Historia filozofii współczesnej - ćwiczenia

Ćwiczenia 1., 2011-09-27

Mariusz Moryń, e-mail: moryn@amu.edu.pl
Sprawy organizacyjne: - Dyżury: Poniedziałki: 11:00 - 13:00, Czwartki: - Jedna nieobecność; - Kolokwium pisemne: 17. I. 2012r o 8:15 Teksty: - F. Nietzsche Tako rzecze Zaratustra tłum. W. Berent lub Tak mówił Zaratustra G. Sowiński lub To rzekł Zaratustra Z. Jaskóła i Lisiecka [dwa następne przekłady zdecydowanie lepsze]. - E. Husserl Badania logiczne, Cz. II Tomu II: Wyrażenie i znaczenie. Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii, Ks. I.

- M. Heidegger Bycie i czas.
- Gadamer Prawda i metoda. - L. Wittgenstein Dociekania filozoficzne. - Austin Mówienie i poznawanie. - J. Habermas Teoria działania komunikacyjnego, Tom I: rozdział Wstępna definicja racjonalności. Nietzsche 1844 - 1900r: Nietzsche twierdził, że był Polakiem i, że jego nazwisko to zgermanizowane nazwisko Niecki. Z wykształcenia filolog klasyczny. Pisał w formie aforyzmów ze względu na chorobę. Ontologia Nietzschego: Rzeczywistość jest chaotycznym i sprzecznym zbiorem sił. Najbardziej istotne są zmienność i ruch. Zasadą tej zmienności jest konflikt - stałe poszukiwanie opozycji, każda siła dąży do znalezienia innej opozycyjnej siły. Ideom tym towarzyszyła teza zaczerpnięta od Heraklita - Zasada pozorności spoczynku. W przyrodzie dopatrywał się przemocy - różnica potencjałów energetycznych, przemoc = odmienność sił. Nie istnieją nadrzędne prawa, które tworzyłyby ład, nadawałyby istnieniu sens czy cel [Chaos na zawsze]. Na tych założeniach ontologii oparł ideę Wiecznego Powrotu - tradycyjną kategorię ontologiczną, rzecz, zastąpił przez centrum siły. Zakładał pewną formę wymienności masy i energii /ciało jako transformacja siły/ -> siła ma charakter pierwotny, nieredukowalny, sprawczy element bytu. Kosmologia posiadała założenie idei nieskończoności czasu - wieczny temporalny przepływ - oraz na tezie o przestrzennym ograniczeniu Wszechświata. Stawanie się [łączenie i rozpad energii] nie ma czasowego początku - nie wykształciło się z wcześniejszego momentu. W tym ograniczonym przestrzennie kosmosie działa skończona ilość energii. Zatem zamkniętą jest ilość kombinacji możliwych połączeń sił. Przepływ procesów powraca sam do siebie - to co rzeczywiste musiało przebiegać nieskończoną ilość razy, wszystko istniało nieskończoną ilość razy. Epistemologia Nietzschego: Istotą świata jest polimofrizm, a nie harmonia. Wiedza ma charakter twórczy i interpretacyjny. Nawiązywał do Kantowskiej i Humeowskiej wersji… Fikcjotwórczy charakter wszelkiego poznania. Nietzsche utrzymywał, że to co może być pomyślane to jest fikcją.
Semestr V Strona 1

