Historia filozofii współczesnej - ćwiczenia

Ćwiczenia 1., 2011-09-27

Mariusz Moryń, e-mail: moryn@amu.edu.pl
Sprawy organizacyjne: - Dyżury: Poniedziałki: 11:00 - 13:00, Czwartki: - Jedna nieobecność; - Kolokwium pisemne: 17. I. 2012r o 8:15 Teksty: - F. Nietzsche Tako rzecze Zaratustra tłum. W. Berent lub Tak mówił Zaratustra G. Sowiński lub To rzekł Zaratustra Z. Jaskóła i Lisiecka [dwa następne przekłady zdecydowanie lepsze]. - E. Husserl Badania logiczne, Cz. II Tomu II: Wyrażenie i znaczenie. Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii, Ks. I.

- M. Heidegger Bycie i czas.
- Gadamer Prawda i metoda. - L. Wittgenstein Dociekania filozoficzne. - Austin Mówienie i poznawanie. - J. Habermas Teoria działania komunikacyjnego, Tom I: rozdział Wstępna definicja racjonalności. Nietzsche 1844 - 1900r: Nietzsche twierdził, że był Polakiem i, że jego nazwisko to zgermanizowane nazwisko Niecki. Z wykształcenia filolog klasyczny. Pisał w formie aforyzmów ze względu na chorobę. Ontologia Nietzschego: Rzeczywistość jest chaotycznym i sprzecznym zbiorem sił. Najbardziej istotne są zmienność i ruch. Zasadą tej zmienności jest konflikt - stałe poszukiwanie opozycji, każda siła dąży do znalezienia innej opozycyjnej siły. Ideom tym towarzyszyła teza zaczerpnięta od Heraklita - Zasada pozorności spoczynku. W przyrodzie dopatrywał się przemocy - różnica potencjałów energetycznych, przemoc = odmienność sił. Nie istnieją nadrzędne prawa, które tworzyłyby ład, nadawałyby istnieniu sens czy cel [Chaos na zawsze]. Na tych założeniach ontologii oparł ideę Wiecznego Powrotu - tradycyjną kategorię ontologiczną, rzecz, zastąpił przez centrum siły. Zakładał pewną formę wymienności masy i energii /ciało jako transformacja siły/ -> siła ma charakter pierwotny, nieredukowalny, sprawczy element bytu. Kosmologia posiadała założenie idei nieskończoności czasu - wieczny temporalny przepływ - oraz na tezie o przestrzennym ograniczeniu Wszechświata. Stawanie się [łączenie i rozpad energii] nie ma czasowego początku - nie wykształciło się z wcześniejszego momentu. W tym ograniczonym przestrzennie kosmosie działa skończona ilość energii. Zatem zamkniętą jest ilość kombinacji możliwych połączeń sił. Przepływ procesów powraca sam do siebie - to co rzeczywiste musiało przebiegać nieskończoną ilość razy, wszystko istniało nieskończoną ilość razy. Epistemologia Nietzschego: Istotą świata jest polimofrizm, a nie harmonia. Wiedza ma charakter twórczy i interpretacyjny. Nawiązywał do Kantowskiej i Humeowskiej wersji… Fikcjotwórczy charakter wszelkiego poznania. Nietzsche utrzymywał, że to co może być pomyślane to jest fikcją.
Semestr V Strona 1

