Historia filozofii współczesnej - ćwiczenia

Ćwiczenia 1., 2011-09-27

Mariusz Moryń, e-mail: moryn@amu.edu.pl
Sprawy organizacyjne: - Dyżury: Poniedziałki: 11:00 - 13:00, Czwartki: - Jedna nieobecność; - Kolokwium pisemne: 17. I. 2012r o 8:15 Teksty: - F. Nietzsche Tako rzecze Zaratustra tłum. W. Berent lub Tak mówił Zaratustra G. Sowiński lub To rzekł Zaratustra Z. Jaskóła i Lisiecka [dwa następne przekłady zdecydowanie lepsze]. - E. Husserl Badania logiczne, Cz. II Tomu II: Wyrażenie i znaczenie. Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii, Ks. I.

- M. Heidegger Bycie i czas.
- Gadamer Prawda i metoda. - L. Wittgenstein Dociekania filozoficzne. - Austin Mówienie i poznawanie. - J. Habermas Teoria działania komunikacyjnego, Tom I: rozdział Wstępna definicja racjonalności. Nietzsche 1844 - 1900r: Nietzsche twierdził, że był Polakiem i, że jego nazwisko to zgermanizowane nazwisko Niecki. Z wykształcenia filolog klasyczny. Pisał w formie aforyzmów ze względu na chorobę. Ontologia Nietzschego: Rzeczywistość jest chaotycznym i sprzecznym zbiorem sił. Najbardziej istotne są zmienność i ruch. Zasadą tej zmienności jest konflikt - stałe poszukiwanie opozycji, każda siła dąży do znalezienia innej opozycyjnej siły. Ideom tym towarzyszyła teza zaczerpnięta od Heraklita - Zasada pozorności spoczynku. W przyrodzie dopatrywał się przemocy - różnica potencjałów energetycznych, przemoc = odmienność sił. Nie istnieją nadrzędne prawa, które tworzyłyby ład, nadawałyby istnieniu sens czy cel [Chaos na zawsze]. Na tych założeniach ontologii oparł ideę Wiecznego Powrotu - tradycyjną kategorię ontologiczną, rzecz, zastąpił przez centrum siły. Zakładał pewną formę wymienności masy i energii /ciało jako transformacja siły/ -> siła ma charakter pierwotny, nieredukowalny, sprawczy element bytu. Kosmologia posiadała założenie idei nieskończoności czasu - wieczny temporalny przepływ - oraz na tezie o przestrzennym ograniczeniu Wszechświata. Stawanie się [łączenie i rozpad energii] nie ma czasowego początku - nie wykształciło się z wcześniejszego momentu. W tym ograniczonym przestrzennie kosmosie działa skończona ilość energii. Zatem zamkniętą jest ilość kombinacji możliwych połączeń sił. Przepływ procesów powraca sam do siebie - to co rzeczywiste musiało przebiegać nieskończoną ilość razy, wszystko istniało nieskończoną ilość razy. Epistemologia Nietzschego: Istotą świata jest polimofrizm, a nie harmonia. Wiedza ma charakter twórczy i interpretacyjny. Nawiązywał do Kantowskiej i Humeowskiej wersji… Fikcjotwórczy charakter wszelkiego poznania. Nietzsche utrzymywał, że to co może być pomyślane to jest fikcją.
Semestr V Strona 1