którą trzeba przejść aby dotrzeć do nadczłowieka. Trzy przemiany ducha: Nadczłowiek jest zrównany do postaci dziecka. tym lepiej. Błazen . bojącego się i uważnego. z jednej strony chwali. wtapia się w ludzi. Błazen dobrze się czuję wśród ludzi zwykłych. Symbol nadczłowieka? Strącający w dół linoskoczka. 2011-10-04 F. siły niszczące i rozkładowe. symbolika chrześcijańska. np. np. jest "bardziej doskonały". Kultura jest drogą.Człowiek . Przedmowa. wzgardzanym. standardów kulturowych. lepszy od niego.. Błazen nie może być nadczłowiekiem bo nie odrzucił wzgardy. prorokiem. bo tym szybciej to upadnie . postać genialna. Błazen jest fałszywym pretendentem do nadczłowieka.Im więcej cnót moralnych. Semestr V Strona 2 . chrześcijaństwo tym lepiej. Napoleon byli ludźmi wyższymi dla Nietzschego. udoskonalona postać. Na następne zajęcia: Tako rzecze Zaratustra cz.zaprzeczeniem zdolności akrobaty. Prawda jako zbyteczna idea. I do mowy O starej i młodej kobiecie. Rozmowa linoskoczka z Zaratustrą: Teza nihilistyczna dotycząca kultury: kultura pozbawiona jakiejkolwiek wartości . Beethoven. Trup wleczony przez Zaratustrę: Linoskoczek spadł z liny gdy Błazen przeskoczył nad nim. korzeniami nawiązująca do człowieka. trwanie w niebezpieczeństwo przesądza o jej randze. Ona ma swoją wagę i znaczenie. i bardziej rozbudowane. .nie jest nadczłowiekiem. barbaryzacji cywilizacji śródziemnomorskiej przez Wandalów. . tym szybciej cywilizacja znajdzie się w ślepym zaułku. Nietzscheański Zaratustra nawiązuje do historycznej postaci: ścieranie się sił. im więcej.Nietzsche utrzymywał. Niebezpieczeństwo = stawianie czoła nihilizmowi.odrzuca nihilizm tych wartości. relacja między świadomością a siłami ją tworzącymi [krew]. Błazen nie jest opisywany afirmatywnie . uważał że fikcje są ważniejsze dla życia. Zaratustra niezwiązany z kulturą zachodnią.Człowiek wyższy: Zaratustra.Historycznie: kapłan. wyjątek w obrębie człowieka. wypędza też Zaratustrę z miasta. punk 4: Metafora odnosząca się do biblii.tym bardziej dochodzą do granic swoich możliwości. Tytułowy Zaratustra jest: .wzgarda wobec człowieka. Wartością dorobku cywilizacji w oczach Nietzschego jest narażanie życia. -> Martwy linoskoczek. Błazen jest wynaturzoną karykaturę nadczłowieka.Im więcej etyki. każdej z jej tradycyjnych form.błazen nie toleruje drugiego nadczłowieka. ponieważ jest to narodzenie bez wartości i możliwości stworzenia/przyjęcia innych. Jest poszukującym nadczłowieka. martwy.twórczej i niszczycielskiej. nadczłowiek nieobciążony przeszłością -> otwarta przyszłość. również jest częstowany jedzeniem: metaświadomość kulturowa. Zupełnie nowy początek. twórca dualistycznego systemu religijnego: rzeczywistość wyznaczona jest przez starcie dwu opozycyjnych sił . Błazennadczłowiek zrzuca zatem Linoskoczka-człowieka i go niszczy. obrazowe myślenie. Typy woli mocy: . Uznanie przez obchodzenie się z kimś według tradycji. Nietzsche: Tako rzecze Zaratustra . Człowieka przeskoczyć może tylko błazen . Specyficzna narracja filozoficzna. Ludzie wyżsi czasami zdarzali się w kulturze. ○ Przewrotność jego hymnu afirmacji. głęboko zakorzenione zwyczaje. zwiastunem nadczłowieka . Nieistnienie nieba i piekła nie jest równe bycie nieznaczącym.Poetyckie. Ćwiczenia 2. z drugiej chce doprowadzić do ich upadku. że to co może być pomyślane to jest fikcją.

Biblioteka: D73 Ćwiczenia 4. Nietzsche Tako rzecze Zaratustra. O tarantulach: Refleksja na temat sprawiedliwości w chrześcijańskiej legitymacji. Nietzsche nawiązuje do ontologii Heraklita: wojna to postać stawania się w świecie. Wzgardziciele ciała: Cielesność to władza ustanawiająca. 23]... kultura chrześcijaństwa stoi w sprzeczności z dionizyjską kulturą .otwiera się na wszystkie przerażające czyny. zachodniej kultury więcej tym więcej dla niej szacunku. np. nasycony rozdział! O sławnych mędrcach: -> Podejście do tradycyjnych wzorców budowania refleksji filozoficznej jest negatywne [wobec ówczesnych jemu modeli]. tom II. autorstwa cywilizacji śródziemnomorskiej.. 2011-10-18 /brak/ Ćwiczenia 5. są geniuszami]. cz. więc oddziaływać powinna jedynie na przyszłość.dlatego przeszłość. O wyzwoleniu: Wielkie umysły: kalecy na odwrót [wyrastają ponad epokę.nigdy nie zdarzył się w przeszłości.Nadczłowiek: wyrasta z innego gruntu. Różne postaci woli mocy: np.kulturze. Najbardziej teoretyczny. 2011-10-25 Edmund Husserl Badania logiczne. II od: O tarantulach do: O roztropności ludzkiej [wyłączając].należy ją odrzucić. Napoleon byli ludźmi wyższymi dla Nietzschego. Rozdział: Wyrażenie i znaczenie: DUUUUUŻO TEEEERMINÓW! Semestr V Strona 3 . -> rzecz jasna nie ma efektywnego wpływu na przeszłość. tym szybciej kultura się skończy . . Wola Mocy wyrażająca się w bólach i radościach? Na następne zajęcia: F. Wyrasta w przyszłości .są przejawem woli mocy [nieskutecznie. Ćwiczenia 3. Przeszłość podlega afirmacji. bo im więcej błędów. ale jest]. bo są dziełami twórczymi . Chrześcijańska [powołała ducha zemsty]. Ostatnim człowiekiem nazywał rzecznikiem nihilizmu. ale przyznaje im pewną ograniczoną wartość. 16. część I: Wyrażenie i znaczenie [bez paragrafu 15. wola jest twórcza. Husserl Badania logiczne. Beethoven. KONIEC NIETZSCHEGO! ALLELUJA! Za tydzień: E. Wola oddziaływać może tak samo twórczo na przeszłość. Brak wiary w przeszłość i niemożność konstrukcji przyszłości Wola mocy cofnięta w przeszłość ją redefiniuje .