Rozmowa linoskoczka z Zaratustrą: Teza nihilistyczna dotycząca kultury: kultura pozbawiona jakiejkolwiek wartości .Im więcej etyki. Błazen nie jest opisywany afirmatywnie . Błazen dobrze się czuję wśród ludzi zwykłych. z drugiej chce doprowadzić do ich upadku. Błazen nie może być nadczłowiekiem bo nie odrzucił wzgardy. Na następne zajęcia: Tako rzecze Zaratustra cz. Przedmowa. barbaryzacji cywilizacji śródziemnomorskiej przez Wandalów. Błazen jest wynaturzoną karykaturę nadczłowieka. Uznanie przez obchodzenie się z kimś według tradycji. .Historycznie: kapłan. Ludzie wyżsi czasami zdarzali się w kulturze. uważał że fikcje są ważniejsze dla życia. Zupełnie nowy początek. martwy. ○ Przewrotność jego hymnu afirmacji. im więcej. że to co może być pomyślane to jest fikcją. zwiastunem nadczłowieka . symbolika chrześcijańska. Błazen jest fałszywym pretendentem do nadczłowieka. wtapia się w ludzi. np. Specyficzna narracja filozoficzna. udoskonalona postać. np. ponieważ jest to narodzenie bez wartości i możliwości stworzenia/przyjęcia innych. Nieistnienie nieba i piekła nie jest równe bycie nieznaczącym. Napoleon byli ludźmi wyższymi dla Nietzschego. Kultura jest drogą. tym szybciej cywilizacja znajdzie się w ślepym zaułku. Nietzsche: Tako rzecze Zaratustra . chrześcijaństwo tym lepiej. wzgardzanym. Tytułowy Zaratustra jest: . -> Martwy linoskoczek.odrzuca nihilizm tych wartości.twórczej i niszczycielskiej. Niebezpieczeństwo = stawianie czoła nihilizmowi. Błazen . trwanie w niebezpieczeństwo przesądza o jej randze. Człowieka przeskoczyć może tylko błazen .tym bardziej dochodzą do granic swoich możliwości. siły niszczące i rozkładowe. I do mowy O starej i młodej kobiecie. Prawda jako zbyteczna idea. obrazowe myślenie. 2011-10-04 F.błazen nie toleruje drugiego nadczłowieka.wzgarda wobec człowieka. Wartością dorobku cywilizacji w oczach Nietzschego jest narażanie życia.Człowiek . . wyjątek w obrębie człowieka. standardów kulturowych. Symbol nadczłowieka? Strącający w dół linoskoczka. Ćwiczenia 2. Beethoven.zaprzeczeniem zdolności akrobaty. głęboko zakorzenione zwyczaje.Im więcej cnót moralnych. nadczłowiek nieobciążony przeszłością -> otwarta przyszłość. Jest poszukującym nadczłowieka. Błazennadczłowiek zrzuca zatem Linoskoczka-człowieka i go niszczy. każdej z jej tradycyjnych form.nie jest nadczłowiekiem. Zaratustra niezwiązany z kulturą zachodnią. również jest częstowany jedzeniem: metaświadomość kulturowa. prorokiem.. z jednej strony chwali. tym lepiej. bo tym szybciej to upadnie . lepszy od niego.Poetyckie. jest "bardziej doskonały". Nietzscheański Zaratustra nawiązuje do historycznej postaci: ścieranie się sił. Ona ma swoją wagę i znaczenie. wypędza też Zaratustrę z miasta. Trup wleczony przez Zaratustrę: Linoskoczek spadł z liny gdy Błazen przeskoczył nad nim. Trzy przemiany ducha: Nadczłowiek jest zrównany do postaci dziecka.Człowiek wyższy: Zaratustra. i bardziej rozbudowane. korzeniami nawiązująca do człowieka. Semestr V Strona 2 . Typy woli mocy: . relacja między świadomością a siłami ją tworzącymi [krew]. którą trzeba przejść aby dotrzeć do nadczłowieka. twórca dualistycznego systemu religijnego: rzeczywistość wyznaczona jest przez starcie dwu opozycyjnych sił . punk 4: Metafora odnosząca się do biblii. bojącego się i uważnego. postać genialna.Nietzsche utrzymywał.

2011-10-18 /brak/ Ćwiczenia 5. są geniuszami]. Nietzsche Tako rzecze Zaratustra. Wzgardziciele ciała: Cielesność to władza ustanawiająca.otwiera się na wszystkie przerażające czyny.są przejawem woli mocy [nieskutecznie. Rozdział: Wyrażenie i znaczenie: DUUUUUŻO TEEEERMINÓW! Semestr V Strona 3 . ale jest]. Ostatnim człowiekiem nazywał rzecznikiem nihilizmu. cz. O tarantulach: Refleksja na temat sprawiedliwości w chrześcijańskiej legitymacji. Husserl Badania logiczne. -> rzecz jasna nie ma efektywnego wpływu na przeszłość.nigdy nie zdarzył się w przeszłości. tom II. Wola Mocy wyrażająca się w bólach i radościach? Na następne zajęcia: F. Przeszłość podlega afirmacji. 2011-10-25 Edmund Husserl Badania logiczne.kulturze. Najbardziej teoretyczny. wola jest twórcza. autorstwa cywilizacji śródziemnomorskiej.. Beethoven. bo im więcej błędów. część I: Wyrażenie i znaczenie [bez paragrafu 15. Ćwiczenia 3..Nadczłowiek: wyrasta z innego gruntu. kultura chrześcijaństwa stoi w sprzeczności z dionizyjską kulturą . np. bo są dziełami twórczymi . Wyrasta w przyszłości . Różne postaci woli mocy: np. Biblioteka: D73 Ćwiczenia 4. Chrześcijańska [powołała ducha zemsty]. zachodniej kultury więcej tym więcej dla niej szacunku. II od: O tarantulach do: O roztropności ludzkiej [wyłączając].dlatego przeszłość. Brak wiary w przeszłość i niemożność konstrukcji przyszłości Wola mocy cofnięta w przeszłość ją redefiniuje . Nietzsche nawiązuje do ontologii Heraklita: wojna to postać stawania się w świecie. O wyzwoleniu: Wielkie umysły: kalecy na odwrót [wyrastają ponad epokę.. nasycony rozdział! O sławnych mędrcach: -> Podejście do tradycyjnych wzorców budowania refleksji filozoficznej jest negatywne [wobec ówczesnych jemu modeli]. 23]. 16.należy ją odrzucić. więc oddziaływać powinna jedynie na przyszłość. . KONIEC NIETZSCHEGO! ALLELUJA! Za tydzień: E. tym szybciej kultura się skończy . Napoleon byli ludźmi wyższymi dla Nietzschego. Wola oddziaływać może tak samo twórczo na przeszłość. ale przyznaje im pewną ograniczoną wartość.