Symbol nadczłowieka? Strącający w dół linoskoczka. Trup wleczony przez Zaratustrę: Linoskoczek spadł z liny gdy Błazen przeskoczył nad nim.Im więcej etyki.Człowiek wyższy: Zaratustra. Człowieka przeskoczyć może tylko błazen . obrazowe myślenie. i bardziej rozbudowane. 2011-10-04 F. Tytułowy Zaratustra jest: . Ćwiczenia 2. głęboko zakorzenione zwyczaje. że to co może być pomyślane to jest fikcją. Błazennadczłowiek zrzuca zatem Linoskoczka-człowieka i go niszczy.zaprzeczeniem zdolności akrobaty. standardów kulturowych. z jednej strony chwali. Ludzie wyżsi czasami zdarzali się w kulturze. bo tym szybciej to upadnie . Trzy przemiany ducha: Nadczłowiek jest zrównany do postaci dziecka. Nietzscheański Zaratustra nawiązuje do historycznej postaci: ścieranie się sił. punk 4: Metafora odnosząca się do biblii. np. I do mowy O starej i młodej kobiecie. Prawda jako zbyteczna idea. twórca dualistycznego systemu religijnego: rzeczywistość wyznaczona jest przez starcie dwu opozycyjnych sił . trwanie w niebezpieczeństwo przesądza o jej randze. chrześcijaństwo tym lepiej. lepszy od niego. relacja między świadomością a siłami ją tworzącymi [krew]. bojącego się i uważnego. korzeniami nawiązująca do człowieka. Jest poszukującym nadczłowieka.Poetyckie. . którą trzeba przejść aby dotrzeć do nadczłowieka. Przedmowa. barbaryzacji cywilizacji śródziemnomorskiej przez Wandalów. również jest częstowany jedzeniem: metaświadomość kulturowa. Na następne zajęcia: Tako rzecze Zaratustra cz. wzgardzanym. -> Martwy linoskoczek. z drugiej chce doprowadzić do ich upadku. ○ Przewrotność jego hymnu afirmacji.Im więcej cnót moralnych. udoskonalona postać. Błazen .odrzuca nihilizm tych wartości. Błazen dobrze się czuję wśród ludzi zwykłych.tym bardziej dochodzą do granic swoich możliwości. np. Uznanie przez obchodzenie się z kimś według tradycji. wypędza też Zaratustrę z miasta. jest "bardziej doskonały". siły niszczące i rozkładowe. Zupełnie nowy początek. Wartością dorobku cywilizacji w oczach Nietzschego jest narażanie życia. Błazen jest fałszywym pretendentem do nadczłowieka. Ona ma swoją wagę i znaczenie.Historycznie: kapłan. Błazen nie może być nadczłowiekiem bo nie odrzucił wzgardy. Napoleon byli ludźmi wyższymi dla Nietzschego. Niebezpieczeństwo = stawianie czoła nihilizmowi. Kultura jest drogą.. Beethoven.Nietzsche utrzymywał. nadczłowiek nieobciążony przeszłością -> otwarta przyszłość. Błazen nie jest opisywany afirmatywnie . im więcej.wzgarda wobec człowieka. symbolika chrześcijańska. zwiastunem nadczłowieka .Człowiek . Semestr V Strona 2 . Nieistnienie nieba i piekła nie jest równe bycie nieznaczącym. wyjątek w obrębie człowieka. martwy. tym szybciej cywilizacja znajdzie się w ślepym zaułku.błazen nie toleruje drugiego nadczłowieka. wtapia się w ludzi. . prorokiem.twórczej i niszczycielskiej. tym lepiej. Rozmowa linoskoczka z Zaratustrą: Teza nihilistyczna dotycząca kultury: kultura pozbawiona jakiejkolwiek wartości . Nietzsche: Tako rzecze Zaratustra . Specyficzna narracja filozoficzna. ponieważ jest to narodzenie bez wartości i możliwości stworzenia/przyjęcia innych. każdej z jej tradycyjnych form. Zaratustra niezwiązany z kulturą zachodnią. uważał że fikcje są ważniejsze dla życia.nie jest nadczłowiekiem. postać genialna. Typy woli mocy: . Błazen jest wynaturzoną karykaturę nadczłowieka.

Nietzsche Tako rzecze Zaratustra.. są geniuszami]. Husserl Badania logiczne.kulturze. 16. ale jest].otwiera się na wszystkie przerażające czyny.Nadczłowiek: wyrasta z innego gruntu. autorstwa cywilizacji śródziemnomorskiej. KONIEC NIETZSCHEGO! ALLELUJA! Za tydzień: E. nasycony rozdział! O sławnych mędrcach: -> Podejście do tradycyjnych wzorców budowania refleksji filozoficznej jest negatywne [wobec ówczesnych jemu modeli]. Wyrasta w przyszłości . 2011-10-18 /brak/ Ćwiczenia 5.. wola jest twórcza. Biblioteka: D73 Ćwiczenia 4. Ostatnim człowiekiem nazywał rzecznikiem nihilizmu. Różne postaci woli mocy: np. bo są dziełami twórczymi . O wyzwoleniu: Wielkie umysły: kalecy na odwrót [wyrastają ponad epokę. bo im więcej błędów. Wzgardziciele ciała: Cielesność to władza ustanawiająca. tym szybciej kultura się skończy . część I: Wyrażenie i znaczenie [bez paragrafu 15. cz.. ale przyznaje im pewną ograniczoną wartość. 23].należy ją odrzucić. Przeszłość podlega afirmacji.dlatego przeszłość. więc oddziaływać powinna jedynie na przyszłość. . Rozdział: Wyrażenie i znaczenie: DUUUUUŻO TEEEERMINÓW! Semestr V Strona 3 . Nietzsche nawiązuje do ontologii Heraklita: wojna to postać stawania się w świecie.nigdy nie zdarzył się w przeszłości.są przejawem woli mocy [nieskutecznie. Wola oddziaływać może tak samo twórczo na przeszłość. Napoleon byli ludźmi wyższymi dla Nietzschego. Ćwiczenia 3. 2011-10-25 Edmund Husserl Badania logiczne. II od: O tarantulach do: O roztropności ludzkiej [wyłączając]. np. O tarantulach: Refleksja na temat sprawiedliwości w chrześcijańskiej legitymacji. zachodniej kultury więcej tym więcej dla niej szacunku. -> rzecz jasna nie ma efektywnego wpływu na przeszłość. kultura chrześcijaństwa stoi w sprzeczności z dionizyjską kulturą . Chrześcijańska [powołała ducha zemsty]. Beethoven. tom II. Najbardziej teoretyczny. Brak wiary w przeszłość i niemożność konstrukcji przyszłości Wola mocy cofnięta w przeszłość ją redefiniuje . Wola Mocy wyrażająca się w bólach i radościach? Na następne zajęcia: F.

 Byt realny: jeśli świadomość wyłączy się ze świata czasoprzestrzennego stanie się bytem irrealnym. wiedza o sobie wpływa na poznanie. np. posiada wiedzę aprioryczną beztreściową i pustą w sądzie tożsamościowym Ja = Ja.Zasada wszystkich zasad: ○ Prezentacja źródłowa [paragraf 1]: przeżycie naoczne w którym przedmiot jakiejś dziedziny uzyskuje swoją samoprezentację.kwestia fenomenów i fenomenologii: ○ Termin fenomen nie sprawdza się. czas i miejsce .Znak oznaczający: wskazuje pewien przedmiot. to u Husserla jest pojmowana w radykalnie odmienny sposób. 11: . -> opis źródłowy.Ja pozostaje jako warunek poznania].jest ono obarczone marginesem błędu. -> Oznaka . Ja wie o sobie w sposób nieempiryczny. który poznaniem nie jest .Intendować . Semestr V Strona 4 -> KANT -> Leibniz był jego guru . bo odbiorca nie ma nigdy do czynienia adekwatnie ani ze znaczeniem. a nie oznaki.symptomatyczna [niejednoznaczna] a nie jednoznaczna. Paragraf 24 . czyli: rezygnacja z wszelkich domniemań i przypuszczeń.realny: to relacja . transcendentalna jedność apercepcji warunkuje możliwe poznanie w sądzie. jest to samowiedza Ja . Źródłowo można opisać przeżycia pojawiające się w świadomości. Nie zgadzał się na kantowski transcendentalizm [z założeniem. a priori i a posteriori. bo fenomenologia nie zajmuje się fenomenami. Intendo zbieram. Kiedy coś [znak] się staje słowem [czymś niosącym znaczenie]? -> Intencje signitywne mają miejsce w przypadku znaku.akt domniemywania.monady rozwijające się. -> nie chodzi o idealne warunki postrzegania. czyli czasoprzestrzennego. 8: Rozróżnienie na irrealny i realny:  Irrealne: nie istoty są istoty.jego jest materialne. Husserl Idee czystej fenomenologii: Wprowadzenie str. . merytorycznie.a priori. Istota . ale pojedyncze obiekty . -> Kartezjusz również. .Podejrzane teorie filozoficzne . Wprowadzenie . jednorożec. Ćwiczenia 5.znaczenie. -> irrealne są przedejdetyczne -> moje życie towarzyskie. str. Husserl przejmując pojęcie idealizmu transcendentalnego zerwał z rozumieniem Kantowskim . wszelkie przedmioty wyimaginowane.. transcendentalizm.te które są wyłączone z dziedziny bytu realnego. bez względu na ich prawdopodobieństwo. bo nie jest zupełnie empiryczna.niejednoznaczność pojęć a priori i a posteriori: ○ Rozrachunki Husserla z kantyzmem.[łac. krasnoludek. ani z intencjami sygnitywnymi. . 2011-11-08 E.a posteriori. mimo z pozoru tej samej nomenklatury. że transcendentalizm jest modelem czysto analitycznym] z wyjściowym warunkiem jest transcendentalna jedność apercepcji [formalna.Znak znaczący: posiada jakiś sens . pozornie Husserl zapożyczył z kantyzmu terminologicznie. Nie kontynuował on jednak filozofii Kanta.istotny jest dany moment. Indywiduum . warunek umożliwiający jakiekolwiek poznanie. ○ ZNAK:  Oznaka  Wyrażenie Znak jest ożywiany przez odbiorcę .Mowa komunikacyjna: Wyrażenie ekwiwokacyjne a wieloznaczne. np. Źródłowo mówić.leży u podstaw poznania. liczę] . Byt irrealny . to tak jak przedmiot wygląda w danej chwili w warunkach owej chwili. lecz pewnym sposobem ich poznawania.

Eidos jest przeciwstawiany cechom wtórnym. Jestestwo jest prekognitywnie otwarte na świat . że rzecz materialna jest ciężka to formułuje się sąd faktualny. 2011-11-22 Heidegger: Bycie i czas: Wstępne określenia natury jestestwa: § 9: Istota jestestwa. jego esencja . charakteryzujący się ścisłą ogólnością.sąd ejdetyczny [ischujniewiemocochodzi].jest to bycie [bycie jest istotą].jestestwo jest wyróżnione poprzez swoją indywidualność i nieprzechodniość. -> wyabstrahowanie [neutralizowanie/branie w nawias] ze świata przyrodniczego. Byt irrealny . Czysty zakres Byt irrealny: fakty + possibilia.. Stwierdziwszy. Jestestwo jest konstytuowane przez swoją istotę.możliwości Jestestwo  Mojość: charakterystyczna rzecz danego jestestwa . której zakres jest irrealny. 2011-11-15 /Nie odbyły się/ Ćwiczenia 7. Fakty Eidos o zakresie irrealnym to istota czysta.realny: to relacja całości do części. Na następne: Heidegger: Bycie i czas. a o faktach nie.istota. lol.horyzont na którym coś się może pojawić. to ta która dotyczy bytów irrealnych. Istota daje się pojmować jako zbiór przez określony zasób możliwości. wyróżnionego bo jestestwa: jest w jestestwie jakaś istota tkwiąca w nim . realnej. -> istota czysta. Sąd empiryczny . jest możliwością [nie w rozumieniu modalnym. paragrafy 9. . -> nawiązania do neoplatonizmu: byt ogólny. przestrzeni] to może badać wszelkie możliwe przestrzenie [modele] .wszelkie przedmioty wyimaginowane. ○ Generalizacje empiryczne są przypadkowe.  Byt realny: jeśli świadomość wyłączy się ze świata czasoprzestrzennego stanie się bytem irrealnym.16..otwartość to możliwość Semestr V Strona 5 . Fenomenologia gdy zajmuje się istotą przestrzeni [nie tylko rzeczywistej. Sąd o ejdetycznej ważności ogólnej Nie mylić ogólności prawdy charakterystyczną dla przyrody z ejdetyczną: ○ Czysta ejdetyczność orzeka o bytach w ogólnościach ejdetycznych [istoty irrealne]. . Bycie nie jest czymś. -> czysta fenomenologia koncentruje się na badaniu czystych przeżyć rozumianych jako byty irrealne. Ćwiczenia 6.czy to jakość ejdetyczna rozumiana po Husserlowsku? -> Szukanie istoty zjawiska. a w sensie podstawy możliwości czegoś] pojawienia się czegoś . przypadkowym i względnym.