bo nie jest zupełnie empiryczna. a nie oznaki. Kiedy coś [znak] się staje słowem [czymś niosącym znaczenie]? -> Intencje signitywne mają miejsce w przypadku znaku. czyli: rezygnacja z wszelkich domniemań i przypuszczeń. warunek umożliwiający jakiekolwiek poznanie.Zasada wszystkich zasad: ○ Prezentacja źródłowa [paragraf 1]: przeżycie naoczne w którym przedmiot jakiejś dziedziny uzyskuje swoją samoprezentację.leży u podstaw poznania.niejednoznaczność pojęć a priori i a posteriori: ○ Rozrachunki Husserla z kantyzmem. krasnoludek.Znak oznaczający: wskazuje pewien przedmiot. Ja wie o sobie w sposób nieempiryczny. ale pojedyncze obiekty . np. -> nie chodzi o idealne warunki postrzegania.Podejrzane teorie filozoficzne .[łac.istotny jest dany moment. bez względu na ich prawdopodobieństwo. 11: . ani z intencjami sygnitywnymi. czyli czasoprzestrzennego. mimo z pozoru tej samej nomenklatury.Znak znaczący: posiada jakiś sens .  Byt realny: jeśli świadomość wyłączy się ze świata czasoprzestrzennego stanie się bytem irrealnym. . Ćwiczenia 5. który poznaniem nie jest . Paragraf 24 . Istota . str.realny: to relacja . to u Husserla jest pojmowana w radykalnie odmienny sposób. . Nie zgadzał się na kantowski transcendentalizm [z założeniem. Wprowadzenie . transcendentalizm.akt domniemywania.jego jest materialne. Husserl Idee czystej fenomenologii: Wprowadzenie str. 8: Rozróżnienie na irrealny i realny:  Irrealne: nie istoty są istoty. pozornie Husserl zapożyczył z kantyzmu terminologicznie.Mowa komunikacyjna: Wyrażenie ekwiwokacyjne a wieloznaczne.Ja pozostaje jako warunek poznania]. -> Kartezjusz również. liczę] .monady rozwijające się. że transcendentalizm jest modelem czysto analitycznym] z wyjściowym warunkiem jest transcendentalna jedność apercepcji [formalna. -> opis źródłowy. Nie kontynuował on jednak filozofii Kanta. wszelkie przedmioty wyimaginowane. 2011-11-08 E. Semestr V Strona 4 -> KANT -> Leibniz był jego guru . -> Oznaka .kwestia fenomenów i fenomenologii: ○ Termin fenomen nie sprawdza się. Indywiduum . jednorożec. Źródłowo można opisać przeżycia pojawiające się w świadomości. Husserl przejmując pojęcie idealizmu transcendentalnego zerwał z rozumieniem Kantowskim . . czas i miejsce . bo fenomenologia nie zajmuje się fenomenami. wiedza o sobie wpływa na poznanie.Intendować . posiada wiedzę aprioryczną beztreściową i pustą w sądzie tożsamościowym Ja = Ja.a priori. to tak jak przedmiot wygląda w danej chwili w warunkach owej chwili. bo odbiorca nie ma nigdy do czynienia adekwatnie ani ze znaczeniem. np. Źródłowo mówić. transcendentalna jedność apercepcji warunkuje możliwe poznanie w sądzie. ○ ZNAK:  Oznaka  Wyrażenie Znak jest ożywiany przez odbiorcę . jest to samowiedza Ja . Intendo zbieram. -> irrealne są przedejdetyczne -> moje życie towarzyskie.jest ono obarczone marginesem błędu.a posteriori.znaczenie.symptomatyczna [niejednoznaczna] a nie jednoznaczna.te które są wyłączone z dziedziny bytu realnego. a priori i a posteriori. lecz pewnym sposobem ich poznawania. merytorycznie.. Byt irrealny .

.sąd ejdetyczny [ischujniewiemocochodzi].istota. realnej. Byt irrealny .otwartość to możliwość Semestr V Strona 5 . Jestestwo jest konstytuowane przez swoją istotę. a w sensie podstawy możliwości czegoś] pojawienia się czegoś . charakteryzujący się ścisłą ogólnością. przestrzeni] to może badać wszelkie możliwe przestrzenie [modele] .. Eidos jest przeciwstawiany cechom wtórnym. jego esencja .realny: to relacja całości do części. Sąd o ejdetycznej ważności ogólnej Nie mylić ogólności prawdy charakterystyczną dla przyrody z ejdetyczną: ○ Czysta ejdetyczność orzeka o bytach w ogólnościach ejdetycznych [istoty irrealne]. lol. -> nawiązania do neoplatonizmu: byt ogólny. jest możliwością [nie w rozumieniu modalnym. a o faktach nie. 2011-11-22 Heidegger: Bycie i czas: Wstępne określenia natury jestestwa: § 9: Istota jestestwa. -> istota czysta.. że rzecz materialna jest ciężka to formułuje się sąd faktualny.czy to jakość ejdetyczna rozumiana po Husserlowsku? -> Szukanie istoty zjawiska. Czysty zakres Byt irrealny: fakty + possibilia. 2011-11-15 /Nie odbyły się/ Ćwiczenia 7. to ta która dotyczy bytów irrealnych. Fakty Eidos o zakresie irrealnym to istota czysta. -> wyabstrahowanie [neutralizowanie/branie w nawias] ze świata przyrodniczego.horyzont na którym coś się może pojawić. paragrafy 9. . Jestestwo jest prekognitywnie otwarte na świat . przypadkowym i względnym. której zakres jest irrealny. Istota daje się pojmować jako zbiór przez określony zasób możliwości. Fenomenologia gdy zajmuje się istotą przestrzeni [nie tylko rzeczywistej. Stwierdziwszy. Na następne: Heidegger: Bycie i czas. Sąd empiryczny .możliwości Jestestwo  Mojość: charakterystyczna rzecz danego jestestwa . ○ Generalizacje empiryczne są przypadkowe. Bycie nie jest czymś.jest to bycie [bycie jest istotą].  Byt realny: jeśli świadomość wyłączy się ze świata czasoprzestrzennego stanie się bytem irrealnym. -> czysta fenomenologia koncentruje się na badaniu czystych przeżyć rozumianych jako byty irrealne. Ćwiczenia 6. wyróżnionego bo jestestwa: jest w jestestwie jakaś istota tkwiąca w nim .16.wszelkie przedmioty wyimaginowane.jestestwo jest wyróżnione poprzez swoją indywidualność i nieprzechodniość.