Intendować . lecz pewnym sposobem ich poznawania. np. Ćwiczenia 5.jest ono obarczone marginesem błędu.monady rozwijające się. str.a priori.kwestia fenomenów i fenomenologii: ○ Termin fenomen nie sprawdza się. czas i miejsce .istotny jest dany moment. jest to samowiedza Ja .jego jest materialne. bo fenomenologia nie zajmuje się fenomenami. Byt irrealny . Indywiduum . Źródłowo można opisać przeżycia pojawiające się w świadomości. -> opis źródłowy. bo nie jest zupełnie empiryczna. -> irrealne są przedejdetyczne -> moje życie towarzyskie. krasnoludek.realny: to relacja .znaczenie. Nie kontynuował on jednak filozofii Kanta. który poznaniem nie jest .Znak oznaczający: wskazuje pewien przedmiot..symptomatyczna [niejednoznaczna] a nie jednoznaczna. bo odbiorca nie ma nigdy do czynienia adekwatnie ani ze znaczeniem. Wprowadzenie .akt domniemywania. 2011-11-08 E. Źródłowo mówić.Mowa komunikacyjna: Wyrażenie ekwiwokacyjne a wieloznaczne. warunek umożliwiający jakiekolwiek poznanie. jednorożec. Paragraf 24 .niejednoznaczność pojęć a priori i a posteriori: ○ Rozrachunki Husserla z kantyzmem. czyli: rezygnacja z wszelkich domniemań i przypuszczeń. -> Oznaka . mimo z pozoru tej samej nomenklatury.Podejrzane teorie filozoficzne . że transcendentalizm jest modelem czysto analitycznym] z wyjściowym warunkiem jest transcendentalna jedność apercepcji [formalna.  Byt realny: jeśli świadomość wyłączy się ze świata czasoprzestrzennego stanie się bytem irrealnym. liczę] . pozornie Husserl zapożyczył z kantyzmu terminologicznie. -> Kartezjusz również. transcendentalna jedność apercepcji warunkuje możliwe poznanie w sądzie. to u Husserla jest pojmowana w radykalnie odmienny sposób. . . -> nie chodzi o idealne warunki postrzegania. Nie zgadzał się na kantowski transcendentalizm [z założeniem.te które są wyłączone z dziedziny bytu realnego. czyli czasoprzestrzennego. ale pojedyncze obiekty .Ja pozostaje jako warunek poznania]. posiada wiedzę aprioryczną beztreściową i pustą w sądzie tożsamościowym Ja = Ja.Zasada wszystkich zasad: ○ Prezentacja źródłowa [paragraf 1]: przeżycie naoczne w którym przedmiot jakiejś dziedziny uzyskuje swoją samoprezentację. Kiedy coś [znak] się staje słowem [czymś niosącym znaczenie]? -> Intencje signitywne mają miejsce w przypadku znaku. merytorycznie.a posteriori. bez względu na ich prawdopodobieństwo. ○ ZNAK:  Oznaka  Wyrażenie Znak jest ożywiany przez odbiorcę .leży u podstaw poznania.Znak znaczący: posiada jakiś sens . Semestr V Strona 4 -> KANT -> Leibniz był jego guru . 8: Rozróżnienie na irrealny i realny:  Irrealne: nie istoty są istoty. Husserl Idee czystej fenomenologii: Wprowadzenie str. wiedza o sobie wpływa na poznanie.[łac. Husserl przejmując pojęcie idealizmu transcendentalnego zerwał z rozumieniem Kantowskim . transcendentalizm. to tak jak przedmiot wygląda w danej chwili w warunkach owej chwili. . wszelkie przedmioty wyimaginowane. a priori i a posteriori. Istota . Ja wie o sobie w sposób nieempiryczny. Intendo zbieram. a nie oznaki. 11: . np. ani z intencjami sygnitywnymi.

Na następne: Heidegger: Bycie i czas.. -> istota czysta. lol. Sąd o ejdetycznej ważności ogólnej Nie mylić ogólności prawdy charakterystyczną dla przyrody z ejdetyczną: ○ Czysta ejdetyczność orzeka o bytach w ogólnościach ejdetycznych [istoty irrealne]..  Byt realny: jeśli świadomość wyłączy się ze świata czasoprzestrzennego stanie się bytem irrealnym.jestestwo jest wyróżnione poprzez swoją indywidualność i nieprzechodniość.wszelkie przedmioty wyimaginowane. Jestestwo jest prekognitywnie otwarte na świat . Byt irrealny . Ćwiczenia 6. -> wyabstrahowanie [neutralizowanie/branie w nawias] ze świata przyrodniczego.otwartość to możliwość Semestr V Strona 5 . przestrzeni] to może badać wszelkie możliwe przestrzenie [modele] .16. przypadkowym i względnym.istota. Jestestwo jest konstytuowane przez swoją istotę. . Fakty Eidos o zakresie irrealnym to istota czysta. Eidos jest przeciwstawiany cechom wtórnym. a o faktach nie. Sąd empiryczny .horyzont na którym coś się może pojawić. że rzecz materialna jest ciężka to formułuje się sąd faktualny. to ta która dotyczy bytów irrealnych. jest możliwością [nie w rozumieniu modalnym. Bycie nie jest czymś. wyróżnionego bo jestestwa: jest w jestestwie jakaś istota tkwiąca w nim . Istota daje się pojmować jako zbiór przez określony zasób możliwości. -> nawiązania do neoplatonizmu: byt ogólny. 2011-11-15 /Nie odbyły się/ Ćwiczenia 7. paragrafy 9. Stwierdziwszy. 2011-11-22 Heidegger: Bycie i czas: Wstępne określenia natury jestestwa: § 9: Istota jestestwa. której zakres jest irrealny. Fenomenologia gdy zajmuje się istotą przestrzeni [nie tylko rzeczywistej.możliwości Jestestwo  Mojość: charakterystyczna rzecz danego jestestwa . Czysty zakres Byt irrealny: fakty + possibilia. .realny: to relacja całości do części.czy to jakość ejdetyczna rozumiana po Husserlowsku? -> Szukanie istoty zjawiska. -> czysta fenomenologia koncentruje się na badaniu czystych przeżyć rozumianych jako byty irrealne. a w sensie podstawy możliwości czegoś] pojawienia się czegoś .jest to bycie [bycie jest istotą]. charakteryzujący się ścisłą ogólnością. realnej.sąd ejdetyczny [ischujniewiemocochodzi]. jego esencja . ○ Generalizacje empiryczne są przypadkowe.

