Vous êtes sur la page 1sur 3

Niemiecka zbiorowość etniczna w Ameryce Północnej

Niemiecka diaspora – specyfika sytuacji:


- znaczne rozmiary niemieckich migracji:
- liczebność niemieckiej grupy USA,
- pierwsze miejsce w rankingu amerykańskich grup etnicznych,
- w Kanadzie nieco ponad 3,3 mln ludności deklaruje niemieckie pochodzenie.
- rozproszenie niemieckiej diaspory w świecie:
- wszystkie zakątki świata,
- najliczniejsze skupisko USA.
- porównane z doświadczeniami polskimi:
- mitologizacja wychodźstwa w polskiej świadomości zbiorowej,
- etniczna kompletność instytucjonalna.
- migracje z krajów niemieckich (w tym z Austro-Węgier) oraz z innych regionów (migracja
powtórna): z Rosji, Czech, Rumunii, ziem polskich, krajów bałtyckich:
- przesuwanie się gorączki migracyjnej na Wschód,
- Niemieckie migracje do Kanady z Rosji oraz z Ameryki Południowej,
- Niemcy – od kraju emigracji do kraju imigracji.

Konceptualizacja tematu:
- klasyczne studia nad diasporą:
- migracje z jednego konkretnego państwa,
- migranci (rodacy) mają poczucie wspólnoty.
- Niemcy migrowali do Ameryk z wielu różnych oszarów,
- w czasach Cesarstwa Niemieckiego (II Rzesza) próby scementowania wspólnoty niemieckiej
w skali świata:
- część środowisk migracyjnych przyjmowała to jako coś naturalnego,
- część się przeciwstawiała.

Usilne podkreślenie własnej siły dowodem kompleksów i słabości.

Pochodzenie niemieckich imigrantów w Ameryce Północnej:


- kraje niemieckie: Bawaria, Badenia, Palatynat, Saksonia, Prusy,
- Szlezwig-Holsztyn (zaanektowany 1864),
- Alzacja-Lotaryngia (1871),
- Austro-Węgry,
- Szwajcaria,
- Rosja,
- Czechy,
- Rumunia,
- ziemie polskie,
- kraje bałtyckie.

Studia nad procesami niemieckich migracji:


- kontekst nacjonalistyczny – od przełomu XIX i XX wieku do II wojny (Cesartwo Niemieckie,
kolonie, III Rzesza),
- instrumentalne traktowanie niemieckiej diaspory w świecie,
- emigracja z kraju zbrodniarzy wojennych – po II wojnie światowej,
- wzory amerykańskich badań migracyjnych – od lat 70. XX wieku,
- badania ponad Atlantykiem, prowadzone z obu perspektyw.
Wspólne cechy skupisk niemieckiej diaspory w różnych zakątkach świata:
- wysoki poziom identyfikacji z krajem pochodzenia i jego kulturą,
- w większości skupisk kompletność instytucjonalna: kościoły, szkolnictwo, prasa,
wydawnictwa, organizacje religijne i świeckie: kluby strzeleckie, orkiestry dęte, chóry,
- organizowanie wielkich imprez w skali ponadlokalnej:
- Oktoberfest,
- Deustche Taege,
- Zjazdy i igrzyska Turnverein,
- Zjazdy Lehrervereine,
- Saengerfeste.

Elementarz historyczny:
- Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego – I Rzesza (962 Otton I Wielki – 1806) – cesarz
wybierany spośród grona książąt elektorów,
- rozbicie polityczne ziem niemieckich, królestwa (Bawaria, Prusy), księstwa, księstwa
biskupie,
- zróżnicowanie dialektów,
- zróżnicowanie religijne,
- 1871 – Zjednoczenie Niemiec, Cesartswo Niemieckie – II Rzesza,
- 1918 – upadek Cesarstwa,
- 1918 – 1933 – Republika Weimarska,
- 1933 – 1945 – III Rzesza.

Pod koniec XVIII wieku na obszarze zamieszkanym przez Niemców istniało 294 państw:
- 64 księstwa świeckie,
- 38 księstw biskupich,
- 141 mniejszych jednostek świeckich i kościelnych.
2016 – ponad 46 mln Amerykanów deklaruje niemieckie korzenie.

W sumie z Europy przybyło do Ameryki Północnej około 7-8 mln imigrantów niemieckojęzycznych.

1894 – wychodziło 800 tytułów niemieckiej prasy etnicznej (najsilniejsza prasa etniczna w USA), w
tym wiele dzienników, np. New York Staats Zeitung.

Doświadczenie I wojny światowej.

Specyfika migracji wywołanych II wojną światową.

Wpływ niemieckiej imigracji na kulturę amerykańską:


- przedszkola – kindergarten,
- szkoły muzyczne,
- lekcje wychowania fizycznego w szkołach publicznych,
- kształcenie instruktorów sportowych i nauczycieli WF,
- muzyka klasyczna: orkiestry symfoniczne, opery,
- kultura popularna: orkiestry dęte, ogródki piwne, Oktoberfest.