Spełnienie trzech warunków: ogólność. Jestestwo jest prekognitywnie otwarte na świat . radykalnie różni się od jestestwa nowaka.ta możliwość nie jest perspektywą przez którą jestestwo patrzy. że jestestwo jest przy świecie.wykluczmy fałszywe przekonanie.82. Bycie w świecie przez bycie przy czymś .otwartość to możliwość świata funduje wszelką relację poznawczą. powiązane z an . Gadamer. tak jak gdy kartka byłaby przy ścianie. do przebywania z innymi ludźmi [przykład Hegla]. Jest uwikłany z jestestwem.bycie przy czymś . do podpunktu B: estetyka geniuszu]. do str. przez uwzględnienie możliwości innego stanowiska].wyjątkowo bliskie otoczenie. Nie jest to relacja przestrzenna [fizycznej]. Zbudowane jest tylko przez własne możliwości kowalskiego i wyróżnia go od innych jestestw. Ćwiczenia 8. nową kategorię. Świat Wstęp do opisu możliwości napotkania fenomenów w świecie. lecz możliwość świata buduje jestestwo. Gadamer mówi o humanistyce rezygnującej z metody. wybiegania jestestwa ku czemuś. Gadamer nie rozumie humanistyki idiograficznie. Wszystko dotyczy troski. zniesienie subiektywizmu i tolerancja. bo nie jest to metoda przyrodoznawcza. uważa że ten drugi uzyskał praktyczne rozumienie kształcenia: powściągliwość. roztropność [nieuleganie własnej prywacie i partykularnym interesom.nie jest to świat zwykłych rzeczy. Mojość jestestwa nie jest podmiotowością . Sama możliwość świata jako możliwość ontologiczna jest to już otwarcie na świat . Analiza możliwości bycia jestestwa przy czymś. nie ma się koncentrować na samych casusach z przeszłości. Tak powstaje mojość. że jest: Świat a w nim siedzi Jestestwo jak pestka w śliwce. Kształcenie: do rozumienia. dociskając ją bo ona nie jest przy ścianie. Na następne zajęcia: Gadamer: Prawda i metoda.jestestwo jest wyróżnione poprzez swoją indywidualność i nieprzechodniość. 82 [33 .zamieszkiwanie.jestestwo kowalskiego. nieuleganie wszystkim indywidualnym zachciankom. od Wprowadzenie. gdy przytacza Hegla.  Jedna z możliwości bycia jestestwa czyli bycie ku czemuś: Modus przeciętności: wstęp do ontologicznej charakterystyki jestestwa. Nie jest tak. Relacja świat-jestestwo nie jest relacją całość-część. Możliwości jestestwa zbudowały jego wyróżniony charakter. wprowadza przestrzenność egzystencjalną. wybór zawodu. gdy jeden jest otwarty na drugi . coś może być przy czymś wtedy. który przez Gadamera jest krytykowany. bo w rozumieniu Heideggera bycia przy czymś. Bycie jest w świecie w znaczeniu szczególnej bliskości.można rozumieć otwartość jako rozumienie. Świat ukazuje swoją istotę: światowość świata to jego istota. środowisko. ew. Uszczegółowienie kształcenia rozumu praktycznego: trzy aspekty w tekstach Hegla: powściągliwość. Mojość: charakterystyczna rzecz danego jestestwa . In . Fragmenty świata . przebywanie w miłym środowisku. Humanistyka nie ma dać nam ogólnych praw.konkretyzacja… czegośtam. 2011-11-29 Nić przewodnia dla wywodu Gadamera: problem metody humanistyki. Niem. Bycie w świecie: fenomen bycia w można scharakteryzować hermeneutycznie w sferze pojęciowej. troszczyć się o coś .. przez wzgląd na to co ogólne. ale ma dać tego co się dzieje z jednostką i zrozumienie ich i wniknięcie w nie [prawa ściśle ogólne nie występują].przykłady świata. Otwartość jestestwa na świat: możliwy świat to szczególny świat . Troska. Semestr V Strona 6 .