który przez Gadamera jest krytykowany. przez wzgląd na to co ogólne. Mojość: charakterystyczna rzecz danego jestestwa .wykluczmy fałszywe przekonanie. roztropność [nieuleganie własnej prywacie i partykularnym interesom. coś może być przy czymś wtedy.  Jedna z możliwości bycia jestestwa czyli bycie ku czemuś: Modus przeciętności: wstęp do ontologicznej charakterystyki jestestwa. Semestr V Strona 6 . radykalnie różni się od jestestwa nowaka. Bycie jest w świecie w znaczeniu szczególnej bliskości. Jestestwo jest prekognitywnie otwarte na świat . powiązane z an .. Mojość jestestwa nie jest podmiotowością .ta możliwość nie jest perspektywą przez którą jestestwo patrzy.można rozumieć otwartość jako rozumienie.nie jest to świat zwykłych rzeczy. Gadamer mówi o humanistyce rezygnującej z metody. Kształcenie: do rozumienia. nie ma się koncentrować na samych casusach z przeszłości. Troska. Spełnienie trzech warunków: ogólność. dociskając ją bo ona nie jest przy ścianie.konkretyzacja… czegośtam. Świat ukazuje swoją istotę: światowość świata to jego istota. tak jak gdy kartka byłaby przy ścianie. gdy przytacza Hegla. Relacja świat-jestestwo nie jest relacją całość-część. nieuleganie wszystkim indywidualnym zachciankom. Tak powstaje mojość. że jest: Świat a w nim siedzi Jestestwo jak pestka w śliwce. do str. ew. od Wprowadzenie. przebywanie w miłym środowisku. Bycie w świecie przez bycie przy czymś . nową kategorię.otwartość to możliwość świata funduje wszelką relację poznawczą. troszczyć się o coś . Uszczegółowienie kształcenia rozumu praktycznego: trzy aspekty w tekstach Hegla: powściągliwość. Zbudowane jest tylko przez własne możliwości kowalskiego i wyróżnia go od innych jestestw.zamieszkiwanie. Humanistyka nie ma dać nam ogólnych praw.82.jestestwo kowalskiego. uważa że ten drugi uzyskał praktyczne rozumienie kształcenia: powściągliwość. do przebywania z innymi ludźmi [przykład Hegla]. bo nie jest to metoda przyrodoznawcza. wybór zawodu.bycie przy czymś . do podpunktu B: estetyka geniuszu].jestestwo jest wyróżnione poprzez swoją indywidualność i nieprzechodniość. Fragmenty świata . bo w rozumieniu Heideggera bycia przy czymś. Na następne zajęcia: Gadamer: Prawda i metoda. In . zniesienie subiektywizmu i tolerancja. 82 [33 . przez uwzględnienie możliwości innego stanowiska]. gdy jeden jest otwarty na drugi . Możliwości jestestwa zbudowały jego wyróżniony charakter. Bycie w świecie: fenomen bycia w można scharakteryzować hermeneutycznie w sferze pojęciowej. środowisko. Analiza możliwości bycia jestestwa przy czymś. 2011-11-29 Nić przewodnia dla wywodu Gadamera: problem metody humanistyki. ale ma dać tego co się dzieje z jednostką i zrozumienie ich i wniknięcie w nie [prawa ściśle ogólne nie występują]. Świat Wstęp do opisu możliwości napotkania fenomenów w świecie. Nie jest tak. Gadamer. Niem. wybiegania jestestwa ku czemuś. Jest uwikłany z jestestwem. Otwartość jestestwa na świat: możliwy świat to szczególny świat . Wszystko dotyczy troski. Nie jest to relacja przestrzenna [fizycznej]. wprowadza przestrzenność egzystencjalną.wyjątkowo bliskie otoczenie. Ćwiczenia 8. lecz możliwość świata buduje jestestwo.przykłady świata. Sama możliwość świata jako możliwość ontologiczna jest to już otwarcie na świat . Gadamer nie rozumie humanistyki idiograficznie. że jestestwo jest przy świecie.

W kształceniu to co kształci jest istotne i nigdy nie odchodzi w przeszłość. człowiek taktowny wie o czym i kiedy mówić. roztropność [nieuleganie własnej prywacie i partykularnym interesom. Ze smakiem wiąże się moda. oparte o takcie. Aplikacja musi poprzedzać metodę. podręczniki można dać na makulaturę].trzeba wiedzieć co warto zapamiętać. Momenty poznawcze. a co nieistotne. Pamięć przenika się z puszczeniem w niepamięć. okazuje się w pewnym momencie nieistotny i czysto instrumentalny [podręczniki stają się nieistotne.wie jak postępować w określonych sytuacjach. Człowiek wykształcony wie co warto zapamiętać. smaku.istnieje różnica między kształceniem a zwykłym edukowaniem: pojęcie kształcenia to nie to samo co podstawa etyki/wiedzy moralnej . wybór zawodu. smak chce obowiązywać. pierwszy raz pojawia się u Hegla w nowym znaczeniu . -> Człowiek wykształcony to ktoś kto polega. Sędzia: Piękno: piękno sofistyczne i chuj. dlatego zapamiętywanie nie jest mechaniczną mnemotechniką . takt to umiejętność unikania przesadnego zbliżania się do czegoś. Aby się kształtować trzeba pominąć siebie. Semestr V Strona 7 . Moda jest przestrzenią. Kształcenie definicja: Dwa momenty: widzenie w tym co inne. Pamięć: wstęp do charakterystyki dziejowości historii. Wiedza szkolna . niedopowiedzieć. etc. ale wiedzieć człowiek taktu to człowiek pewności całkowitej. która jest istotowo podobna do smaku. Kształcenie to wyłonienie umiejętności z człowieka. Uszczegółowienie kształcenia rozumu praktycznego: trzy aspekty w tekstach Hegla: powściągliwość. Kształcenie jest nowy terminem [o nowym znaczeniu]. bazuje na pamięci. że jest źródłem pewności rozumianej nieabsolutnie. wytworzenie w człowieku pewnej umiejętności.wzgląd na to co ogólne. Bitch. Rozumienie = świadomość dziejowa. estetyczne. Zmysł: Dobry smak jest zmysłem w takim sensie.to charakterystyka kategorii hermeneutycznej aplikacji. bądź człowiek wykształcony: wie kiedy może coś modyfikować. -> Gentelman . pewnośc w pewnych momentach korygowalna. Dobry smak zakłada wspólnotę społeczną. WTF. pożądane. odpowiednie.materiał ćwiczeniowa. Smak to władza akceptowania/odrzucania: w zależności od stanu fizjologicznego ta władza będzie się rozszerzać lub kurczyć. kiedy powinien się poddać czemuś przyjętemu. nie są od siebie oddzielone. Powiedzieć coś taktownie to także coś ominąć. próba przyjęcia ogólnego stanowiska. W modzie chodzi o indywidualność smaku. Człowiek mody tym samym jest jak człowiek smaku. Różnica między pamięcią a mnemotechniką: -> Do tego dochodzi zapominanie i zdobywanie kolejnej wiedzy.przez jednostkowe poznawane jest to co ogólne. Pojęcie smaku ma coś wspólnego ze smakiem rozumianym sensualistycznie wysubtelnione podniebienie. Niepamięć umożliwia odnowienie spojrzenia. Ogólny wzorzec poznawany jest przez indywidualne modyfikacje modnego człowieka . przez uwzględnienie możliwości innego stanowiska]. ale nie może być rozpuszczeniem subiektywności w tym co ogólne. Dobry smak po gadamersku: jako pewna otwartość i umiejętność wydobycia tego co dobro. Oraz zawiera pewne roszczenie normatywne roszczenie do ogólności. co jest istotne. Takt wg Helmholtza: umiejętność działania w różnych przypadkach i sytuacjach. dzięki któremu zdobyliśmy wiedzę o określonych naukach.

co zmianę nastawienia do języka. Wittgenstein: Dociekania filozoficzne: Czy rozważania Wittgensteina są filozofią języka? -> unormowanie rozumienie języka . Ćwiczeń 10.. ale można działać nieracjonalnie [nieudane działanie teleologiczne .należałoby wyliczyć każdy kontekst kiedy skłonni bylibyśmy użyć tej nazwy. 17]. pytaniem. Habermas: Teoria działania komunikacyjnego: ○ Dwa typy racjonalności:  celowo instrumentalne [teleologiczne]: roszczą sobie efektywność [= instrumentalność]. Kwestia uzasadnienia: działanie komunikacyjne wymaga uzasadnienia. Co znaczy termin grać w szachy .informacja + pewna sugestia. etc. Świadomość ontologiczna dotyczy już istniejącego bytu. Działanie teleologiczne jest racjonalne gdy daje się uzasadnić. a zrozumienie tego co do siebie mówimy nie polega na problemach natury mentalnej . ale nie w sposób dogmatyczny. 2011-12-06 L. na mocy argumentów.. mają różne znaczenia. Tym co oddziela je. Działanie teleologiczne nie wymaga uzasadnienia. Pytania traktatu:  Co właściwie tworzy zdanie pytające?  Różnica między rozkazem. -> dzieli ich wiele. czy nadawanie nowego kształtu rozumienia języka.język dla Wittgensteina jest pewną całością. -> sfera pragmatyczna. Aby mówić o komunikacji oprócz roszczenia do prawdziwości. Jakaś wypowiedź kryje w sobie roszczenie prawdziwości: oznacza to. jest charakter użycia . Tekst: Habermas Teoria działania komunikacyjnego. stwierdzeniem.praktyką życiową. a w sytuacjach niezbędnych wykazuje się gotowość do obrony przekonania. potrzebne jest Semestr V Strona 8 .  komunikacyjną: roszczą sobie prawdziwość. tom I: od wstępu do Wstępnej definicji racjonalności. Wittgenstein: Dociekania filozoficzne. od początku do włącznie 145 podparagrafu.str. 2011-12-13 J. Ćwiczenia 9. zbiorem możliwych rozmaitych zachowań a dla tych zachowań nie ma jednego wzorca. Czy Wittgenstein chce podać nową zgeneralizowaną wizję języka? -> Chodzi nie tyle o uporządkowanie. grą językową . ponieważ w rozmaitych kontekstach różnie się zachowujemy.i postulat terapeutyczności problemów filozofii. -> Czy intencja wypowiedzenia zdania ma wpływ na znaczenie: dodatkowo kontekst. Czy da się jednak ostro odróżnić działań komunikacyjnych od form działania: jest tu duszno . że w sposób wyważony jest się przekonanym o jego zasadności.ze względu na ich użycie. Problem dociekań o to czy ktoś coś robi jest pseuoproblemem wg Wittgenstein. Brak roszczenia prawdziwości byłoby działaniem celowym. można przekonanie porzucić. -> jeśli są ku temu racje.nie wymaga uzasadnienia]. Unormowanie = nadanie kształtu języka. blablabla. przygodność języka. [pięć płyt . Wittgenstein proponuje rezygnacje ze znaczeń.Piękno: piękno sofistyczne i chuj. która ma przestać rodzić problemy tradycyjne w filozofii języka.

-> W sferze komunikacji nie może istnieć żaden specjalista. ale zgadzamy się z szczerością wypowiadanego życzenia. są inne rzeczy do zrobienia. Warto czytać Habermasa! -> Działaniem komunikacyjnym będzie gdy spełnione zostaną te trzy powyższe warunki i) Sformułowanie tezy prawdziwej. -> Abstrahuje się od realiów społecznych . Na następne zajęcia: J. Wszelka dominacja powinna być uchylona. ii) W sądzie są ukryte sądy normatywne i aksjologie [ale istnieje gotowość do tego.. mówiąc coś w intencjach komunikacyjnych. autor komunikatu nie może wychodzić ze stanowiska. to w moich wypowiedziach istnieje odniesienie do świata [rzeczy] . to w wypowiedzi istnieje odniesienie do świata psychicznego.  Roszczenie do prawdziwości.na konsens jest się nastawionym wtedy gdy wszelkie formy władzy .fizycznego. -> Rozum. Należy uchylić zaufanie do ludzi posiadających większą wiedzę. bo są czyimiś życzeniami. bo je ujawnił. tajemnicy. -> Ograniczenia strukturalne: ile można dyskutować o czymś. [trzeba je uchylić].Aby mówić o komunikacji oprócz roszczenia do prawdziwości. ale nie jedynym. szczerości. to w wypowiedzi istnieje odniesienie do świata społecznego. 2011-12-20 Semestr V Strona 9 .zaakceptujemy je.572. [Działanie instrumentalne nie jest jednak komunikacją w powyższym sensie. 640 . iii) Otwarci na argumenty i zaufanie do rozmówcy [roszczenie do nie subiektywności . że wie lepiej.trwać do momentu uzyskania konsensusu. Aby przyjąć nastawienie komunikacyjne. -> Należy zrobić wszystko by czynniki psychiczne były uchylane.komunikacja musi być jak najbardziej intersubiektywna]. -> możemy się nie zgadzać z życzeniem. Austin: Mówienie i poznawanie. ujawnienie głęboko skrywanej tajemnicy.  Roszczenie do szczerości. Prawdziwość jest wyróżnionym elementem świata życia. 550 . REWOLUCJA KOMUNIKACYJNA . racjonalność ma charakter komunikacyjny. [Habermas krytykuje technokrację]. Racjonalnym jest powiedzenie w pewnych okolicznościach.człowiek jest nastawiony intersubiektywnie na konsensus. potrzebne jest założenie o wspólnej wizji świata [fundament. na którym możliwa jest rozmowa] kategoria świata życia. więcej. ale podstawę tych przekonań gotów jestem przedyskutować. etc. to powinno się przyjąć postawę: to co mówię wydaję mi się prawdziwe. str. Ćwiczenia 11.] Roszczenie do słuszności. uczuć.nie zawierają jasno sformułowanego roszczenia] również jest istotne dla komunikacji. aby je odrzucić]. uczuć lub życzeń . -> Dyskurs powinien być otwarty . zrozumiałości [moja wypowiedź musi być poprawna i sformułowana zgodnie ze standardami gramatycznymi i semantycznymi] [niekiedy uzupełniająco dodaje się takie działania: ekspresje ewaluatywne [ocenne] . Do komunikacji potrzebne jest odpowiednie nastawienie i w wypowiedzi pojawiają się te trzy roszczenia.665.  Roszczenie do słuszności.

wszelkich znaczeń [w tym sensu historii].]. znaki są ułożone w pewną strukturę. Performatywami nie są opisy stanów wewnętrznych. jednostką a społeczeństwem. Lyotard.należy je dekonstruować a nie interpretować. są sztuczne. np. Odrzucano również katastrofizm [odrzucano kryzysy wszelakie]. geniusz . jej elementów [w szczególności obecność . Do tych myśli nawiązał później cały nurt postmoderny. W ślad za tym zakwestionowano projekty zmian dziejowych: Bourdillard: przyszłość już przybyła [nie ma na co czekać]..J. Niech zbiór A będzie…. przykro mi. sztuka wysoka . na pierwszy plan wybijało się hasło antyutopijności. wybiórczo z nich korzystające na zasadzie przywłaszczenia. pojawia się idea cytatu. szczególnie ważna była teza. -> Farmakon Ćwiczenia 12. akty perlokucyjne: [str. np. Derrida: Wprowadzenie o postmodernizmie i dekonstrukcjonizmie: Boudrillard. Odrzuca się tradycyjną refleksję teoretyczną. Zamiast hermeneutycznej kontynuacji. przedmiotem i podmiotem. ale zobowiązanie.badacz nie ejst innowacyjny. wszelkie jednolite sensy. który jako postulat przyjął dekonstrukcję kultury europejskiej. Funkcje języka. swobodnie nawiązujące do przeszłości. w rozumieniu Austina nie jest to żaden opis. wychwala się obrazoburstwo. Derrida utożsamiał świat z tekstem [nie istnieje nic innego poza znakiem . lub osiągamy dzięki wypowiedzi [mówieniu czegoś]. żałuję.sztuka popularna etc. mityczne . Bart*** [jakoś tak]. w to miejsce wprowadzono akceptację wprowadzonej rzeczywistości. 646 u Austina] to co powodujemy.. perlokucja. Nadawanie sensu może odbywać się przez marginalizację [poszukiwaniu Semestr V Strona 10 . 2012-01-03 J. w sieć wzajemnych związków i odesłań zadaniem dekonstruktora nie jest ich analiza. jako pierwszy sformułował tę myśl.przeciętność. W obrębie samej filozofii ważne miejsce pełniła zasada nieprzedstawialności świata rzeczywistość jest wielowymiarowa.szczególnie wyróżnionego]. rozkazu. Austin: Mówienie i poznawanie: Konstatacja faktu vs performatywy Performatyw: Wybieram odpowiedź C w okolicznościach teleturnieju czy innego kurwa konkursu. nadbudowane. Ilokucja. Deleuze. Pojawił się deklaratywny antyintelektualizm oraz kult powierzchownośći. etc. W szczególności krytyce poddano Oświecenie i jego mit ewolucji i postępu. błagań. nie ma przy tym sensu pierwotnego . temu niepodobna jej oddać w jednowymiarowym języku [język służy do utrzymywania władzy [język jest zwyczajnie faszystowski] a nie służy do opisu]. etc. że znak językowy dominuje między innymi wobec zdecentralizowanego podmiotu. akty ilokucyjne: w przeciwieństwie do czynności wykonania czegoś -> ilokucje można wyrazić w sformułowaniu prośby. Szczególnym ważnym elementem tej refleksji stało się odrzucenie wszelkich tradycyjnych przeciwieństw [różnica między sztuką a nauką. między fikcją a prawdą. Performatywy można rozpoznać również po intonacji. W tym duchu zakwestionowano twórczy charakter refleksji . znaczenia. Akty mowy: Czynność lokucyjna: czynność mówienia czegoś.wyrażał to pisząc sens uległ rozplenieniu. rozumu i wiedzy]. Programowo tworzone są dzieła eklektyczne. dekonstrukcja służy na redefiniowaniu ustabilizowanych pojęć. X definiuję jako Y też są performatywami . Na następne zajęcia: Derrida Pismo filozofii. -> performatywy nie są prawdziwe/fałszywe.w postaci trzech założeń: prawdy. Foucault prowadzili krytyczną refleksję dotyczącą hermeneutyki sprzeciw wobec interpretacji znaczeń.