dociskając ją bo ona nie jest przy ścianie.konkretyzacja… czegośtam. który przez Gadamera jest krytykowany. Wszystko dotyczy troski. radykalnie różni się od jestestwa nowaka. środowisko. troszczyć się o coś . gdy jeden jest otwarty na drugi . od Wprowadzenie. Mojość jestestwa nie jest podmiotowością . Spełnienie trzech warunków: ogólność. roztropność [nieuleganie własnej prywacie i partykularnym interesom. do str. bo w rozumieniu Heideggera bycia przy czymś. Relacja świat-jestestwo nie jest relacją całość-część.wyjątkowo bliskie otoczenie. do przebywania z innymi ludźmi [przykład Hegla]. Świat Wstęp do opisu możliwości napotkania fenomenów w świecie. Mojość: charakterystyczna rzecz danego jestestwa . Uszczegółowienie kształcenia rozumu praktycznego: trzy aspekty w tekstach Hegla: powściągliwość. zniesienie subiektywizmu i tolerancja.nie jest to świat zwykłych rzeczy. Gadamer.82. Bycie jest w świecie w znaczeniu szczególnej bliskości. Tak powstaje mojość. Bycie w świecie przez bycie przy czymś . przebywanie w miłym środowisku. Gadamer mówi o humanistyce rezygnującej z metody. wprowadza przestrzenność egzystencjalną. że jest: Świat a w nim siedzi Jestestwo jak pestka w śliwce. wybór zawodu. do podpunktu B: estetyka geniuszu]. Semestr V Strona 6 . Zbudowane jest tylko przez własne możliwości kowalskiego i wyróżnia go od innych jestestw. 82 [33 .otwartość to możliwość świata funduje wszelką relację poznawczą. Ćwiczenia 8. gdy przytacza Hegla. ew. Fragmenty świata . ale ma dać tego co się dzieje z jednostką i zrozumienie ich i wniknięcie w nie [prawa ściśle ogólne nie występują]. Możliwości jestestwa zbudowały jego wyróżniony charakter..zamieszkiwanie. In . coś może być przy czymś wtedy. Gadamer nie rozumie humanistyki idiograficznie. nową kategorię. Kształcenie: do rozumienia. Nie jest to relacja przestrzenna [fizycznej]. Sama możliwość świata jako możliwość ontologiczna jest to już otwarcie na świat .wykluczmy fałszywe przekonanie.można rozumieć otwartość jako rozumienie. lecz możliwość świata buduje jestestwo. Jest uwikłany z jestestwem. Świat ukazuje swoją istotę: światowość świata to jego istota. Na następne zajęcia: Gadamer: Prawda i metoda. przez uwzględnienie możliwości innego stanowiska]. wybiegania jestestwa ku czemuś. nieuleganie wszystkim indywidualnym zachciankom. Humanistyka nie ma dać nam ogólnych praw.przykłady świata. Niem. Nie jest tak.bycie przy czymś .jestestwo jest wyróżnione poprzez swoją indywidualność i nieprzechodniość. nie ma się koncentrować na samych casusach z przeszłości.jestestwo kowalskiego. tak jak gdy kartka byłaby przy ścianie. Analiza możliwości bycia jestestwa przy czymś. Jestestwo jest prekognitywnie otwarte na świat . uważa że ten drugi uzyskał praktyczne rozumienie kształcenia: powściągliwość. przez wzgląd na to co ogólne. powiązane z an .ta możliwość nie jest perspektywą przez którą jestestwo patrzy. 2011-11-29 Nić przewodnia dla wywodu Gadamera: problem metody humanistyki. Bycie w świecie: fenomen bycia w można scharakteryzować hermeneutycznie w sferze pojęciowej.  Jedna z możliwości bycia jestestwa czyli bycie ku czemuś: Modus przeciętności: wstęp do ontologicznej charakterystyki jestestwa. bo nie jest to metoda przyrodoznawcza. Otwartość jestestwa na świat: możliwy świat to szczególny świat . że jestestwo jest przy świecie. Troska.

oparte o takcie.materiał ćwiczeniowa. bądź człowiek wykształcony: wie kiedy może coś modyfikować. pewnośc w pewnych momentach korygowalna. Różnica między pamięcią a mnemotechniką: -> Do tego dochodzi zapominanie i zdobywanie kolejnej wiedzy. człowiek taktowny wie o czym i kiedy mówić. pierwszy raz pojawia się u Hegla w nowym znaczeniu . estetyczne. która jest istotowo podobna do smaku. kiedy powinien się poddać czemuś przyjętemu.wzgląd na to co ogólne. Uszczegółowienie kształcenia rozumu praktycznego: trzy aspekty w tekstach Hegla: powściągliwość. dlatego zapamiętywanie nie jest mechaniczną mnemotechniką . próba przyjęcia ogólnego stanowiska. Pamięć: wstęp do charakterystyki dziejowości historii. podręczniki można dać na makulaturę]. W kształceniu to co kształci jest istotne i nigdy nie odchodzi w przeszłość. Człowiek mody tym samym jest jak człowiek smaku. Aby się kształtować trzeba pominąć siebie. Pojęcie smaku ma coś wspólnego ze smakiem rozumianym sensualistycznie wysubtelnione podniebienie. Semestr V Strona 7 . Momenty poznawcze. Powiedzieć coś taktownie to także coś ominąć. Kształcenie jest nowy terminem [o nowym znaczeniu]. Rozumienie = świadomość dziejowa. Moda jest przestrzenią.trzeba wiedzieć co warto zapamiętać. Smak to władza akceptowania/odrzucania: w zależności od stanu fizjologicznego ta władza będzie się rozszerzać lub kurczyć. co jest istotne.to charakterystyka kategorii hermeneutycznej aplikacji. nie są od siebie oddzielone. dzięki któremu zdobyliśmy wiedzę o określonych naukach. Niepamięć umożliwia odnowienie spojrzenia. Ogólny wzorzec poznawany jest przez indywidualne modyfikacje modnego człowieka . Kształcenie to wyłonienie umiejętności z człowieka. etc. że jest źródłem pewności rozumianej nieabsolutnie.wie jak postępować w określonych sytuacjach. Oraz zawiera pewne roszczenie normatywne roszczenie do ogólności. odpowiednie. pożądane. smaku. ale wiedzieć człowiek taktu to człowiek pewności całkowitej. Ze smakiem wiąże się moda. Pamięć przenika się z puszczeniem w niepamięć. Bitch. WTF. smak chce obowiązywać. Dobry smak zakłada wspólnotę społeczną. wytworzenie w człowieku pewnej umiejętności.istnieje różnica między kształceniem a zwykłym edukowaniem: pojęcie kształcenia to nie to samo co podstawa etyki/wiedzy moralnej . przez uwzględnienie możliwości innego stanowiska]. Sędzia: Piękno: piękno sofistyczne i chuj. okazuje się w pewnym momencie nieistotny i czysto instrumentalny [podręczniki stają się nieistotne. niedopowiedzieć. takt to umiejętność unikania przesadnego zbliżania się do czegoś. Człowiek wykształcony wie co warto zapamiętać. a co nieistotne. ale nie może być rozpuszczeniem subiektywności w tym co ogólne. Zmysł: Dobry smak jest zmysłem w takim sensie. -> Człowiek wykształcony to ktoś kto polega. W modzie chodzi o indywidualność smaku.przez jednostkowe poznawane jest to co ogólne. Takt wg Helmholtza: umiejętność działania w różnych przypadkach i sytuacjach. Aplikacja musi poprzedzać metodę. roztropność [nieuleganie własnej prywacie i partykularnym interesom. bazuje na pamięci. Kształcenie definicja: Dwa momenty: widzenie w tym co inne. Wiedza szkolna . -> Gentelman . Dobry smak po gadamersku: jako pewna otwartość i umiejętność wydobycia tego co dobro. wybór zawodu.

Ćwiczeń 10. etc. Habermas: Teoria działania komunikacyjnego: ○ Dwa typy racjonalności:  celowo instrumentalne [teleologiczne]: roszczą sobie efektywność [= instrumentalność]. [pięć płyt . co zmianę nastawienia do języka. Czy da się jednak ostro odróżnić działań komunikacyjnych od form działania: jest tu duszno . Wittgenstein: Dociekania filozoficzne. Ćwiczenia 9. 2011-12-13 J. Aby mówić o komunikacji oprócz roszczenia do prawdziwości.nie wymaga uzasadnienia]. od początku do włącznie 145 podparagrafu. 17]. Działanie teleologiczne jest racjonalne gdy daje się uzasadnić. przygodność języka. Jakaś wypowiedź kryje w sobie roszczenie prawdziwości: oznacza to.język dla Wittgensteina jest pewną całością. Czy Wittgenstein chce podać nową zgeneralizowaną wizję języka? -> Chodzi nie tyle o uporządkowanie.należałoby wyliczyć każdy kontekst kiedy skłonni bylibyśmy użyć tej nazwy. że w sposób wyważony jest się przekonanym o jego zasadności. a w sytuacjach niezbędnych wykazuje się gotowość do obrony przekonania. która ma przestać rodzić problemy tradycyjne w filozofii języka. Kwestia uzasadnienia: działanie komunikacyjne wymaga uzasadnienia. 2011-12-06 L. Wittgenstein: Dociekania filozoficzne: Czy rozważania Wittgensteina są filozofią języka? -> unormowanie rozumienie języka . Świadomość ontologiczna dotyczy już istniejącego bytu. Tekst: Habermas Teoria działania komunikacyjnego.. na mocy argumentów. -> dzieli ich wiele.ze względu na ich użycie. ale można działać nieracjonalnie [nieudane działanie teleologiczne . zbiorem możliwych rozmaitych zachowań a dla tych zachowań nie ma jednego wzorca.. Wittgenstein proponuje rezygnacje ze znaczeń.str. pytaniem. Pytania traktatu:  Co właściwie tworzy zdanie pytające?  Różnica między rozkazem. tom I: od wstępu do Wstępnej definicji racjonalności. grą językową . czy nadawanie nowego kształtu rozumienia języka.informacja + pewna sugestia. -> sfera pragmatyczna. mają różne znaczenia. -> jeśli są ku temu racje. Co znaczy termin grać w szachy . jest charakter użycia .praktyką życiową. ponieważ w rozmaitych kontekstach różnie się zachowujemy. Działanie teleologiczne nie wymaga uzasadnienia. stwierdzeniem. można przekonanie porzucić. Unormowanie = nadanie kształtu języka. a zrozumienie tego co do siebie mówimy nie polega na problemach natury mentalnej .Piękno: piękno sofistyczne i chuj. -> Czy intencja wypowiedzenia zdania ma wpływ na znaczenie: dodatkowo kontekst. ale nie w sposób dogmatyczny.  komunikacyjną: roszczą sobie prawdziwość. Brak roszczenia prawdziwości byłoby działaniem celowym. Tym co oddziela je. potrzebne jest Semestr V Strona 8 .i postulat terapeutyczności problemów filozofii. blablabla. Problem dociekań o to czy ktoś coś robi jest pseuoproblemem wg Wittgenstein.