która jest istotowo podobna do smaku. takt to umiejętność unikania przesadnego zbliżania się do czegoś. przez uwzględnienie możliwości innego stanowiska]. estetyczne. Kształcenie jest nowy terminem [o nowym znaczeniu]. pożądane. Ogólny wzorzec poznawany jest przez indywidualne modyfikacje modnego człowieka . niedopowiedzieć. -> Gentelman .wzgląd na to co ogólne. wytworzenie w człowieku pewnej umiejętności. Dobry smak zakłada wspólnotę społeczną. że jest źródłem pewności rozumianej nieabsolutnie. Kształcenie definicja: Dwa momenty: widzenie w tym co inne. Aplikacja musi poprzedzać metodę. Człowiek mody tym samym jest jak człowiek smaku. odpowiednie. dzięki któremu zdobyliśmy wiedzę o określonych naukach. W modzie chodzi o indywidualność smaku.trzeba wiedzieć co warto zapamiętać. Sędzia: Piękno: piękno sofistyczne i chuj. a co nieistotne. Uszczegółowienie kształcenia rozumu praktycznego: trzy aspekty w tekstach Hegla: powściągliwość. oparte o takcie. ale nie może być rozpuszczeniem subiektywności w tym co ogólne. Bitch.wie jak postępować w określonych sytuacjach. wybór zawodu. bazuje na pamięci. człowiek taktowny wie o czym i kiedy mówić. Zmysł: Dobry smak jest zmysłem w takim sensie. Pamięć: wstęp do charakterystyki dziejowości historii. Oraz zawiera pewne roszczenie normatywne roszczenie do ogólności. Kształcenie to wyłonienie umiejętności z człowieka. nie są od siebie oddzielone. smak chce obowiązywać. Pojęcie smaku ma coś wspólnego ze smakiem rozumianym sensualistycznie wysubtelnione podniebienie. WTF.to charakterystyka kategorii hermeneutycznej aplikacji. Moda jest przestrzenią. Takt wg Helmholtza: umiejętność działania w różnych przypadkach i sytuacjach. dlatego zapamiętywanie nie jest mechaniczną mnemotechniką . Pamięć przenika się z puszczeniem w niepamięć. Wiedza szkolna .przez jednostkowe poznawane jest to co ogólne.materiał ćwiczeniowa. etc. -> Człowiek wykształcony to ktoś kto polega.istnieje różnica między kształceniem a zwykłym edukowaniem: pojęcie kształcenia to nie to samo co podstawa etyki/wiedzy moralnej . ale wiedzieć człowiek taktu to człowiek pewności całkowitej. pierwszy raz pojawia się u Hegla w nowym znaczeniu . Semestr V Strona 7 . Momenty poznawcze. Różnica między pamięcią a mnemotechniką: -> Do tego dochodzi zapominanie i zdobywanie kolejnej wiedzy. W kształceniu to co kształci jest istotne i nigdy nie odchodzi w przeszłość. próba przyjęcia ogólnego stanowiska. co jest istotne. podręczniki można dać na makulaturę]. kiedy powinien się poddać czemuś przyjętemu. Powiedzieć coś taktownie to także coś ominąć. Ze smakiem wiąże się moda. pewnośc w pewnych momentach korygowalna. Rozumienie = świadomość dziejowa. Człowiek wykształcony wie co warto zapamiętać. okazuje się w pewnym momencie nieistotny i czysto instrumentalny [podręczniki stają się nieistotne. roztropność [nieuleganie własnej prywacie i partykularnym interesom. Niepamięć umożliwia odnowienie spojrzenia. Aby się kształtować trzeba pominąć siebie. Smak to władza akceptowania/odrzucania: w zależności od stanu fizjologicznego ta władza będzie się rozszerzać lub kurczyć. Dobry smak po gadamersku: jako pewna otwartość i umiejętność wydobycia tego co dobro. bądź człowiek wykształcony: wie kiedy może coś modyfikować. smaku.

Czy Wittgenstein chce podać nową zgeneralizowaną wizję języka? -> Chodzi nie tyle o uporządkowanie.praktyką życiową. Ćwiczeń 10.język dla Wittgensteina jest pewną całością. Ćwiczenia 9. od początku do włącznie 145 podparagrafu.Piękno: piękno sofistyczne i chuj. Brak roszczenia prawdziwości byłoby działaniem celowym. Czy da się jednak ostro odróżnić działań komunikacyjnych od form działania: jest tu duszno . Kwestia uzasadnienia: działanie komunikacyjne wymaga uzasadnienia. tom I: od wstępu do Wstępnej definicji racjonalności. Unormowanie = nadanie kształtu języka.należałoby wyliczyć każdy kontekst kiedy skłonni bylibyśmy użyć tej nazwy. -> sfera pragmatyczna. ale można działać nieracjonalnie [nieudane działanie teleologiczne . ponieważ w rozmaitych kontekstach różnie się zachowujemy. można przekonanie porzucić. Wittgenstein proponuje rezygnacje ze znaczeń. co zmianę nastawienia do języka. Pytania traktatu:  Co właściwie tworzy zdanie pytające?  Różnica między rozkazem. [pięć płyt . 2011-12-06 L. etc. ale nie w sposób dogmatyczny. grą językową . Wittgenstein: Dociekania filozoficzne. która ma przestać rodzić problemy tradycyjne w filozofii języka. blablabla. Habermas: Teoria działania komunikacyjnego: ○ Dwa typy racjonalności:  celowo instrumentalne [teleologiczne]: roszczą sobie efektywność [= instrumentalność]. że w sposób wyważony jest się przekonanym o jego zasadności.i postulat terapeutyczności problemów filozofii. Jakaś wypowiedź kryje w sobie roszczenie prawdziwości: oznacza to. na mocy argumentów. czy nadawanie nowego kształtu rozumienia języka.  komunikacyjną: roszczą sobie prawdziwość..nie wymaga uzasadnienia]. stwierdzeniem.. przygodność języka. zbiorem możliwych rozmaitych zachowań a dla tych zachowań nie ma jednego wzorca. Działanie teleologiczne nie wymaga uzasadnienia. Działanie teleologiczne jest racjonalne gdy daje się uzasadnić. Aby mówić o komunikacji oprócz roszczenia do prawdziwości. a zrozumienie tego co do siebie mówimy nie polega na problemach natury mentalnej . -> jeśli są ku temu racje. pytaniem. Co znaczy termin grać w szachy . jest charakter użycia .str. a w sytuacjach niezbędnych wykazuje się gotowość do obrony przekonania. 2011-12-13 J.ze względu na ich użycie. -> dzieli ich wiele. Wittgenstein: Dociekania filozoficzne: Czy rozważania Wittgensteina są filozofią języka? -> unormowanie rozumienie języka . mają różne znaczenia. 17]. Świadomość ontologiczna dotyczy już istniejącego bytu. Tekst: Habermas Teoria działania komunikacyjnego. Problem dociekań o to czy ktoś coś robi jest pseuoproblemem wg Wittgenstein.informacja + pewna sugestia. Tym co oddziela je. potrzebne jest Semestr V Strona 8 . -> Czy intencja wypowiedzenia zdania ma wpływ na znaczenie: dodatkowo kontekst.

na którym możliwa jest rozmowa] kategoria świata życia. [trzeba je uchylić]. Austin: Mówienie i poznawanie. uczuć lub życzeń . ujawnienie głęboko skrywanej tajemnicy. str. szczerości. Prawdziwość jest wyróżnionym elementem świata życia. bo są czyimiś życzeniami. -> możemy się nie zgadzać z życzeniem. -> Abstrahuje się od realiów społecznych . Wszelka dominacja powinna być uchylona. 550 . racjonalność ma charakter komunikacyjny. zrozumiałości [moja wypowiedź musi być poprawna i sformułowana zgodnie ze standardami gramatycznymi i semantycznymi] [niekiedy uzupełniająco dodaje się takie działania: ekspresje ewaluatywne [ocenne] . to w wypowiedzi istnieje odniesienie do świata społecznego. uczuć. iii) Otwarci na argumenty i zaufanie do rozmówcy [roszczenie do nie subiektywności .zaakceptujemy je. REWOLUCJA KOMUNIKACYJNA .trwać do momentu uzyskania konsensusu.fizycznego.  Roszczenie do prawdziwości.665. ale podstawę tych przekonań gotów jestem przedyskutować. tajemnicy. [Habermas krytykuje technokrację]. Do komunikacji potrzebne jest odpowiednie nastawienie i w wypowiedzi pojawiają się te trzy roszczenia. że wie lepiej. [Działanie instrumentalne nie jest jednak komunikacją w powyższym sensie. etc. Warto czytać Habermasa! -> Działaniem komunikacyjnym będzie gdy spełnione zostaną te trzy powyższe warunki i) Sformułowanie tezy prawdziwej. Ćwiczenia 11.] Roszczenie do słuszności. bo je ujawnił.572.  Roszczenie do szczerości. -> Dyskurs powinien być otwarty . -> Należy zrobić wszystko by czynniki psychiczne były uchylane.komunikacja musi być jak najbardziej intersubiektywna]. ii) W sądzie są ukryte sądy normatywne i aksjologie [ale istnieje gotowość do tego. potrzebne jest założenie o wspólnej wizji świata [fundament. mówiąc coś w intencjach komunikacyjnych. to w wypowiedzi istnieje odniesienie do świata psychicznego. są inne rzeczy do zrobienia.na konsens jest się nastawionym wtedy gdy wszelkie formy władzy . ale nie jedynym.. 640 . ale zgadzamy się z szczerością wypowiadanego życzenia. Aby przyjąć nastawienie komunikacyjne.człowiek jest nastawiony intersubiektywnie na konsensus. Na następne zajęcia: J.nie zawierają jasno sformułowanego roszczenia] również jest istotne dla komunikacji. aby je odrzucić]. to powinno się przyjąć postawę: to co mówię wydaję mi się prawdziwe. to w moich wypowiedziach istnieje odniesienie do świata [rzeczy] . więcej.Aby mówić o komunikacji oprócz roszczenia do prawdziwości. -> W sferze komunikacji nie może istnieć żaden specjalista. autor komunikatu nie może wychodzić ze stanowiska. 2011-12-20 Semestr V Strona 9 . -> Ograniczenia strukturalne: ile można dyskutować o czymś.  Roszczenie do słuszności. Należy uchylić zaufanie do ludzi posiadających większą wiedzę. Racjonalnym jest powiedzenie w pewnych okolicznościach. -> Rozum.

akty perlokucyjne: [str.. który jako postulat przyjął dekonstrukcję kultury europejskiej. Na następne zajęcia: Derrida Pismo filozofii. Ilokucja. sztuka wysoka . W obrębie samej filozofii ważne miejsce pełniła zasada nieprzedstawialności świata rzeczywistość jest wielowymiarowa. rozumu i wiedzy]. jako pierwszy sformułował tę myśl.J. Zamiast hermeneutycznej kontynuacji. geniusz . wszelkie jednolite sensy. przedmiotem i podmiotem. lub osiągamy dzięki wypowiedzi [mówieniu czegoś]. W tym duchu zakwestionowano twórczy charakter refleksji . Akty mowy: Czynność lokucyjna: czynność mówienia czegoś. swobodnie nawiązujące do przeszłości. jednostką a społeczeństwem. -> Farmakon Ćwiczenia 12. są sztuczne. znaczenia. X definiuję jako Y też są performatywami . perlokucja. -> performatywy nie są prawdziwe/fałszywe. Szczególnym ważnym elementem tej refleksji stało się odrzucenie wszelkich tradycyjnych przeciwieństw [różnica między sztuką a nauką. nadbudowane. W szczególności krytyce poddano Oświecenie i jego mit ewolucji i postępu. Odrzuca się tradycyjną refleksję teoretyczną. Derrida utożsamiał świat z tekstem [nie istnieje nic innego poza znakiem . na pierwszy plan wybijało się hasło antyutopijności. etc. w to miejsce wprowadzono akceptację wprowadzonej rzeczywistości.szczególnie wyróżnionego]. jej elementów [w szczególności obecność . dekonstrukcja służy na redefiniowaniu ustabilizowanych pojęć.wyrażał to pisząc sens uległ rozplenieniu. etc. Austin: Mówienie i poznawanie: Konstatacja faktu vs performatywy Performatyw: Wybieram odpowiedź C w okolicznościach teleturnieju czy innego kurwa konkursu. Odrzucano również katastrofizm [odrzucano kryzysy wszelakie]. akty ilokucyjne: w przeciwieństwie do czynności wykonania czegoś -> ilokucje można wyrazić w sformułowaniu prośby. W ślad za tym zakwestionowano projekty zmian dziejowych: Bourdillard: przyszłość już przybyła [nie ma na co czekać]. Bart*** [jakoś tak]. szczególnie ważna była teza. w rozumieniu Austina nie jest to żaden opis.przeciętność.należy je dekonstruować a nie interpretować. Programowo tworzone są dzieła eklektyczne. Lyotard. np. w sieć wzajemnych związków i odesłań zadaniem dekonstruktora nie jest ich analiza.w postaci trzech założeń: prawdy. wszelkich znaczeń [w tym sensu historii].badacz nie ejst innowacyjny.. Deleuze. wychwala się obrazoburstwo. wybiórczo z nich korzystające na zasadzie przywłaszczenia. znaki są ułożone w pewną strukturę. Derrida: Wprowadzenie o postmodernizmie i dekonstrukcjonizmie: Boudrillard. pojawia się idea cytatu. 646 u Austina] to co powodujemy. mityczne . żałuję. ale zobowiązanie. Performatywami nie są opisy stanów wewnętrznych. rozkazu. że znak językowy dominuje między innymi wobec zdecentralizowanego podmiotu. np. Pojawił się deklaratywny antyintelektualizm oraz kult powierzchownośći. błagań. Nadawanie sensu może odbywać się przez marginalizację [poszukiwaniu Semestr V Strona 10 . Niech zbiór A będzie…. nie ma przy tym sensu pierwotnego . między fikcją a prawdą. Do tych myśli nawiązał później cały nurt postmoderny. przykro mi. Performatywy można rozpoznać również po intonacji. Funkcje języka. Foucault prowadzili krytyczną refleksję dotyczącą hermeneutyki sprzeciw wobec interpretacji znaczeń. 2012-01-03 J. temu niepodobna jej oddać w jednowymiarowym języku [język służy do utrzymywania władzy [język jest zwyczajnie faszystowski] a nie służy do opisu].sztuka popularna etc.].