ustabilizowanych pojęć. filozof ma być podejrzliwy wobec racjonalności. czy czegoś kurwa. Idea praw mniejszości . pojawia się hasło realizacji małych lokalnych działań]. W centrum zainteresowań badacza staje idea nie-obecności i wykazywania rozmaitych jej form. czy kpina]. Istota solidarności to zainteresowanie pierdolę kurwa. pośród nich wspomnieć trzeba o wymiarze etycznym i politycznym [zamiast projektów moralnych. oporu budowanego przez tworzenie małych opowieści. wtórne wobec wspólnych doświadczeń [bólu i poniżenia. religijnych czy cośtam]. jej zadaniem ma być nie poznanie. że należy zmienić sens obecnej. wykładni opartej na metafizycznych fundamentach [wywodzących się z platonizmu oraz z myśli współczesnej. wyznacznikiem jest zaciekawienie odbiorcy. filozofia nie prowadzi badań. Dekonstrukcja jest rozbiórką teorii w praktyce. ale tworzenie dobrych. Tolerancja: zapewnia bezkonfilktowość między społeczeństwem. historycznych. przede wszystkich z filozofii świadomości]. Uznał. uporządkowany zapis pewnego dyskursu. Lytorard: Postmodernizm postawa nieufności wobec metaopisu [wobec uniwersalistycznych dążeń nauki]. Polemika z Habermasem: konsensus jest jednym ze stanów w dyskusji. Modernizm odczuwał Podsumowując: definiując pojęcie dekonstrukcji: Dekonstrukcja to krytyka interpretacji. Solidarność: efekt uznania różnic międzyludzkich [rasowych. ma ona koncetrować się na zjawiskach nierozstrzygalnych [paradoksalnych]. Przyjął że jej fundamentem był transcendentalizm [rozumiał jako wizję świadomości. Richard Rorty: pół zada zza krzaku postmoderny i pragmatyzmu: starał się przewartościować całą tradycją zachodu. postmodernie bliższe jest kwestionowanie. intrygujących. treści odnoszą się nie do bytu. dlatego zrezygnować należy z arystotelejskiej koncepcji prawdy. które tworzą podmioty autonomiczne. język. po to aby wykazać słabość każdej teorii interpretacji. nie najważniejszym. Estetyka oporu. był to ważny postulat decentralizacji. opisywanej niczym zwierciadło odbijające światło]. Ironia: w sposób starogrecki [nie szyderstwo. Derrida definiuje praktykę dekonstrukcji: służy ona czytaniu tekstu. stają się nieistotne. historia archeologiczna: Semestr V Strona 11 . W naszym poznaniu nie ujmujemy rzeczy w sposób adekwatny [takimi jakie są w rzeczywistości].rozbijanie już istniejących struktur. jednostkowe wybory. negowanie i samoposzukiwanie. Foucault: Archeologia wiedzy: systematyczny.czlowiek może prowadzic konwersacje nie dochodząc do konkluzji. odrzucona filozofia świadomości wiąże się z refleksją hermeneutyczną. Myśl modernistyczna stawia sobie za cel znalezienie prawdy i zbduowanie na tej podstawie pewności absolutnej. to krytycyzm i dystans [własnych poglądów jak poglądów innych ludzi]. np. Szczególnie krytykował poszukiwanie obiektywnych wartości. w wypowiedzi nie musi być oddany żaden ogrom . ale takiej w której ludzie wypowiadają własne zdanie]. nauka musi zrewidować swoje cele. Działania dekonstrukcyjne są rodzajem manifestacji. która stabilizuje. ale do wykonywanych zadań. ta idea miała rozmaite konkretyzacje. Nadawanie sensu może odbywać się przez marginalizację [poszukiwaniu wyjątków]. uznał za uciekanie od odpowiedzialności za własne. które wszyscy podobnie przeżywają]. Nie ma miejsca na filozofię w jej dawnym rozumieniu. historii na temat świata [niekoniecznie prawdziwych]. rorty opowiada się za idea prawdy w konwersacji [nie wiedzie od obowiązujących ustaleń.

Atrybutem ponowoczesności jest niespójność. w której jednostka wierzy w uniwersalny kodeks działania. kto ma dostęp do całego szeregu przestrzeni świata. Bauman rzecze.wiemy. swobodna wybierająca z rzeczywistości.istotna jest ciągłośc poszukiwań. Skonstruować ją można na różne sposoby. Przemieszczamy się myślą. stworzeniu dyskursu na temat seksualności. ○ Spacerowicz: współczesny człowiek konsumpcji. że nie ma ni punktu wyjścia. czy oglądamy telewizję. Pojawia się dyskurs psychiatryczny. Dlatego pisze o nadreprezentacji seksu. ktoś kto porusza się inaczej niż turysta bezplanowo. Wynalazek współczesności to Idea podmiotu łączona z wiedzą i racjonalnością. stara się wykazać. istnieje wszechstronna mnogość perspektyw w tej perspektywie każdy wybór jest arbitralny. trza ją zbudować. w szczególności cyberprzestrzeni. który od pewnego momentu staje się istotny. za jego radami należałoby podążyć. pożądany wybór. Jednostka niezaangażowana. ponowoczesność tę wizję burzy . Szczególnie ważne jedno pytanie: kwestia tożsamości. że realcje pomiędzy człowiek-władza-egzamin-porządek-wypowiedź. świadom. Bauman wymienia cztery wzorce tożsamości człowieka ponowczesnego: ○ Turysta: jest to ktoś. że nie istnieje wyróżniony. że tożsamości nikt nie otrzymuje w prezencie. Zygmunt Bauman: W centrum swoich opisów stawia epokę ponowoczesną. człowiek nowoczesności ufa. że istnieje jeden cel w życiu. ○ Włóczęga: jednostka świadoma bezdomności . ni dojścia . F. Semestr V Strona 12 . nowoczeność to postawa. niekonsekwencja postępowania.Początki wiedzy o człowieku. są płynne . jesteśmy w ruchu niezależnie czy siedzimy w Internetsach.jedno przechodzi w drugie. Kurwamać. Foucault stara się pokazać związek między władzą a wiedzą [początkowo władza zcentralizowana] Człowiek jako przedmiot analizy pojawił się w epoce nowoczesnej. niektóre jej aspekty. autorytet którego można słuchać.

Semestr V Strona 13 . mając łut szczęścia.daje niespodzianki. że nic nie jest determinowane do końca. może odwrócić swój los. I ta właściwość nadaje grze atrakcyjność . nawet posiadając słabe karty.○ Gracz: ktoś. kto próbuje swoich sił w starciu z losem. Istotne jest podejście do świata jednostka świadoma jest tego.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful