Vous êtes sur la page 1sur 3

Jie Su is een 29-jarige zelfstandige in de kunst/design wereld.

Hij komt oorspronkelijk uit China, maar woont sinds zijn 18de in Belgi. Hij houdt zich vooral bezig met commercile opdrachten in de fotografie, illustratie, cartoons, 3D rendering en heeft sinds kort zijn eigen modelabel, 'Et Lou' opgezet, vandaar mijn interesse in hem. Myrthe: Hoe is het allemaal begonnen? Jie: Eigenlijk toen ik op mijn 19de ging studeren aan het Sint Lucas in Gent. Mijn grootste droom was om te studeren aan de befaamde modeacademie in Antwerpen, maar vanwege het vele en lastige papierwerk en ook moeite met handtekeningen en referenties uit China, heb ik uiteindelijk gekozen voor het Sint Lucas. Daar kon ik ook studeren en was het papierwerk minder lastig. Toen ben ik daar illustratie gaan studeren. Het was dus enerzijds wel gekozen, omdat ik dat ook graag wilde studeren, maar langs de andere kant ook niet, omdat de modeacademie mijn grootste droom was. Tijdens mijn studie heb ik gekozen voor keuzevakken zoals fotografie en video. Na mijn bachelor illustratie, heb ik ervoor gekozen om schilderkunst te studeren aan het KASK. In gedachten had ik dat ik op deze manier veel losser en vrijer zou kunnen werken en zou kunnen leren werken. Uiteindelijk heb ik me dat jaar meer bezig gehouden met andere (freelance) projecten en ben ik gestopt. Daarna ben ik full time freelancer geworden onder andere voor advertising en special effects en heb toen een baan gekregen bij cartoon studio 'Nicolan entertainment', waar ik de art directing en concept design deed. Dit was de beste baan die ik heb gehad, maar dit bedrijf is door de financile crisis failliet gegaan. Daarna ben ik weer freelancer geworden in onder andere modefotografie, design, illustratie, 3D rendering (vooral voor architecten) en ben ik onlangs het modelabel 'Et Lou' gestart met 2 partners, dat nu in de fase van samples zit. M: Waarom heb je gekozen om naast al je ander werk een modelabel op te richten? J: 'Et Lou' is altijd mijn passie al geweest, sinds ik mijn studie aan de modeacademie heb opgegeven. Mode en styling hebben mijn interesse. Nu heb ik vorig jaar op een gegeven moment 2 mensen ontmoet (een man die al eens een collectie op de markt had gebracht en een vrouw die veel bezig is met mode blogs, styling en trends). Zij hadden ook dezelfde droom en met 3 konden we veel meer bereiken. Ook heeft ieder zijn eigen onderdeel in het merk waar hij goed in is. Op deze manier hopen we een merk te creren dat goed ontvangen wordt, omdat we aan alle facetten denken. M: Je gaat nu een samenwerking aan, heb je dat tijdens je opleiding en daarna vaak gedaan? J: Op school ben ik maar 1 keer een samenwerking aan gegaan, dat was voor mijn schoolwerk zelf en heeft verder niet veel indruk op me gemaakt. Mijn freelance opdrachten waren natuurlijk ook samenwerkingen en deze hebben me veel meer bijgebracht en vind ik ook veel leuker. M: Hoe bevielen deze samenwerkingen? J: Aangezien ik commercieel werk in deze opdrachten en betaald word door de clint, moet ik meegaan met hun ideen en wat zij willen. Ik kan niet te veel mijn eigen ideen opdringen en altijd mijn persoonlijke stijl doorvoeren, want dat is niet waarvoor zij mij vragen. Soms is het lastig als ik iets niet kan doen wat ik wel mooi zou vinden, maar het hoort erbij en ik kan het van me af zetten, dat heb ik in de loop van de tijd wel geleerd.

M: Op welke manier zet je jezelf op de kaart? Want ik heb al gemerkt dat je veel bezig bent met netwerken, en altijd op zoek bent naar mensen waarmee je kan samenwerken voor een volgend project. J: Ik geef vaak mijn business card aan mensen, daarop staat mijn naam, e-mail adres en website. Ik verwijs ze door naar mijn website, want daar staat een groot deel van mijn werk op, en kunnen mensen gegevens vinden over mij. Sommige mensen hebben altijd hun 'echte' portfolio bij, waar ze ook heen gaan, maar ik niet. Wel heb ik altijd enkele beelden op mijn gsm en laptop staan, die ik kan laten zien, daar moet je altijd op voorbereid zijn. Er zijn nog steeds mensen die geen computer of internet hebben, hoe vreemd dat ook klinkt, dus ik kan ze op deze manier wat werk van mijzelf tonen. Ook zijn er mensen die je business card niet lezen of niet op je site gaan of het gewoon kwijt raken, dus probeer ik zelf het contact een beetje 'levend' te houden, door eens met ze te bellen of af te spreken en dan mijn werk te laten zien. Ik heb de laatste jaren nooit sollicitatiebrieven of iets dergelijks moeten opsturen. Ik denk dat dat is omdat ik met mijn business cards en netwerken zelf al veel contacten op doe en clinten vind. Ik heb wel nog tips voor als iemand je een opdracht aanbiedt; tip 1: 'Zorg dat de kwaliteit van je werk van de eerste keer goed is, zodat je alleen maar enkele kleine aanpassingen moet doen'. En tip nummer 2: 'Nooit zeggen dat je meer tijd nodig hebt, dan slaap je desnoods een nacht niet, gewoon doen, dan maak je een goede indruk en reclame voor jezelf en komen ze ze vaak terug'. M: Heb je misschien nog meer tips voor jonge designers en kunstenaars? J: Een heleboel zelfs: Een diploma is goed, zeker handig om te hebben, maar talent en hard werken is nog veel belangrijker Bovendien gebeuren er elke dag zoveel updates en vernieuwingen in de kunst en design wereld, dat je buiten de schooluren om ook jezelf moet bijscholen Kunst is persoonlijk, dus hecht wel waarde aan de mening van iemand anders en doe er wat mee, maar geloof in je eigen kunnen en neem het gewoon mee, hecht er niet alle belang aan Zoveel mogelijk eigen ervaring opdoen ergens anders dan op school, niet wachten op een stage, maar ga zelf al opdrachten zoeken Netwerken is echt heel belangrijk (Myrthe: daar is hij ook heel goed in). Talent brengt je ver, maar netwerken heb je nodig om aan opdrachten te komen en jezelf op de kaart te zetten Bij bedrijven vragen ze vaak niet naar je diploma, maar wel naar je portfolio (aller belangrijkste) en ervaring. Dus zorg dat je al wat opdrachten en samenwerkingen op je cv kan zetten Je portfolio moet heel sterk zijn, ze moeten in een oogopslag jouw stijl en jouw talent kunnen zien. Een portfolio heeft geen uitleg nodig, de beelden moeten voor zichzelf kunnen spreken. Steek er alleen de beste dingen in, geen twijfelachtige. Beter 5 goede, dan 10 ontwerpen die wel ok zijn Stuur af en toe een mailtje met nieuw werk naar mensen in de kunst of design wereld, die jou werk zouden kunnen bieden of je kunnen linken met andere mensen die iets voor je zouden kunnen betekenen. Veel mensen vinden het fijn als je dat doet, zodat ze up to date blijven waarmee je bezig bent en je stuurt een soort van reminder uit dat je er bent

M: Heb je buiten je ontslag bij 'Nicolan entertainment' iets gemerkt van de crisis? J: Eigenlijk niet voor mezelf. De opdrachten blijven komen, maar dat heeft er, zoals gezegd, denk ik mee te maken dat ik de contacten wel warm houd en altijd op zoek ben naar samenwerkingen en interessante mensen en zo veel opdrachten opdoe. Ik heb wel van vrienden in de kunstwereld gehoord dat ze eerst konden leven van de kunst, maar nu niet meer. Maar zij waren vooral gericht op 1 onderdeel, terwijl ik meer allround ben en zo ook voor allerlei verschillende opdrachten gevraagd kan worden. M: Wat is je voornaamste inspiratiebron en hoe ga jij met die inspiratie om? J: Ik doe veel verschillende dingen, maar ik neem mode fotografie als mijn uitgangspunt hier. Voor mode fotografie kijk ik eerst naar de deadline, zie hoeveel mogelijk is en ga ik dan een concept bedenken. Veel inspiratie hiervoor komt van het kledingstuk zelf, de stof, het gevoel en de gedachte die de designer had toen hij/zij dat ontwierp. Dan ga ik pas kijken naar mijn eigen input, onder andere de setting, de achtergrond, het model. In boeken en tijdschriften kijk ik wel eens, maar wat mij meer inspireert is het praten met andere mensen, die al dan niet in de kunstwereld actief zijn. Ik selecteer niet met wie ik praat, maar ga conversaties aan met iedereen, soms met onverwachte resultaten. M: Heb je wel iemand naar wie je op kijkt? J: Ik weet veel goede artiesten, maar heb geen idool. Hoe arrogant het ook klinkt, ik heb eerder mezelf als voorbeeld, vertrouwen in mezelf en de inspiratie die uit mezelf komt.