Nadawanie sensu może odbywać się przez marginalizację [poszukiwaniu wyjątków]. historia archeologiczna: Semestr V Strona 11 . Modernizm odczuwał Podsumowując: definiując pojęcie dekonstrukcji: Dekonstrukcja to krytyka interpretacji. Polemika z Habermasem: konsensus jest jednym ze stanów w dyskusji. intrygujących. filozofia nie prowadzi badań. treści odnoszą się nie do bytu. historii na temat świata [niekoniecznie prawdziwych]. Nie ma miejsca na filozofię w jej dawnym rozumieniu. Foucault: Archeologia wiedzy: systematyczny. nie najważniejszym. ale tworzenie dobrych. które tworzą podmioty autonomiczne. Tolerancja: zapewnia bezkonfilktowość między społeczeństwem. czy czegoś kurwa. ta idea miała rozmaite konkretyzacje. historycznych. stają się nieistotne. negowanie i samoposzukiwanie. wykładni opartej na metafizycznych fundamentach [wywodzących się z platonizmu oraz z myśli współczesnej. jej zadaniem ma być nie poznanie. przede wszystkich z filozofii świadomości]. dlatego zrezygnować należy z arystotelejskiej koncepcji prawdy.ustabilizowanych pojęć. odrzucona filozofia świadomości wiąże się z refleksją hermeneutyczną. wyznacznikiem jest zaciekawienie odbiorcy. oporu budowanego przez tworzenie małych opowieści. opisywanej niczym zwierciadło odbijające światło]. że należy zmienić sens obecnej. religijnych czy cośtam]. pojawia się hasło realizacji małych lokalnych działań]. uznał za uciekanie od odpowiedzialności za własne. Derrida definiuje praktykę dekonstrukcji: służy ona czytaniu tekstu. Estetyka oporu. po to aby wykazać słabość każdej teorii interpretacji. język. pośród nich wspomnieć trzeba o wymiarze etycznym i politycznym [zamiast projektów moralnych. Działania dekonstrukcyjne są rodzajem manifestacji.rozbijanie już istniejących struktur. Przyjął że jej fundamentem był transcendentalizm [rozumiał jako wizję świadomości. filozof ma być podejrzliwy wobec racjonalności. ale do wykonywanych zadań. czy kpina]. postmodernie bliższe jest kwestionowanie. Ironia: w sposób starogrecki [nie szyderstwo. ma ona koncetrować się na zjawiskach nierozstrzygalnych [paradoksalnych]. Istota solidarności to zainteresowanie pierdolę kurwa. Dekonstrukcja jest rozbiórką teorii w praktyce. Myśl modernistyczna stawia sobie za cel znalezienie prawdy i zbduowanie na tej podstawie pewności absolutnej. W centrum zainteresowań badacza staje idea nie-obecności i wykazywania rozmaitych jej form. Szczególnie krytykował poszukiwanie obiektywnych wartości. W naszym poznaniu nie ujmujemy rzeczy w sposób adekwatny [takimi jakie są w rzeczywistości]. ale takiej w której ludzie wypowiadają własne zdanie]. Richard Rorty: pół zada zza krzaku postmoderny i pragmatyzmu: starał się przewartościować całą tradycją zachodu. która stabilizuje. nauka musi zrewidować swoje cele. które wszyscy podobnie przeżywają].czlowiek może prowadzic konwersacje nie dochodząc do konkluzji. jednostkowe wybory. rorty opowiada się za idea prawdy w konwersacji [nie wiedzie od obowiązujących ustaleń. uporządkowany zapis pewnego dyskursu. Lytorard: Postmodernizm postawa nieufności wobec metaopisu [wobec uniwersalistycznych dążeń nauki]. to krytycyzm i dystans [własnych poglądów jak poglądów innych ludzi]. np. Solidarność: efekt uznania różnic międzyludzkich [rasowych. wtórne wobec wspólnych doświadczeń [bólu i poniżenia. Idea praw mniejszości . w wypowiedzi nie musi być oddany żaden ogrom . był to ważny postulat decentralizacji. Uznał.

F. Semestr V Strona 12 .wiemy. Skonstruować ją można na różne sposoby. Dlatego pisze o nadreprezentacji seksu. Zygmunt Bauman: W centrum swoich opisów stawia epokę ponowoczesną. czy oglądamy telewizję. nowoczeność to postawa. autorytet którego można słuchać. Foucault stara się pokazać związek między władzą a wiedzą [początkowo władza zcentralizowana] Człowiek jako przedmiot analizy pojawił się w epoce nowoczesnej. kto ma dostęp do całego szeregu przestrzeni świata. że realcje pomiędzy człowiek-władza-egzamin-porządek-wypowiedź. swobodna wybierająca z rzeczywistości. świadom. Atrybutem ponowoczesności jest niespójność. stara się wykazać. ○ Włóczęga: jednostka świadoma bezdomności . w której jednostka wierzy w uniwersalny kodeks działania. są płynne . Bauman wymienia cztery wzorce tożsamości człowieka ponowczesnego: ○ Turysta: jest to ktoś. że istnieje jeden cel w życiu. że nie istnieje wyróżniony. ktoś kto porusza się inaczej niż turysta bezplanowo. Jednostka niezaangażowana. Bauman rzecze. Szczególnie ważne jedno pytanie: kwestia tożsamości. ○ Spacerowicz: współczesny człowiek konsumpcji. że tożsamości nikt nie otrzymuje w prezencie. ponowoczesność tę wizję burzy . pożądany wybór.Początki wiedzy o człowieku. Przemieszczamy się myślą. istnieje wszechstronna mnogość perspektyw w tej perspektywie każdy wybór jest arbitralny.jedno przechodzi w drugie. który od pewnego momentu staje się istotny.istotna jest ciągłośc poszukiwań. niektóre jej aspekty. człowiek nowoczesności ufa. stworzeniu dyskursu na temat seksualności. jesteśmy w ruchu niezależnie czy siedzimy w Internetsach. Kurwamać. ni dojścia . za jego radami należałoby podążyć. trza ją zbudować. Wynalazek współczesności to Idea podmiotu łączona z wiedzą i racjonalnością. w szczególności cyberprzestrzeni. że nie ma ni punktu wyjścia. Pojawia się dyskurs psychiatryczny. niekonsekwencja postępowania.

może odwrócić swój los. I ta właściwość nadaje grze atrakcyjność . mając łut szczęścia. nawet posiadając słabe karty.daje niespodzianki. że nic nie jest determinowane do końca. kto próbuje swoich sił w starciu z losem. Semestr V Strona 13 .○ Gracz: ktoś. Istotne jest podejście do świata jednostka świadoma jest tego.