eyes widened again. "Ano?"
He grinned. "Sabi ko sa'yo, isang beses ko lang uulitin ang lahat ng sasabihin k
o so better listen carefully. Sometimes, it's not what comes out of the mouth th
at matter, Yza, it's what's in the heart." Muli siyang kumindat tapos ay hinawak
an niya ang kamay ko. He spoke...
"Mundo ko ay iyong niyanig, anong ligaya na ika'y sumama sa akin?"
"What the hell, Zach?!" Sigaw ko. Bigla kong binitiwan ang kamay niya. May naram
daman kasi akong kuryente. I took a deep breath. Kakaiba ang paraan ng pagtingin
niya sa akin. Kung kanina hindi ko maaninag ang reaksyon niy, ngayon naman basa
ng-basa ko sa mukha niya ang kasiyahan. Hindi ko alam kung para saan iyon pero m
ukhang masaya talaga siya.
"Excuse me." Biglang may nagsalita. "I didn't want to make istorbo your ligawan
moment with her ZD. " It was Yngrid - one of Zach's friends. Siya yata iyong pub
licist/stylist ni Zach. "But Yana's asking kung saan daw ba ida-drop off itong f
riend mo. Cause we're like heading to La Rika's.
I bit my lower lip. Tumingin ako sa labas ng bintana. Medyo madilim pa rin at um
uulan pa pero kung kailangan ko na talagang bumaba ng bus ay gagawin ko. Nakakah
iya na rin kasi. Tama na iyong pinasakay nila ako at pinahiram ako ni Yngrid ng
damit.
"Sa pinakamalapit na barrio na lang." I said to her. Zach look appalled.
"Kung bababa ka, anong gagawin mo? Bakit hindi ka na lang sumama sa amin?"
"Nakakahiya. Isa pa ano naman ang gagawin ko dito?"
"Di ba nagpapatanan ka sa akin? Papakasalan na kita."
Hindi ko na alam kung ilang beses nanlaki ang mga mata ko nang gabing iyon. Pero
mas lalong ikinapanlaki ng mga mata ko ang sinabi niya.
"Zachary Drew!" Mas nauna pang mag-react sa akin si Yngrid. "That's not the prop
er way of proposing to a woman! Argh! First you have to get on one knee, then ha
ve a ring and then give a one shot romantic speech tapos saka mo itanong iyong w
ill you marry me question! Argh! Wala na bang prince charming material ngayon li
ke those in the fairytale?" Nag-martsa paalis si Yngrid. Mukhang hindi siya natu
wa sa sinabi ni Zach sa akin. Hinarap ko siya.
I asked myself kung bakit ba lumalakas nang ganito ang tibok ng puso ko kapag ka
harap ko siya. Hindi naman ako ganito dati. Dati kapag nakikita ko si Zachary Dr
ew natutuwa ako to the extent na gusto ko talaga siyang maka-close pero ngayon i
ba na...
He's different. Hindi na siya si Zach na mahiyain. This version of him is aggres
sive, wild and impatient?

"Zach, those words - the tanan thingy - it's wrong usage. It should be "take me,
and you did took me in. And I'm very thankful for that." Sabi ko sa kanya. "Per
o hanggang dito na lang ako. Ayokong abusuhin ka."
"Kung papaiwan ka sa susunod na baryo, anong gagawin mo doon? Wala kang pera, wa
la kang kahit na ano. Sanay ka ba sa ganoon? Yza, you're in my watch now. I won'
t let anything bad happen to you. Dito ka na lang sa akin."
What he said touched my heart. Hinawakan ko ang kamay niya at ngumiti. "Maraming
salamat, Zach pero tatanggi ako. Like what I told Yto, I need to find myself. I
need to do that on my own."
"You can find yourself with me, Yza. I'll help you look for your missing part. J
ust stay."
There was something in his voice. I don't know if that's what determination soun
ds like but it sounded like that. Pakiramdam ko kahit na anong gawin ko ay hindi
ako paalisin ni Zachary.
I really wanted to stay with him - natatakot rin naman ako pero iniisip ko na ku
ng mag-stay ako, mas mahihirapan akong hanapin ang purpose ko sa buhay.
"I won't let you leave, Yza."
"Zach kung dito ako, anong gagawin ko?" Tanong ko sa kanya. Ayokong maging pabig
at.
"Be mine..."
My eyes widened. "I mean, be my P.A. I need a P.A." He said. Tumayo siya at tina
wag si Yana. Yana came over to us.
"Yana diba I need a P.A. I found one." Tinuro niya ako. Yana looked at me. She s
miled knowingly tapos ay binalingan niya si Zachary Drew.
"Sure, rock star." Wika niya habang nakangisi. "Welcome to the team, Yza."
My mouth parted. Ganoon lang iyon?
"See. Hindi mo na kailangan umalis. Dito ka na lang sa akin. I mean sa amin. I'l
l take care of you. I mean we'll take care of you and you can stay as long as yo
u like." Kinindatan niya ako. Napailing na lang ako. I realized that Zach is jus
t being nice - tama si Xander noon, he's being nice to me - but I don't think th
at he hates me. Kung hindi niya ako gusto, he wouldn't ask me to stay.

--------------------------

"Ma, Pa, this is Yza. Zach's P.A."


I smiled at Mr. and Mrs. Abella - Yana's parents while she introduces me to them
. I realized that Yana's Dad is Anton Abella - a former band mate of Zach's dad.
I heard that they were pretty big that time and maybe the reason why Zach have
travelled the same path as his father did is because their passion for music run
s in his veins.

"Nice to meet you po, Mr. and Mrs. Abella." Kinamayan ko ang mga magulng ni Yana
. Mrs. Abella smiled at me tapos ay binalingan niya si Yana. She looked at her w
ith warm eyes - iyong para bang miss na miss niya ito. Bigla ay naalala ko tuloy
si Nanay.
"How was the trip, anak?" She asked.
"It's okay. But Yngrid's very talkative so our ears were really tired momma."
Natawa naman si Mr. Abella sa sinabi ni Yana. "Mana sa pinagmahana. Kumain na mu
na kayo bago magpahinga." He said to us. Tumalikod si Mrs. Abella para magpunta
sa dining area si Yana naman ay sumunod sa daddy niya. I saw her hug her dad fro
m behind. She even giggled.
"I miss being your little girl, daddy!" I even heard her say. Naiwan akong mag-i
sa sa living room. I don't know what to do now. Halos kararating lang namin at m
atapos magbaba ng galit ay nagsipasukan sila sa mga allotted rooms for them.
I sighed. It's five in the morning and maybe by now, alam na nila tatay na umali
s na ako sa bahay. I wonder what he would say. Ano kayang reaksyon niya? Sigura
do ako na lalo siya magagalit sa akin.
"Hija, are you alright?" I heard Mrs. Abella's voice. She was standing near me.
Hindi ko na nga namalayan na naroon na pala siya dahil sa lalim ng iniisip ko. I
smiled at her.
"Kailangan ninyo po ng tulong?" Tanong ko sa kanya.
"Sure, help me with the plates?" Tumango ako. Sabay kaming bumalik sa dining are
a. Itinuro niya sa akin ang mga platong gagamitin para sa breakfast. Isa-isa kon
g nilagay iyon sa mesa. Panaka-naka ay tinitingnan ko siya. Yana looks like her
mom - unang tingin palang hindi na maipagkakamaling nanay niya si Mrs. Abella.
"Ano nga ulit pangalan mo?" Tanong niya sa akin.
"Yza Con---" Natigilan ako. I looked at her. "Ybarra po. Yza Ybarra."
Ngumiti siya. "Paano mo nakilala sina Zach?" Tanong niyang muli.
"Schoolmates po kami noong college..." Tahimik akong ngumiti. Ayokong magbigay m
asyado ng impormasyon dahil baka makahalata siya na may itinatago ako. Hangga't
maaari ayoko munang malaman nila na isa akong Consunji - tama na muna iyong si Z
ach lang ang nakaalam noon.
Tulad ng sinabi k okay Yto, gusto kong magsimula muli at nag-aalala ako na kapag
nalaman nila ang tunay na ako - baka mahirapan akong hanapin ang sarili ko. I w
ant to be known as Yza not Yza Consunji.
Almost twenty years ng buhay ko ang na-over shadow ng pangalan ni Tatay. Gusto k
ong makakawala sa aninong iyon at ngayon na nakaalis ako. Gagawin ko ang lahat p
ara hindi na makabalik sa ilalim ng anino ng mga Consunji.
"Anong natapos mo?" She asked again. Tinulungan ko na siyang maglagay ng mga bas
o at tinidor.
"Business Management po." Mabilis kong sagot.
"So anong business mo?" She seemed amused. Nagkibit balikat ako.
"Sa ngayon po, sa totoo lang, kasalukuyan ko pa pong hinahanap ang sarili ko." M

ahinang wika ko. Napansin kong nakatingin lang siya sa akin. Nakadama ako ng hiy
a, pakiramdam ko alam ni Mrs. Abella na may itinatago ako sa kanya.
"Uhm, kakain na po diba? Tatawagin ko na po sila." Sabi ko sa kanya. Halos patak
bo akong umakyat sa itaas para lang makaiwas sa tingin ni Mrs. Abella. Kinakabah
an kasi ako. Iba kasi siya tumingin.
Nang makalayo ako ay saka lang ako huminga ng malalim. I looked around the rooms
just to find Zach and the others - nahanap ko naman sila kaya lang si James lan
g at si AC. They were in the entertainment area, watching something.
"Hi," I greeted them. They both smiled at me. "Sabi ni Mrs. Abella, kakain na da
w."
"Ah okay..." Sagot ni James. "Thanks Yza."
"Uhm, si Zach ba nakita ninyo?" Tanong ko. Si AC ang sumagot.
"Baka nasa balcony. Nandyan lang iyan."
"Sige tatawagin ko." Sabi ko sa kanya. I turned away and walked towards the balc
ony area. Lumabas ako doon pero wala din si Zach. Pumasok na muli ako. Hinanap k
o pa rin siya sa mga kwarto doon pero wala siya. I decided to go down, naisip ko
kasing baka nandoon siya.
Pababa na ako nang marinig ko si Yngrid na nagsalita. May isang kwarto pa pala s
a dulo ng hall. Pumunta ako doon para sabihin kay Yngrid na kakain na. Nakaawang
ang pinto. Humawak ako sa door knob.
My eyes widened when I saw Yngrid kneeling in front of Zach. Zach's back was aga
inst the door kaya hindi niya ako napansin. Si Yngrid - she's between his legs.
"Zach don't be magalaw. It's so hirap eh!"
"Just make it fast, Yngrid. Damn it!" He even hissed. My mouth parted. Nanlalaki
ang mga matang bumaba ako ng hagdan. Naitakip ko pa sa mukha ko ang kamay ko. I
swallowed hard. Ang lakas ng tibok ng dibdib ko. Pulang-pula ang mukha ko.
What the hell are they doing inside that room? Why is Yngrid in between Zach's l
egs? I rolled my eyes.
"Damn! Of course!"
Zach is a man. He has needs! And maybe Yngrid....
I bit my lower lip.
"Yza..."
My eyes widened when I heard Zach's voice. Hinawakan niya ang balikat ko. Natata
rantang humarap ako sa kanya. Kumunot ang noo niya.
"Bakit namumula ka?" He asked. I shook my head. "Sure?" He put his hand on my fo
rehead. "Wala ka naman lagnat. Nahihilo ka ba?"
"Zach... ano..." Inilapit niya ang mukha niya sa akin. Napahinga ako ng malalim.
Nanuot sa ilong ko ang pabango niya. He smells so good.
"Ahhhh!" I screamed. Hindi ko alam kung bakit ako sumigaw. Natatarantang tumakbo
ako palayo sa kanya. I got out of the house. Natagpuan ko na lang ang sarili ko

ng nakatayo malapit sa may bus at pilit na hinahabol ang hininga.


What just happened? Did Zachary Drew just take my breath away?

*Song used*
- Kay tagal kitang hinintay = Spongecola
*******************************************
[14] 12. Anong problema noon?
*******************************************
"Nawawala si Ate Yza, Kuya Xander."
Tinitigan kong maigi
mga bulaklak at saka
anbg narinig ko? Yza
l that we're getting

si Yna habang nagsasalita siya. Nabitiwan ko ang dala kong


makailang beses kong nasabunutan ang aking sarili. Tama ba
left. Bakit ngayon niya pa gagawin iyon? She knew very wel
married next month and yet she left.

"Nagkakagulo na dito. Si tatay alalang-alala. Si Nanay naman di mapakali. Si Kuy


a Yto..."
"Ano si Yto?" Tanong ko kay Yna. She made a face.
"Alam mo kuya, umalis ka na lang kasi kapag nakita ka ni Kuya Yto, sigurado ako
na mag-aaway na naman kayo." Mahinang sabi niya. Naguluhan ako sa lumabas sa bib
ig niya. Bakit naman magagalit sa akin si Yto? Nagkaayos na kami kahapon matapos
makausap ni Daddy si Mr. Consunji. Nag-apologize ako sa nangyari sa amin ni Yza
. He accepted that. We're friends again so why would he be mad if he sees me?
"Kuya umalis ka na lang..." Ulit ni Yna.
"Hindi ako aalis. Kailangan kong malaman kung nasaan ang ate mo. Ikakasal na kam
i for crying out loud!"
"Yna, nasaan ka?" I heard Yto's voice. Hindi ko na hinintay na papasukin ako ni
Yna sa loob ng mansyon. Pumasok na mismo ako. I saw Yto walking towards my direc
tion. Agad na nagbago ang ekspresyon ng mukha niya habang nakatitig sa akin.
"Yto what happened to-------"Kamao ni Yto ang sumalubong sa akin. Mas malakas an
g suntok na binitiwan niya ngayon. Lalo akong naguluhan.
"Kuya Yto, tama na!" Narinig kong sigaw ni Yna. Yto looked at her.
"Go to your room!" Sigaw niya tapos ay bumaling sa akin.
"Gago ka!" Ano na namang ginawa ko?
"Anong problema mo?!" Sigaw ko sa kanya.
"Girlfriend mo ba si Yza?" Tanong niya sa akin. Napalunok ako. I could see anger
in his eyes. Parang nag-aapoy na ang mga mata niya sa galit.
"I told you last night, Yto. Girlfriend ko si Yza. We've been together for three
years! I love her and she's in love with me and whatever happened to the bar ka

gustuhan namin pareho iyon."


"Kagustuhan?" He asked. Muli niya akong inundayan ng suntok. Napikon na ako. Pin
atulan ko si Yto. I punched him on the face. I fought Yto. I don't know what the
fuck is wrong with him but I won't let him boss me around.
"Gago ka! You took advantage of my sister! Muntik na akong maniwala sa'yo! Gago
ka, Alexander. Pinagkatiwalaan kita! Akala ko kaya mong magbago para kay Yza!"
"Nagbabago ako para sa kanya?!" Sigaw ko. "Oo, hindi kami! Oo, I took advantage
of her. I let those photographers take her pictures but that doesn't mean I love
her less!"
Muli akong nakatikim ng suntok kay Yto.
"You love her? Then why are you fucking other women, Xander?" Mariing tanong niy
a. Natigilan ako. "Tatlong taon akong wala pero marami akong alam sa'yo, Xander.
You're a freaking womanizer. Oo mabait ka sa kapatid ko pero sa tingin mo matap
os kong malaman kung anong ginawa mo sa kanya, maniniwala pa akong mahal mo tala
ga siya?"
"You're mad at me because I fuck other women?" I asked sarcastically. "I'm a man
Yto, I have needs! Alam mo iyan!"
Yto grinned. "I know that. But unlike you, hindi ko ipinapipilitan ang sarili ko
sa isang babaeng ayaw sa akin. Get a life Xander! At huwag kang lalapit kay Yza
kundi sasagsaan kita! Leave!"
"Yza's my fianc! I have to find her!"
"She's not your fianc, Xander. She never was and she'll never be. Umalis ka na ba
go ko basagin ang mukha mo!"
Ipinagtulakan niya ako palabas ng mansyon nila. Yto stood near the door. Bago ni
ya tuluyang isara iyon ay nginisihan niya ako. "Kalimutan mong magkaibigan tayo,
Xander. Hindi kita mapapatawad sa ginawa mo sa kapatid ko."
He shut the door. Nakadama ako ng galit. Sa inis ko ay nasuntok ko ang pader. I
didn't care if my hands were bleeding. I don't fucking care at all. I feel so he
lpless. Bakit ba ganoon? Bakit napakahirap para kay Yza na mahalin ako? Ginagawa
ko naman ang lahat para sa kanya.
She asked me to wait five years - I did just that. She wanted a friend - I becom
e one. She needed a driver - ihihinto ko ang mundo ko para lang sa kanya - pero
bakit kulang pa rin iyon? I felt so angry. I wanted to hurt someone.
Umalis ako sa bahay ng mga Consunji. Naiinis ako kay Yto,. Nagagalit ako sa kany
a. Simpleng bagay lang ang ginawa ko pero kung umasta siya para bang sinira ko a
ng buhay nI Yza. Mahal ko si Yza, kaya kong gawin - kahit na gaano kamali - ang
lahat ng bagay para lang sa akin siya mapunta. I know I sounded so desperate but
that's how much I love her.
Kaya kong tanggalin ang lahat ng harang sa daan ko maski na si Yto pa iyon. Naga
wa ko nang minsan. Napaalis ko si Zach at hindi ako mangingiming gawin muli iyon
kay Yto.
I am willing to do everything just to make Yza Joan mine...
Everything...

-----------------------

"Handa na ba ang lahat?"


I was smiling pretty hard that day. It's Yza's birthday and I planned a very nic
e surprise for her birthday. Maaga pa nga akong nagpunta sa hotel para tapusin a
ng paghahanda ng regalo ko sa kanya. Hindi ko naman magagawa iyon mag-isa kaya i
sinama ko ang tropa. James is here, AC and Gerd. Lahat sila ay tinutulungan ako
para sa surpresa ko kay Yza.
"Handa na lahat, Zach. Iyang mukha mo, paano reremedyuhan?" Tanong pa sa akin ni
Gerd habang sine-set up niya iyong drums sa gitna ng stage. Sinipat ko ang sari
li ko sa maliit na salamin na nasa gitna ng stage. Hindi naman na masyadong maga
ang mukha ko pero bakas pa rin ang mga pasa. Takte kasi si Xander ang lakas man
untok.
Huminga ako ng malalim.
"Shades lang ang katapat nito." Sabi ko sabay ngiti. "James okay ka ba diyan sa
taas?" Tanong ko pa. Nakatuntong siya sa hagdaan habang inaayos ang main surpris
e ko para kay Yzang kulet.
Last night - I stayed up late - with their help and Musika's help too - making t
hat. Musika hand painted a white cloth. Siya ang nag-design ng surpresa ko para
kay Yza. I asked her to help me. Hindi ko na kasi kayang tiisin pa.
Eighteen na si Yza. Ibig sabihin pwede ko na siyang ligawan tulad noong napagkas
unduan namin ni Yto noong nasa Grade seven kami. Tumupad naman ako sa usapan. I
kept my distance. I became her friend - everything is perfect - kahit pa nga nan
dyan pa si Xander.
Desidido ako. Paninindigan ko na. Ayoko nang maging torpe sa paningin ng iba. Hi
ndi naman ako torpe. Hinihintay ko lang iyong tamang pagkakataon.
"Tingnan nga natin kung gagana?" Tanong pa ni Gerd. Hinatak ko ang isang mahaban
g lubid na nakalaylay sa gitna. Kasama iyon sa decorations para sa debut niya pe
ro James made it work para maging karugtong noong cloth na inilagay niya. Hinata
lk ko iyon and it reveal the words: "I'm in love with you, Yzang Kulet."
"Yeeee! Tapos sasabihin ni Zach, pwede bang manligaw?"
"Kiss muna, para naman quits na sila noong Xander na iyon!" Sigaw naman ni AC sa
likod. "Mayabang na-first kiss niya lang akala niya kanya na." He smirked. Umil
ing lang ako.
"Wala naman sa akin kung si Xander ang first kiss niya. I can be her first every
thing else. First date, first holding hands, first intense eye to eye, first hug
-hindi naman counted iyong first hug naming dati - grade five lang kami noon."
I smiled at the memory. "Tapos I can also be her first boyfriend and then I can
be her first and last husband. She'll have her first child with me, then we'll h
ave our first apo together."
Bigla akong natawa. Nakita kong nakatulala na sina AC sa akin.

"Sabi ni Mama..." James said. "When a guy is actually thinking about growing old
with a certain girl seryosohan na talaga iyon. Bakit Zach, si Yza na ba talaga?
"Si Yza na talaga. Kahit kailan hindi na magbabago iyon."
"How can you be sure?" Gerd asked me. "Wala ka pang twenty-one. Magbabago pa ang
nararamdaman mo." He stated. I shook my head.
"Twenty-one, thirty-four, seventy-five. Hindi na magbabago ang nararamdaman ko.
It will always be her."
Nagkatinginan kaming apat. Napailing na lang si Gerd sa akin. He was mumbling so
mething about "insanity." Ngumisi naman ako.
"Tigilan ninyo na nga ako. James. Ito iyong list ng songs para mamaya. Kakanta a
ko hanggang sa seventeenth rose. Napakiusapan ko iyong TIta ni Yza na ako na lan
g iyong last. Dapat kasi si Mr. Consunji pero nagawan niya na ng paraan."
I wanted everything to be perfect that night. Magtatapat na ako sa kanya. Dapat
naman lahat maayos.
"Wow. Ano ito?"
Nanigas ang likod ko nang marinig ko ang boses ni Xander. I looked back. I saw h
im entering the venue. He was wearing his suit for tonight. Kasama niya si Migs
at si Jon. I shook my head. Tiningnan niya ang nakalaylay na white cloth. I saw
his jaw clenched.
"Congrats, Laundrize, naisip mo na palang mag-confess."
"Patas lang tayo, Xander." Sabi ko sa kanya. "Liligawan ko siya, liligawan mo si
ya. May the best man win na lang." Bigla siyang ngumisi. Tinulak niya ako sa dib
dib. Pumagitna agad si Migs sa amin.
"Pre, wag naman." Babala nito sa kaibigan.
"Wala akong gagawin, Doc." Sabi niya. Binalingan niya ako.
"I'm glad you thought about that, Zach pero huli na." Sabi niya sa akin. "Hindi
ko nililigawan si Yza. Kami na."
My mouth parted.
"Zach..." Narinig ko si Gerd. "Dude, let's leave them." Sabi niya sa mga ito. Lu
mabas sila at sumunod rin naman sa kanila si Jon at si Migs. Naiwan kami ni Xand
er doon. I was intensely looking at him.
"Hindi ako naniniwala."
He grinned. "Zach, habang busy ka kagabi sa kung anumang plano mo, busy rin ako
kay Yza. I told her what I feel; she told me that she feels the same. Siya pa an
g gumnamot sa mga pasa ko. Hindi lang iyon, may bonus pa." He said arrogantly. "
We did it you know."
My face turned red. He continued talking. "Nakuha ko na siya. She gave herself t
o me. Hindi ko siya pinilit, Zach. Alam kong iyan ang inisip mo. We kissed and t
he kiss led to another. Mahal niya ako - ako ang nanalo. Sorry ka na lang." Tin
apik niya ang balikat ko.
"Hindi ako naniniwala sa'yo!" I hissed.

"Wag kang maniwala." Sabi niya. "You should've seen her. Wait you can see her. G
usto mo pakita ko iyong video?" He asked. My eyes widened. Bigla ko na alng siya
ng sinuntok. Noon pumasok ang mga kaibigan namin.
"Putang ina ka, Zach!" Sigaw niya. "Kahit anong suntok ang gawin mo, hindi noon
mababago na akin si Yza. Akin siya at kahit kailan hindi mo na siya mababawi!"
Iwinaksi ko ang mga kamay ni Gerd na nasa balikat ko. I wanted to cry right ther
e and then. Hindi ako makaaniwala. I took a deep breath. Did Yza really give her
self to Xander? Agad? I never thought..." I sighed. Tumalikod ako. Kailangan kon
g makaalis doon pero bago ako tuluyang umalis ay hinatak ko ang white cloth na r
egalo ko sana kay Yza nang gabing iyon.
"Zach?!" I heard James. "Pucha! Pinaghirapan kong isabit iyon!"
"Hayaan mo na." Sabi ni Gerd.
Dala ang white cloth na iyon, umalis ako. Naglakad ako nang naglakad hanggang sa
hindi ko na alam kung saan ako nakarating.
I hate Xander, I hate myself, I hate the deal I made with Yto. Inis na inis ako!
Bakit ba kasi hindi ko nagawang sabihin ang mga bagay na dapat matagal ko nang
nasabi? Bakit ba kasi kapag nandyan siya, humihinto ang mundo ko? Bakit ba kasi?
Ngayon, tuluyan na siyang nawala at alam kong kahit anong gawin ko, hindi ko na
siya mababawi.

----------------

"These are all ZD's vitamins." Ngumiti sa akin si Yana. "As his P.A. it's your j
ob to always remind him to drink those. Minsan kasi matigas ang ulo noon." Sabi
niya sa akin. Ibinigay niya ang box ng vitamins ni Zachary Drew sa akin, inabot
niya rin ang listahan ng oras kung kailan niya dapat inumin iyon. Napakaraming v
itamins ni Zach, may vitamin, C, B, A, at kung anu-ano pa.
"Bakit ang dami?" I asked her. Yana shrugged.
"Para di siya magkasipon, iba kasi ang tunog niya kapag may sipon. Isa pa pala,
one of your duties is to keep him away from girls. But knowing who you really ar
e, parang hindi na kailangan. Alam kong si Zach mismo ang lalalyo sa kanila." Pa
bulong niyang sinasabi ang lahat ng iyon. My mouth parted. Was I supposed to hea
r her say that? Parang hindi kasi binulong niya kaya lang narinig ko naman. I ju
st acted like I didn't hear anything. Hindi na rin naman niya inulit ang sinabi
niya kanina.
Kung anu-ano pang binilin sa akin ni Yana sa umagang iyon. Inililista ko naman l
ahat ng bilin niya.
"Kailangan nine pm tulog na si Zach. Kapag lagpas nine pm, may possibility na ma
latin siya at hindi pwede iyon lalo na ang malapit na ang concert niya."
She looked at me again. "Do you have questions, Yza?"
"Anong blood type ng dugo ni Zach?" Tanong ko sa kanya.

"Huh?" Mukhang nagtaka naman siya. Napailing ako. It was supposed to be a joke.
Mukha kasing marami siyang alam tungkol kay Zach. Natutuwa ako dahil kung alagaa
n niya si Zach ay parang kapatid na niya.
"So that's all for today." Sabi niya sa akin. "I hope you take good care of him,
Yza. He's like my brother." Ngumiti si Yana sa akin tapos ay umalis na. Sinunda
n ko siya ng tingin nang tuluyan na siyang mawala sa paningin ko ay binalingan k
o ang listahang ginawa ko kanina. Binasa ko nang binasa iyon, maya-maya ay naram
daman kong may nakatingin sa akin. I looked up and I saw Zach standing near the
door. Titig na titig siya sa akin. Bigla akong namula. Ngumisi siya.
"Bakit?" Tanong ko. Pilit kong pinapakalma ang puso kong parang nagwawala na nam
an.
"Gusto mo bang sumama?" He asked me. My eyes widened. Was he asking me out? Ngum
isi rin ako sa kanya.
"Date?" I said out loud. He grinned wider.
"Sure. Sabi mo. Tara." Lumapit siya sa akin at hinawakan ang kamay ko. I suddenl
y felt those little pesky butterflies flying around my stomach. Parang susuka ak
o any moment from now. Napalunok ako.
Bumaba kami nI Zach at lumabas ng bahay. I saw a silver van waiting just outside
the door. Nagtaka naman ako. Aalis pala kami. Saan kaya kami pupunta at bakit h
awak niya pa rin ang kamay ko? Binuksan niya ang van at doon ko na-realize na hi
ndi lang pala kaming dalawa ang aalis. Nasa loob ng van si Mr. and MIrs Abella.
Naroon na din si Yana, si James, si AC at si Yngrid. May kanya-kanya na silang p
westo doon. Pinasakay ako ni Zach. I sat at the backseat near the window, tumabi
naman siya sa akin.
"Saan tayo pupunta?" Tanong ko sa kanya.
"Magde-date." Sagot niya.
"Huh?" Bigla na lang siyang natawa.
"Sa orphanage." Muling sabi niya. "Every year kapag umuuwi si Yana dito, nagpupu
nta sila sa orphanage to give back. It's her way of celebrating her brother's de
ath."
My gaze automatically flew on Yana and her parents. Hindi ko alam na ganoon pala
ang nangyari sa family niya. Bigla kong naalala iyong mga ipinagbilin niya sa a
kin kanina. Siguro kaya ganoon ang pag-aalaga niya kay Zach ay dahil nakikita ni
ya talaga ito bilang kapatid niya.
"Bakit? Paano?" I asked him.
"Car accident. Drag racer kasi si Anthony dati kaya ayon. He's only twenty - one
when that happened. Biglaan. Napauwi noon si Yana."
"Hindi ka umuwi noon?" Tanong ko sa kanya.
"Hindi, finals ko noon sa university kaya hindi ako nakauwi. Pero kung umuwi ako
noon, uuwi ako para sa'yo."
Dahan-dahan ko siyang nilingon. Dalawang araw palang kaming magkasama pero maram
i na siyang sinasabi sa akin na parang hindi ko maintindihan. I sighed. Gusto ko
ng tanungin sa kanya kung anong sinabi niya pero alam kong hindi na niya uulitin
iyon.

Gusto ko ring itanong sa kanya kung anong ginagawa nila ni Yngrid sa loob ng kwa
rto niya pero wala akong karapatang panghimasukan iyon. Tumahimik na lang ako. P
ansin ko na hanggang ngayon ay hindi pa rin niya binibitiwan ang kamay ko. Kahit
na nakikipag-usap na siya kina James ay hawak niya pa rin ito. Bibitiwan niya l
ang iyon kapag may aabutin siya pero pagkatapos noon ay hahawakan niya ulit.
Hindi naman ako nagrereklamo kasi sa totoo lang, I like the feel of his hands ov
er mine. Ang init kasi ng palad niya.
We arrived at the orphanage, fifteen minutes later. Naunang umibis ng sasakyan s
ina Zach para
Pumunta sa isa pang van na kasunod namin. Tumulong sila sa pagbaba ng mga boxes
na sa tingin ko ay ipapamimigay nila sa loob. Nakatingin lang ako sa kanila. For
a while, naalala ko si Lola Adel. I missed ger so much. We used to do this all
the time back then.
Every week yata noon nasa orphanage kaming dalawa at nagpapamigay sa mga bata. I
'm happiest that time. I guess it's the fact that I'm able to help children and
see the smiles on their faces - it's satisfying.
"Yza come, let's make pasok na inside. Yana will start the program na and she ne
eds tulong from us." Yngrid called me. Bumaling ako sa kanya at saka sumunod.
Napangiti ako nang pumasok kami sa loob. Ang daming bata, hindi lang bata may mg
a teens din. Nakapila na sila sa loob and when they saw us, they greeted us a ve
ry good morning. Matapos iyon ay pinaupo ng mga madreng nandoon ang mga bata. Is
a-isa namang ipinasok ang mga boxes. Habang ginagawa iyon ay nagsasalita naman s
i Yana sa harap. Mataman lang akong nakikinig sa kanya.
Habang nakatayo ako sa likod ay napansin kong may isang batang babaeng humatak s
a t-shirt na suot ko. I looked down and smiled at her.
"Ate ano pong pangalan ninyo?" Tanong niya sa akin.
"Yza, ikaw?" Hinaplos ko ang buhok niya. The little girl must be seven or eight
years old. Nakatirintas ang mahaba niyang buhok at may hawak siyang isang lumang
teddy bear.
"Sheena po..." Ngumiti siya sa akin. Nakita kong wala siyang ngipin sa harapan.
Natawa ako bigla. Hinaplos ko ulit ang buhok niya.
"Ang cute mo naman..." Maluha-luhang sabi ko. Bigla kong naalala si Nanay. Ano n
a kayang ginagawa niya ngayon? Gusto ko siyang tawagan alam ko naman kasi na nag
-aalala siya sa akin.
"Kasama mo po sila Ma'am Yana?" Tanong niya sa akin. "Alam mo mabait siya. Lagi
niya kaming dinadalaw dito."
"Oo nga... ay teka, bakit hindi ka bumalik doon?" Tanong ko sa kanya. Umiling si
ya.
"Inaaway kasi ako ni Arjollyn. Ayaw niya daw akong katabi." Tinuro niya ang bata
ng babae sa tabi ng bakanteng upuan.
"I see. Dito ka na lang sa akin." Sabi ko sa kanya. Umupo kami sa dulong row at
kinandong ko siya. Nasa stage pa rin sina Yana at James. Maya-maya ay umakyat na
rin si Zach. Napansin kong mukhang kilala na ang grupo nila Yana dito. Ilang be
ses kong narinig na nagpasalamat sa kanila ang mga madre. Yana was just smiling

at them. I also noticed Mrs. Abella talking to one of the nuns. Hindi naman nagt
agal ay nagsimula na ang gift giving. Nakitulong na ako sa kanila. Si Sheena - i
yong bata - nakasunod pa rin siya sa akin.
"May bubwit sa likod mo." Narinig kong sabi ni Zach. Tumingin ako kay Sheena. Sh
e was holding my shirt.
"Si Sheena..." Sabi ko sa kanya. Zach looked at me.
"Mama mo?" Natatawang sabi niya.
"Oo nga. Namiss ko tuloy siya."
"Di makpagbati ka na sa boyfriend mo para makauwi ka na sa inyo." May kung ano s
a boses ni Zach na nakapagpakunot ng noo ko.
"Si-sinong boyfriend?" Nagtatakang tumitig ako sa kanya. Nagkibit balikat siya a
t saka ipinasok sa bulsa ang kamay niya.
"Si Xander." He simply said. My mouth parted. "Hanga nga ako sa inyo. Ang tagal
ninyo na diba? So maybe this fight is just temporary. Magkakabalikan din kayo."
Gusto kong matawa pero hindi ko ginawa.
aman iniisip ni Zach na boyfriend ko si
akita niya sa new paper noong nakaraan?
, iisipin na boyfriend ko siya pero ang
matagal na kami?

Napuno ng pagtataka ang isip ko. Bakit n


Xander at matagal na kami? Dahil ba sa n
Kungsabagay kahit sino ang makakita noon
nakakapagtaka lang bakit niya iniisip na

"H-hindi ko naman boyfriend si Xander." Sabi ko sa kanya. "Oo, niligawan niya ak


o, pero kahit kailan hindi ko siya sinagot. Kahit kailan hindi ko siya naging bo
yfriend, Zach. Bakit mo naman naisip iyon?"
Hindi nagsalita si Zach. Nakatitig lang siya sa akin. He was shaking his head ta
pos ay tumalikod siya. Bago sa nakalayo ay narinig ko ang umaatikabong: "Fuck th
at asshole!"
"Anong problema noon?"
*******************************************
[15] 13. Guts
*******************************************
"Ibig sabihin, hindi sila? So what about the pictures that asshole sent to you?"
I kept on walking back and forth inside my room while talking to James and AC. K
atatapos lang noong event sa orphanage kanina at katatapos ko lang din malaman n
a kahit kailan hindi naging si Xander at si Yza.
"Yeah, like the one he sent you sa e-mail mo. The Christmas picture na hinahalik
an niya si Yza habang tulog?" Sabi pa ni AC sa akin. "Fuck ano iyon? Taking adva
ntage?"
"How about the headline a week ago? Wala lang ba iyon?"
Hindi ko na alam kung anong iisipin ko. I hate Xander right now. I so hate him.
I can't believe that I remained friends with him nitong nakaraang mga panahon na
nasa New York ako. Sa akin naman kasi wala lang iyong nangyari sa amin. Kahit n
a nasaktan ako kung siya ang pinili ni Yza noon wala akong magagawa. Kahit na gu
sto ko na ako ang piliin ni Yza - kahit na gusto ko siyang ipaglaban kung si Xan
der naman na ang mahal niya hindi ko na ipinagpilitan ang sarili ko.

But knowing all of these now. I realized that I made a big mistake letting Xande
r have her.
"Fuck! Manipulator talaga iyong Xander na iyon. Buti hindi na-in love sa kanya s
i Yza nitong last five years na sila ang magkasama." Sabi pa ni James sa akin.
"Anong dude, anong gagawin mo?"
"I wanna make her mine. But there are just so many questions in my mind right no
w."
Tumayo si James. Hinatak niya ang kamay ko at lumabas kami ng kwarto. Hindi ko a
lam kung saan kami pupunta but then when I realized where we're going parang gus
to ko nang umalis at tumakbo palayo.
James is heading to Yza's room.
Kumatok siya at saka binuksan ang pinto. Nakita ko si Yza na nakatayo sa may bin
tana. She looked at us. Namuo ang pagtataka sa mukha niya. Itinulak ako ni James
papasok sa loob. Hindi ako makagalaw. I heard the door behind me shut. What's w
orse is, narinig kong ni-lock niya mula sa labas.
"James Patrick!" I screamed. Sinubukan kong buksan ang pinto. Sumigaw siya.
"Tigilan mo na ang katorpehan!" Sinundan pa iyon nang nakakainis na tawa niya. H
inarap ko si Yza. Titig na titig siya sa akin. Siguro nagtataka siya kung anong
nangyayari sa aming dalawa ni James. I swallowed hard.
Yza is really beautiful. Kahit simpleng shirt and skirt lang ang suot niya, lumu
lutang pa rin ang ganda niya. She smiled at me.
"You know what I realized while we're at the orphanage, earlier?" Tanong niya sa
akin.
"Huh?"
"I want to teach." Nakangiting sabi niya. "I want to touch lives, Zach. Noon ko
pa naman gustong maging teacher pero noong sinabi sa akin ni Tatay na gusto niya
akong ma-involve sa Consunji Empires I took up business management instead."
Napabuntong hininga siya.
"Siguro kong sinabi ko noon na ayoko ng business, siguro teacher na ako ngayon
tapos hindi empty ang buhay ko."
Hindi ko alam ang sasabihin ko sa kanya. There she was telling me all those thin
gs while I was here thinking of everything that had happened between us five yea
rs ago.

"Yza..." tawag ko sa kanya. Bahala na talaga. Tama naman si James. Dapat malakas
na ang loob ko. Malakas naman ang loob ko pero basta pagdating kay Yza, nawawal
a ang lahat ng iyon. She's too fragile and I'm afraid that if I make a move, I'l
l break her.
Lumapit ako sa kanya. Hindi nagtagal, dalawa na kaming nakatayo malapit sa binta
na. I was looking at her face. Bigla kong naisip si Xander. Five years, he made
me believe that they were together. The pictures he sent me, the videos he made

me watch - anong ibig sabihin ng mga iyon.


"Yza, alam mo bang mahal kita?"
Dahan-dahan siyang lumingon sa akin. Her eyes glistened with tears. Nakikipagtit
igan lang siya sa akin.
"Zach ano..." Sabi niya. I shook my head.
"Let me talk." I said. "This is my chance. For years I let Xander do all the tal
king Yza. I let him hold you, I let him kiss you..." My jaw clenched at the memo
ry. "I let him have all the chances. Unfair." I said.
"Unfair?" Tanong niya. "Diba mas unfair iyong umalis ka ng di nagpaalam ng maayo
s?" Nabasag ang boses niya. "Mas unfair na hindi mo sinabi sa akin iyong totoo?
Alam mo ba na matagal ko nang alam? Kung hindi pa sinabi ni Musika, hindi ko mal
alaman? Naisip ko noon na ang tanga mo. Pwede mo namang sabihin, pwede naman ako
ng makinig pero hindi. You chose to leave me. Hindi mo ba naisip na baka gusto p
ala kita, na baka pwede tayo?"
"How could I think like that if I always see you and Xander? Alam mo ba iyong hi
tsura mo tuwing kasama mo siya? You're so happy!"
"Masaya talaga ako kapag kasama ko si Xander!" Sigaw niya sa akin.
"See. You love him!" Ang sakit.
"Hindi ko siya mahal."
"Sinong mahal mo?" I smirked. "You let him kiss you, you let him hold your hand.
You let him do the things that I want to do with you tapos sasabihin mo sa akin
hindi mo siya mahal?
"Bakit ba kasi umalis ka? Kung mahal mo ako you should've fought for me!" Balik
sigaw niya sa akin. I glared at her.
"Because I want to be the only perfect man for you." Mariing sabi ko. "I was rea
dy back then. Liligawan na kita. Makikipagsabayan na ako kay Xander but then my
plan back fired when he said that you two are together. That... that.... I was d
evastated. I was broken. Pero naisip ko na hindi ako susuko dahil sa lahat ng ba
gay sa buhay ko, ikaw iyong ayokong sukuan, Yza. Gusto ko akin ka. But after hea
ring your Aunt's speech at your debut, it struck me."
Nasabunutan ko ang sarili ko. "A Consunji deserves the best." Naikuyom ko ang pa
lad ko. "You're a Consunji, whether you like it or not, their blood runs in your
veins. Naisip ko na hindi pa pwede. Hindi ako bagay sa'yo because by then, I ha
ve so many doubts, I'm not sure of myself. Umalis ako, hindi dahil kay Xander o
para sa'yo. Umalis ako dahil gusto kong buuin ang sarili ko. Paano kita mamahali
n ng buo kung sa sarili ko hindi pa ako sapat?"
I looked away. Hindi ko alam kung paano ko nasabi lahat iyon kay Yza nang hindi
ako nanginginig. I guess I'm a changed man. Maybe I just needed a little push so
I could finally say what's on my heart.
"Noong umalis naman ako, walang araw na hindi ko naisip na bumalik para sa'yo."
Narinig ko ang paghikbi niya. "Wag kang umiyak. Nagtatapat pa lang ako, umiiyak
ka na para bang sinasaktan na kita."

Pinahid niya ang mga luha niya. "Bakit hindi ka bumalilk?"


"Dahil sa tuwing naiisip kong uuwi ako para sa'yo, darating iyong emails ni Xand
er saying how well he was taking care of you and how happy you were with him. Ma
y kasamang pictures, may videos pang bonus. Even Nikita thinks that you have fal
len for him. Ngayon paano ako babalik kung iyong babalikan ko wala na pala?"
Natahimik siya. She bit her lower lip as she looks at me. I don't even know that
it's possible for a mere human being to love like the way I love Yza. I was rea
dy to move heaven and earth for her. I was ready to fight for her pero ano bang
nangyari?
Napailing ako. "I'm sorry, Yza..." Sabi ko sa kanya. I turned away. Tahimik kong
ipinagdadasal na sana bukas na iyong pinto because right now all I wanted to do
was to leave and be alone even just for a while. Kailangan kong huminga, kailan
gan kong lumayo muna kay Yza dahil pagkatapos ng lahat ng ito, hindi ko talaga a
lam kung saan ako magsisimula sa kanya...

---------------------------

I don't know why I was crying. After the talk I had with Zachary Drew, I found m
yself sitting on the bed crying. Hindi naman ako nasaktan sa mga sinabi niya sa
akin. Things were actually a little bit clearer now.
All I wanted to do right now was to go home and talk to Nanay. Siya lang naman i
yong makakapag-ease ng nararamdaman ko. I so want to talk to her. She'll know ho
w to make things a bit easier for me. Gusto ko siyang tawagan. Kahit marinig lan
g iyong boses niya pero kapag ginawa ko iyon, baka bigla akong umuwi. Alam ko na
man na sa oras na sabihin ni Nanay na umuwi ako, uuwi ako kahit na ayoko pa.
I stood up. Lumabas ako ng silid ko. It's ten in the evening already. Hindi ko a
lam kung nasaan si Zachary Drew. Hindi siya sumabay sa dinner namin kanina. Nagaalala nga sa kanya si Mrs. Abella.
Habang naglalakad ay nakasalubong ko si AC - may kausap siya sa phone pero nang
makita ako ay tinapos niya ang tawag. He smiled at me.
"Hi, Yza. Saan ka pupunta?" Tanong niya sa akin.
"Uhm, AC, pwede bang pahiram ng phone mo? May tatawagan lang ako." Sabi ko sa ka
nya. He was kind enough to let me borrow his extra phone. Nagpasalamat ako sa ka
nya tapos ay bumaba ako. Nagpunta ako sa garden. May malaking puno doon na may b
ench sa ilalim. I sat there and dialed Yto's number. I missed him so much.
"Hello?" He said on the other line. Hindi ko na napigilan ang mapahikbi.
"Yt-yto..."
"Nasaan ka! Susunduin na kita!" Sigaw niya.
"Manahimik ka!" Sigaw ko sa kanya. Pinilit kong kumalma. Makailang beses akong h
uminga ng malalim para maging normal ang pagsasalita ako.
"Anong nangyayari, okay ka lang ba? Yza, uuwi ka na ba?"
"Yto naalala mo dati, sabi ko sa'yo gusto kong maging teacher." Sabi ko sa kanya

. Natahimik siya. I heard him sigh.


"Yza..."
"Naisip ko na hanggang ngayon iyon pa rin ang gusto ko... Gusto kong maging teac
her, Yto. I wanna help kids. I wanna be like grandma, pero..."
"Hindi pwede, Yza. Paano si Tatay?" He asked. Naiyak na naman ako. "You know wha
t he wants."
"Kaya nga... " Huminga ako ng malalim. "Sige na. Baba ko na ito. Mag-ingat ka. P
akisabi kay Nanay mahal ko siya at sorry."
Tinapos ko ang tawag. Itinabi ko iyong phone ni AC at saka hinayaan ko ang saril
i kong umiyak. I was kinda sad with what Yto told me pero naiintindihan ko naman
siya. Tulad ko, mahal niya si Tatay at tulad ko, hindi niya pwedeng hindi sundi
n ang utos nito. I love Tatay so much but sometimes, I feel like my life is alre
ady planned. Naplano na niya, wala na akong iisipin. Alam kong ginagawa lang nam
an niya iyon because he wants the best for me, pero minsan nakakasakal na.
I wiped my tears. Naisip kong bumalik na sa loob ng bahay. Habang naglalakad ako
napansin ko ang isang pigura ng isang tao na nakaupo sa malapad na swing sa ta
bi ng gate papunta sa garden. I knew who it was at kahit na nahihiya ako sa kany
a dahil sa palitan ng salita namin kanina, nilapitan ko pa rin siya.
Naupo ako sa tabi niya. "Zach, I'm sorry."
He slowly looked at me. "What for? You didn't do anything." He sighed. "Ako iyon
g dapat mag-sorry because I didn't fight for what I feel for you. Akala ko kasi.
.."
"Maraming namamatay sa maling akala." Paalala ko sa kanya.
"Naiisip ko, kung nanligaw kaya ako noon, may pag-asa ba?" Tanong niya. Kahit na
iiyak pa rin ako ay nagawa kong ngumiti para sa kanya.
"Oo. Crush kita noong grade five tayo." Napahagikgik ako.
"Sabi mo---"
"Sinabi ko lang iyon kasi nahiya ako sa'yo pero crush kita noon tapos crush ulit
kita noong prom night noong Grade 9." I smiled at him. Kitang-kita kong nag-blu
sh si Zach.
"Sayang..." He muttered. We both sighed. I moved closer to him. Tapos ay inihili
g ko ang ulo ko sa balikat niya.
"So gusto mong maging teacher..." Sabi niya. "Bakit di mo gawin?"
Huminga ako ng malalim. Oo nga naman. Bakit di ko gawin? I'm off age. Kaya ko na
ng gawin ang gusto ko pero bakit hindi ko magawa?
"I'm kind of afraid of Tatay." I whispered. "He, we'll he had planned everything
for me." Tumingin ako sa kanya. "Alam mo ba? Nagtiis ako ng two and a half year
s sa isang demoyitang boss just to please him?" I sighed.
"He wanted me to get a scholarship sa isang prestigious school sa L.A. to studt
business. Kailangan ng three years experience. Hindi ako sa Consunji nag-apply k
asi ayoko ng pressure dahil kay tatay pa lang pressured na ako. I stayed in my j
ob thinking that he'll be satisfied - and he was. Kapag nakikita kong masaya si

Tatay, sumasaya din ako. That's how much I love him."


Naiiyak na naman ako. Zach cupped my face to wipe my tears away.
"You know?" I sighed again. "I was bullied for being a Consunji." Suminghap ako.
"Sa first job ko, they were making fun of me kasi bakit daw nandoon ako eh anak
ako ni Sancho Consunji. Sa second job ko, galit sa akin iyong mga kasama ko kas
i ang galing ko daw. Sabi nila, kaya lang ako magaling kasi Consunji ako na para
bang kung hindi ako Cosunji, hindi ako mag-e-excel." Pinahid na naman niya ang
luha ko.
"I could stand up for myself, Zach. Consunji ako eh. But I chose not to kasi ayo
ko ng gulo. I wanted to be ordinary, pero hindi pwede dahil sa apelyido ko. Some
times I wish that Tatay was just an ordinary man living in an ordinary world."
Iyak ako nang iyak. Ito iyong unang pagkakataon na sinabi ko sa ibang tao ang la
hat ng masakit sa akin. I love my family but sometimes, the name just brings so
many bad things. The family name brings only negativity.
Zach hugged me tightly as if telling me that things will be okay. Sana nga. Sana
talagang maging maayos ang lahat...

---------------------------

"Wala pa ring balita, Tita?"


Malungkot na umiling si Tita Sheena sa akin. Hindi ko na talaga alam kung anong
gagawin ko para lang makita si Yza. Halos isang buwan na siyang hindi umuuwi. Ni
sa tawag ay hindi siya nagpaparamdam. Isang buwan na rin kaming hindi nag-uusap
ni Yt. Sa tuwing pupunta ako sa bahay nila ay iniiwasan niya ako. Ni hindi niya
ako tinitignan. I tried talking to him but all I got was his fist on my face.
"Babalik din siya."
I raised Yza well.
ng ako at nagpaalam
ko ang isang silver
saw Nikita Kerkmez

Mahinang sabi ni Tita Sheena. "I know. Hindi ako nag-aalala.


I know she's coming back." She said knowingly. Tumango na la
na rin sa kanya. Kalalabas ko lang nang bahay nang mapansin
Bentley na huminto sa tapat ng gate. A little while later, I
walking towards me.

She grinned when she saw me. Hinubad niya ang shades niya at saka tumingin sa ak
in.
"Nasaan si Yza?" Nilapitan ko siya. Her eyes widened.
"Wow ha! Kararating ko lang galing ng Paris! Wala man lang bang, welcome back, N
iki. I missed you. Nasaan si Yza?" She rolled her eyes. Tinulak niya ako sa dibd
ib. "I don't know where she is. Kung alam ko, sana wala ako dito. Kung alam ko
nandoon ako sa kanya ngayon ay kinakausap siya para bumalik dito. Kainis."
Nilagpasan niya ako pero hinatak ko ang braso niya. Hindi ako naniniwala na hind
i alam ni Nikita kung nasaan si Yza. They're best friends. Yza tells her everyth
ing. Tinulak niya ako.
"Ano ba?" Sigaw niya sa akin. "Xander, why so violent? Chill."
"Nasaan si Yza, Niki. Hindi ako naniniwala na hindi mo alam kung nasaan siya?"

Nginisihan niya ako. Humalikipkip siya at saka nagsalita.


"Why do you need to find her?" Tanong niya na tila ba nanghahamon.
"Easy. I'm in love with her. Ang laki na ng hirap ko kay Yza. Pinaghirapan ko si
ya kaya dapat sa akin siya mapunta." Mabilis kong sagot. Iyon naman ang totoo. H
indi ako papayag na mapunta saw ala ang paghihintay ko. Ang dami ko nang isinak
ripisyo para kay Yza. Hindi ko siya mabitiwan dahil ayokong mawalan ng saysay an
g lahat ng nagawa ko para sa akin.
"You don't love her." Mahinang sabi niya. "Argh! I'm so disappointed. Okay na sa
na iyong sagot mo na "I'm in love with her." Pero iyong mga sumunod? Xander, obs
ession na iyan. That's not healthy."
"Anong hindi healthy? I love her."
"No you don't! Because if you love Yza, you would let her go. You wouldn't be lo
oking for her kasi kung mahal mo siya maniniwala ka na babalik siya. Hindi mo si
ya mahal. Siguro, you were in love with him pero naging habit na lang iyon dahil
sa tagal. Ang totoo, wala ka nang nararamdaman. You're just in love with the fa
ct that you're in love with her. Gets mo?"
"Kung makapagsalita ka parang hindi na nagkaganito kay Yto!" Sigaw ko sa kanya.
Nikita looked at me with grimace of her face.
"Kaya nga tinigilan ko diba? I'm not into Yto anymore. Ikaw din, tigilan mo na i
yan. Hindi mo mahal si Yza."
"Mahal ko siya! Ako lang naman ang palagi niyang kasama noong iniwan ninyo siya!
Mahal na rin niya ako pero hindi niya pa lang nare-realize iyon!"
"Hindi mo siya mahal. Isa'tisa lang ang naging sandalan ninyo pero hindi ibig s
abihin noon na mahal ninyo na ang isatisa. Hindi ibig sabihin na lagi kayong mag
kasama obligasyon ninyong mahalin ang isa'tisa. Yza became a habit to you Xander
. You're not in love with her anymore. Kung iniisip mo naman na mamahalin ka niy
a because you're always there for her, maybe... bilang kaibigan pero mas higit p
a doon? I doubt it. Love doesn't work like that, Xander."
"Anong karapatan mong baguhin ang nararamdaman ko. Mahal ko siya!" Mariing sabi
ko.
"You want me to prove that to you?" Tanong niya sa akin. Naguguluhan ako. Ano ba
ng sinasabi ni Nikita? Walang sabi-sabi, bigla na lang niya akong hinawakan sa b
alikat. She pulled me closer and kissed my lips. It wasn't just an ordinary kiss
- it was a torrid one and I just found myself holding her closer and kissing he
r back.
Niki's lips were sweet and and tasty. I found myself craving for more.
A little while later, she pushed me away. Napanganga ako. Did I just...
"See. You kissed me back, Xander. If you're in love with Yza, you wouldn't kiss
me back." She grinned again. "Got my point?"
"Hindi." Maring sabi ko. "You kissed me! Paano hindi ako magkikiss back!"
"Nasarapan ka iyon ang point!"
Hindi ako nakakibo. I just stared at her. She flipped her hair and turned away.
Tinalikuran niya ako, sinundan ko naman siya ng tingin. My mouth parted when I s

aw Yto standing near the door looking at Nikita and me. Naglilipat-lipat ang tin
gin niya sa akin at kay Niki.
"I love her Nikita." Sabi ko bago siya pumasok. Huminto siya sa mismong tabi ni
Yto at saka ngumiti sa akin.
"You kissed me, Xander. You lingered. You wanted more. Ngayon, isipin mo. Mahal
mo nga kaya talaga siya?"
I took a deep breath. Damn that woman.
*******************************************
[16] 14. Kaunti na lang
*******************************************
"Thank you, Mr. and Mrs. Abella."
I smiled at Yana's parents as I bid them goodbye. Babalik na kami ng city ngayon
g araw na ito. Halos one month rin akong nag-stay sa kanila at sa one month na i
yon dama ko na na gusto ko talagang maging teacher. Mrs. Abella has a school for
special kids. Palagi siyang nagpupunta doon at isinasama niya ako. Noong una ay
nanonood lang ako sa kanya but then later on, I started mingling with the kids
and I loved the feeling of satisfaction every time they look at me like they hav
e learned something. Masaya ako because I finally found my passion. Isa na lang
ang kulang. Ang approval ni Tatay.
Naisip kong bumalik na sa amin at harapin na lang ang problema. Dalawa lang nama
n sila ni Nanay na inaalala ko. I can deal with Xander. Kung kakausapin ko siya
siguro naman maiintindihan niya ako. Siguro nakabuti rin ang paglayo ko, tumapa
ng kasi ako kahit paano.
Si Zachary Drew naman, medyo umiiwas ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit. He
was actually making me feel that he really likes me - no loves me. Dama ko sa ba
wat kilos niya. Like the other day, nagising ako na may pink rose sa unan ko and
I knew it was from him because AC kept on teasing him about it. Tahimik lang na
man siya but when I looked at him. I caught him smiling at me. Namula pa nga ang
mukha niya at dahil doon nag-blush tuloy ako.
Somehow I knew that Zach is just like Yto. He's a man and somehow I knew that he
had his fair share of women. Alam ko. Narinig ko minsan si Yngrid na itinatanon
g kay Zach iyong mga babaeng nakasama nito sa Amerika. Zach didn't want to talk
about that - siguro dahil nandoon ako. Ayoko rin namang marinig nakakaramdam kas
i ako ng inis.
I guess I like him.
No, I do like him. Kahit na para siyang pagong sa bagal. I had always like Zacha
ry. Noon pa. Hindi lang ngayon. Akala ko lang hindi because I was so used to him
being around me but when he left, nasaktan ako kasi gusto ko siya and I may not
act like it but I really did missed him and when I saw him that day at Sparkle,
he acted as if he didn't know me, nasaktan ako.
"Lika na. Baka ma-traffic tayo." Sabi ni Yana. I watched Yana as she embraced he
r dad and mom. Ginulo pa ni Mr. Abella iyong buhok ni Yana. Tapos noon ay umakya
t na siya sa bus. Isa-isa na kaming sumunod. I settled on the seventh seat. Maya
-maya ay nakita kong umakyat si Zachary Drew. Tumingin ako sa may bintana, napan
sin kong sa tabi ko siya umupo.
He cleared his throat. "Yza..."
"Yes?" I looked at him. Medyo nakataas pa ang kilay ko. Natatawa ako sa hitsura

ni Zach.
"Wala lang..." He looked away.
"Aw c'mon on dude?!" Biglang sumigaw si AC. "Ang slow parang pagong!"
"What the hell are you an international sensation for?" Si James naman. "Ang tor
pe!"
"Can you just shut up? I'm making a move here?!" Sigaw naman niya. Napahagikgik
ako.
"My goodness ZD!" It's Yngrid's turn. "You're so torpe. Tita Audrina said that h
indi naman like that si Tito Zach noon. Why are you so torpe. Hey Yza!" Binalin
gan naman niya ako. "Because we're so naiinip na, ako na lang ang magsasabi. ZD
is trying to---"
"I'm asking you out on a date." Agaw niya sa sinasabi ni Yngrid.
"Finally! After five years!" I exclaimed. Natatawa ako pa ako nang mamula ang mu
kha niya. "Yes, I'm going out with you. It'll be our first date so make everythi
ng worth remembering, Zach."
Tinitigan niya ako na para bang hindi siya makapaniwala. Nagkibit balikat ako. I
guess umiiral ang pagiging Consunji ko. Naisip ko kasi na kung hihintayin ko si
ya baka uugod-ugod na kami, hindi niya pa rin nagagawa ang gusto niya kasama ako
. Gusto ko rin naman si Zach kaya bakit ko pa patatagalin.
"Pero seryoso." Sabi ko sa kanya. I took a deep breath. "Uuwi muna ako sa amin.
I guess one month is enough."
"Kaya mo na ba?" Tanong niya sa akin. Tumango ako. Kakayanin ko. This is the tim
e for me to stand up with my own two feet. Ito na iyong sinasabi ko kay Yto. Uuw
i ako. Kakausapin ko si Tatay. Aayusin ko ang lahat. Siguro naman maiitindihan n
iya ako. Tumingin ako sa labas ng bintana. Doon ko naramdaman na ginagap ni Zach
ang kamay ko. Napatingin ako sa kanya. He moved closer. Inilagay ko naman ang u
lo ko sa braso niya. He even put his arms around me - and just like that - I fel
t like everything will be okay. I felt safe and secured in his arms. Hindi ko tu
loy maiwasang ikumpara siya kay Xander.
Ginagawa ko rin naman kay Xander iyon pero wala akong nararamdaman. When it's Xa
nder, parang ordinary lang. I used to feel electricity when his around me pero k
alaunan ay nawala rin iyon. Even if he was trying to be sweet with me - I guess
I only really see him as a friend. Pero kay Zach. Sa iilang panahon na magkasama
kami, hindi lang electricity ang naramdaman ko, may kasama pang butterflies, da
ga saka nakakakiliting sensation. Parang ngayon. We're just holding hands and ye
t I feel like my heart is going to explode with so much happiness.
I could stay like that the whole day and I won't even get tired of just sitting
with him. "Zach..." I called him after a while.
"Why? Do you want me to let go of your hand?" He asked. He whispered those words
to my ear. Napangiti ako.
"No... I was just..." I sighed. "I like you, I really do..."
"Good." Zachary held my hand tightly. "Because I'm in love with you and I won't
take no for an answer." He kissed my forehead. I took a deep breath. I swear! Na
gtumbling ang puso ko!

---------------

"Dito ka na lang. Kaya ko na."


Tiningnan ko si Zach. Nakaupo siya sa driver's seat ng kotse niya habang natingi
n lang din sa akin. Nasa tapat kami ng bahay namin. Seryoso talaga ako noong sin
abi ko sa kanyang uuwi na ako at haharapin lahat ng tinakbuhan ko. Hindi na nga
ako nagpahatid sa kanya but he insisted at tulad nga ng sinabi niya sa bus, he w
ouldn't take no for an answer kaya nandito kami ngayong dalawa.
"Sasamahan kita sa loob. Sasabihin ko kay Mr. Consunji na ako ang kasama mo." Na
nlaki ang mga mata ko.
"You don't have to do that!" I hissed. He shook his head. Kinuha niya ang kamay
ko.
"Kailangan, Yza. Seryoso ako sa'yo. Gusto kong makita din iyon ng mga tao sa pal
igid mo." I almost gasped out loud. Mukhang wala na akong magagawa. Sa huli, sab
ay kaming bumaba ni Zach ng sasakyan niya. Sabay kaming pumasok sa gate pero bag
o kami magtuloy papasok sa bahay ay hinubad niya muna iyong hood niya at ipinato
ng niya sa balikat ko.
"I have to return pa pala all of Yngrid's stuff noh." I mimicked the way Yngrid
speaks. Natawa si Zach.
"Nagpapaalis ng kaba ang baby." Sabi niya sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko.
"Huwag kang kabahan nandito ako. Mahal kita."
Parang lalo akong kinabahan. Kinurot ko siya sa tagiliran. "Anong koneksyon?"
Nagkibit-balikat siya. "Hindi kita iiwan." Ginagap niyang muli ang kamay ko at n
aglakad na kami patungo sa loob. Nasa garden palang kami pero para na akong masu
suka sa sobrang kaba. Hindi ko na nga alam kung paano kami nakarating sa front d
oor. Hindi ko rin alam kung paano ko nagawang buksan ang pinto at mas lalong hin
di ko alam kung anong nagtulak sa akin para pumunta sa sala..
In there, I saw Yto, Xander - bahagya pang kumunot ang noo ko nang makita ko si
Nikita na umiinom ng kung ano mula sa isang tasa. She looked at my way. Her eyes
widened. Akala ko ako iyong babatiin niya but then:
"Zachary Drew!" She exclaimed. Bigla na lang siyang tumakbo kay Zach at niyakap
ito. Parang medyo na-op ako ng ilang segundo pero agad naman akong binalingan ni
Niki at saka niyakap.
"So all the while you were with him?" Bulong niya sa akin. Niyakap ko na lang si
ya. I saw Yto and Xander stood up. Kitang-kita ko ang confusion sa mukha ni Xand
er. Papalapit sana siya sa akin pero bago pa siya tuluyang makalapit ay nagsalit
a ako.
"Don't, Xander." Mariing sabi ko. Napahinto siya. Binalingan niya si Zach. Nanla
ki ang mga mata ko nang makita kong dinaluhong niya ng suntok si Zachary Drew.
"Tang ina! Anong ginawa mo sa girlfriend ko! Gago ka! Akin siya!"

Naramdaman kong hinatak ako ni Yto papalapit sa kanya. I saw him did the same th
ing with Niki but Niki pushed his hand away. Pumagitna siya sa dalawa.
"Nikita!" Yto yelled. But Niki didn't hear anything.
"Hey just chill guys." Inakbayan niya ang dalawa. Kitang-kita ko ang dugo sa ilo
ng ni Zachary Drew.
"Hindi kita papatulan ngayon dahil nakakahiya sa parents ni Yza, Xander. Pero ma
y araw ka rin sa akin." Mariing sabi niya. Binalingan ako ni Xander.
"Yza anong ginawa niya sa'yo?"
"Xander!" Niki cupped his face.
"Nikita!" Yto yelled again.
"Xander focus! Remember what I told you?"
"Anong nangyayari dito?"
Lahat kami ay natigilan nang marinig naming ang boses na iyon. We all looked at
the front door and we saw Tatay standing there. Kasama niya si Nanay. Napahikbi
agad ako nang makita ko ang mga magulang ako.
"N-nanay..." Tawag ko. Bumitaw ako kay Yto at tumakbo sa kanya. Niyakap ko siya.
I muttered my apology habang siya naman ay walang ginawa kundi ang haplusin ang
buhok ko.
"I knew you'll comeback." She said. "I knew it..." She kissed my forehead. Yumak
ap ulit ako sa kanya.
"Anong nangyayari dito, Yto Jose?" Narinig kong tanong ni Tatay.
"Zach brought Yza back, Tay." He said in a normal tone. I heard tatay sigh. "
Yza Joan. Sumunod ka sa akin."
Napalunok ako. Ayoko pa sanang malayo kay Nanay pero alam kong kailangan ko nang
harapin si Tatay.
"Tito, can I like join?" Tanong ni Nikita. Taty glared at her. "Oh well, dito na
lang pala ako." Bago ako umakyat sa hagdan ay nakita kong naupo siya sa couch.
She smiled at me and muttered "good luck"
I breathed out sharply. "Kaya ko ito."

--------------------------------

Tatay made me sit on the couch inside his private office. He was phasing back an
d forth in front of us. Kung typical na sitwasyon lang sana ito, matatawa ako. G
anito rin kasi siya kapag nagagalit sa mga kapatid ko. Finally he stopped phasin
g and looked at us.
"Saan ka galing, dalaga?" Tanong niya sa akin.

"Tay sorry po..." Nagyuko ako ng ulo.


"I was worried about you." He said. "Muntik ko nang ipakulong lahat ng tao dito
sa bahay just because of your disappearance." Napakagat labi ako. I remembered t
hat one incident when Tita Laide didn't come home. Tatay fired her assistant and
her driver.
"Bakit ka ba umalis?" Tanong niya ulit. I looked at him. He was making me feel l
ike it's okay to express my mind. I clutched my skirt.
"Kasi..." I swallowed hard. "Ipapakasal ninyo ako kay Xander." Sabi ko sa kanya.
"Anong gusto mong gawin ko? Hayaan ko lang na ganoon iyon? Anak..."
"Tatay hindi ko naman siya gusto. Magkaibigan lang po kami. Iyong nangyari sa ba
r, hindi ko naman gusto iyon." Napasinghap ako.
"Bakit hindi mo sinabi?" Tanong niya sa akin. Tumabi siya sa akin at hinarap ako
.
"Kasi tatay, natatakot akong maging disappointment." Pinahid ko ang luha ko. "I
love you and Nanay so much that I wanted the two of you to be happy. Na kahit ay
okong gawin, gagawin ko kasi alam kong magiging masaya ka." Humikbi ako. Kunot n
a kunot naman ang noo ni Tatay habang nakatingin sa akin.
"What are the things you did that you don't like, Yza Joan?" Mahinahon pa rin a
ng boses niya. Kinagat ko ang labi ko. Iniisip ko kung sasabihin ko pero bakit h
indi? It's now or never.
"I..." I sighed. "I didn't want to be involved in the business tatay and yet I t
ook up a business course because I know you would be happy. I didn't want to hav
e a debut but I agreed because I know that it will please Nanay. I didn't want t
o work for that bitch and yet I did because I know that you will be proud of me.
"
Sa puntong iyon ay iyak ako nang iyak. Hindi ko na alintanan kung masasaktan si
Tatay sa sinasabi ko. I just really want him to know my woes. I'll apologize lat
er but right now, he had given me the stage and I will make the most out of it.
"Tatay gusto kong maging teacher." Sabi ko sa kanya. "All my life I wanted that
pero hindi ko ginawa, hindi ko pinur-sue kasi iba iyong path na gusto mo. I want
to please you because I love you so much pero hindi ko naman inasahan na darati
ng sa punto na mawawala ang sarili ko."
I sobbed hard. I saw tatay just looking at me.
"I'm sorry, Tatay... I left because I needed to find myself. Isa pa, alam ko na
sa oras na sabihin mo na pakasalan ko si Xander gagawin ko without questions bei
ng asked. I'll do it because it will make you happy. Ayoko noon tay... kapag pin
akasalan ko si Xander, hindi ko na makikilala ang sarili ko."
I wiped my tears. Itinakip ko pa ang mga palad ko sa mukha ko. "Nanay always tel
ls me to speak up to you that it's okay but I chose not to because I don't want
to hurt you pero ngayon, Tatay sana hayaan mo ako... kasi kasi... ayokong mawal
a iyong sarili ko."
Tatay sighed. Niyakap niya ako. "I'm sorry, Yza..."
"I'm sorry din po... "

That night, tatay just let me cry on his shoulder. He embraced me like I was sti
ll that little seven year old girl who had had weird questions for him. He made
me feel like speaking my mind and telling him what I really feel is okay...
"I love you, baby... kahit na ano na lang ang gusto mo. You don't have to please
me because I'll be proud of whatever it is that you want."
"Thank you, tay..."
Finally. I'm complete.
*******************************************
[17] 15. Movements
*******************************************
"So, anong ginawa ninyo ni Zachary Drew sa loob ng one month?"
I blinked three times before I finally realize that Nikita Kerkmez is really ins
ide my room, sitting on my bed while looking at me. Napabalikwas ako ng bangon.
Napayakap ako sa sarili ko.
"Anong ginagawa mo dito?!" Sigaw ko sa kanya. She rolled her eyes. Niki stretche
d out her arms to fix my hair. Disoriented pa ako. Anong oras na ba at nandito n
a agad si Niki? Napaawang pa ang labi ko. Alam ko naman na marami siyang ipapakw
ento sa akin pero agad-agad nandito siya? Ni hindi pa ako nag-aalmusal.
"Ano? Kwento na?! I don't have all day, Yza Joan? Ano, nag-kiss na ba kayo ni Za
ch? Did he already ask you to marry him?" Gumapang siya sa kama ko. "Nag-sex na
ba kayo?" Ngumisi siya. Napasinghap naman ako.
"Nikita Cyrene Fatima!" Sigaw ko sa buong pangalan niya. Nakakabigla ang mga tin
atanong niya sa akin. Mag- I love you nga hirap si Zach, iyon pa kaya? Nakita ko
ng umiling siya.
"Virgin!" She spat. I made a face. Tinitigan ko siya.
"Kung magsalita ka parang ikaw hindi!" Biro ko sa kanya. Nikita shrugged.
"Hindi naman na talaga." Kaswal na sabi niya. My mouth literally parted. Ibig sa
bihin?
"Sino?! Sabihin mo sa akin?!"
Hindi umimik si Niki. "Nikita!"
Biglang bumukas ang pinto at sabay kaming napatingin doon. Tumaas ang kilay ko n
ang makita ko si Yto na pumasok. He was only wearing a sando and his boxer's sho
rts. Lalakad sana siya papalapit sa akin nang mapatingin siya sa kabilang side n
g bed kung nasaan si Nikita.
"Akala ko mag-isa ka." He said.
"Good morning, Yto." Nikita just said. Binalingan niya ulit ako. "Magbihis ka na
kasi para makakwento ka na. Like I said I don't have all day. Mag-eexam pa ako
ng mga abs ng mga male models ko." She flipped her hair. Napahawak na lang ako s
a bibig ko. Ewan ko kay Nikita.
"Bumaba ka na. Kakain na." Malamig na sabi ni Yto. Lumabas na siya ng room ko.
"Dito ka na kumain." Sabi ko kay Niki.

"Diet ako. Nag-shake lang ako kanina. Papanoorin na lang kita. Bilis na!" Napail
ing na lang ako. Pumasok ako sa bathroom to take a quick shower. Naramdaman ko n
aman na sumunod si Niki sa akin. Nakita ko ang anino niya na naupo sa toilet sea
t habang pinaglalaruan ang buhok niya.
"Anong ginawa ninyo ni Zach?" Tanong niya ulit.
"Wala...." Napangiti ako nang maalala ko si Zachary Drew. Biglang naging tawa an
g ngiti ko nang maalala ko kung paano mamula ang mga pisngi niya noong araw na s
abihin niya sa aking gusto niya ako. Maski naluluha ako dahil sa mga nalaman ko,
napapangiti pa rin ako tuwing naalala ko na sinabi niya sa akin na mahal niya a
ko.
"Eh ano? May gusto ka na rin ba kay Zach?" Tanong niya. "Kasi Yza, naiinip na ak
o. It's been years. Mabagal na nga si Zachary Drew, pa-virgin ka pa! Aba, gamiti
n mo naman ang pagiging Consunji mo! Tingnan mo sa kakambal mo, gamit na gamit n
iya ang pagiging Consunji."
Kumunot ang nook mo habang nakikinig kay Nikita. Para bang may pinaghuhugutan si
ya. Kung sabagay nakalakihan na niya iyong ipinagpapatayan niyang pagmamahal niy
a para sa kakambal ko.
"Bigyan mo siya ng Consunji mark!" Nikita exclaimed. Nagbalot ako ng towel sa ka
tawan at saka lumabas ng bath area. I looked at her. Medyo skeptical pa ako.
"How did you know about that?" I asked her. She shrugged.
"Wala lang. Nakwento mo dati diba?" She said to me. Ako naman ang nagkibit balik
at. Nikita stood up and ransacked my closet siya ang namili ng susuotin ko, mula
sa blouse hanggang sa sapatos. She picked a plain lacey blue blouse for me and
a pair of maong shorts, binigay niya rin sa akin ang silver na wegde ko at saka
hinintay akong matapos magbihis. She even did my hair and my make-up. Pakiramdam
ko aalis ako at pupunta sa malayo.
"There... mas maganda ka na sa akin. Lika na." Hinawakan niya ang kamay ko at sa
bay kaming lumabas ng silid ko. Napansin ko na halos pareho kami ng suot, pink l
ang iyong blouse niya pero halos pareho lang kami.
"Niks, di ka na ba babalik sa Paris?" Tanong ko habang pababa kaming dalawa ng h
agdan.
"Babalik pa. Siguro next next week. May fashion week akong kailangan paghandaan.
They're featuring my shoes so I have to be there."
Nakababa na kami. Nagtataka ako kung bakit ngingisi-ngisi si Niki. Hinatak niya
ako papunta sa living room.
"Done! Ready na siya para sa date ninyo!"
"What?" I asked. Nanlaki ang mga mata ko nang mapansin kong may tumayo mula sa c
ouch sa sala. Si Zach. He smiled at me. He was wearing a red shirt and a pair of
ripped blue jeans. Natawa si Niki. Halos ipagtulakan na niya ako kay Zachary Dr
ew. Si Zach naman ay lumakad papunta sa akin at kinuha ang kamay ko. Natawa na n
aman si Niki.
"Ih! Kinikilig ako. Shucks! Kailangan ko na talaga ng boyfriend!"
"Si Yto..." Halos magkapanabay naming sabi ni Zach. Nikita laughed wholehearted
ly.

"Mga sira. I'm so over and done with that. Di na ako babalik." Alam kong kahit n
akatawa siya ay may laman ang mga salitang binitiwan niya. Hindi na lang ako kum
ibo. Nagpaalam siyang magha-hi muna may Nanay kaya naiwan kami ni Zach sa sala.
He was still holding my hand.
"Sa-saan tayo pupunta?" Hindi maiwasang tanong ko.
"Secret muna. Lika na. Nagpaalam na ako sa Daddy mo kagabi. Pumayag siyang i-dat
e kita."
Napanganga ako. Nagpaalam siya kay Tatay? Face to face? Hinatak ako ni Zach pala
bas ng pinto. Gusto kong tanungin kung saan kami pupunta pero naunahan na naman
ako ng kaba. Nakakakaba naman talaga iyong kamay ni Zach na nakahawak sa kamay k
o. Para bang nakukuryente na naman ako.
Sumakay kami sa kotse niya. Hawak niya pa rin ang kamay ko. Binibitiwan niya lan
g iyon kapag hahawak siya sa breaks o kaya man ay may kukunin siya.
"Kamusta naman iyong pakikipag-usap mo sa Tatay mo?" Tanong niya sa akin. He see
med so interested.
"Okay naman. Nasabi ko na sa kanya na gusto kong maging teacher." Panimula ko. "
He agreed. Sabi niya kumuha daw ako ng special course for that tapos kapag okay
na, magpapatayo kami ng school para sa akin. I don't know if he's kidding or wha
t pero masaya ako kasi naiintindihan na niya ako."
"Good." He smiled at me. Hinalikan niya iyong kamay kong hawak niya. Pigil pa iy
ong ngiti ko. Tumingin ako sa labas ng bintana at saka hinayaan ang sarili kong
ngumiti nang pagkalapad-lapad.
Oo, gusto ko talaga si Zach.
"Kinikilig ka noh?" Biglang tanong niya sa akin. Inirapan ko siya. "Kasi ako kin
ikilig din." Pagkasabi niya noon ay bumulangit siya ng tawa. Hinampas ko siya sa
balikat niya. Hindi siya tumigil. Hinuli niya lang iyong kamay ko tapos hinalik
an ulit.
"Z-zach!"
"I love you." Mabilis na sabi niya. Kinindatan niya pa ako. Kasabay noon ay humi
nto ang sasakyan niya sa tapat ng isang orphanage. Napatingin ako sa kanya.
"Ano ito?" Nagtatakang tanong ko. Ngumiti lang siya sa akin.
"First date natin. Tara." Bumaba siya at umikot para pagbuksan ako ng pinto. Mag
kahawak kamay naming tinahak ang daan papunta sa loob ng orphanage. We went stra
ight to the hall where I could see the kids sitting while listening to the guy t
alking on stage. Tinuro ni Zach iyong lalaki.
"Siya si Gerd. Kaibigan ko. Siya iyong nag-organize nito Yza movement ko."
Yza movement... I looked at him. Yza movement. Pinangalan niya sa akin? "Kasama
ba iyan sa panliligaw mo?"
"Hindi na oo..." Ngumisi siya. "Actually wala na akong maisip na pangalan sa act
ivity namin. Ikaw naman iyong laman lagi ng isip ko kaya pangalan mo na lang."
I rolled my eyes. Hindi pa rin niya binitiwan ang kamay ko. Lumapit kami sa may
gilid ng stage at doon ipinakilala niya ako sa mga kaibigan niya. Kilala ko na s
i AC at si James. Ipinakilala naman niya ako kay Rafael - the guy with a pair of

green eyes na kapatid ni Yngrid tapos sa kapatid niya na si Audrey Zane.


"Siya ba iyon?" Narinig ko pang tanong niya kay Zach. Zach pulled her hair.
"Wag ka na bunso.. Daldal mo eh..."
"Nagtatanong lang. Ang ganda, Kuya ha..."
I blushed. Nginitian ko na lang si Audrey Zane at saka ibinaling ang atensyon ko
sa nagsasalita.
"Layunin po ng YZA movement na matulungan ang mga batang tulad ninyo. May mga da
la kaming reading materials, writing materials and other learning tools. Sana sa
loob ng isang araw, mag-enjoy kayo. Okay ba?"
"Teacher iyong Mama ni Gerd." Bulong sa akin ni Zach. "Si Tita Jenny. Maybe you
should meet her. Baka magkasundo kayo."
"Okay, nasaan ba siya?" Tanong k okay Zach.
"Nasa province nila sa Bataan." Nakakalokong sagot niya. Sinuntok ko siya sa bal
ikat.
"Aray... ikaw ha... hindi pa tayo battered boyfriend na ako." Sabi niya habang n
akanguso.
"Sinong may sabing sasagutin kita?"
"Sinong may sabing papayag akong hindi?" Balik tanong niya. I swear lumundag ang
puso ko sa sobrang kaba. May kakaiba kasi sa tingin ni Zach na parang hindi siy
a si Zach na nakilala ko noon.
"Hay naku, Kuya." Narinig ko si Audrey Zane. "Mga da-moves. Manang-mana kay Papa
." Napahagikgik ako. Napapailing na tumalikod si Audrey Zane sa amin. Nagsimula
naman na ang activity, I took five kids and I started reading to them. Habang na
gbabasa naman ako napansin ko na halos ganoon rin ang ginagawa ng iba. Tumigil a
ko saglit para pagmasdan sila - particularly - si Zachary Drew.
He was with a bunch of kids too, kasama niya iyong kapatid niya. Si Audrey Zane
ang nagbabasa habang binibigyan naman ni Zach ng action ang mga sinasabi nito. N
atatawa ako. Kung mag-act siya para siyang hindi international sensation. Wala s
iyang kayabang-yabang sa katawan.
Nagtama ang mga mata namin. Ngumiti siya at saka nagflying kiss. Napahagikgik na
man ako. Bumalik ako sa pagbabasa sa mga bata. Hindi ko na namalayan iyong oras.
Hindi ko napansin na marami na pala kaming nagawa. Nakapaglaro na kami, nakapag
-drawing at kung anu-ano pa. Lahat iyon ginawa ko habang panaka-nakang tinitingn
an si Zachary Drew.
I sighed. Bakit ngayon naiisip ko iyong sinasabi ni Niki kaninang umaga? I'm act
ually thinking of giving Zach the Consunji mark. Akala ko legend lang iyon - I t
hought that it was something Tita Aura could experience pero habang nakatingin a
ko kay Zach, kinikilig ako, napapangiti at naiisip ko kung anong mangyayari kung
ibibigay ko sa kanya iyong Consunji mark.
Nitong mga nakaraang panahon, ayokong maging Consunji dahil nawawala ko ang sari
li ko but right now I am holding on to my name because I love it as much as I lo
ve my parents.
"Yza, lika na kakain na tayo." Narinig kong tawag sa akin ni Zach. Lumapit naman

ako sa kanya. We went to the dining area. Kasabay naming nag-lunch iyong mga ma
dre. Kausap ni Audrey Zane iyong ibang mga madre. Nagpapasalamat siya dahil pina
yagan iyong YZA movement dito.
"Nasaan si Yngrid?" Tanong ko sa kanya.
"Oh... she had to go back to New York last night, may client call siya." Paliwan
ag ni Zach. Binigyan niya ako ng pagkain na nakalagay sa styro. I smiled at him.
Speaking of Yngrid, Bigla kong naalala iyong eksenang nakita ko noong unang ara
w namin sa bahay ng parents ni Yana. Nangati bigla ang dila ko.
"Girlfriend mo si Yngrid, Zach?" I asked. Nanlaki naman ang mga mata niya.
"Hindi ah!" Halos maibuga niya ang kinakain niya.
"Naging girlfriend?"
"Mas lalong hindi!? Bakit mo naman naitanong?!"
"Kasi nakita kita tsaka siya sa bahay noong mama ni Yana. She was between your l
egs..." Nagyuko ako ng ulo. Nagseselos na yata ako.
"Iyon?" Bigla siyang natawa. "Sinusukatan ako ni Yngird ng pants! Ikaw ha!" Tawa
siya nang tawa. Namula naman ang mukha ko pero hindi ko pinahalata.
"Good. Kasi kung liligawan mo ako, dapat ako lang walang ibang babae, walang iba
ng involved. Ako lang dapat. Naiintindihan mo?"
Ngumiti lang si Zach. "Naiintidihan ko po. I love you..."
Namula muli ang mukha ko pero hindi ko na iyon pinakita sa kanya. Nagpatuloy siy
a sa pagkain na ngingisi-ngisi lang. Nakatingin lang naman ako sa kanya. I sighe
d and then I shook my head. This is it - I think. I'm falling for him.

--------------------

"Gusto mo bang pumasok?"


Niyayaya ko si Zach na pumasok sa loob ng bahay. Kahahatid niya lang sa akin. Ha
los katatapos lang kasi ng YZA movement niya. Napagod ako pero iyong satisfactio
n na naramdaman ko, worth it lahat. Isa pa, kasama ko siya. Mas lalong masaya.
Kanina habang nakikipaglaro siya sa mga bata ng basketball - naisip ko na hindi
lang pala ako ngayon nagkagusto kay Zach. I had always liked him. Hindi ko pa ng
a lang alam noong una kasi wala naman sa ganoon iyong isip ko pero kanina, doon
bumalik sa akin ang lahat.
I started liking Zach when we were in the tenth grade - bago iyong graduation to be exact. Iyon iyong nagpunta kami sa library tapos kinantahan niya ako. He s
ang his father's song for his mom for me - first sight - that was the moment but
I was too stupid to realize it by then.
"Huwag na. Baka makasitorbo na ako sa parents mo. Next time na lang siguro." Sab
i niya. Tumango ako. Alam kong kailangan ko nang pumasok pero hindi ko pa ginaga
wa. I stayed there. I wanted to be with him pa for another moment. Na-miss ko si
ya. I missed the five years that he's not here.

"Bakit?" He asked me. I didn't know what came over me - maybe it's the Consunji
in me. I wrapped my arms around him.
"Sayaw tayo. Kanta ka kasi alang tugtog." Sabi ko na lang. Zach put his arms aro
und my waist. We started swaying. Naalala ko kasi bigla iyong ganitong scene nam
ing ni Zach noong nasa ninth grade pa lang kami. Itinapat niya ang bibig niya sa
tainga ko. He started singing.
Your hand fits in mine
Like it's made just for me
But bear this in mind
It was meant to be
And I'm joining up the dots
With the freckles on your cheeks
And it all makes sense to me
I bit my lower lower lip. My heart is jumping out of so much happiness. Zach spi
n me around tapos ay sinalo niya ako. He again pulled me closer and made our bod
ies sway again. I love the moment!
I know you've never loved
The crinkles by your eyes when you smile
You've never loved
Your stomach or your thighs
The dimples in your back at the bottom of your spine
I closed my eyes to savor this time I have with him. Naisip ko na hindi talaga a
ko nagsisisi because I gave him a chance. We've been together for only a short p
eriod of time pero pakiramdam ko hindi kami naghiwalay.
I'm really falling for him at kahit siguro anong gawin ko para bawiin ang sarili
ko o pigilan ang pagkahulog ko sa kanya - wala rin akong magagawa because I am
really falling for him and I have a feeling that I fall deep and hard.
"Stay with me forever, Yza Joan..." He whispered. Humigpit ang yakap niya sa aki
n. I opened my eyes. I want that. I like the sound of forever with Zach. I stare
d at him.
Give him the Consunji mark!
Parang narinig ko si Nikita sa tabi ko. I smiled at Zach. I cupped his face. Kum
unot ang noo niya na para bang nagtataka but then I didn't care. I really don't
know what I'm doing but I feel the need of kissing him so I did.
We were both reluctant at first - I guess we were - but then after a while I fel
t Zach's lips moving against mine. I gasped. Akala ko sanay na ako sa electricit
y dahil sa mga kamay niya but with his lips against mine - it was different. Par
a akong naka-apak ng live wire!
Every brush of his lips against mine makes every cell in my body dance. Nakakali
yo ang halik ni Zach. Nakakakuryente - nakakalambot ng tuhod. Buti na lang nakah
awak ako sa batok niya kung hindi siguro baka natumba ako.
I didn't want him to stop but he had to because of that nagging cough in the bac
kground. Bahagya niya akong binitiwan.
"Eherm!" Nandoon na naman iyong umuubo. I looked back and when I saw who was sta
nding right in front of us, tinakasan ako ng dugo sa katawan.

"T-tay!" I exclaimed.
"Good evening po, Tito Sancho."
Tatay was looking at Zachary Drew. Bigla kong binitiwan ang kamay niya nang mapa
nsin kong nakatitig siya sa mga kamay naming magkahawak.
"Nag-goodnight lang po ako, Tay." Sabi ko. Kinagat ko ang labi ko at saka humara
p kay Zach.
"Goodnight, Zach!"
"Night..." He said. "Goodnight, Tito Sancho."
Sumakay si Zach sa kotse niya. Naiwan naman kami ni Tatay sa labas. Kinakabahang
hinarap ko siya.
"So..." He said. "I caught you kissing him... May first kiss ka na, dalaga?" Ngu
misi si Tatay. I realized na hindi naman pala siya galit.
"Tatay!" I blushed.
"Susumbong kita sa nanay mo!" Tatay made a face. Lalong nag-init ang mukha ko.
""Tatay!"

-----------------

"Xander? Bloodyhell, si Xander ka nga!"


Hinintay kong lumabas si Nikita sa gate. I sat on the flower box thinking. Looki
ng at the sky, wishing that what I saw earlier was just a dream and what I just
realized wasn't true.
Lumabas si Niki mula sa gate nila. She was wearing a white silky robe. Manipis i
yon kaya nakayakap siya sa sarili niya. Napailing ako. Umupo siya sa tabi ko. Hi
nubad ko ang hood ko at saka ipinatong sa balikat niya. She smiled.
"Thanks, Xander. What the hell are you doing here?" She asked me. I sighed. I do
n't know why I went here. I wasn't even sure that Niki would come out and see me
. I just... I just really needed someone to talk to after what I saw at Yza's ho
use.
I saw her and Zach. "Have you ever been so in love that you became so desperate?
" Tanong ko sa kanya. Niki looked at me. She had this knowing expression on her
face. Para bang gusto niyang sabihin sa akin - kahit na hindi siya nagsasalita n
a alam niya ang nararamdaman ko.
"Yes I have, Xander. And like what I've told you. It's not healthy." Tinapik niy
a ang balikat ko. "Ano bang nangyari?"
I took a deep breath. "I went to Yza's house. I wanted to talk to her but I saw
her and ZD. They were kissing."
"Really?!" Niki's eyes widened. "I mean..." Sumeryoso siya. Napangiti na lang ak
o. Alam ko naman na natutuwa siya sa ibinalita ko. Her two best friends are fina

lly together. "Really?" Pinalungkot niya ang boses niya.


"Masaya ka. Huwag mong itanggi." Sabi ko sa kanya. Nagulat ako nang bigla niyang
ipalupot ang kamay niya sa braso ko at humilig sa balikat ko. She looked at me.
Her eyes full of emotions.
"Nasaktan ka ba noong nakita mo sila, Xander?" Malambing na tanong niya. Hindi k
o alam kung bakit pero gumagaan ang loob ko dahil kay Nikita.
"Iyong totoo..." Huminga ako ng malalim. "Hindi." Iyon ang totoo at hindi ko ala
m kung bakit pero habang nakatingin ako sa kanila kanina, hindi ako nakaramdam n
g kahit na anong sakit.
"Anong naramdaman mo?" Muling tanong niya.
"Masaya... I was actually glad for them and I don't fucking know why." Sabi ko.
Iyon talaga ang naramdaman ko. Seeing the two of them dancing, laughing together
and finally kissing - I felt happy. Iba iyong inaasahan kong mararamdaman ko sa
oras na makita ko silang dalawa. Hindi ako nasaktan, ni walang bakas ng panghih
inayang. Masaya lang ako para sa kanilang dalawa.
"See, told you you're not really in love with her." Sabi pa ni Nikita sa akin.
"I was..." I said. Minahal ko si Yza. But I guess nawala iyon nang hindi ko nama
malayan. I guess the love I felt for her somehow became an obsession. Nagawa ko
iyong mga nagawa ko because of that but seeing her with him earlier this evening
, I realized so many things.
I'm a bad man, an even worst friend to Zach but I am the worse with Yza. I lied
to her without her knowing it. I lied to spite Zach na wala namang ginawa kundi
ang ituring akong kaibigan.
"Ang sama ko." Anas ko kay Nikita. Hindi pa rin niya inaalis ang ulo niya sa bal
ikat ko.
"You're a typical man, Xander. You're holding on to something that you think wil
l make you happy pero sa totoo lang nag-hold on ka na lang kasi nakasanayan mo n
a. You're not a bad man, Xander. You just did what you think is right. Walang ma
sama doon."
Tumingin siya sa akin. Nakangiti. "Alam mo natutuwa ako kasi nandyan naman si Jo
n, si Migs even si Kuya Daniel pero sa akin ka nagpunta para mag-open up." Kinur
ot niya ang pisngi ko. Hindi ko nga rin alam kung bakit kay Niki ako nagpunta. I
just found driving to this direction. Maybe I was thinking of her kasi tama nam
an siya.
"Natutuwa rin ako kasi nilabas mo ako kahit tulog ka na."
"Hindi pa ako tulog, gago. Nag-aayos ako ng gamit. Babalik ako ng Paris next wee
k." Tumawa siya. "Sige na, uwi na. Gabi na kaya."
"Thanks, Nikita." Sabi ko sa kanya. "Thank you for making me realize things I sh
ould've known noon pa man."
"It's okay..." She was still smiling. "Thanks din sa jacket mo. Bye!" She waved
at me. Tumalikod siya. Hihintayin ko siyang pumasok sa gate. Nilingon niya ulit
ako.
"Ay, Xander, you have to do something pa pala. Kausapin mo si ZD, then si Yza. T
ell her everything."

Tumango ako. "I will. Bye Niki. Night!"


Nakapasok na siya sa gate. I was still standing there. Nang mawala na siya nang
tuluyan ay saka ako naglakad pabalik sa kotse ko. Bago pa man ako makalapit ay n
akita ko ang isang itim na Ferrari. The driver was driving so fast - so fast tha
t his car actually hit my car. My eyes widened. Hindi pa siya natuwa. Binalikan
niya pa ulit. Sira ang side mirror ko.
"Hoy! Gago ka!" Sigaw ko. Pero hindi na niya ako narinig. Umalis na siya. Hindi
ko pa nakuha iyong plate number.
"Fuck!" Ang malas ng araw na ito para sa akin. I sighed again. Bukas sana hindi
ako malasin sa pakikipag-usap ko kay Zach at kay Yza...
Sana...

*Song Used
- Little Things - Ed Sheeran
*******************************************
[18] 16. What we're all waiting for...
*******************************************
"So the YZA movement is a success?"
Nginingisihan ko lang si Gerd habang nakatingin ako sa kanya. We were inside one
of the studios in Revert Records. I was rehearsing for my upcoming concert. I a
sked for a five minute break and now, I am hanging with Gerd.
"Takte, Zach hanggang ngayon siya talaga? Di man lang nagbago?" Tanong niya pa s
a akin. I shook my head. I had five years para kalimutan si Yza pero hindi ko na
gawa. I tried. Naisip ko kasi noon na wala naman akong babalikan kaya bakit hind
i ko na lang siya kalimutan. I went out with other girls. I tried to live my lif
e as normal as I could. I tried to forget her pero kapag malapit ko na siyang ma
kalimutan bigla kong maaalala ang dahilan kung bakit ko inilayo ang sarili ko sa
kanya.
It's because of her.
I wanted to give Yza the best. Tulad nga ng sinabi ng Tita niya noong debut niya
- isang bagay na hindi ko na nakalimutan, a Consunji deserves nothing but the b
est. At ngayon masasabi ko na kaya ko nang ibigay ang the best kay Yza. She coul
d ask for the moon and I would gladly give it to her with no questions ask.
Mahal na mahal ko si Yza. I never thought that I'd be capable of loving like thi
s. Minsan kapag iniisip ko, parang umaapaw, sobra-sobra pa.
"Kung pwede lang na di na kami maglayo, Gerd." Ngumisi ako. Tumango naman siya.
Napakunot ang noo ko. I've known Gerd since were kids at alam ko na ang mga simp
leng galaw niya can mean so many things. I sighed.
"What is it?" I couldn't help but ask. Alam kong may sasabihin siya sa akin. Inu
unti-unti niya lang. Umayos ako ng upo. "Gerd!"

"Masaya ka diba?" Tanong niya sa akin. Tumango ako. "Pero sana, wag mong kalimut
an si Xander. Kahit na alam natin pareho that Xander did some things, kailangan
ninyo pa ring mag-usap ng maayos. He's still your friend, Zachary Drew."
I really hate it when Gerd is making sense. Iniiwasan ko na sana ang pakikipag-u
sap kay Xander pero kahit yata anong gawin ko hindi ko mapipigilan ang oras at a
ng pagkakataon. Tama naman si Gerd, kailangan mag-usap kami. Kailangan ko siyang
harapin.
Pinaniwala niya ako sa mga bagay na hindi naman totoo. Oo, kasalan ko iyon becau
se I didn't ask Yza. Pero anong magagawa ko? Takot na takot ako noon. Nasasaktan
ako tuwing mababasa ko iyong e-mails ni Xander. Napapanganga ako kapag naiisip
ko na talagang masaya si Yza kay Xander.
I was afraid to
them together.
t masapak ko si
lin niya. Ilang

go home back then because I don't want to risk seeing the two of
Na baka kapag nakita ko sila, hindi ko mapigilan ang sarili ko a
Xander. Gusto ko noon na ako ang piliin ni Yza, na ako ang maha
beses ba akong nagbalik umuwi pero sa tuwina ay naduduwag ako.

I wasn't only afraid that time


in ni Xander. I treasured him.
ira kami dahil sa isang babae.
mga panahon na alam kong sila
ya ako para kay Xander. Masaya
sa kanya.

- sinubukan ko ring ingatan ang pagkakaibigan nam


I trusted him. Ang iniisip ko noon ayokong magkas
Nagkataon lang na iisa kami ng minahal pero noong
- na akala kong sila - kahit nasasaktan ako, masa
ako dahil nakahanap siya ng taong makapagpapasaya

"Ano, natahimik ka?" Tanong sa akin nI Gerd. Umiling ako. Tumayo ako para bumali
k sa rehearsal area pero natigil ako nang biglang tumunog ang phone ko. I answer
ed that. Hindi ko kilala ang number pero naisip ko na baka emergency kaya sinago
t ko.
"Who's this?" I asked the other line. Nakarinig ako ng isang mahabang buntong hi
ninga.
"Zach, si Xander ito. Mag-usap tayo. Nandito ako sa Seventh floor. Sa gym." Iyon
lang at tinapos na ni Xander ang tawag. Saglit akong natigilan. Hindi ko alam k
ung anong sasabihin ko. Alam ko naman na kailangan nang mangyari nito pero hindi
ko inaasahan na kaagad.
Hindi na ako nagpaalam kay Gerd. Tinungo ko ang elevator at pinindot ang seventh
floor para makita na at makausap na si Xander. Long overdue na ang usap na ito.
Kailangan na naming gawin dahil kahit ako ay napapagod na sa pag-iisip.
Narating ko ang seventh floor at agad na hinanap ng mga mata ko si Xander. I saw
him standing by the window looking down the building. Tahimik akong naglakad pa
punta sa kanya. Tahimik na tahimik sa loob ng gym. Walang ibang tao kundi ako ay
si Xander. Naisip ko pa nga that if I will commit a crime today, no one will kn
ew. I shook my head with that thought.
"Mendoza." I called him. I stood by the window too. May distansya sa amin pero h
indi naman ganoon kalayo. He looked at me.
"Remember that time when we used to play here a lot?" He asked me. Tanda ko iyon
. Noong bata pa ako, si Xander ang una kong naging kaibigan sa lahat ng anak ng
Pastels. Pakiramdam ko talaga kasi noon, mayayabang sila ng mga kaibigan niya bu
t Xander befriended me and we ended up being best friends - pero ngayon we're to
rn apart and the reason is Yza.

Hindi ko naman siya


why he did that at
siya. Kung ako rin
para mapasakin ang

masisisi kung ginawa niya ang lahat ng iyon. Somehow, I knew


naiintidihan ko siya. Simple lang naman ang rason. Nagmahal
siguro ang nasa posisyon ni Xander, gagawin ko din ang lahat
taong mahal na mahal ko.

"Why'd you do it Xander?" Tanong ko bigla sa kanya. "You lied to me." I looked a
t him. He was still looking down. I heard him sigh.
"Hindi mo talaga alam?" Tanong niya. Natahimik ako. Ngumisi siya. "Alam kong ala
m mo." Humalukipkip siya.
"But you could've fought fair and square, Xander." Sabi ko sa kanya.
"Paano ako lalaban nang patas kung una palang lamang ka na?" He said in a plain
voice. He looked at me. Wala akong mabakas na ekspresyon sa mukha ni Xander. "Un
a palang Zach, ikaw na ang gusto at para sa akin medyo tanga ka lang kasi hindi
mo makita iyon. Pero sa akin wala iyon, iniisip ko na pwedeng turuan ang puso. M
aybe if I do everything for her, I could turn whatever she feels for you mine an
d we will be happy." Huminga siya nang malalim. "Pero in the end, talo pa rin ak
o. Laging ikaw ang bukambibig niya. She's already in love with you without her r
ealizing it. Kaya masisisi mo ba ako kung ginawa ko lahat iyon para makuha lang
siya?"
Umiling ako. Hindi. Kahit kailan hindi ako nag-isip ng masama kay Xander. Oo nai
nis ako sa kanya, nakadama ng galit pero palagi kong inilalagay ang sarili ko sa
kanya at naiisip ko na baka kung ako si Xander, mas malalala pa ang gawin ko.
"I know how much you love her, Zach. I was threatened. Ayoko siyang mawala. Akal
a ko noon, ako iyong safety net ni Yza, but as it turns out, siya ang safety net
ko." Muli siyang huminga nang malalim.
"Alam mo bang nakita ko kayo kagabi? I saw
thing and I was surprised because I didn't
Zach. Hindi ako nagalit sa'yo o sa kanya.
she was in love with you. Matigas lang ang
sa kanya."

her kissed you. I saw the damn whole


feel a damn thing. Hindi ako nasaktan
Siguro kasi, I had always known that
ulo ko dahil pinilit ko ang sarili ko

Napailing ako. As I was hearing everything that he had to say. Nakakaramdam ako
ng urge para bugbugin si Xander. Gusto ko siyang saktan. Gusto ko siyang sapakin
sa mukha hanggang sa hindi na siya makilala. After everything that he did to de
lay me and Yza, I wanted to at least have a shot on punching him. Pero hindi ko
ginawa.
Kinalma ko ang sarili ko at pinilit kong makinig kay Xander. Naiintindihan ko na
man siya at hindi tulad ng iniisip niya, hindi ako galit sa kanya.
"Pasalamat ka mabait ako." Kumento ko sa kanya. He grinned at me.
"Talagang salamat, Biro mo sa loob ng five years, ako ang kasama ni Yza at hindi
ikaw? Dude ang bait mo talaga!" Sinabayan niya pa iyon ng nakakainis na tawa. L
umapit ako sa kanya. Akmang susuntukin ko siya nang itaas niya ang mga kamay niy
a.
"Dude, joke lang! Can't you take a joke?" Natatawa pa rin siya. Huminga ako nang
malalim.
"Sorry, ZD." He finally said. "I'm sorry for not playing fair. I'm sorry for tak
ing advantage of Yza, of our friendship. Sorry sa lahat. Sana mapatawad mo ako a
t imbitahan sa kasal ninyo."

"Gago!" Natatawang sabi ko. I was looking at Xander and I realized that after al
l these years, after all the things he did - he's still my best friend...
-----------------------------

"Ate, nandyan si Kuya Xander sa baba."


Napatingin ako kay Yllak nang marinig ko ang sinabi niya. Kapapasok niya lang sa
entertainment room. Naglalaro sila ni Yvo ng WII habang nanonood naman ako. May
lakad kami dapat nI Zachary Drew ngayon but he cancelled on me because of his r
ehearsal thingy so I stayed in the house to bond with my two brothers.
Huminga ako ng malalim. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Iniisip ko pa
kung kakausapin ko na siya. This will be the first time I'll talk to him after t
he bar incident. Hindi ko pa alam kung kaya ko.
"Ate, kausapin mo na, kapag may ginawa sumigaw ka lang." Narinig kong sabi ni Yv
o. I smiled at him. Dahan-dahan akong tumayo at nagpaalam na sa kanila. Yvo told
me to leave the door open para marinig niya kung anuman ang mangyayari sa akin
at kay Xander. Napailing na lang ako. I don't have any idea what would happen if
I talk to him now. Gusto ko din namang marinig ang sasabihin niya, Gusto kong m
akinig sa paliwanag niya.
Nang makababa ako, nakita ko si Xander na nakatayo lang sa gitna ng sala namin.
His back was against me, I was standing right behind him. Hindi agad ako nagsali
ta. Nararamdaman ko ang panginginig ng tuhod ko. Kinakabahan ako. Pilit kong pin
apaalala sa sarili ko na isa akong Consunji and people should be intimidated by
me.
"Xander." Matigas ang tono ng boses ko. He looked at me. He gave me a weak smile
. Hindi man lang umabot ang ngiting iyon sa mga mata niya. I tried to be as stro
ng as Tatay. Hindi ako nagpakita ng emosyon.
"Hi..." He said.
"Anong ginagawa mo dito?" Tumaas ang kilay ko. "Alam mong galit ako sa'yo ayaw k
itang makita."
"I deserve that." He said.
"Talaga! After all you've done to me? Pinagkatiwalaan kita! Wag mong isumbat sa
akin na pinaasa kita sa panliligaw mo. I asked you to stop Xander diba? What the
fuck did you do that to me?" Naiinis na tanong ko. Hindi ko alam kung saan ko n
akuha ang lakas ng loob para magmatigas sa kanya. I guess it runs in my blood.
"I'm sorry." Nagyuko siya ng ulo. "Pero siguro kung malalaman mo lahat ng ginawa
ko, lalo kang magagalit sa akin." Sabi niya pa. Kumunot ang noo ko. Bakit? Ano
pa bang ginawa niya na hindi ko alam? Hindi ko naman na siya kailangan pang tanu
ngin. He spilled out the beans.
"Nagpanggap ako kay Zach na tayo." He started off. "Umalis siya dahil sa akin. I
told him na sinagot mo na ako, na may nangyari na sa atin ---"
Biglang umigkas ang kamay ko. Napaiyak ako. Hindi ko akalain na kayang gawin sa
akin ni Xander ang mga bagay na iyon.
"You told him that?!" I exclaimed.

"Yza, I'm sorry." He said in a low voice.


"Sorry? Sinira mo ako kay Zach! Ano na lang ang iniisip niya sa akin ngayon? Na
easy to get ako? Xander! Pinagkatiwalaan kita!" Napahikbi na ako. Nakita kong n
apalunok si Xander.
"I'm in love with you that time. Ayaw kitang mawala..." mahinang sabi niya. I sh
ook my head.
"Hindi sa lahat ng oras, tamang rason iyangt pagmamahal!" Sinigaw ko iyon sa kan
ya. "Hindi ko alam kung bakit mo ako sinasaktan, Xander. Nagkamali ba ako sa'yo?
Hindi naman kita pinaasa diba? I told you to stop and ask me again five years l
ater. Nanghingi ako ng oras at panahon para sa sarili ko pero hindi ko alam na g
inagawa mo iyan sa akin."
Napahagulgol ako. Ang sakit lang kasi sa lahat ng tao si Xander pa iyong gumawa
noon sa akin. Kaibigan ko siya, mahal ko siya at pinahahalagahan ko siya pero na
gawa niya akong saktan...
"Yza..." Tawag niya. Sinubukan niya akong hawakan. Lumayo ako sa kanya. "Yza, I'
m sorry."
"Hindi eh!" Sigaw ko. "I trusted you! I really did! I thought you were my friend
..." Iyak ako nang iyak.
"Yza..."
I took a step back.
"Yza, sorry..."
He said again. I shook my head. Tumakbo ako paakyat sa hagdan pero bago ako maka
alis doon ay narinig ko ang boses ni Yto.
"Yza?" He called me. Napalingon ako. Wrong move. He saw my tears. Napatingin siy
a kay Xander.
"Gago ka talaga eh ano?!" Nanlaki ang mga mata ko nang biglang kwelyuhan ni Yto
si Xander at kinladlakad palabas ng bahay. Sumunod ako sa kanila.
"Yto!" Sigaw ko. Itinapon ni Yto si Xander sa gitna ng garden. Hinubad niya ang
coat niya at saka hinamon ng suntukan si Xander.
"Sinabi ko na sa'yo na layuan mo ang kapatid ko pero hindi ka nakinig! Hindi yat
a sapat na sagasaan lang kita, Alexander! Papatayin na talaga kita!"
Tumayo si Xander. Sinuntok siya ni Yto. Nakaiwan naman si Xander pero hindi nagt
agal ay nataaman siya nang kamao ni Yto sa pisngi. Dumugo ang ilong niya.
"Yto tama na!" Sigaw ko. Tumakbo ako papunta sa kanya pero hindi ako makalapit.
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Maya-maya ay nakarinig ako ng tunog ng sasakyan. Sinilip ko kung sinong dumating
. I saw Zachary Drew. Mukhang nakita na rin niyang nagpapambuno ang kakambal ko
at si Xander.
"Hey! Hey! Stop!" Zach yelled. Pumagitna siya sa dalawa akala ko titigil na si Y
to pero natamaan niya rin si Zachary Drew sa pisngi. Napangiwi ako. Patay ako ka
y Yana.

"Yto!" Sigaw ko.


"Gago ka! Anong karapatan mong paiyakin si Yza Joan!" He yelled. Pumagitna na ta
laga si Zach. Pasa-pasa naman ang mukha ni Xander. May pasa din si Yto pero mas
malala iyong nasa mukha ni Xander.
"Ow shoot!"
Kumunot naman ang nook o nang marinig ko ang boses ni Niki. Napasigaw din siya t
ulad ko nang muling suntukin ni Yto si Xander.
"Yto!" Halos lumuwa ang litid niya. Napadapa si Xander. Dinaluhan siya nI Zach.
"Gago! Ang gago mo Xander!" Sigaw niya ulit. Tumayo si Zach. Lumapit na ako sa k
anya.
"Yto tama na!" I said. Hinawakan ni Zach ang kamay ni Yto. Si Nikita naman ay tu
mabi kay Xander.
"Xander, ano buhay ka pa?" Nikita asked. Bigla akong napangiti. Tiningnan ni Nik
ita si Yto. She rolled her eyes at him. Parang may sasabihin siya pero hindi nam
an niya tinuloy. She helped Xander.
"C'mon, big guy. Let's get you out of here."
"Pwede bang wag kang makialam, Nikita?!" Sigaw ni Yto.
"Shhh!" Nainis ako kay Yto bigla. Sinampal ko siya. Nanlaki ang mga mata niya. "
Don't yell at Niki, Yto! Babae pa rin siya!"
To my surprise, Yto walked out. Naiwan kami ni Zach doon. We watched Nikita as t
he guard helps her take Xander to the car. I faced Zach. Hindi ko alam kung baki
t ako naiiyak...
"Zach..." I called him. He took a deep breath. Bigla na lang niya akong niyakap.
"Shhh... I love you, Yza..."
And suddenly. I feel a lot better.
*******************************************
[19] 17. Boom!
*******************************************
I don't know why but I was feeling down that morning after what happened between
Xander and I. Naaawa ako sa kanya sa totoo lang. Hindi ko makalimutan ang hitsu
ra niya dahil sa mga suntok ni Yto. Si Yto naman hindi ko maintindihan. Pakiramd
am ko hindi lang dahil sa pag-iyak ko ang dahilan niya kaya niya nasaktan si Xan
der. Pero kahit na ganoon - mali pa rin siya. Dapat hindi niya sinaktan si Xande
r. Naaawa talaga ako sa kanya pero kasabay naman ng awa ay iyong inis at galit.

Sa lahat ng tao si Xander


gsasalita ng kung ano-ano
ds. I let him in my life,
huli iyon pa ang isinukli
der? I felt so betrayed.

pa ang gumawa
sa likuran ko
I loved him niya sa akin.

sa akin noon. Sanay na ako na may mga na


but Xander, he's one of my trusted frien
as a friend. I treated him good pero sa
Masama ba ako kung magagalit ako kay Xan

That morning, Yto went to my room. Nanlaki ang mga mata ko nang makita kong naka
benda ang mga kamao niya. Napatayo ako.

"Anong nanyari diyan?" Nagtatakang tanong ko.

"Ang tigas kasi noong mukha noong Xander na iyon." Inis na sabi niya. Naupo siya
sa kama ko at saka hinarap ako. Kunot na kunot ang noo niya. Tinititigan niya a
ko na para bang may ginawa akong masama. Napalunok ako. Bigla siyang ngumisi.

"Kayo na ba ni Zachary Drew?" Tanong niya sa akin. I made a face.


"Sinapak mo si Zach kahapon." Mahinang sabi ko. Ngumisi lang si Yto. Hindi ko ta
laga alam kung bakit siya ganito. Nitong mga nakaraang araw palaging mainit ang
ulo niya. Palagi siyang nakasimangot pero sa labas lang naman iyon. Kapag sa aki
n at kay Nanay pati na rin sa mga kapatid naming palagi siyang nakangiti. Mabait
naman si Yto. Malambing siya pero tago ang side niya na iyon.

"Hindi naman sadya iyon saka humarang siya. And speaking of, nasa baba nga pala
iyong boyfriend mo." Tumayo na siya. Lalabas na siya ng silid ko nang bigla siy
ang lumingon. "Hindi ko pa nakakaliskisan si Zachary Drew, Yza. No one will ever
get through you without getting through me first."

Napailing ako. Alam kong seryoso siya pero hindi ko na lang pinansin. What's the
worst that he could do? Wala naman. Kaibigan rin ni Yto si Zach kaya alam kong
kahit anong mangyari, bubuhayin niya si Zach at hindi niya ito lulumpuhin.

Inayos ko muna ang sarili ko bago ako bumaba sa sala. I saw him in there. Mukhan
g kagagaling niya lang sa rehearsals. Nakasuot siya ng hood na kulay red tapos m
ay nakasulat na Harvard sa harapan ng damit niya. Ngumiti siya nang makita ako.
Bumaba naman ako sa hagdan at agad siyang nilapitan.

"Hi..." I greeted him. Damn. Nandoon na naman iyong butterflies sa tyan ko. Gust
o kong tumalikod muna para makangiti ng sobrang lapad. Hi palang ni Zachary Drew
kinikilig na ako.

"Kamusta iyong pisngi mo? Nagalit ba si Yana?" Kinakabahang tanong ko. He grinne
d. Hinawakan niya iyong kamay ko saka pinakita sa akin iyong gilid ng pisngi niy
a.

"Tago naman. Saka hindi naman halata." He cleared his throat. "May gagawin ka ba
? Pwede bang sumama ka muna sa akin? Sandali lang naman." He said. Kinabahan ako
. Saan kami pupunta ni Zach? Gusto kong tanungin pero hindi ko na ginawa. Alam k
o naman na kahit saan kami pumunta ay hindi niya ako sasaktan. Hawak pa rin niya
ang kamay ko - lumabas kami ng mansyon at tinungo ang sasakyan niya. May driver
siyang kasama ngayon.

"Saan ba tayo pupunta?" Tanong ko sa kanya. Nagkibit-balikat lang siya sa akin.


Tahimik lang siya sa tabi at dahil doon kinakabahan talaga ako. Ano kayang iniis
ip ni Zachary Drew? Bakit hindi siya nagsasalita? Saan kami pupunta at anong bal
ak niya? I sighed. Napahigpit ang paghawak ko sa kamay niya.

Lumiko kami papasok sa isang village. Nanuyo ang lalamunan ko. Parang may ideya
na ako kung saan kami pupunta. Nakumpirma ang hinala ko nang huminto kami sa tap
at ng isang malaking bahay. Napabuntong hininga ako.

"Xander..." I muttered. "Why?" Bigla akong nakaramdam ng inis. Zach sighed.

"Alam kong galit ka sa kanya." Wika niya sa akin. "Pero sana maintindihan mo kun
g bakit niya ginawa iyon. Mahal ka niya, Yza. Kung ako rin siguro ang nasa lugar
niya noon, gagawin ko lahat para mapasakin ka. Wala naman siyang ginawang mali
- he just did what he thought was right."

Napaawang ang labi ko. Right there and then - I realized that Zachary Drew is a
good man. Kung ako nagalit ako kay Xander, siya pa kaya. After hearing what Xand
er said yesterday, I really felt anger towards him. I hated him but Zachary Drew
... I sighed.

"Ang bait mo." Naiinis na wika ko sa kanya. Napangiti siya.

"Hindi. Nagalit din ako, pero naisip ko na pareho lang naman kami ng sitwasyon k
aya naiintindihan ko siya. Galit ako sa kanya dahil nawalan ako ng pagkakataon s
a'yo sa loob ng limang taon. Pero sabi mo nga, na-traffic lang diba?" Ngumisi si
ya sa akin. Hinawakan niya ng mahigpit ang kamay ko.

"Yza, na-traffic lang ako. Pero ngayon nandito na ako at hindi na kita iiwan, pa
pakawalan at hahayaan pa. Akin ka na."

Napalunok ako. Iyong pagkakasabi ni Zach ng akin ka na - gusto ko. Pakiramdam ko


inangkin na niya hindi lang ang puso ko kundi ang buong pagkatao ko. Kung iisip
in talaga, nauna ang disappointment ko kay Zachary Drew. Sumuko siya agad samant
alang hindi niya pa alam kung nagsimula na ba ang laban o ano, pero ngayon, bura

do ang disappointment ko. Bumabawi siya. Damang-dama ko.

"A-no...."

Inilapat niya ang daliri niya sa labi ko. "Mamaya na iyan. Kailangan mong kausap
in si Xander. Okay?" He asked me. Natagpuan ko ang sarili kong tumatango. Hawak
pa rin ang kamay ko ay sabay kaming bumaba ng kotse. Kumatok kami sa bahay at ni
labas kami ng kasama nila. Naroon ang mommy ni Xander. Somehow, I felt awkward w
hen she smiled at me. Parang kailan lang kaharap ko si Tita Keith sa bahay namin
at nagpaplano ng kasal namin ni Xander tapos noon hindi ko na ulit siya nakita
dahil naglayas ako. I sighed.

"Good afternoon po, Tita..." Bati ko sa kanya. She smiled at me.

"Nasa taas si Xander. Nandoon din iyong kaibigan ninyo." Nakangiting wika niya.
Tinanguan niya lang kami NI Zachary Drew. Sinabi niyang pwede na kaming umakyat
sa kwarto ni Xander.

"Pinuntahan ko siya sa unit niya pero wala siya doon. Sabi ni Niki, dito daw niy
a inuwi si Xander." Napatango na lang ako. Kinakabahan ako. Hindi ko alam kung a
nong iisipin ko. Paano kung makita ko si Xander at bigla na lang akong mapikon s
a kanya at sampalin siya? Baka umiral ang pagiging Consunji ko ngayon. Napabunto
ng-hininga ako. Pumasok kami ni Zachary Drew sa loon. Natagpuan ko si Xander na
nakaupo sa kama niya, may gaza sa noo niya. Maga ang labi niya at may pasa sa gi
lid ng pisngi. Napasinghap ako.

"Grabe!" I hissed. Marahil ay naramdaman niya ang pagdating ko. Lumingon siya sa
akin. Nakapikit ang isa niyang mata pero nagawa niyang ngumiti.

"Uy, kayo na?" He asked. Walang bahid ng galit ang boses niya. Napalunok ako.
"Xander... uy kayo na?" Napatingin naman ako kay Nikita. Kalalabas niya lang gal
ing sa walk-in closet ni Xander. May dala siyang mga damit nito. Ngumisi siya na
ng makita niyang mahka-holding hands kami ni Zach.

"Kayo na!" She exclaimed.

"Ang saya ni Nikita." Komento ni Xander.

"Di pa ako sinasagot..." Wika naman ni Zach.

"Ewan ko sa inyo! Yzang masyado kang pa-virgin!" Nikita said. Namula ang mukha k
o. Humagalpak naman ng tawa si Zach at si Xander.

"Dammit, Niki!" I hissed. Niki just smiled.

"Alis muna tayo, Zach..." Sabi niya. Zach let go of my hand and they both left t
he room. Naiwan kami ni Xander doon. Naaawa talaga ako sa hitsura niya.

"G-galit ka pa?" Tanong niya sa akin. Huminga ako ng malalim. Umupo ako sa tabi
niya. Magkapantay ang mga balikat namin. Pinipilit kong kalmahin ang sarili ko.
Sa isip ko kasi, sinasampal ko ang magang mukha ni Xander pero kumalma ako at hi
narap siya...

"Sabihin mo sa akin, bakit mo nagawa iyon?" Tanong ko. Pinipilit kong maging buo
ang boses ko. Xander sighed.

"Mahal kita noon." Sabi niya. Tumingin siya sa akin. "Pwede akong lumaban ng pat
as pero hindi ko ginawa kasi alam ko, noon palang talo na ako kay Zach. Even wit
hout knowing it, Yza. I know already - you were in love with him then, and until
now." Muli siyang huminga ng malalim. Dama ko ang kalungkutan sa boses niya.

"I'm sorry. For what happened to us." Nabasag ang boses niya. Tumulo naman ang l
uha ko. "When you told me in the bar that Zach is back, na-threaten ako. I did t
hose things because I wanted to send him a message: that you're mine and he coul
dn't claim you. Sa tingin ko ang duwag ni Zach for letting me intimidate him in
a way na lalayo siya sa'yo."

He took a very long deep breath. "Pero mali ako. Kasi ako iyong duwag. Ako iyong
nanindigan sa mga bagay na akala ko magpapasaya sa akin. Ikaw ang comfort zone
ko, Yza. I thought that you were what I need but when I saw you two that night,
I realized some things, I'm not in love with you. I never was - I mean I was - a
t one point in my life pero nawala din iyon. You're something that I wanted but
never really needed."

I wiped my tears. Nakakapagtaka lang dahil kahit umiiyak ako nakakahinga ako ng
maluwag and somehow, naiintindihan ko si Xander.

"Natawa pa nga ako. Noong ina-analyze ko lahat pinagtatawanan ko si Zach. Sabi k

o kung di ka naglayas, walang mangyayari sa kanya at sa'yo pero mali din ako doo
n. Naniniwala ako na ikaw at si Zach ay para sa isa'tisa at kahit di ka maglayas
, kahit di ka niya makita kung saan, tadhanan mismo ang gagawa ng paraan para sa
inyong dalawa."

"Xander..." Napahikbi ako. Niyakap ko siya. "Xander sorry..." I was crying but I
am happy. Happy ako kasi alam kong pwede pa rin kaming maging magkaibigan.

"Ang duwag ko, Yza..." Sabi niya pa sa akin. "Wala akong kwenta."

"Bakit naman?" Nakayakap pa rin ako sa kanya.


"Akala ko kasi duwag si Zach. Pero hindi, he gave way para sa akin. He treasures
our friendship samantalang ako sinayang ko iyon." Lumayo ako sa kanya. Nakangit
i siya sa akin pero bakas ang lungkot sa mukha niya.

"Kahit sabihin sa akin ni Zach na ayos lang ang lahat. Nagsinungaling pa rin ako
sa kanya." He sighed. He wiped my tears. "He's a good man, Yza. Don't ever let
him go..." Sabi niya sa akin. Natagpuan ko ang sarili kong ngumingiti at tumatan
go. I silently wished n asana matagpuan ni Xander ang happiness na hinahanap niy
a.

-------------------------

"Kailan mo ba tatanungin si Yza? Naiinip na ako."

Ngumiti ako kay Nikita. Nakatayo kami sa labas ng kwarto ni Xander. Nakasandal a
ko sa pader habang si Nikita ay hawak ang doorknob. I smiled at her. Napangiwi a
ko nang bigla niya akong hampasin sa balikat.

"Aray naman, Nikita! Mula grade two, punching bag mo na ako?!" Reklamo ko sa kan
ya.

"Ilang babae ang naikama mo noong nasa Amerika ka, Zachary Drew? Tapos kay Yza u
muurong ka palagi?!"

"Iba sila, iba si Yza." Nakangising sabi ko. Kumunot ang noo ni Nikita. Pinamayw
angan niya ako.

"At paano naging iba?" Gigil na tanong niya. Hinatak niya ang tainga ko.

"Aray naman!" Sigaw ko. Lumayo ako sa kanya. Inambaan niya ako ng suntok. Awtoma
tikong itinaas ko ang mga kamay ko para takpan ang sarili ko. "Nikita?!"
"Naiinis na ako sa'yo! Iyong ibang lalaki nagpapakamatay para lang makuha iyong
babaeng gusto nila. Ikaw naman!"
"Gusto ko kasi every step I take with Yza, sure na. Iyong theres no looking bac
k, walang pagsisisi sa huli, walang what if's, walang kahit na ano."

Nakita kong natulala si Nikita sa akin. May kung anong dumaan sa mga mata niya n
a nakapagpakunot ng noo ko. Suddenly I felt like there's something wrong in her
pero hindi ko naman na tinanong. She smiled at me after a while.

"Ang sweet mo." Sabi niya. Huminga siya nang malalim. "Sana ganyan din iyong sus
unod na lalaking mamahalin ko. Iyong ayaw ng regrets. Anyway.." Hinampas na nama
n niya ako. Napangiwi ako. Kahit kailan mabigat ang kamay ni Nikita.

"Tanungin mo na si Yza! Naiinip na ako! Nakakinis ka! Nakakainis ka!" Pinaghaham


pas niya ako. Sa ganoongh eksena kami natagpuan ni Yza at ni Xander. Nakangiwi l
ang ako habang si Nikita walang humpay na hinahampas ako ng wagas.

"Huy!" Xander hissed. Tumigil si Nikita. Si Xander naman ang pinagdiskitahan niy
a. Nagkatawanan na lang kaming apat. Nakangiti ako habang titig na titig kay Yza
. Naalala ko iyong tinanong sa akin ni Gerd noong debut niya. Kung si Yza na daw
ba talaga at ngayon habang nakatingin ako sa kanya, naisip ko na, siya na talag
a at talagang hindi na magbabago iyon.

Xander's mom asked us to eat lunch with them pero hindi na kami nagtagal. Umalis
na rin kami ni Yza. Si Nikita na lang iyong naiwan. Bago kami sumakay ay binulu
ngan ko iyong driver. Napangiti lang ako.

"Kamusta iyong talk mo with Xander?" I asked her. Tinatahak na namin ang daan pa
tungo sa hi-way. Tahimik pa rin si Yza.

"Sabi niya, noon pa lang alam na niya na mahal kita." Mahinang sabi niya sa akin
. Dahan-dahan ko siyang nilingon. Alam kong sandaling panahon pa lang kami at hi
ndi ko naman talaga inaasahan na sasabihin niya sa akin ang mga salitang iyon pe
ro ngayong narinig ko - this is the first time she ever said that - parang niyan
ig ang mundo ko. Bumalik iyongh slow motion effect sa akin ni Yza. Kung sabagay

kahit kailan ay hindi naman nawala iyon. Mahal niya ako. Para na din niya akong
sinagot noon. I looked at her. Napanganga ako.

"O bakit?" Tanong niya. "Mahal kita, Zach. You should've known that by now." Ngu
misi siya sa akin. "Kaya ayon... pero alam mo na. Disappointed ako sa'yo kasi um
alis ka noon without even fighting." She sighed.

"I told you, I wanted to be the best for you." I said to her. Biglang nag-spark
ang mga mata ni Yza.

"I know that... " She said. Humilig siya sa akin. "Mahal kita, Zachary. Tayo na
okay? Alam ko naman na tatanungin mo ako. Pero hindi na kailangan kasi kahit wal
ang tanong, sinasagot na kita."

Napangiti ako. Gusto kong sumigaw nang malakas pero naudlot iyon nang huminto an
g sasakyan sa tapat ng isang mataas na building. Agad na napabangon si Yza. Kita
ng-kita ko nang mawalan ng kulay ang mukha niya.

"Anong? Bakit?"

I knew it. She knew where we are right now. Hinila ko siya pababa ng sasakyan. H
inatak ko ang kamay niya papasok ng building ng Consunji Empires.

"Zach anong gagawin natin dito?" Tanong niya. Dinig ko sa boses niya ang kaba.

"Kakausapin ko ang Tatay mo." Sabi ko sa kanya. Nanalaki ang mga mata ko. Kinaka
bahan ako oo, pero bahala na talaga. Kung hindi man ako sikatan ng araw bukas, w
alang problema sa akin basta nagawa ko ang dapat kong gawin.

My father once told me that love is about taking chances and that's exactly what
I am doing right now. I'm taking a chance - isang bagay na hindi ko ginawa noon
dahil isinaalang-alang ko ang maraming bagay na naging dahilan nang pagkawala s
a akin ng babaeng mahal ko pero ngayon bahala na.

Tumapat kami sa elevator. As if on cue, bumukas iyon at parang sinasadya talaga


ng tadhana - mula sa elevator, lumabas ang tatay ni Yza, si Tito Sancho - kasama
ang mga uncle niya si Mr. Lukas Consunji and her other uncle - Adam Consunji an
d by just merely looking at the three men in black suits - I felt intimidated by
them.

"Yza..." Ngumiti si Tito Sancho kay Yza bumaling siya sa akin. "Zach." Pormal ni
yang sabi. Nakatingin lang sa akin ang mga Tito niya. Pakiramdam ko ang liit-lii
t ko and that they are over towering me.

"May nangyari ba?" Tanong ni Mr. Lukas Consunji. Yza shook her head.
"What's wrong?" asked his Uncle Adam. I cleared my throat. I looked at Tito Sanc
ho - eye to eye. I stood up straight and opened my mouth to speak.
"Mr. Consunji." I swallowed hard. "I am here in front of you, asking your permis
sion to marry your daughter. And I won't take no for answer."
*******************************************
[20] 18. Fall hard
*******************************************
I saw the three Consunji men clenched their jaws. Naramdaman kong lalong humigpi
t ang hawak nI Yza Joan sa kamay ko. Para bang hinahatak niya ako paalis sa luga
r kung saan ako nakatayo ngayon. Tinatagan ko ang loob ko. I remember what my fa
ther told me - love is about taking chances and I'm taking this one now.

"Zach!" She whispered."Kakasagot ko pa lang sa'yo fifteen minutes earlier! Gusto


mo na bang mamatay?!" Kabang-kaba siya. Umiling ako. There's no backing down no
w. Nakipagsukatan ako ng tingin kay Mr. Sancho Consunji. Sumenyas siya na sumuno
d ako sa kanya. Ayaw akong pakawalan ni Yza pero nagpumilit akong umalis.
"Tay!" I heard her voice. "Tatay nagbibiro lang po si Zachary Drew!" Sigaw pa ni
Yza. Tuluyan na akong bumitiw sa kamay niya. Sinong nagsabing nagbibiro lang ak
o. Do I look like I'm kidding? I'm not kidding - this is me taking my chance at
love - this is me doing what I should've doon five years ago at Yza's debut. Thi
s is me loving her.

I found myself getting inside the express elevator with Yza's father. Tahimik
ng ako, tahimik lang din naman siya. Para bang pinakaiisip niya ang mga bagay
dapat niya gawin o sabihin sa akin habang ako hindi ako nag-iisip. I tend to
er think things. Kapag ginagawa ko iyon nadadagdagan ang mga bagay na iniisip
. That moment, ayokong mag-isip. Gusto ko lang sumabay sa agos. Gusto ko lang
ging ako - iyong ako na tama kay Yza, iyong ako na bagay sa kanya.

la
na
ov
ko
ma

Tumigil ang elevator at nang bumukas iyon ay hinatak ako sa kwelyo ng tatay ni Y
za at ibinato sa loob. Nang tumingin ako sa kanya, kalmado siya pero iba ang isi
nasaad ng actions niya. Nanlalaki ang mga mata ko pero inayos ko ang sarili ko.
Mr. Consunji cleared his throat. Umupo siya sa swivel chair niya. He looked so i
ntimidating.

Nakaupo siya sa swivel chair. Nakataas ang paa sa table niya habang ang back gro
und niya ay ang boong Metro. We're on the thirty-first floor of the Consuji Empi

res Building and the fact that I am alone with him makes me want to run for my l
ife - but I decided to stay. I chose to stay.

"Introduce yourself." Malamig na sabi niya. Pakiramdam ko nag-a-apply ako ng tra


bah. I cleared my throat.

"My name is Zachary Drew Varres Laundrize. Twenty five, I'm a singer."
"Singer? How much do you make in an hour?" Tanong niya bigla sa akin. Napaubo a
ko. "I make a hundred thousand an hour, Mr. Laundrize. Can you match that?" He s
at up straight. "You wish to take my daughter away from me, are you even good en
ough? Yza is a Consunji, no one is ever good enough for her."
"Wrong sir." I said. Nanlaki naman ang mga mata niya. "I am good enough for Yza.
" Nakita kong kumunot ang noo niya. Siguro nagulat siya sa isinagot ko. Pero nan
dito na rin naman ako kakayanin ko na. I'll speak my mind. I need to tell him ho
w I feel about his daughter. I am good enough for Yza. I can give her everything
she wants - isa pa, hindi lang naman material things ang nararapat para sa kany
a - I can give her the love she deserves.

"I am good enough for Yza." Mariing sabi ko. Tumaas ang sulok ng bibig niya.

"You're her first boyfriend. Bata pa si Yza. She can find someone else much bett
er than you, Mr. Laundrize. Ikukulong mo ang anak ko para hindi na siya makahana
p ng iba ganoon ba iyon, Mr. Laundrize?"

"Hindi po, Sir." Sabi ko. "Kung makakahanap man si Yza ng iba na mas kaysa sa ak
in - gagawin ko ang lahat para mahulog ulit siya sa akin. I'll make her fall in
love with me every single day of our lives together. I'll make her fall hard, fa
ll deep to the point na sasama na lang siya sa akin sa pagkalunod. I'll make her
fall in love with me until our hairs both turn gray. Kahit na kumulubot pa ang
mga balat naming at mahirapan na siyang maglakad, I'll make her fall in love wit
h me."

Matagal na nakipagtitigan sa akin si Mr. Consunji. Para bang napakalalim ng inii


sip niya. Kumakabog naman ang puso ko. Hinihiling ko n asana pumayag siya, n asa
na makita niya na karapat-dapat ako para kay Yza.

"My daughter deserves only the best."

"I am the best." I said again. "I waited five years bago ko nagawa ang lahat ng
ito, Sir. Like what your sister said at Yza's debut - A Consunji deserves the be
st. Kaya po ako umalis noon dahil gusto ko sa oras na bumalik ako, ako na lang a

ng tanging option ni Yza - na ako na ang best para sa kanya. Kung kulang pa, I'l
l work on that pero hindi ko na siya iiwan kahit kailan dahil sa ngayon nandoon
na ako sa punto na kapag walang Yza Joan, walang Zachary Drew. I can never leave
her."

He cleared his throat. He looked at me again. "You said that you won't take no f
or an answer, paano kung hindi ako pumayag."

"Mula ngayon hanggang sa pumayag kayo, Sir. Araw-araw akong mamamanhikan."

Nanlaki ang mga mata niya. I just smiled. He took a deep breath. May pinindot si
ya sa intercom tapos nagsalita. He told his secretary to take Yza inside. Hindi
naman nagtagal ay pumasok si Yza sa loob. Hinihingal siya. Tumabi siya sa akin.
She took my hand.

"O-okay ka lang?" Tanong niya.

"OO naman." Sabi ko na lang kahit kabang-kaba ako. Muli kong ibinalik ang tingin
ko kay Mr. Consunji.

"Yza Joan, are you in love with this man?" Tanong ni Mr. Consunji sa kanya. Tini
ngnan ko si Yza. Nakatitig lang siya kayu Mr. Consunji. "Yza Joan!"

Halos mapatalon siya nang sumigaw ang Tatay niya. "Opo! Opo Tay!"

Napabuntong hininga si Mr. Consunji. He sighed deep and long. He looked away the
n he looked at Yza again. May kung ano sa mga mata niya sa huli tumayo siya at s
aka nilapitan si Yza. Niyakap niya si Yza nang mahigpit tapos ay bumulong nang k
ung ano.

"Tatay naman eh!" Narinig ko si Yza. Tumawa nang malakas si Mr. Consunji. Napalu
nok ako. Ano kayang sinabi ni Mr. Consunji. Bumaling siya sa akin.

"Naniniwala ka pa sa long engagement?" Tanong niya sa akin. Tumango ako. Tinapik


niya ang balikat ko. "Good. You can marry her but not this or next year." Hinaw
akan ni. Mr. Consunji ang kamay ni Yza. "She's too young, Zach. I want her to fu
lfill her dreams. Naiintindihan mo naman siguro diba?"

"Yes, Sir." Mabilis na sabi ko. I can't believe it. Pumayag siya. Ibig bang sabi
hin, engage na kami ni Yza? Ganoon na! I looked at her. Nakangiti rin siya. Naka
tingin siya sa akin tapos ay pulang-pula ang kanyang pisngi.

"Lagot ka sa nanay mo..." Narinig ko si Mr. Consunji.

"Tatay naman eh!"

Napangiti ako. I am witnessing a father-daughter moment. I sighed. Naalala ko si


Mama at si Papa. Nag-excuse ako sa kanilang dalawa para tawagan si Mama. Kailan
gan kong sabihin sa kanya na may fianc na ako at namanhikan ako mag-isa at kailan
gan nilang kausapin ni Papa ang mga magulang ni Yza.

Seryoso na ako. Ito na talaga ito. Wala nang balikan. Habang naglalakad ako pala
bas ng opisina ay iniisip ko kung paano ko nagawa ang mga bagay na iyon at kung
paano lumabas sa bibig ko ang mga salitang sinabi ko kanina kay Mr. Consunji. Na
pabuntong-hininga ako. Hindi ko alam at sa tingin ko hindi ko na malalaman. Pero
kung tatanungin ako kung kaya ko ulit gawin iyon, gagawin ko agad-agad.

Habang naglalakad ako sa hallway ay nakita ko si Yto na papalapit sa akin. Kumun


ot ang noo ko. Titig na titig siya sa akin. Inaalis niya ang coat niya at nakita
ko pang niluwagan niya ang necktie niya. Nang malapit na kami sa isa'tisa ay do
on ko lang nakita ang ekspresyon ng mukha niya,. Nakangisi siya pero halatang ma
y kakaibang iniisip. Nanlaki ang mga mata ko nang bigla na lang niya akong suntu
kin - diretso sa panga. Napaupo ako.

"Fuck!" Sigaw ko. "What the fuck is wrong with you , Yto?!"

Kinuwelyuhan niya ako at itinayo. "You're going to take my twin sister away from
my family that's why I did that. Fuck you, asshole! No one gets through Yza, wi
thout getting through me first." Mariing wika niya. Napalunok ako.

"Alam ko." Sabi ko sa kanya. Binitiwan niya ako. "Sabihin mo kung kailan at saan
, Yto. Pupunta ako."

I remember one incident - noong hinamon niya nang suntukan si Xander. Bugbog sar
ado si Xander noon - high school pa lang kami noon - dahil doon nabuo ang deal n
aming tatlo na didistansya kami kay Yza hanggang sa eighteen na siya. Pumayag ak
o but then one night in the midst of all the can of beers Yto, Xander and I were
drinking, despite the fact that Xander passed out, Yto told me something.

"Wala akong kinakamapihan pero gusto kita para sa kapatid ko." Natigil ako sa pa
glagok. Tiningnan ko si Yto. "Alam kong mas mahal mo siya at alam kong mas maaal
agaan, kaya lang nauna si Xander. Nag-date na sila, Yza seemed to have enjoyed i
t but I know deep inside, she'll be much better with you."

Tumango lang ako. "Can you do me a favor, ZD?" He asked me.

"Yeah... What is it?"

"Make sure na ikaw ang pipiliin niya. I'm not taking sides pero gusto kong sumay
a si Yza. If Xander can make her happy, it's fine with me but if I were to decid
e. She'll be better with you."

Hindi ko alam kung sinabi lang ni Yto iyon noon dahil lasing siya. Pero pinangha
wakan ko iyon. One of the reasons why I left. Just like what their Auntie said i
n her debut Yza deserves the best.

Yto smiled.

"Yto? Zach?!" Narinig ko si Yza. Nagtatakbo siya papunta sa kinatatayuan ko. Aga
d niyang hinawakan ang mukha ko. Nanlaki ang mga mata niya nang makita niyang na
gdudugo ang labi ko. Binalingan niya si Yto.

"Yto Jose!!!"
"I told you no one will get through you without getting through me first!"

Napanguso si Yza. Matagal siyang nakipagtitigan kay Yto. Nagulat ako nang biglan
g suntukin ni Yza sa panga si Yto. Yto almost lost his balance.

"Yza Joan!"

"Para yan kay Nikita! Kainis ka talaga!"

Binalingan niya ako. Hinawakan niya ang pisngi ko. "Naku, patay na talaga ako ka
y Yana nito." Bulong niya. Tawa naman ako nang tawa.

"Mahal kita." Sabi ko. She smiled. Hinagkan ako ni Yza sa labi. Immediately I cl
osed my eyes. Magtatagal pa sana ang halik na iyon nang biglang tumukhim si Yto.

"Pwede wag sa harap ko? Kapatid ko pa rin iyan!" He hissed. Tumalikod siya. Naki
ta kong hawak pa rin niya ang panga niya. I made a face.

"Mahal kita..." Sabi ko ulit. She smiled at me again. Humarap siya sa akin and t
hen she put her arms around my neck and kissed my nose.

"What you did with tatay is very brave, Zach. I think I feel for you even more."
She breathed out. I nodded.

"That's my goal, baby..." I said.

"What goal?" Tanong niya. Nagtataka. Umiling ako.

"Basta. I love you..."

Yza smiled. For the nth time since I met her. Everything that ever happened to u
s came flashing back in my brain. The first moment she entered out classroom noo
ng grade two kami. The first time she smiled at me. The first time I talked to h
er, I remembered that time when she told me that she was crushing on me. I remem
ber her thirteenth birthday when she gave me a kiss on the cheeks, I remembered
the first moment I saw to her at the library - that was the moment when I realiz
ed that she was the girl I want to spent my life with for the rest of my life.

I remember that incident - everything - even the incident


the rain at the side walk, soaking wet, crying and lost.
vividly. If ever I would go back to that day when I first
ang lahat nang nangyari - I'd still go for Yza. I'd still
love her. It will always be her and no one else.

when I found her under


I remember everything
met her at uulitin ko
choose her, I'd still

I kissed her again - this time I kissed her good. She's mine now and like what I
told Mr. Consunji, I will make her fall hard and deep every waking moment of my
life with her. I'm so in love with her. I'm so in love with the runaway heiress
.

************************************************
STORY END
*******************************************
*******************************************