szczerości. Warto czytać Habermasa! -> Działaniem komunikacyjnym będzie gdy spełnione zostaną te trzy powyższe warunki i) Sformułowanie tezy prawdziwej. 550 . 2011-12-20 Semestr V Strona 9 . że wie lepiej.  Roszczenie do słuszności. mówiąc coś w intencjach komunikacyjnych. iii) Otwarci na argumenty i zaufanie do rozmówcy [roszczenie do nie subiektywności . -> Dyskurs powinien być otwarty . -> Rozum. bo są czyimiś życzeniami. to powinno się przyjąć postawę: to co mówię wydaję mi się prawdziwe. autor komunikatu nie może wychodzić ze stanowiska. -> Abstrahuje się od realiów społecznych .zaakceptujemy je.trwać do momentu uzyskania konsensusu.komunikacja musi być jak najbardziej intersubiektywna]. ale nie jedynym. -> W sferze komunikacji nie może istnieć żaden specjalista. Aby przyjąć nastawienie komunikacyjne. -> możemy się nie zgadzać z życzeniem. ii) W sądzie są ukryte sądy normatywne i aksjologie [ale istnieje gotowość do tego. Austin: Mówienie i poznawanie.665. zrozumiałości [moja wypowiedź musi być poprawna i sformułowana zgodnie ze standardami gramatycznymi i semantycznymi] [niekiedy uzupełniająco dodaje się takie działania: ekspresje ewaluatywne [ocenne] . bo je ujawnił.. to w wypowiedzi istnieje odniesienie do świata społecznego. uczuć lub życzeń . ale podstawę tych przekonań gotów jestem przedyskutować.  Roszczenie do prawdziwości. Do komunikacji potrzebne jest odpowiednie nastawienie i w wypowiedzi pojawiają się te trzy roszczenia. 640 . [Habermas krytykuje technokrację]. Prawdziwość jest wyróżnionym elementem świata życia. [Działanie instrumentalne nie jest jednak komunikacją w powyższym sensie. -> Należy zrobić wszystko by czynniki psychiczne były uchylane.] Roszczenie do słuszności.fizycznego.człowiek jest nastawiony intersubiektywnie na konsensus. ujawnienie głęboko skrywanej tajemnicy. -> Ograniczenia strukturalne: ile można dyskutować o czymś.na konsens jest się nastawionym wtedy gdy wszelkie formy władzy .Aby mówić o komunikacji oprócz roszczenia do prawdziwości. str. są inne rzeczy do zrobienia. REWOLUCJA KOMUNIKACYJNA .572. to w wypowiedzi istnieje odniesienie do świata psychicznego. etc. [trzeba je uchylić]. na którym możliwa jest rozmowa] kategoria świata życia. Na następne zajęcia: J. uczuć. tajemnicy. to w moich wypowiedziach istnieje odniesienie do świata [rzeczy] . Racjonalnym jest powiedzenie w pewnych okolicznościach.  Roszczenie do szczerości. Ćwiczenia 11. Należy uchylić zaufanie do ludzi posiadających większą wiedzę. racjonalność ma charakter komunikacyjny. więcej. ale zgadzamy się z szczerością wypowiadanego życzenia. aby je odrzucić]. potrzebne jest założenie o wspólnej wizji świata [fundament.nie zawierają jasno sformułowanego roszczenia] również jest istotne dla komunikacji. Wszelka dominacja powinna być uchylona.

. znaki są ułożone w pewną strukturę. nie ma przy tym sensu pierwotnego . -> performatywy nie są prawdziwe/fałszywe. Ilokucja. Funkcje języka. błagań.badacz nie ejst innowacyjny. przykro mi. Na następne zajęcia: Derrida Pismo filozofii. na pierwszy plan wybijało się hasło antyutopijności. Pojawił się deklaratywny antyintelektualizm oraz kult powierzchownośći. Akty mowy: Czynność lokucyjna: czynność mówienia czegoś. W obrębie samej filozofii ważne miejsce pełniła zasada nieprzedstawialności świata rzeczywistość jest wielowymiarowa. mityczne . Derrida utożsamiał świat z tekstem [nie istnieje nic innego poza znakiem .wyrażał to pisząc sens uległ rozplenieniu. w to miejsce wprowadzono akceptację wprowadzonej rzeczywistości. w rozumieniu Austina nie jest to żaden opis. np. lub osiągamy dzięki wypowiedzi [mówieniu czegoś].sztuka popularna etc.należy je dekonstruować a nie interpretować. swobodnie nawiązujące do przeszłości. Derrida: Wprowadzenie o postmodernizmie i dekonstrukcjonizmie: Boudrillard.]. jej elementów [w szczególności obecność .przeciętność. 646 u Austina] to co powodujemy.. W ślad za tym zakwestionowano projekty zmian dziejowych: Bourdillard: przyszłość już przybyła [nie ma na co czekać]. są sztuczne. W tym duchu zakwestionowano twórczy charakter refleksji . temu niepodobna jej oddać w jednowymiarowym języku [język służy do utrzymywania władzy [język jest zwyczajnie faszystowski] a nie służy do opisu]. jako pierwszy sformułował tę myśl. wybiórczo z nich korzystające na zasadzie przywłaszczenia. akty perlokucyjne: [str. Performatywami nie są opisy stanów wewnętrznych. pojawia się idea cytatu. który jako postulat przyjął dekonstrukcję kultury europejskiej.J. rozkazu. 2012-01-03 J. sztuka wysoka . Zamiast hermeneutycznej kontynuacji. przedmiotem i podmiotem. X definiuję jako Y też są performatywami . perlokucja. Foucault prowadzili krytyczną refleksję dotyczącą hermeneutyki sprzeciw wobec interpretacji znaczeń. Nadawanie sensu może odbywać się przez marginalizację [poszukiwaniu Semestr V Strona 10 . w sieć wzajemnych związków i odesłań zadaniem dekonstruktora nie jest ich analiza. Do tych myśli nawiązał później cały nurt postmoderny. jednostką a społeczeństwem. Lyotard. Niech zbiór A będzie…. geniusz . Szczególnym ważnym elementem tej refleksji stało się odrzucenie wszelkich tradycyjnych przeciwieństw [różnica między sztuką a nauką. żałuję. -> Farmakon Ćwiczenia 12. Odrzucano również katastrofizm [odrzucano kryzysy wszelakie]. W szczególności krytyce poddano Oświecenie i jego mit ewolucji i postępu. ale zobowiązanie.w postaci trzech założeń: prawdy. etc. między fikcją a prawdą. że znak językowy dominuje między innymi wobec zdecentralizowanego podmiotu. szczególnie ważna była teza. nadbudowane. np. wszelkie jednolite sensy. etc. akty ilokucyjne: w przeciwieństwie do czynności wykonania czegoś -> ilokucje można wyrazić w sformułowaniu prośby. wychwala się obrazoburstwo. dekonstrukcja służy na redefiniowaniu ustabilizowanych pojęć.szczególnie wyróżnionego]. znaczenia. Odrzuca się tradycyjną refleksję teoretyczną. wszelkich znaczeń [w tym sensu historii]. Programowo tworzone są dzieła eklektyczne. Performatywy można rozpoznać również po intonacji. rozumu i wiedzy]. Bart*** [jakoś tak]. Austin: Mówienie i poznawanie: Konstatacja faktu vs performatywy Performatyw: Wybieram odpowiedź C w okolicznościach teleturnieju czy innego kurwa konkursu. Deleuze.

rorty opowiada się za idea prawdy w konwersacji [nie wiedzie od obowiązujących ustaleń. ale tworzenie dobrych. W naszym poznaniu nie ujmujemy rzeczy w sposób adekwatny [takimi jakie są w rzeczywistości]. wykładni opartej na metafizycznych fundamentach [wywodzących się z platonizmu oraz z myśli współczesnej. filozofia nie prowadzi badań. Nie ma miejsca na filozofię w jej dawnym rozumieniu. Richard Rorty: pół zada zza krzaku postmoderny i pragmatyzmu: starał się przewartościować całą tradycją zachodu. W centrum zainteresowań badacza staje idea nie-obecności i wykazywania rozmaitych jej form. np. pojawia się hasło realizacji małych lokalnych działań]. historia archeologiczna: Semestr V Strona 11 . przede wszystkich z filozofii świadomości]. które tworzą podmioty autonomiczne. filozof ma być podejrzliwy wobec racjonalności. historii na temat świata [niekoniecznie prawdziwych]. język. Dekonstrukcja jest rozbiórką teorii w praktyce. Idea praw mniejszości . Szczególnie krytykował poszukiwanie obiektywnych wartości. Foucault: Archeologia wiedzy: systematyczny. Ironia: w sposób starogrecki [nie szyderstwo. która stabilizuje. był to ważny postulat decentralizacji. ta idea miała rozmaite konkretyzacje. Działania dekonstrukcyjne są rodzajem manifestacji. ma ona koncetrować się na zjawiskach nierozstrzygalnych [paradoksalnych]. Polemika z Habermasem: konsensus jest jednym ze stanów w dyskusji.rozbijanie już istniejących struktur.ustabilizowanych pojęć. wtórne wobec wspólnych doświadczeń [bólu i poniżenia. uporządkowany zapis pewnego dyskursu.czlowiek może prowadzic konwersacje nie dochodząc do konkluzji. opisywanej niczym zwierciadło odbijające światło]. wyznacznikiem jest zaciekawienie odbiorcy. jej zadaniem ma być nie poznanie. nie najważniejszym. to krytycyzm i dystans [własnych poglądów jak poglądów innych ludzi]. Modernizm odczuwał Podsumowując: definiując pojęcie dekonstrukcji: Dekonstrukcja to krytyka interpretacji. Nadawanie sensu może odbywać się przez marginalizację [poszukiwaniu wyjątków]. ale takiej w której ludzie wypowiadają własne zdanie]. które wszyscy podobnie przeżywają]. jednostkowe wybory. dlatego zrezygnować należy z arystotelejskiej koncepcji prawdy. że należy zmienić sens obecnej. religijnych czy cośtam]. Uznał. treści odnoszą się nie do bytu. historycznych. nauka musi zrewidować swoje cele. intrygujących. po to aby wykazać słabość każdej teorii interpretacji. Myśl modernistyczna stawia sobie za cel znalezienie prawdy i zbduowanie na tej podstawie pewności absolutnej. odrzucona filozofia świadomości wiąże się z refleksją hermeneutyczną. pośród nich wspomnieć trzeba o wymiarze etycznym i politycznym [zamiast projektów moralnych. stają się nieistotne. czy czegoś kurwa. negowanie i samoposzukiwanie. Przyjął że jej fundamentem był transcendentalizm [rozumiał jako wizję świadomości. Istota solidarności to zainteresowanie pierdolę kurwa. w wypowiedzi nie musi być oddany żaden ogrom . ale do wykonywanych zadań. Solidarność: efekt uznania różnic międzyludzkich [rasowych. Derrida definiuje praktykę dekonstrukcji: służy ona czytaniu tekstu. postmodernie bliższe jest kwestionowanie. Tolerancja: zapewnia bezkonfilktowość między społeczeństwem. Lytorard: Postmodernizm postawa nieufności wobec metaopisu [wobec uniwersalistycznych dążeń nauki]. Estetyka oporu. oporu budowanego przez tworzenie małych opowieści. uznał za uciekanie od odpowiedzialności za własne. czy kpina].

jedno przechodzi w drugie. człowiek nowoczesności ufa. ni dojścia . Szczególnie ważne jedno pytanie: kwestia tożsamości. stara się wykazać. Pojawia się dyskurs psychiatryczny. że realcje pomiędzy człowiek-władza-egzamin-porządek-wypowiedź. są płynne . że tożsamości nikt nie otrzymuje w prezencie. pożądany wybór. nowoczeność to postawa. Przemieszczamy się myślą. swobodna wybierająca z rzeczywistości. autorytet którego można słuchać. trza ją zbudować. ○ Włóczęga: jednostka świadoma bezdomności . czy oglądamy telewizję. Bauman wymienia cztery wzorce tożsamości człowieka ponowczesnego: ○ Turysta: jest to ktoś. kto ma dostęp do całego szeregu przestrzeni świata. istnieje wszechstronna mnogość perspektyw w tej perspektywie każdy wybór jest arbitralny. F. ponowoczesność tę wizję burzy . niektóre jej aspekty. świadom. że istnieje jeden cel w życiu. Zygmunt Bauman: W centrum swoich opisów stawia epokę ponowoczesną.istotna jest ciągłośc poszukiwań. Bauman rzecze. Dlatego pisze o nadreprezentacji seksu. ktoś kto porusza się inaczej niż turysta bezplanowo. że nie ma ni punktu wyjścia. Atrybutem ponowoczesności jest niespójność. który od pewnego momentu staje się istotny. niekonsekwencja postępowania. Semestr V Strona 12 . Wynalazek współczesności to Idea podmiotu łączona z wiedzą i racjonalnością. jesteśmy w ruchu niezależnie czy siedzimy w Internetsach. za jego radami należałoby podążyć.wiemy.Początki wiedzy o człowieku. Jednostka niezaangażowana. Skonstruować ją można na różne sposoby. stworzeniu dyskursu na temat seksualności. w szczególności cyberprzestrzeni. w której jednostka wierzy w uniwersalny kodeks działania. Kurwamać. ○ Spacerowicz: współczesny człowiek konsumpcji. że nie istnieje wyróżniony. Foucault stara się pokazać związek między władzą a wiedzą [początkowo władza zcentralizowana] Człowiek jako przedmiot analizy pojawił się w epoce nowoczesnej.

I ta właściwość nadaje grze atrakcyjność . Istotne jest podejście do świata jednostka świadoma jest tego. kto próbuje swoich sił w starciu z losem.○ Gracz: ktoś. mając łut szczęścia. nawet posiadając słabe karty. Semestr V Strona 13 .daje niespodzianki. że nic nie jest determinowane do końca. może odwrócić swój los.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful